Ένα μπρούτζινο γλυπτό. - Edan - Ogoni - Νιγηρία (χωρίς τιμή ασφαλείας)

03
ημέρες
10
ώρες
34
λεπτά
48
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 280 - € 330
IT
1 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 143878 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Έργο γλυπτικής από κράμα χαλκού με τίτλο «A bronze sculpture» από τη Νιγηρία, μορφή Edan Ogoni, ύψος 15 cm, βάρος 330 g, σε καλή κατάσταση, γνησιότητα αρχική/επισήμως, πωλείται με βάση.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Γυναίκεια ανθρωπομορφική φιγούρα, Edan Ògbóni/Òsùgbó, Γιορούα

Πρωτογενής προέλευση: περιοχή Abakaliki, χωριό Igoni, Νιγηρία

Επιπλέον, οι καλύτερα τεκμηριωμένες μορφές τέχνης των Ogoni συνίστανται κυρίως από ξύλινους μάσκες και γλυπτά, αποτίνιες προγόνων, μαριονέτες και αντικείμενα που χρησιμοποιούνται σε μάσκες. Η μορφολογία του απεικονιζόμενου αντικειμένου — μια προφίλ αρσενικής φιγούρας από κράμα χαλκού, με βρόχο στην κορυφή, πολύ μακρύ σώμα και σεξουαλικοποιημένη ανατομία — συμφωνεί πιο κοντά με τις τελετουργικές φιγούρες Edan της κοινωνίας Yoruba γνωστής ως Ògbóni ή Òsùgbó. Ωστόσο η ταυτοποίηση που προτείνεται εδώ παραμένει υποθετική όσο το αντικείμενο δεν διαθέτει επαληθεύσιμη αρχαία προέλευση ή μια υλική ανάλυση. Incl stand.

Περιγραφή

Το αντικείμενο εμφανίζεται σαν μικρή, ισχυρά κάθετη ανθρωπομορφική φιγούρα, επί του παρόντος τοποθετημένο πάνω σε έναν σύγχρονο μεταλλικό βραχίονα και μια μαύρη κυβική βάση. Το κεφάλι, που είναι μεγάλο σε σχέση με το σώμα, μοντελοποιείται εκφραστικά: το μέτωπο και η κορυφή του κρανίου υψώνονται σε μια ασύμμετρη μάζα που τελειώνει σε έναν μεγάλο διάτρητο βρόχο. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου παρουσιάζουν προεξέχοντα ή βαθιά κεκρυμμένα μάτια, μια έντονη μύτη, ανοιχτό στόμα με παχιά χείλη και προεκτεϊσμένο πηγούνι. Γύρω από τον λαιμό υπάρχει μια δακτυλιοειδής ράχη που θα μπορούσε να υποδηλώνει χιώνα, κόσμημα ή στυλιστική συνθήκη. Τα κοντά χέρια εκτείνονται πλευρικά από τους ώμους προτού καμπύλουν προς τα εμπρός. Οι πήχεις φαίνονται λυγισμένοι και τα χέρια — πολύ πρωτόγονα — φαίνονται να κλείνονται ή να κρατιούνται στο ύψος του θώρακα. Ο θώρακας μετατρέπεται σε μακρύ, σχεδόν κυλινδρικό κίονα, χωρίς λεπτομερή ένδειξη πλευρικού θωρακικού κλωβού, μέσης ή μυϊκής μάζας. Μια μικρή εξόστρεψη εμφανίζεται στην κάτω κοιλία. Η ανατομική βάση είναι πιο πολύπλοκη: διάφορες καμπύλες και προεξοχές φαίνονται να συνδυάζουν με μειωμένα πόδια με μια ενίσχυση των αρσενικών γεννητικών οργάνων. Αυτή η σεξουαλική έμφαση αποτελεί σημαντικό στοιχείο που στηρίζει την υπόθεση ότι αυτή η αρσενική φιγούρα κάποτε ήταν μέρος ενός ζευγαριού.
Η επιφάνεια είναι χρυσόξανθη καφέ, σκοτεινή σε ορισμένα σημεία, με πράσινες κηλίδες χαρακτηριστικές των προϊόντων οξείδωσης χαλκού. Ορυκτές καταθέσεις, ατέλειες, κοιλότητες και πιο γυαλισμένες φθορές σε ορισμένα ανάγλυφα δίνουν στο αντικείμενο μια αρχαία και συχνά χειραποδαρούμενη εμφάνιση. Ωστόσο, αυτά τα χαρακτηριστικά από μόνα τους δεν αποτελούν απόδειξη χρονολόγησης.

