Ένα χάλκινο βραχιόλι - Baule - Ακτή Ελεφαντοστού (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Κεντρί Μπρασελέ από Βαουλέ (Καινά Ισάρ) Κερνίδιον

Οικονομική καταγωγή: Περιοχή Bouaké, Ακτή Ελεφαντόνωτος
Τύπος: πόδι-δαχτυλοβραχιόλι ή βραχιόλι στον αστράγαλο
Υλικό: κράμα χαλκού, παραδοσιακά αναφερόμενο ως μπρούντζος ή χαλκός
Συγκριτική χρονολόγηση: 19ος αιώνας – πρώτη μισή του 20ού αιώνα, υπό την προϋπόθεση τεκμηριωμένη προέλευση και ανάλυση υλικού. Συγκρίσιμα βραχιόλια αστραγάλου Baoulé από τον 19ο και 20ό αιώνα βρίσκονται στη συλλογή του Metropolitan Museum of Art και του National Museum of African Art.

Περιγραφή

Το αντικείμενο λαμβάνει τη μορφή ενός ευρέος, ανοικτού κύκλου, σχεδόν περιμετρικού σχεδιασμού, με δύο κάθετες άκρες που διαμορφώνουν μια μεγάλη σχισμή, η οποία πιθανώς επέτρεπε το περασμό γύρω από τον αστράγαλο. Το μάζεφον σώμα φέρει διακοσμητικό τομή διατομής: δύο διακεκομμένες ζώνες—μία άνω και μία κάτω—συναντώνται σε ένα συνεχή κεντρικό ράχη. Αυτή η κατασκευή τονίζει το πλάτος του κομματιού και του δίνει μια αρχιτεκτονική παρουσία. Οι άκρες του ανοίγματος είναι ευθείες, παχιές και ελαφρώς ανομοιογενείς, ενώ το εσωτερικό παραμένει τραχύτερο από την εξωτερική επιφάνεια. Η εξωτερική επιφάνεια είναι σχεδόν ολόκληρα καλυμμένη με λεπτές χαρακές σε γεωμετρικά σχέδια. Διακρίνονται διασταυρούμενες ελεύσεις, διαγώνιες υφές, καρδιακές αρωγές, παράλληλες γραμμές και μακρές κάθετες ζώνες. Αυτά τα μοτίβα αλλάζουν προσανατολισμό από πάνελ σε πάνελ και δημιουργούν ένα πυκνό σχέδιο που ενδεχομένως να θυμίζει οπτικά αργαλειοπλεκτική, καλαθοπλεκτική ή ύφασμα. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να αποδοθεί σε αυτά ένα συγκεκριμένο συμβολικό νόημα χωρίς τοπικά στοιχεία αποδείξεως. Το συνολικό χρώμα κυμαίνεται από χρυσό-καφέ έως ελαιώδες, με πράσινες κηλίδες οξείδωσης χαλκού, ιδιαίτερα ορατές κοντά στο χείλος και στις εσοχές. Οι καμπυλωτές άκρες, οι γρατζουνιές και οι διαφοροποιήσεις στην στιλβωσή μαρτυρούν μακρά ιστορία χρήσης και διατήρησης, αλλά δεν αρκούν για να προσδιοριστεί η ηλικία του κομματιού.

Ιστορική και καλλιτεχνική ανάλυση

Οι κοντινότερες συγκρίσεις είναι τα μεγάλα, σχήματος C βραχιόλια αστραγάλου Baoulé που φυλάσσονται σε διάφορα μουσεία. Το National Museum of African Art περιγράφει αυτά τα διακοσμητικά ως έμβλημα καταστάσεως και πλούτου, χαρακτηριζόμενα από επιφάνειες καλυμμένες με χαρακτικές γραμμές, ρίβες και γεωμετρικά σχέδια. Αυτά τα παραδείγματα συνήθως συνδέονται με διακόσμηση γυναικών, και ορισμένα είναι κοίλα. Η αισθητική του φωτογραφημένου αντικειμένου βασίζεται περισσότερο στην οργάνωση του όγκου και στην γραφική επανάληψη αντί για την απεικόνιση. Η κεντρική ράχη οπτικά σταθεροποιεί τον δακτυλιοειδή, ενώ οι πολυάριθμες σχισμές διασπούν το φως και ζωντανεύουν τη μεταλλική επιφάνεια. Διακοσμητική δεν είναι απλώς προσθήκη: μεταμορφώνει μια βαριά μάζα σε οπτικά ρυθμικό κέλυφος. Συνδυασμός μαρτυρίας, συμμετρίας και προσοχής στη διακόσμηση αποτελεί μέρος της ποικιλίας της τέχνης Baoulé, που περιλαμβάνει γλυπτά καθώς και διακοσμημένα καθημερινά αντικείμενα και έργα από χρυσό ή κράμα χαλκού. Η απόδοση του αντικειμένου ως προέλευσης Bouaké είναι γεωγραφικά συνεπής με Baoulé καταγωγή, αλλά δεν μπορεί να αποδειχθεί μόνο από το στυλ. Τα μεταλλικά διακοσμητικά κυκλοφορούσαν ανάμεσα σε ιδιοκτήτες, αγορές και γειτονικές κοινότητες. Μια παλιά καταγραφή συλλογής, το όνομα ενός χωριού, το όνομα ενός εργαζομένου συγκολλητή ή μια ιστορία οικογενειακής μετάδοσης θα είχαν λοιπόν ουσιαστική τεκμηριωτική αξία.

