Ένα ξύλινο γλυπτό - Φάντε - Γκάνα (χωρίς τιμή ασφαλείας)
03
ημέρες
19
ώρες
40
λεπτά
33
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 34
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 280 - € 330
 | 34 € | |
|---|---|---|
 | 31 € | |
| 24 € | |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 143878 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ζεύγος Φάντι Σκηλισμάτων – Ανθρωπομορφικές Φιγούρες με Κέρατα
Φάντι (Fante), αποδοση
Περιφέρεια Ακγουαπέμ, Χωριό Κορομπο, Γκάνα
Υλικό: Σκαλιστό ξύλο με κοκκινωπά-καφέ πατίνα
Ημερομηνία: Αδιευκρίνιστη, πιθανώς τον 20ό αιώνα
Απονομή πολιτισμική: Φάντι, σύμφωνα με την παρεχόμενη απόδοση
Λειτουργία: Αδιευκρίνιστη· πιθανώς συνδεδεμένη με προστατευτικές, προγονικές ή πνευματικές πρακτικές
Μάρτυρας: Ouro
Περιγραφή
Αυτό το εντυπωσιακό ζεύγος ξύλινων γλυπτών απεικονίζει δύο αγωνιζόμενες ανθρωπομορφικές φιγούρες, διακρινόμενες από μακριά ζωώδη κεφάλια, εξέχοντα καμπυλωτά κέρατα και έναν εξαιρετικά εκφραστικό συνδυασμό ανθρωπίνων και ζωομορφικών χαρακτηριστικών. Οι φιγούρες είναι αξιοσημείωτα όμοιες στην συνολική τους αντίληψη, υποδεικνύοντας κοινοβριθή σφυρηλάτηση παράδοσης και πιθανώς το ίδιο εργαστήριο ή γλύπτη. Το φόρμαλιστικό λεξιλόγιο χαρακτηρίζεται από γεωμετρική απλούστευση, ρυθμική επανάληψη και μια διακριτική ενσωμάτωση ανατομικών και συμβολικών στοιχείων.
Τα κεφάλια αποτελούν τα πιο ορατά χαρακτηριστικά των γλυπτών. Κάθε κεφάλι μακρύζεται σε ένα προεξέχων ρύγχος, με μια στενή ράχη που ορίζει τη μύτη και προσεκτικά χαρακωμένα αμυγδατοειδή μάτια τοποθετημένα κάτω από απαλά τόξα φρυδιών. Αναδυόμενα από το άνω μέρος του κεφαλιού κυλούν δύο καμπυλωτές, στενεύουσες προεκτάσεις που μοιάζουν με κέρατα. Οι επιφάνειες παρουσιάζουν επαναλαμβανόμενα χαρακτικά σημάδια, δημιουργώντας έναν διακοσμητικό ρυθμό που contrasts με τα σχετικά ομαλά πρόσωπα. Τα κέρατα ίσως υπαινίσσονται άλογο ή άλλο κέρατω ζώο, αν και το ακριβές είδος δεν μπορεί να προσδιοριστεί μόνο από το έργο.
Τα κεφάλια στηρίζονται σε μακρυά λαιμούς αρθρωμένους με μια ακολουθία οριζοντίων δαχτυλίων. Αυτά τα έντονα κολλάρια καθιερώνουν μια ρυθμική μετάβαση μεταξύ των κεφαλών και των κυλινδρικών σωμάτων. Οι ωμοί είναι πλατειοί και γωνιώδεις, ενώ τα χέρια προεξέχουν προς τα εμπρός και προς τα κάτω με απλοποιημένες, μυτερά σχήματα. Οι κορμοί είναι μακρυά και σχετικά στενοί, με μικρές κυκλικές προεξοχές ορατές στην κοιλιά και στρογγυλεμένες μορφές πίσω από τους γοφούς. Τα πόδια κάμπτονται στα γόνατα, δημιουργώντας μια δυναμική, ελαφρώς σκυφτή στάση. Μεγάλα, πλατύτερα πόδια προσφέρουν σταθερή βάση και τονίζουν τη γλυπτική ακαμψία των φιγούρων.
