Ένα μπρούτζινο γλυπτό. - Ogoni - Νιγηρία (χωρίς τιμή ασφαλείας)
04
ημέρες
12
ώρες
01
λεπτό
07
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 28
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 280 - € 330
 | 28 € | |
|---|---|---|
 | 21 € | |
 | 18 € | |
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 143856 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ζευγάρι φιγούρες σε μπρούντζο με τίτλο «A bronze sculpture» από τη Νιγηρία, αποδόθηκε στους Ogoni, με βάση, ύψος 22 εκ, βάρος 1,02 kg, σε κατάσταση μέτρια.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Ζευγάρι Χαλκών Ανθρωπομορφικών Σfigure – Αξιοποίηση από Ογκόνι
Ογκόνι, αποδίδεται
Περιοχή Αμπακαλίκι, Χωριό Ίγκονι, Νότιοανατολική Νιγηρία
Υλικό: Χυτοχαλκός κράματος (μόλυβδο) (μπρούντζος), με πράσινη-μπλε οξείδωση
Ημερομηνία: Αδιευκρίνιστη
Κοινωνική Αποποίηση: Ογκόνι, σύμφωνα με τον πληροφορητή
Λειτουργία: Αδιευκρίνιστη; πιθανώς συνδεόμενη με τελετουργικές ή επετειακές πρακτικές
Πληροφορητής: Αμαντού Ντόγκο/Amadou Dogo
Περιγραφή
Αυτό το ζευγάρι χάλκινων γλυπτών αντιπροσωπεύει δύο ανθρωπομορφικές μορφές όρθιες, με μακρυά σώματα, επιμελώς μοντελοποιημένα χαρακτηριστικά προσώπου και μια συναισθηματικά εκφραστική συνύπαρξη γεωμετρικής απλοποίησης και διακοσμητικής λεπτομέρειας. Αν και τα αγάλματα διαφέρουν στο ύψος, τις αναλογίες και τη διακόσμηση του κεφαλιού, μοιράζονται μια στενά σχετιζόμενη σκαλιστική λεξιλογία, που υποδηλώνει ότι πιθανώς είχαν σχεδιαστεί ως συμπληρωματικές απεικονίσεις.
Το μικρότερο άγαλμα, τοποθετημένο αριστερά, φέρει ένα elongated οβάλ κεφάλι με στρογγυλεμένο άνω τμήμα, έντονο μέτωπο και απλοποιημένα χαρακτηριστικά προσώπου. Τα μάτια είναι σχετικά μεγάλα και ελαφρώς προεξέχοντα, ενώ η μύτη και το στόμα μοντελοποιούνται σε χαμηλό ανάγλυφο. Τα ώτα εκτείνονται κατά τα πλάγια του κεφαλιού, και το άνω τμήμα φαίνεται να ενσωματώνει ένα μετριοπρεπές κομμωτήριο ή κεφαλοκόσμημα. Ο λεπτός λαιμός συνδέει το κεφάλι με τον στενό κορμό, από τον οποίο τα χέρια προβάλλουν προς τα εμπρός και προς τα κάτω. Και τα δύο χέρια τοποθετούνται κοντά στην κοιλιά, διαμορφώνοντας μια συμπαγή διάταξη που μπορεί να αντιπροσωπεύει ένα gesture ή τη συγκράτηση ενός αγνώστου αντικειμένου.
Ο κάτω κορμός είναι αξιοσημείωτα μακρύς, με στενά, σχεδόν παράλληλα πόδια και ελάχιστη άρθρωσή τους. Μία οριζόντια ζώνη γύρω από τους γοφούς διαχωρίζει τον θώρακα από τα κάτω άκρα και μπορεί να υποδηλώνει ζώνη, ενδυμασία ή διακοσμητικό στοιχείο.
Ο taller figure στα δεξιά διακρίνεται από ένα επιμελημένο, κατακόρυφα απλωμένο κάλυμμα κεφαλής με διαγώνιες ράβδους. Αυτή η υπερμεγέθης κατασκευή δίνει στο γλυπτό έντονη κατακόρυφη προσανατολισμό. Το πρόσωπο είναι σχετικά στενό, με προεξέχουσες τα χείλη, έντονη μύτη και επιμηκυμένα αυτιά. Το άνω σώμα είναι συμπαγές, με τα χέρια λυγισμένα προς τον κορμό και τα χέρια ενωμένα μπροστά από το θώρακα. Τα πόδια είναι μακριά και ίσια, τελειώνουν σε βάση ελαφρώς ευρύτερη και ανομοιογενή.