Τμήμα επιστημονικής τεκμηρίωσης

Ο όρος «μπρούντζος» πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή. Η εμφάνιση μόνη της δεν επιτρέπει τη διάκριση ενός μπρούντζου που αποτελείται κυρίως από χαλκό και κασσίτερο από έναν χαλκό που συνδυάζει χαλκό και ψευδάργυρο ή από ένα πιο πολύπλοκο κράμα που περιέχει επίσης μόλυβδο. Επομένως ο όρος «κράμα χαλκού» είναι ο πιο ακριβής μέχρι να προσδιοριστεί η στοιχειομετρική σύνθεση με ανάλυση φθορισμού Χ-ray. Η πιθανότερη τεχνική κατασκευής είναι η χύτευση με απώλεια κεριού (lost-wax casting). Σε αυτή τη διαδικασία, ένα μοντέλο κεριού καλύπτεται με πηλό και στη συνέχεια θερμαίνεται για να αφαιρεθεί το κερί. Το ρευστό μέταλλο χύνεται στη διαμορφωμένη κοιλότητα. Δεδομένου ότι το καλούπι σπάει μετά τη ψύξη, κάθε Κάστηση είναι, θεωρητικά, ένα μοναδικό κομμάτι. Για κούφια αντικείμενα, το κερί μπορεί να μορφοποιηθεί γύρω από έναν πηλό πυρήνα που διατηρείται κατά τη χύτευση. Παρόμοια δακτυλιώδη Baoulé στη συλλογή του Smithsonian περιγράφονται ως ραγισμένα με τη διαδικασία απώλειας κεριού· συνήθως είναι κούφια και μπορεί μερικές φορές να περιείχαν μικρά στοιχεία που παρήγαγαν κρότο. Σε αυτή την περίπτωση, μόνο μια ακτινογραφία μπορεί να επιβεβαιώσει τη εσωτερική δομή και να αποκαλύψει υπολειπόμενο πυρήνα, ήχοντα χάλκινα, πόρωση ή προηγούμενες επισκευές. Ο μικροσκοπικός έλεγχος θα βοηθούσε επίσης να διαπιστωθεί εάν τα σχέδια είχαν χαραχτεί στο κερί ή χαραχτεί με σμίλη μετά τη χύτευση. Τέλος, η πράσινη πατίνα υποδεικνύει την αποσύνθεση χαλκικών ενώσεων, αλλά δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη αρχαιότητας.

Κοινωνική και τελετουργική λειτουργία

Η πλέον καθιερωμένη λειτουργία είναι αυτή ενός γυναικείου κοσμήματος αστραγάλου, χρησιμοποιούμενο ως ορατό σύμβολο πλούτου, οικογενειακής θέσης και προσωπικής εμφάνισης. Οι περιγραφές στα μουσεία περιγράφουν ρητά μεγάλα βραχιόλια Baoulé αυτού του τύπου ως εμβλήματα κατάστασης και ευημερίας. Το μέγεθός τους, το βάρος και ο λάμπος τα καθιστούσαν εξαιρετικά εμφανή. Όταν εσωτερικά τοποθετούνταν στοιχεία παραγωγής ήχου, είναι λογικό να συμπεράνει κανείς ότι οι κινήσεις του χρήστη παρήγαγαν και έναν ρυθμικό ήχο. Η χρήση σε τελετές, χορούς ή δημόσιες εμφανίσεις είναι δυνατή, αλλά κανένα ορατό χαρακτηριστικό δεν επιτρέπει τη σύνδεσή του με συγκεκριμένο τελετουργικό. Θα ήταν λοιπόν υπερβολή να το προσδιορίσουμε αυτόματα ως αντικείμενο λατρείας, τελετουργικής γονιμότητας, μαντείας ή μύησης. Η δυνητική τελετουργική σημασία θα βρισκόταν αντίθετα στην ενσωμάτωσή του στην τελεστική παρουσίαση του σώματος, τη διεκδίκηση κύρους και τη μνήμη ενός ιδιοκτήτη ή μιας γραμμής προέλευσης. Μόνο πεδία έρευνας θα μπορούσαν να διευκρινίσουν αυτή τη λειτουργία.

Βιβλιογραφία

Vogel, Susan Mullin. Baule: African Art, Western Eyes. Νέα Υόρκη/ Hartford: Yale University Press, 1997.
Boyer, Alain-Michel. Baule. Μιλάνο: 5 Continents Éditions, 2008.
Brincard, Marie-Thérèse, επεμ. The Art of Metal in Africa. Νέα Υόρκη: African-American Institute, 1982.
Apley, Alice. African Lost-Wax Casting. Heilbrunn Timeline of Art History, Metropolitan Museum of Art, 2001.
National Museum of African Art. Anklet, Baule artist, early 20th century, αντικείμενο αρ. 69-6-8.
Οι παρατιθέμενες δημοσιεύσεις εξυπηρετούν την συγκριτική ιστορική τέχνη. Δεν καθορίζουν τον συγκεκριμένο πολιτισμικό προσδιορισμό, χρονολόγηση ή αρχική χρήση του γλυπτού.

Πνευματικά δικαιώματα και επιστημονική τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και φωτογραφίες ενδέχεται να είναι προστατευμένα από πνευματικά δικαιώματα. Διατηρούνται όλα τα δικαιώματα από τους αντίστοιχους κατόχους.

Αριθμός καταχώρησης MAZ32820

Ενημερωτής: Bakari Bouafle