Οι επιφανειακές επιφάνειες του ξύλου έχουν κοκκινωπό-καφέ απόχρωση με διαφορές χρωμάτων, τοπικές σκιάσεις, γρατσουνιές και περιοχές εμφανούς λείανσης. Αυτά τα χαρακτηριστικά συνεισφέρουν στο οπτικό βάθος τους, παρόλο που ούτε η ηλικία τους ούτε η φύση χρήσης σε τελετές μπορούν να κριθούν από τη φωτογραφία.
Ιστορικό-καλλιτεχνικό Πλαίσιο
Οι γλυπτές φιλοτεχνούνται υπό την απόδοση ότι ανήκουν στους Φάντι ή Φάντε, έναν Ακαν-μιλώντα πληθυσμό ιστορικά συνδεδεμένο κυρίως με την παράλια και κεντρική Γκάνα. Οι φαντινες παραδόσεις ανήκουν στη wider Akan πολιτιστική σφαίρα, όπου ο οπτικός πολιτισμός περιλαμβάνει σκαλιστές ξύλινες φιγούρες, τελετουργικά αντικείμενα, βάρη χρυσού, ενδυμασίες και αντικείμενα που συνδέονται με πνευματική εξουσία.
Η γεωγραφική απόδοση στην περιοχή Ακγουαπέμ εισάγει μια σημαντική διάκριση. Η περιοχή Ακουάπεμ, βορειοανατολικά του Άκκρα, ιστορικά συνδέεται με τις κοινότητες Ακουάπεμ και με πολύπλοκη αλληλεπίδραση ανάμεσα σε Akan-μιλούμενους και Guan-μιλούμενους πληθυσμούς. Δεν θεωρείται γενικά ως ο κύριος τόπος γέννησης των Φάντι. Ως εκ τούτου, η αναγνώριση των γλυπτών ως Φάντι και η αναφερόμενη καταγωγή τους από το Κορομπο πρέπει να κατανοηθεί ως χωριστές πληροφορίες, αντί για απόδειξη μιας σαφώς εγκαθιδρυμένης τοπικής φαντινής σφυρηλατούμενης παράδοσης.
Το όνομα Κορομπο μπορεί να αναφέρεται σε τοπικά αναγνωρισμένη οικισμό, αλλά η ακριβής γεωγραφική του προσδιορισμός δεν έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα. Οι γλυπτές φιγούρες θα μπορούσαν να αντικατοπτρίζουν καλλιτεχνικό ανταλλαγή, κίνηση αντικειμένων ανάμεσα σε κοινότητες ή περιφερειακή απόδοση μεταδιδόμενη μέσω του μαρτυριού.
Οι μακρυά κεφαλές με κέρατα και οι δαχτυλισμένοι λαιμοί είναι ιδιαίτερα διακριτικά. Αυτά τα χαρακτηριστικά δεν θεμελιώνουν από μόνα τους έναν συμβατικό φαντινό στιλιστικό τύπο. Η απόδοση παραμένει επισφαλής έως ότου πραγματοποιηθεί περαιτέρω συγκριτική έρευνα.
Συμβολισμός και Πιθανή Λειτουργία Ριτών
Ο συνδυασμός ανθρώπινων σωμάτων και ζωώδους κεφαλής παραπέμπει σε ένα συμβολικό δεσμό μεταξύ ανθρώπινης ταυτότητας και των ποιότητων που σχετίζονται με συγκεκριμένα ζώα. Σε πολλές Δυτικοαφρικανικές καλλιτεχνικές παραδόσεις, τα κερατούχα ζώα μπορεί να συμβολίζουν δύναμη, επαγρύπνηση, ζωτικότητα ή τη δυνατότητα μεσολάβησης εξέχοντων πεδίων ύπαρξης. Τέτοιες συνάφειες διαφέρουν σημαντικά ανά κοινότητα και δεν μπορούν να εφαρμοστούν αυτόματα σε αυτές τις γλυπτές.