Και τα δύο γλυπτά φέρουν αισθητά πρασινομπλε οξείδωση, εναλλάσσεται με πιο σκούρες καφέ περιοχές και τοπικές επιφανειακές επικαλύψεις. Αυτά τα χαρακτηριστικά υποδηλώνουν μακροχρόνια έκθεση σε περιβαλλοντικές συνθήκες, αλλά δεν μπορούν από μόνα τους να καθορίσουν την ηλικία ή την αρχαιολογική προέλευση.
Τα αγάλματα εκτίθενται σε σύγχρονα μαύρα στηρίγματα, τα οποία δεν αποτελούν αρχικά στοιχεία των γλυπτών.
Ιστορικό-Αρχαιολογικό Πλαίσιο
Τα γλυπτά αποδίδονται στους Ογκόνι, μια ομάδα κοινοτήτων που ζει στην ανατολική Νίγηρα Δέλτα, ιδίως στην επικράτεια που σήμερα αποτελεί μέρος της Πολιτείας Ρίβερς στη νότια Νιγηρία. Οι τελετουργικές παραδόσεις των Ογκόνι είναι ιδιαίτερα καλά τεκμηριωμένες μέσω ξύλινων μασκών, φιγούρών και γλυπτών που σχετίζονται με μάσκες, προγονική μνήμη και κοινοτικούς θεσμούς.
Ωστόσο, το μπρούντζος ως υλικό γλυπτικής είναι σημαντικά λιγότερο τεκμηριωμένο ως χαρακτηριστικό μέσο παραγωγής των Ογκόνι. Τα παρόντα μορφές απαιτούν συνεκτική προσεκτική απόδοση. Τα στυλιστικά τους χαρακτηριστικά μπορεί να αντικατοπτρίζουν καλλιτεχνικές ανταλλαγές εντός της ευρύτερης περιοχής νοτιοανατολικής Νιγηρίας αντί μιας συγκεκριμένης Ογκόνι εργαστηριακής ταυτότητας.
Ένας επιπλέον γεωγραφικός προβληματισμός αφορά την αναφερόμενη προέλευση στην περιοχή Αμπακαλίκι. Το Αμπακαλίκι βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της νοτιοανατολικής Νιγηρίας, σε περιοχή με ιστορική αλληλεπίδραση μεταξύ κοινοτήτων ομιλούσας όγκου Ίγκμπο και γειτονικών πληθυσμών στις ζώνες Κροσ Ρίβερ και Μπένου.
Η περιοχή διαφέρει γεωγραφικά και πολιτιστικά από τους κύριους οικισμούς των Ογκόνι στις ανατολικές ακτές του Νίγηρα Δέλτα. Η διάκριση είναι σημαντική γιατί πολιτιστικά αντικείμενα που κυκλοφορούν στη νοτιοανατολική Νιγηρία μπορεί να έχουν κατασκευαστεί, χρησιμοποιηθεί, ανταλλαχθεί και συλλεχθεί σε διαφορετικές κοινότητες.
Το ίδιο το Νίγηρα Δέλτα αποτελεί ένα ιδιαίτερα διασυνδεδεμένο πολιτισμικό περιβάλλον. Το πλωτό εμπόριο, η μετανάστευση, οι πολιτικές σχέσεις και οι τελετουργικές ανταλλαγές διευκόλυναν τη μετακίνηση αντικειμένων και καλλιτεχνικών ιδεών μεταξύ Ογκόνι, Ιτζάου, Ιμπιμπιό, Αντόνι και άλλων κοινοτήτων.
Στις κοινότητες Ογκόνι, οι ξύλινες γλυπτικές παραδόσεις περιλαμβάνουν ανθρωπόμορφες φιγούρες συνδεδεμένες με προγονικές και τελετουργικές πρακτικές. Η γλυπτική τους λεξιλόγιο συχνά τονίζει εκφραστικά χαρακτηριστικά προσώπου, απλοποιημένη ανατομία και τη συμβολική σημασία του κεφαλιού.