Τα κέρατα είναι ιδιαιτέρως εμφανή και φαίνονται σκόπιμα τονισμένα μέσω της ανύψωσης και της χαρακτικής διακόσμησης. Η μορφή τους μπορεί να παραπέμπει σε αντιλόπη, αίγα ή άλλο κέρατο πλάσμα, αλλά ο προσδιορισμός σε συγκεκριμένο ζώο θα απαιτούσε επιπλέον αποδεικτικά στοιχεία.
Οι ανθρωπομορφικές σωμάτων εισάγουν μια ακόμη ερμηνευτική διάσταση. Τα λυγισμένα γόνατα και τα προς τα εμπρός προεξέχοντα χέρια δημιουργούν την εντύπωση ελεγχόμενης κίνησης, ίσως υποδηλώνοντας χορό, τελετουργική δράση ή μια συνειδητά ζωηρή στάση. Οι δαχτυλισμένοι λαιμοί μπορούν να κατανοηθούν ως διακοσμητικά κολάρα ή ως επίσημη συσκευή που χρησιμοποιείται για να τονίσει τη μετάβαση μεταξύ των ανθρώπινων και ζωομορφικών στοιχείων.
Στις θρησκευτικές και κοινωνικές παραδόσεις των Ακαν, οι σκαλισμένες φιγούρες μπορεί να συμμετέχουν σε πρακτικές που αφορούν πνευματική προστασία, μνήμη ή σχέσεις με υπερφυσικές δυνάμεις. Ωστόσο, το παρόν ζεύγος στερείται τεκμηριωμένης τελετουργικής προέλευσης, και δεν υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για την ταύτιση των γλυπτών με προγονικές απεικονίσεις, ιερά φιγούρες ή αντικείμενα που χρησιμοποιούνται σε συγκεκριμένες τελετές.
Η στενή ομοιότητά τους εγείρει την πιθανότητα ότι σχεδιάστηκαν ως συμπληρωματικές φιγούρες. Η επανάληψη των σχημάτων μπορεί να ήταν συνειδητή, αλλά εάν αρχικά συνιστούσαν ένα τελετουργικό ζεύγος παραμένει αβέβαιο.
Περιφερειακά Χαρακτηριστικά: Ακγουαπέμ και Πολιτισμική Σφαίρα των Ακαν
Η περιοχή Ακγουαπέμ κατέχει σημαντική θέση στη ιστορική και πολιτισμική γεωγραφία της Νοτιοανατολικής Γκάνας. Οι κοινότητές της αναπτύχθηκαν μέσα από αλληλεπιδράσεις ανάμεσα σε Akan, Guan και γειτονικούς πληθυσμούς, διαμορφώνοντας μια πολύπλοκη περιφερειακή ταυτότητα μέσω μετανάστευσης, πολιτικών συμμαχιών, εμπορίου και θρησκευτικής ανταλλαγής.
Η ίδρυση της πολιτικής συνελεύσεως Ακουαπεμ τον 18ο αιώνα συνήγα τη δημιουργία τοπικών θεσμών, ενώ η γειτνίαση της περιοχής με θαλάσσιες εμπορικές δικτύωσεις διευκόλυνε την πολιτισμική επαφή με άλλες περιοχές της νότιας Γκάνας.
Η τέχνη στον ευρύτερο χώρο των Ακαν συνδέεται ιστορικά στενά με την κοινωνική θέση, την πολιτική εξουσία, τις πνευματικές πεποιθήσεις και την οπτική απεικόνιση της κοινοτικής ταυτότητας. Το ξυλογλυπτικό έργο ανέπτυξε ποικίλα συμφραζόμενα, από μνημονικές και τελετουργικές γλυπτικές μέχρι αρχιτεκτονικά και οικιακά αντικείμενα.
Ανάμεσα στις καλύτερα γνωστές φαντινές φιγούρες είναι οι akuaba, οι γονιμότητας φιγούρες που συνδέονται ιδιαιτέρως με τις κοινότητες Asante και Fante. Ωστόσο, οι παρούσες γλυπτές διαφέρουν σημαντικά από τα χαρακτηριστικά αναλογιών και εικονογραφίας αυτών των φιγούρων. Τα κέρατα κεφαλών, τα κυλινδρικά σώματα και τα λυγισμένα πόδια προτείνουν μια διαφορετική καλλιτεχνική αντίληψη.
Για τον λόγο αυτό, οι γλυπτές δεν θα πρέπει να ταξινομηθούν ως akuaba ή να αποδοθούν σε συγκεκριμένη τελετουργική κατηγορία των Ακαν χωρίς πρόσθετη τεκμηρίωση. Ο ιδιόμορφος συνδυασμός ζωομορφικών κεφαλών και ανθρωπομορφικών σωμάτων μπορεί να αντικατοπτρίζει τοπική ή ατομική καλλιτεχνική ερμηνεία, πιθανώς επηρεασμένη από γειτονικές σφυρηλατημένες παραδόσεις.
Αντίκτυπος Κριτικής Απεικόνισης
Η καλλιτεχνική σημασία αυτού του ζεύγους έγκειται στη συγκλονιστική σχέση επανάληψης και παραλλαγής. Παρότι οι γλυπτές μοιράζονται σχεδόν ίδιες δομικές αρχές, λεπτές διαφορές στο σχήμα των κερών, η μοντελοποίηση των προσώπων και η κίνηση των μελών δημιουργούν έναν ζωντανό οπτικό διάλογο.
Η γλυπτική οργάνωση διέπεται από μια ακολουθία αντιθετικών μορφών: μακριά κεφάλια, κέρατα που καμπυλώνουν προς τα πάνω, οριζόντια δαχτυλίδια στον λαιμό, κυλινδρικοί κορμοί και αυστηρά λυγισμένα πόδια. Αυτή η προχωρημένη κίνηση καθιερώνει έναν ισχυρό κατακόρυφο ρυθμό, ενώ εισάγει ελεγχόμενη κίνηση μέσω των κατώτερων σωμάτων.
Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η μεταχείριση των κεφαλών. Τα περιορισμένα χαρακτηριστικά του προσώπου ενσωματώνονται σε ευρείς, ομαλά μοντελοποιημένες επιφάνειες, ενώ τα κέρατα αναδεικνύονται δραματικά πάνω από τις φιγούρες, δημιουργώντας μια διακριτή σιλουέτα. Η αντίθεση μεταξύ του ομαλού ξύλου και της χαρακτικής διακόσμησης στα κέρατα συμβάλλει στην εκφραστική ένταση των γλυπτών.
Τα λυγισμένα πόδια και τα υπερμεγέθη πόδια δίνουν μια αίσθηση γκαιωδούς κίνησης, μετατρέποντας αλλιώς στάσιμες φιγούρες σε συνθέσεις που φαίνονται σε ισορροπία μεταξύ ακινησίας και δράσης.
Το ζεύγος αντιπροσωπεύει ένα ενδιαφέρον παράδειγμα ανθρωπομορφικής ξυλογλυπτικής από τη νότια Γκάνα. Η ασυνήθιστη εικονογραφία και οι διακριτές αναλογίες αξίζουν περαιτέρω συγκριτική μελέτη, ιδίως σε σχέση με πιθανές συνδέσεις με τις φαντινές και γειτονικές περιφερειακές σφυρηλατημένες παραδόσεις.
Επιλεγμένη Λογοτεχνία
Cole, Herbert M., και Doran H. Ross. The Arts of Ghana. Los Angeles: Museum of Cultural History, University of California, 1977.
McLeod, Malcolm D. The Asante. London: British Museum Publications, 1981.
Rattray, R. S. Religion and Art in Ashanti. Oxford: Clarendon Press, 1927.
Μάρτυρας: Ouro
Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση
Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Αρχικά κείμενα και φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από copyrights. Όλα τα δικαιώματα που ανήκουν στους αντίστοιχους κατόχους πνευματικής ιδιοκτησίας διατηρούνται.