Τα παρόντα μπρούντζινα στοιχεία μοιράζονται ορισμένα ευρύτερα χαρακτηριστικά με αυτό το γλυπτικό περιβάλλον, ιδίως την κατακόρυφη έμφαση, στιλιστικά πρόσωπα και τη συμπαγή διάταξη των χεριών. Ωστόσο, αυτά τα χαρακτηριστικά εμφανίζονται σε αρκετές άλλες νιγηριανές παραδόσεις και δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως αποκλειστικά σημάδια προέλευσης Ογκόνι.
Η χρήση χαλκού- κράματος επίσης εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη περιφερειακή παραγωγή και ανταλλαγή. Οι μεταλλικές φιγούρες από την περιοχή του Κάτω Νίγηρα περιλαμβάνουν ποικιλία στυλ και λειτουργιών, και η ιστορική τους ταξινόμηση παραμένει πολύπλοκη. Τα παρόντα γλυπτά θα πρέπει επομένως να εξεταστούν εντός αυτού του ευρύτερου συγκριτικού πλαισίου αντί να αποδοθούν ανεπιφύλακτα σε ένα ενδεικτικό εθνικό ύφος.
Απτή Αξία και Ροή Αρχαιολογίας
Η κύρια καλλιτεχνική ποιότητα αυτού του ζευγαριού έγκειται στη αντίθεση μεταξύ των μακριών τους αναλογιών και των πολύ εξαιρετικά ατομικών κεφαλών τους. Το μικρότερο γλυπτό τονίζει μια στρογγυλεμένη κρανιακή μορφή και συμπαγή μοντελοποίηση προσώπου, ενώ το ψηλότερο παρουσιάζει ένα εξελιγμένο, κατακόρυφα απλωμένο κάλυμμα κεφαλής που κυριαρχεί στη σύνθεση.
Ο γλύπτης έχει επιτύχει ένα αξιοσημείωτο αίσθημα παρουσίας μέσω σχετικά οικονομικών μέσων. Στενοί κορμοί, απλοποιημένα χέρια και μακριά πόδια δημιουργούν σχεδόν αρχιτεκτονική δομή, ενώ τα πρόσωπα προσφέρουν τα κύρια σημεία εκφραστικής συγκέντρωσης.
Οι αντίθετες επιφανειακές χρωματικές αποχρώσεις συνεισφέρουν σημαντικά στην εμφάνιση των γλυπτών. Η οξείδωση πράσινο-μπλε εναλλάσσεται με καφέ και κίτρινες περιοχές, τονίζοντας τις ατέλειες του χυτού μετάλλου και δημιουργώντας μια πλούσια υφή επιφάνειας.
Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η κεφαλόσχημη περικεφαλαία του δεύτερου αγάλματος, όπου οι διαγώνιες ράβδοι εισάγουν ένα ρυθμικό μοτίβο που απουσιάζει από τον αντίστοιχα περιορισμένο ανατομικό μοντελισμό. Το μικρότερο γλυπτό παρέχει μια οπτική αντίστιξη μέσω της ευρύτερης κεφαλής και των λιγότερο πολύπλοκων διακοσμήσεων.
Η εμφανής σχέση στυλ καθιστά τα γλυπτά ιδιαίτερα ενδιαφέροντα ως πιθανό ζευγάρι, αν και η αρχική τους σχέση παραμένει αδήλωτη.
Αποτελούν ένα ενδιαφέρον παράδειγμα φιγούρας από μπρούντζο-κάλυμμα που αποδίδεται στην νοτιοανατολική Νιγηρία. Η ακριβής πολιτισμική τους ταυτοποίηση, η χρονολόγηση και η λειτουργία απαιτούν περαιτέρω συγκριτική και τεχνική διερεύνηση.
Επιλεγμένη Βιβλιογραφία
Kpone-Tonwe, Sonpie, και Jill Salmons. The Arts of the Ogoni. African Arts, 2002. Μελέτη άμεσης σχέσης με τις γλυπτικές παραδόσεις των Ογκόνι, κυρίως μάσκες, ξύλινα αγάλματα, μαριονέτες και τελετουργικές πρακτικές. Παρέχει σημαντική πολιτισμική σύγκριση αλλά δεν εγκαθιδρύει μια συγκεκριμένη μπρούντζινη παράδοση των Ογκόνι.