Inv. No. MAZ32394
Ύψη: 28 εκ. / 26 εκ.
Βάρος: 160 γρ. / 160 γρ.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΖεύγος Φάντι Σκηλισμάτων – Ανθρωπομορφικές Φιγούρες με Κέρατα
Φάντι (Fante), αποδοση
Περιφέρεια Ακγουαπέμ, Χωριό Κορομπο, Γκάνα
Υλικό: Σκαλιστό ξύλο με κοκκινωπά-καφέ πατίνα
Ημερομηνία: Αδιευκρίνιστη, πιθανώς τον 20ό αιώνα
Απονομή πολιτισμική: Φάντι, σύμφωνα με την παρεχόμενη απόδοση
Λειτουργία: Αδιευκρίνιστη· πιθανώς συνδεδεμένη με προστατευτικές, προγονικές ή πνευματικές πρακτικές
Μάρτυρας: Ouro
Περιγραφή
Αυτό το εντυπωσιακό ζεύγος ξύλινων γλυπτών απεικονίζει δύο αγωνιζόμενες ανθρωπομορφικές φιγούρες, διακρινόμενες από μακριά ζωώδη κεφάλια, εξέχοντα καμπυλωτά κέρατα και έναν εξαιρετικά εκφραστικό συνδυασμό ανθρωπίνων και ζωομορφικών χαρακτηριστικών. Οι φιγούρες είναι αξιοσημείωτα όμοιες στην συνολική τους αντίληψη, υποδεικνύοντας κοινοβριθή σφυρηλάτηση παράδοσης και πιθανώς το ίδιο εργαστήριο ή γλύπτη. Το φόρμαλιστικό λεξιλόγιο χαρακτηρίζεται από γεωμετρική απλούστευση, ρυθμική επανάληψη και μια διακριτική ενσωμάτωση ανατομικών και συμβολικών στοιχείων.
Τα κεφάλια αποτελούν τα πιο ορατά χαρακτηριστικά των γλυπτών. Κάθε κεφάλι μακρύζεται σε ένα προεξέχων ρύγχος, με μια στενή ράχη που ορίζει τη μύτη και προσεκτικά χαρακωμένα αμυγδατοειδή μάτια τοποθετημένα κάτω από απαλά τόξα φρυδιών. Αναδυόμενα από το άνω μέρος του κεφαλιού κυλούν δύο καμπυλωτές, στενεύουσες προεκτάσεις που μοιάζουν με κέρατα. Οι επιφάνειες παρουσιάζουν επαναλαμβανόμενα χαρακτικά σημάδια, δημιουργώντας έναν διακοσμητικό ρυθμό που contrasts με τα σχετικά ομαλά πρόσωπα. Τα κέρατα ίσως υπαινίσσονται άλογο ή άλλο κέρατω ζώο, αν και το ακριβές είδος δεν μπορεί να προσδιοριστεί μόνο από το έργο.
Τα κεφάλια στηρίζονται σε μακρυά λαιμούς αρθρωμένους με μια ακολουθία οριζοντίων δαχτυλίων. Αυτά τα έντονα κολλάρια καθιερώνουν μια ρυθμική μετάβαση μεταξύ των κεφαλών και των κυλινδρικών σωμάτων. Οι ωμοί είναι πλατειοί και γωνιώδεις, ενώ τα χέρια προεξέχουν προς τα εμπρός και προς τα κάτω με απλοποιημένες, μυτερά σχήματα. Οι κορμοί είναι μακρυά και σχετικά στενοί, με μικρές κυκλικές προεξοχές ορατές στην κοιλιά και στρογγυλεμένες μορφές πίσω από τους γοφούς. Τα πόδια κάμπτονται στα γόνατα, δημιουργώντας μια δυναμική, ελαφρώς σκυφτή στάση. Μεγάλα, πλατύτερα πόδια προσφέρουν σταθερή βάση και τονίζουν τη γλυπτική ακαμψία των φιγούρων.