Peek, Philip M., και Keith Nicklin. Lower Niger Bronze Industries and the Archaeology of the Niger Delta. In Ways of the Rivers: Arts and Environment of the Niger Delta, 2002. Ιδιαίτερα σχετικό για την ταξινόμηση και την περιφερειακή ποικιλία της γλυπτικής με μπρούντζο-κάλυμμα στην περιοχή του Κάτω Νίγηρα.
Οι μελέτες αυτές προσφέρουν τις πλέον συναφείς περιφερειακές και υλικές συγκρίσεις μεταξύ των εντοπισμένων αναφορών. Καμία από αυτές δεν τεκμηριώνει τα παρόντα γλυπτά ή επιβεβαιώνει την απόδοσή τους στους Ογκόνι.
Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση
Ορισμένες από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες παρήχθησαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην ανθρωπολογία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Τα αρχικά κείμενα και φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλοι οι οίκοι πνευματικών δικαιωμάτων που διατηρούν τα αντίστοιχα δικαιώματα διατηρούν τα δικαιώματά τους.
Inv. Νο. MAZ32456
Ύψος: 19 cm / 22 cm
Βάρος: 450 g / 570 g (συν στηρίγματα)
Πωληθέντα χωρίς TL τεστ.
Οι ειδικοί της Catawiki πραγματοποιούν εικονική επισκόπηση βάσει των παρεχόμενων πληροφοριών, φωτογραφιών, προέλευσης και τεκμηρίων. Η αποδοχή ενός παραδοσιακού ή αρχαϊκού αφρικανικού έργου τέχνης για δημοπρασία δεν συνιστά ανεξάρτητη πιστοποίηση ή πιστοποίηση από την Catawiki, ούτε σημαίνει ότι ο ειδικός της Catawiki έχει φυσικά ή επιστημονικά πιστοποιήσει, αναλύσει πατίνα ή χρονολογήσει το αντικείμενο. Ακολουθώντας τους Όρους και τις Παραδοσιακές Αιτήσεις Τέχνης της Αφρικής, ο πωλητής παραμένει υπεύθυνος για την ακρίβεια, τη νομιμότητα, την προέλευση και την αυθεντικότητα του αντικειμένου και των παρεχόμενων πληροφοριών.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΖευγάρι Χαλκών Ανθρωπομορφικών Σfigure – Αξιοποίηση από Ογκόνι
Ογκόνι, αποδίδεται
Περιοχή Αμπακαλίκι, Χωριό Ίγκονι, Νότιοανατολική Νιγηρία
Υλικό: Χυτοχαλκός κράματος (μόλυβδο) (μπρούντζος), με πράσινη-μπλε οξείδωση
Ημερομηνία: Αδιευκρίνιστη
Κοινωνική Αποποίηση: Ογκόνι, σύμφωνα με τον πληροφορητή
Λειτουργία: Αδιευκρίνιστη; πιθανώς συνδεόμενη με τελετουργικές ή επετειακές πρακτικές
Πληροφορητής: Αμαντού Ντόγκο/Amadou Dogo
Περιγραφή
Αυτό το ζευγάρι χάλκινων γλυπτών αντιπροσωπεύει δύο ανθρωπομορφικές μορφές όρθιες, με μακρυά σώματα, επιμελώς μοντελοποιημένα χαρακτηριστικά προσώπου και μια συναισθηματικά εκφραστική συνύπαρξη γεωμετρικής απλοποίησης και διακοσμητικής λεπτομέρειας. Αν και τα αγάλματα διαφέρουν στο ύψος, τις αναλογίες και τη διακόσμηση του κεφαλιού, μοιράζονται μια στενά σχετιζόμενη σκαλιστική λεξιλογία, που υποδηλώνει ότι πιθανώς είχαν σχεδιαστεί ως συμπληρωματικές απεικονίσεις.