Οι επιφανειακές επιφάνειες του ξύλου έχουν κοκκινωπό-καφέ απόχρωση με διαφορές χρωμάτων, τοπικές σκιάσεις, γρατσουνιές και περιοχές εμφανούς λείανσης. Αυτά τα χαρακτηριστικά συνεισφέρουν στο οπτικό βάθος τους, παρόλο που ούτε η ηλικία τους ούτε η φύση χρήσης σε τελετές μπορούν να κριθούν από τη φωτογραφία.
Ιστορικό-καλλιτεχνικό Πλαίσιο
Οι γλυπτές φιλοτεχνούνται υπό την απόδοση ότι ανήκουν στους Φάντι ή Φάντε, έναν Ακαν-μιλώντα πληθυσμό ιστορικά συνδεδεμένο κυρίως με την παράλια και κεντρική Γκάνα. Οι φαντινες παραδόσεις ανήκουν στη wider Akan πολιτιστική σφαίρα, όπου ο οπτικός πολιτισμός περιλαμβάνει σκαλιστές ξύλινες φιγούρες, τελετουργικά αντικείμενα, βάρη χρυσού, ενδυμασίες και αντικείμενα που συνδέονται με πνευματική εξουσία.
Η γεωγραφική απόδοση στην περιοχή Ακγουαπέμ εισάγει μια σημαντική διάκριση. Η περιοχή Ακουάπεμ, βορειοανατολικά του Άκκρα, ιστορικά συνδέεται με τις κοινότητες Ακουάπεμ και με πολύπλοκη αλληλεπίδραση ανάμεσα σε Akan-μιλούμενους και Guan-μιλούμενους πληθυσμούς. Δεν θεωρείται γενικά ως ο κύριος τόπος γέννησης των Φάντι. Ως εκ τούτου, η αναγνώριση των γλυπτών ως Φάντι και η αναφερόμενη καταγωγή τους από το Κορομπο πρέπει να κατανοηθεί ως χωριστές πληροφορίες, αντί για απόδειξη μιας σαφώς εγκαθιδρυμένης τοπικής φαντινής σφυρηλατούμενης παράδοσης.
Το όνομα Κορομπο μπορεί να αναφέρεται σε τοπικά αναγνωρισμένη οικισμό, αλλά η ακριβής γεωγραφική του προσδιορισμός δεν έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα. Οι γλυπτές φιγούρες θα μπορούσαν να αντικατοπτρίζουν καλλιτεχνικό ανταλλαγή, κίνηση αντικειμένων ανάμεσα σε κοινότητες ή περιφερειακή απόδοση μεταδιδόμενη μέσω του μαρτυριού.
Οι μακρυά κεφαλές με κέρατα και οι δαχτυλισμένοι λαιμοί είναι ιδιαίτερα διακριτικά. Αυτά τα χαρακτηριστικά δεν θεμελιώνουν από μόνα τους έναν συμβατικό φαντινό στιλιστικό τύπο. Η απόδοση παραμένει επισφαλής έως ότου πραγματοποιηθεί περαιτέρω συγκριτική έρευνα.
Συμβολισμός και Πιθανή Λειτουργία Ριτών
Ο συνδυασμός ανθρώπινων σωμάτων και ζωώδους κεφαλής παραπέμπει σε ένα συμβολικό δεσμό μεταξύ ανθρώπινης ταυτότητας και των ποιότητων που σχετίζονται με συγκεκριμένα ζώα. Σε πολλές Δυτικοαφρικανικές καλλιτεχνικές παραδόσεις, τα κερατούχα ζώα μπορεί να συμβολίζουν δύναμη, επαγρύπνηση, ζωτικότητα ή τη δυνατότητα μεσολάβησης εξέχοντων πεδίων ύπαρξης. Τέτοιες συνάφειες διαφέρουν σημαντικά ανά κοινότητα και δεν μπορούν να εφαρμοστούν αυτόματα σε αυτές τις γλυπτές.