Το μικρότερο άγαλμα, τοποθετημένο αριστερά, φέρει ένα elongated οβάλ κεφάλι με στρογγυλεμένο άνω τμήμα, έντονο μέτωπο και απλοποιημένα χαρακτηριστικά προσώπου. Τα μάτια είναι σχετικά μεγάλα και ελαφρώς προεξέχοντα, ενώ η μύτη και το στόμα μοντελοποιούνται σε χαμηλό ανάγλυφο. Τα ώτα εκτείνονται κατά τα πλάγια του κεφαλιού, και το άνω τμήμα φαίνεται να ενσωματώνει ένα μετριοπρεπές κομμωτήριο ή κεφαλοκόσμημα. Ο λεπτός λαιμός συνδέει το κεφάλι με τον στενό κορμό, από τον οποίο τα χέρια προβάλλουν προς τα εμπρός και προς τα κάτω. Και τα δύο χέρια τοποθετούνται κοντά στην κοιλιά, διαμορφώνοντας μια συμπαγή διάταξη που μπορεί να αντιπροσωπεύει ένα gesture ή τη συγκράτηση ενός αγνώστου αντικειμένου.
Ο κάτω κορμός είναι αξιοσημείωτα μακρύς, με στενά, σχεδόν παράλληλα πόδια και ελάχιστη άρθρωσή τους. Μία οριζόντια ζώνη γύρω από τους γοφούς διαχωρίζει τον θώρακα από τα κάτω άκρα και μπορεί να υποδηλώνει ζώνη, ενδυμασία ή διακοσμητικό στοιχείο.
Ο taller figure στα δεξιά διακρίνεται από ένα επιμελημένο, κατακόρυφα απλωμένο κάλυμμα κεφαλής με διαγώνιες ράβδους. Αυτή η υπερμεγέθης κατασκευή δίνει στο γλυπτό έντονη κατακόρυφη προσανατολισμό. Το πρόσωπο είναι σχετικά στενό, με προεξέχουσες τα χείλη, έντονη μύτη και επιμηκυμένα αυτιά. Το άνω σώμα είναι συμπαγές, με τα χέρια λυγισμένα προς τον κορμό και τα χέρια ενωμένα μπροστά από το θώρακα. Τα πόδια είναι μακριά και ίσια, τελειώνουν σε βάση ελαφρώς ευρύτερη και ανομοιογενή.
Και τα δύο γλυπτά φέρουν αισθητά πρασινομπλε οξείδωση, εναλλάσσεται με πιο σκούρες καφέ περιοχές και τοπικές επιφανειακές επικαλύψεις. Αυτά τα χαρακτηριστικά υποδηλώνουν μακροχρόνια έκθεση σε περιβαλλοντικές συνθήκες, αλλά δεν μπορούν από μόνα τους να καθορίσουν την ηλικία ή την αρχαιολογική προέλευση.
Τα αγάλματα εκτίθενται σε σύγχρονα μαύρα στηρίγματα, τα οποία δεν αποτελούν αρχικά στοιχεία των γλυπτών.
Ιστορικό-Αρχαιολογικό Πλαίσιο
Τα γλυπτά αποδίδονται στους Ογκόνι, μια ομάδα κοινοτήτων που ζει στην ανατολική Νίγηρα Δέλτα, ιδίως στην επικράτεια που σήμερα αποτελεί μέρος της Πολιτείας Ρίβερς στη νότια Νιγηρία. Οι τελετουργικές παραδόσεις των Ογκόνι είναι ιδιαίτερα καλά τεκμηριωμένες μέσω ξύλινων μασκών, φιγούρών και γλυπτών που σχετίζονται με μάσκες, προγονική μνήμη και κοινοτικούς θεσμούς.
Ωστόσο, το μπρούντζος ως υλικό γλυπτικής είναι σημαντικά λιγότερο τεκμηριωμένο ως χαρακτηριστικό μέσο παραγωγής των Ογκόνι. Τα παρόντα μορφές απαιτούν συνεκτική προσεκτική απόδοση. Τα στυλιστικά τους χαρακτηριστικά μπορεί να αντικατοπτρίζουν καλλιτεχνικές ανταλλαγές εντός της ευρύτερης περιοχής νοτιοανατολικής Νιγηρίας αντί μιας συγκεκριμένης Ογκόνι εργαστηριακής ταυτότητας.
Ένας επιπλέον γεωγραφικός προβληματισμός αφορά την αναφερόμενη προέλευση στην περιοχή Αμπακαλίκι. Το Αμπακαλίκι βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της νοτιοανατολικής Νιγηρίας, σε περιοχή με ιστορική αλληλεπίδραση μεταξύ κοινοτήτων ομιλούσας όγκου Ίγκμπο και γειτονικών πληθυσμών στις ζώνες Κροσ Ρίβερ και Μπένου.