Τα κέρατα είναι ιδιαιτέρως εμφανή και φαίνονται σκόπιμα τονισμένα μέσω της ανύψωσης και της χαρακτικής διακόσμησης. Η μορφή τους μπορεί να παραπέμπει σε αντιλόπη, αίγα ή άλλο κέρατο πλάσμα, αλλά ο προσδιορισμός σε συγκεκριμένο ζώο θα απαιτούσε επιπλέον αποδεικτικά στοιχεία.
Οι ανθρωπομορφικές σωμάτων εισάγουν μια ακόμη ερμηνευτική διάσταση. Τα λυγισμένα γόνατα και τα προς τα εμπρός προεξέχοντα χέρια δημιουργούν την εντύπωση ελεγχόμενης κίνησης, ίσως υποδηλώνοντας χορό, τελετουργική δράση ή μια συνειδητά ζωηρή στάση. Οι δαχτυλισμένοι λαιμοί μπορούν να κατανοηθούν ως διακοσμητικά κολάρα ή ως επίσημη συσκευή που χρησιμοποιείται για να τονίσει τη μετάβαση μεταξύ των ανθρώπινων και ζωομορφικών στοιχείων.
Στις θρησκευτικές και κοινωνικές παραδόσεις των Ακαν, οι σκαλισμένες φιγούρες μπορεί να συμμετέχουν σε πρακτικές που αφορούν πνευματική προστασία, μνήμη ή σχέσεις με υπερφυσικές δυνάμεις. Ωστόσο, το παρόν ζεύγος στερείται τεκμηριωμένης τελετουργικής προέλευσης, και δεν υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για την ταύτιση των γλυπτών με προγονικές απεικονίσεις, ιερά φιγούρες ή αντικείμενα που χρησιμοποιούνται σε συγκεκριμένες τελετές.
Η στενή ομοιότητά τους εγείρει την πιθανότητα ότι σχεδιάστηκαν ως συμπληρωματικές φιγούρες. Η επανάληψη των σχημάτων μπορεί να ήταν συνειδητή, αλλά εάν αρχικά συνιστούσαν ένα τελετουργικό ζεύγος παραμένει αβέβαιο.
Περιφερειακά Χαρακτηριστικά: Ακγουαπέμ και Πολιτισμική Σφαίρα των Ακαν
Η περιοχή Ακγουαπέμ κατέχει σημαντική θέση στη ιστορική και πολιτισμική γεωγραφία της Νοτιοανατολικής Γκάνας. Οι κοινότητές της αναπτύχθηκαν μέσα από αλληλεπιδράσεις ανάμεσα σε Akan, Guan και γειτονικούς πληθυσμούς, διαμορφώνοντας μια πολύπλοκη περιφερειακή ταυτότητα μέσω μετανάστευσης, πολιτικών συμμαχιών, εμπορίου και θρησκευτικής ανταλλαγής.
Η ίδρυση της πολιτικής συνελεύσεως Ακουαπεμ τον 18ο αιώνα συνήγα τη δημιουργία τοπικών θεσμών, ενώ η γειτνίαση της περιοχής με θαλάσσιες εμπορικές δικτύωσεις διευκόλυνε την πολιτισμική επαφή με άλλες περιοχές της νότιας Γκάνας.
Η τέχνη στον ευρύτερο χώρο των Ακαν συνδέεται ιστορικά στενά με την κοινωνική θέση, την πολιτική εξουσία, τις πνευματικές πεποιθήσεις και την οπτική απεικόνιση της κοινοτικής ταυτότητας. Το ξυλογλυπτικό έργο ανέπτυξε ποικίλα συμφραζόμενα, από μνημονικές και τελετουργικές γλυπτικές μέχρι αρχιτεκτονικά και οικιακά αντικείμενα.
Ανάμεσα στις καλύτερα γνωστές φαντινές φιγούρες είναι οι akuaba, οι γονιμότητας φιγούρες που συνδέονται ιδιαιτέρως με τις κοινότητες Asante και Fante. Ωστόσο, οι παρούσες γλυπτές διαφέρουν σημαντικά από τα χαρακτηριστικά αναλογιών και εικονογραφίας αυτών των φιγούρων. Τα κέρατα κεφαλών, τα κυλινδρικά σώματα και τα λυγισμένα πόδια προτείνουν μια διαφορετική καλλιτεχνική αντίληψη.
Για τον λόγο αυτό, οι γλυπτές δεν θα πρέπει να ταξινομηθούν ως akuaba ή να αποδοθούν σε συγκεκριμένη τελετουργική κατηγορία των Ακαν χωρίς πρόσθετη τεκμηρίωση. Ο ιδιόμορφος συνδυασμός ζωομορφικών κεφαλών και ανθρωπομορφικών σωμάτων μπορεί να αντικατοπτρίζει τοπική ή ατομική καλλιτεχνική ερμηνεία, πιθανώς επηρεασμένη από γειτονικές σφυρηλατημένες παραδόσεις.
Αντίκτυπος Κριτικής Απεικόνισης
Η καλλιτεχνική σημασία αυτού του ζεύγους έγκειται στη συγκλονιστική σχέση επανάληψης και παραλλαγής. Παρότι οι γλυπτές μοιράζονται σχεδόν ίδιες δομικές αρχές, λεπτές διαφορές στο σχήμα των κερών, η μοντελοποίηση των προσώπων και η κίνηση των μελών δημιουργούν έναν ζωντανό οπτικό διάλογο.
Η γλυπτική οργάνωση διέπεται από μια ακολουθία αντιθετικών μορφών: μακριά κεφάλια, κέρατα που καμπυλώνουν προς τα πάνω, οριζόντια δαχτυλίδια στον λαιμό, κυλινδρικοί κορμοί και αυστηρά λυγισμένα πόδια. Αυτή η προχωρημένη κίνηση καθιερώνει έναν ισχυρό κατακόρυφο ρυθμό, ενώ εισάγει ελεγχόμενη κίνηση μέσω των κατώτερων σωμάτων.
Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η μεταχείριση των κεφαλών. Τα περιορισμένα χαρακτηριστικά του προσώπου ενσωματώνονται σε ευρείς, ομαλά μοντελοποιημένες επιφάνειες, ενώ τα κέρατα αναδεικνύονται δραματικά πάνω από τις φιγούρες, δημιουργώντας μια διακριτή σιλουέτα. Η αντίθεση μεταξύ του ομαλού ξύλου και της χαρακτικής διακόσμησης στα κέρατα συμβάλλει στην εκφραστική ένταση των γλυπτών.
Τα λυγισμένα πόδια και τα υπερμεγέθη πόδια δίνουν μια αίσθηση γκαιωδούς κίνησης, μετατρέποντας αλλιώς στάσιμες φιγούρες σε συνθέσεις που φαίνονται σε ισορροπία μεταξύ ακινησίας και δράσης.
Το ζεύγος αντιπροσωπεύει ένα ενδιαφέρον παράδειγμα ανθρωπομορφικής ξυλογλυπτικής από τη νότια Γκάνα. Η ασυνήθιστη εικονογραφία και οι διακριτές αναλογίες αξίζουν περαιτέρω συγκριτική μελέτη, ιδίως σε σχέση με πιθανές συνδέσεις με τις φαντινές και γειτονικές περιφερειακές σφυρηλατημένες παραδόσεις.
Επιλεγμένη Λογοτεχνία
Cole, Herbert M., και Doran H. Ross. The Arts of Ghana. Los Angeles: Museum of Cultural History, University of California, 1977.
McLeod, Malcolm D. The Asante. London: British Museum Publications, 1981.
Rattray, R. S. Religion and Art in Ashanti. Oxford: Clarendon Press, 1927.
Μάρτυρας: Ouro
Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση
Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Αρχικά κείμενα και φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από copyrights. Όλα τα δικαιώματα που ανήκουν στους αντίστοιχους κατόχους πνευματικής ιδιοκτησίας διατηρούνται.
Inv. No. MAZ32394
Ύψη: 28 εκ. / 26 εκ.
Βάρος: 160 γρ. / 160 γρ.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Fante
Χώρα προέλευσης
Γκάνα
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
28 cm
Βάρος
320 g
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