Η περιοχή διαφέρει γεωγραφικά και πολιτιστικά από τους κύριους οικισμούς των Ογκόνι στις ανατολικές ακτές του Νίγηρα Δέλτα. Η διάκριση είναι σημαντική γιατί πολιτιστικά αντικείμενα που κυκλοφορούν στη νοτιοανατολική Νιγηρία μπορεί να έχουν κατασκευαστεί, χρησιμοποιηθεί, ανταλλαχθεί και συλλεχθεί σε διαφορετικές κοινότητες.
Το ίδιο το Νίγηρα Δέλτα αποτελεί ένα ιδιαίτερα διασυνδεδεμένο πολιτισμικό περιβάλλον. Το πλωτό εμπόριο, η μετανάστευση, οι πολιτικές σχέσεις και οι τελετουργικές ανταλλαγές διευκόλυναν τη μετακίνηση αντικειμένων και καλλιτεχνικών ιδεών μεταξύ Ογκόνι, Ιτζάου, Ιμπιμπιό, Αντόνι και άλλων κοινοτήτων.
Στις κοινότητες Ογκόνι, οι ξύλινες γλυπτικές παραδόσεις περιλαμβάνουν ανθρωπόμορφες φιγούρες συνδεδεμένες με προγονικές και τελετουργικές πρακτικές. Η γλυπτική τους λεξιλόγιο συχνά τονίζει εκφραστικά χαρακτηριστικά προσώπου, απλοποιημένη ανατομία και τη συμβολική σημασία του κεφαλιού.
Τα παρόντα μπρούντζινα στοιχεία μοιράζονται ορισμένα ευρύτερα χαρακτηριστικά με αυτό το γλυπτικό περιβάλλον, ιδίως την κατακόρυφη έμφαση, στιλιστικά πρόσωπα και τη συμπαγή διάταξη των χεριών. Ωστόσο, αυτά τα χαρακτηριστικά εμφανίζονται σε αρκετές άλλες νιγηριανές παραδόσεις και δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως αποκλειστικά σημάδια προέλευσης Ογκόνι.
Η χρήση χαλκού- κράματος επίσης εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη περιφερειακή παραγωγή και ανταλλαγή. Οι μεταλλικές φιγούρες από την περιοχή του Κάτω Νίγηρα περιλαμβάνουν ποικιλία στυλ και λειτουργιών, και η ιστορική τους ταξινόμηση παραμένει πολύπλοκη. Τα παρόντα γλυπτά θα πρέπει επομένως να εξεταστούν εντός αυτού του ευρύτερου συγκριτικού πλαισίου αντί να αποδοθούν ανεπιφύλακτα σε ένα ενδεικτικό εθνικό ύφος.
Απτή Αξία και Ροή Αρχαιολογίας
Η κύρια καλλιτεχνική ποιότητα αυτού του ζευγαριού έγκειται στη αντίθεση μεταξύ των μακριών τους αναλογιών και των πολύ εξαιρετικά ατομικών κεφαλών τους. Το μικρότερο γλυπτό τονίζει μια στρογγυλεμένη κρανιακή μορφή και συμπαγή μοντελοποίηση προσώπου, ενώ το ψηλότερο παρουσιάζει ένα εξελιγμένο, κατακόρυφα απλωμένο κάλυμμα κεφαλής που κυριαρχεί στη σύνθεση.
Ο γλύπτης έχει επιτύχει ένα αξιοσημείωτο αίσθημα παρουσίας μέσω σχετικά οικονομικών μέσων. Στενοί κορμοί, απλοποιημένα χέρια και μακριά πόδια δημιουργούν σχεδόν αρχιτεκτονική δομή, ενώ τα πρόσωπα προσφέρουν τα κύρια σημεία εκφραστικής συγκέντρωσης.
Οι αντίθετες επιφανειακές χρωματικές αποχρώσεις συνεισφέρουν σημαντικά στην εμφάνιση των γλυπτών. Η οξείδωση πράσινο-μπλε εναλλάσσεται με καφέ και κίτρινες περιοχές, τονίζοντας τις ατέλειες του χυτού μετάλλου και δημιουργώντας μια πλούσια υφή επιφάνειας.
Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η κεφαλόσχημη περικεφαλαία του δεύτερου αγάλματος, όπου οι διαγώνιες ράβδοι εισάγουν ένα ρυθμικό μοτίβο που απουσιάζει από τον αντίστοιχα περιορισμένο ανατομικό μοντελισμό. Το μικρότερο γλυπτό παρέχει μια οπτική αντίστιξη μέσω της ευρύτερης κεφαλής και των λιγότερο πολύπλοκων διακοσμήσεων.
Η εμφανής σχέση στυλ καθιστά τα γλυπτά ιδιαίτερα ενδιαφέροντα ως πιθανό ζευγάρι, αν και η αρχική τους σχέση παραμένει αδήλωτη.
Αποτελούν ένα ενδιαφέρον παράδειγμα φιγούρας από μπρούντζο-κάλυμμα που αποδίδεται στην νοτιοανατολική Νιγηρία. Η ακριβής πολιτισμική τους ταυτοποίηση, η χρονολόγηση και η λειτουργία απαιτούν περαιτέρω συγκριτική και τεχνική διερεύνηση.
Επιλεγμένη Βιβλιογραφία
Kpone-Tonwe, Sonpie, και Jill Salmons. The Arts of the Ogoni. African Arts, 2002. Μελέτη άμεσης σχέσης με τις γλυπτικές παραδόσεις των Ογκόνι, κυρίως μάσκες, ξύλινα αγάλματα, μαριονέτες και τελετουργικές πρακτικές. Παρέχει σημαντική πολιτισμική σύγκριση αλλά δεν εγκαθιδρύει μια συγκεκριμένη μπρούντζινη παράδοση των Ογκόνι.
Peek, Philip M., και Keith Nicklin. Lower Niger Bronze Industries and the Archaeology of the Niger Delta. In Ways of the Rivers: Arts and Environment of the Niger Delta, 2002. Ιδιαίτερα σχετικό για την ταξινόμηση και την περιφερειακή ποικιλία της γλυπτικής με μπρούντζο-κάλυμμα στην περιοχή του Κάτω Νίγηρα.
Οι μελέτες αυτές προσφέρουν τις πλέον συναφείς περιφερειακές και υλικές συγκρίσεις μεταξύ των εντοπισμένων αναφορών. Καμία από αυτές δεν τεκμηριώνει τα παρόντα γλυπτά ή επιβεβαιώνει την απόδοσή τους στους Ογκόνι.
Πνευματικά Δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση
Ορισμένες από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες παρήχθησαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην ανθρωπολογία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Τα αρχικά κείμενα και φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλοι οι οίκοι πνευματικών δικαιωμάτων που διατηρούν τα αντίστοιχα δικαιώματα διατηρούν τα δικαιώματά τους.
Inv. Νο. MAZ32456
Ύψος: 19 cm / 22 cm
Βάρος: 450 g / 570 g (συν στηρίγματα)
Πωληθέντα χωρίς TL τεστ.
Οι ειδικοί της Catawiki πραγματοποιούν εικονική επισκόπηση βάσει των παρεχόμενων πληροφοριών, φωτογραφιών, προέλευσης και τεκμηρίων. Η αποδοχή ενός παραδοσιακού ή αρχαϊκού αφρικανικού έργου τέχνης για δημοπρασία δεν συνιστά ανεξάρτητη πιστοποίηση ή πιστοποίηση από την Catawiki, ούτε σημαίνει ότι ο ειδικός της Catawiki έχει φυσικά ή επιστημονικά πιστοποιήσει, αναλύσει πατίνα ή χρονολογήσει το αντικείμενο. Ακολουθώντας τους Όρους και τις Παραδοσιακές Αιτήσεις Τέχνης της Αφρικής, ο πωλητής παραμένει υπεύθυνος για την ακρίβεια, τη νομιμότητα, την προέλευση και την αυθεντικότητα του αντικειμένου και των παρεχόμενων πληροφοριών.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Ogoni
Χώρα προέλευσης
Νιγηρία
Υλικό
Μπρούντζος
Sold with stand
Ναι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A bronze sculpture
Height
22 cm
Βάρος
1.02 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