Ιστορικο- Καλλιτεχνική Ανάλυση

Η αισθητική βασίζεται λιγότερο στην ανατομική μίμηση και περισσότερο στην συμβολική ύπαρξη. Η πρόσ— προσανατολισμός προς το πρόσωπο, η εξαιρετικά μακρυά σπονδυλική στήλη, οι περιορισμένες άκρες και η μεγαλοποίηση του κεφαλιού αποδίδουν μια ιερατική φιγούρα, η οποία διευθύνεται ως σήμα εξουσίας και όχι ως ατομικό πορτρέτο. Ο Denis Williams περιγράφει ακριβώς τη τέχνη των Edan Ògbóni ως εννοιολογική, γραμμική, συντηρητική και αρχέτυπη, προσανατολισμένη στην πνευματική παρουσία αντί της φυσιολατρίας. Η γλυπτική υπό μελέτη παρουσιάζει αρκετές από αυτές τις ιδιότητες: διατομική σιλουέτα, ρηχή βαρύτητα, ρητή σεξουαλικότητα, απρόσωπο πρόσωπο και κωδικοποιητή χειρονομία χεριών. Ο τρυπημένος βρόχος στην κορυφή του κεφαλιού αποτελεί διακριτικό χαρακτηριστικό. Σε πλήρη σετ Edan, ένας αρσενικός και μια θηλυκή φιγούρα συνδέονται συνήθως με αλυσίδα συνδεδεμένη στα κεφάλΙΑ τους. Αρκετές εκθέσεις μουσείων διατηρούν αυτή τη δυαδική δομή ή αναγνωρίζονται ως αρσενικά και θηλυκά θραύσματα ζευγαριών που πλέον έχουν διαχωριστεί. Ο βρόχος σε αυτό το κομμάτι μπορεί συνεπώς να σεέχα από τότε μεταφέρει μια αλυσίδα που τώρα λείπει.
Η φιγούρα φαίνεται να έχει χυθεί, πιθανώς χρησιμοποιώντας τη διαδικασία χαμένου κηρού, η οποία έχει εξασκηθεί από τους μεταλλουργούς της Δυτικής Αφρικής από αρχαιοτάτων χρόνων. Ωστόσο ο όρος «μό bronze» παραμένει εδώ συμβατικός ορισμός: μόνο η ανάλυση X-ακτινοφθορισμού θα επέτρεπε τον προσδιορισμό των αναλογιών Cu, Zn, Sn και Pb και τη διάκριση μπρούντ από χαλκό ή άλλο κράμα χαλκού. Μια ακτινογραφία θα μπορούσε επίσης να αποκαλύψει εσωτερική πυρήνα, επιδιορθώσεις χύτευσης ή την προηγούμενη παρουσία ενός σιδερένιου ράβδου. Ο ορατός πατινάτος δεν επιτρέπει επιστημονική χρονολόγηση του κομματιού, καθώς η διάβρωση μπορεί να είναι φυσική, επιταχυνόμενη ή αλλοιωμένη από θεραπείες.

Λειτουργία τελετουργίας

Η κοινωνία Ògbóni/Òsùgbó συγκεντρώνει παραδοσιακά πρεσβύτερους που αναγνωρίζονται για την ωριμότητα, ακεραιότητα και εξουσία τους. Εκτελεί πολιτικές, δικαστικές και θρησκευτικές λειτουργίες και διατηρεί κεντρική σχέση με την Ilé, τη Γη, που θεωρείται μητρική δύναμη, πηγή ζωής και ο τόπος των νεκρών. Τα Edan εξυπηρετούσαν ως έμβλημα αυτής της θεσμής και ενσωμάτωναν την εξουσία της. Οι δύο φιγούρες, αρσενική και θηλυκή, δεν αντιπροσώπευαν απαραίτητα ένα παντρεμένο ζευγάρι. Αντιθέτως, εξέφραζαν αντίθετες αλλά συμπληρωματικές αρχές — σκληρότητα και απαλότητα, δύναμη και ηρεμία, αρσενικό και θηλυκό — ενωμένες υπό την εξουσία της Γης. Μπρούντ ή μπρούντ έδινε μόνιμη ύπαρξη και μακροβιότητα, ενώ το σίδερο των ράβδων συμβόλιζε σταθερότητα και δύναμη. Η έμφαση στα σεξουαλικά όργανα επιβεβαίωνε όχι τόσο την ατομικότητα όσο την γονεϊκή συμπληρωματικότητα των δύο αρχών. Μετακινημένα, μεταφέροντα ή παρουσιάζονται από μέλη, τα Edan θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν ως σήματα έναρξης, αγγελιοφόροι αποφάσεων, όργανα όρκων, προστασίας ή κριτικής. Ένα Edan τοποθετημένο σε μια είσοδο φραστικά απαγόρευε τη διέλευση. Όταν κολλήσει ή τοποθετηθεί στο έδαφος, επικαλούν την εξουσία της κοινωνίας και της Γης. Σε ορισμένες μορφές τελετουργικής επικοινωνίας, το αρσενικό θα μπορούσε να ανακοινώνει μια κατηγορία ή μια σοβαρή απόφαση, ενώ το θηλυκό σήμαινε προνομία, ορισμό ή ευνοϊκή έκβαση. Στην περίπτωση αυτή, η απουσία της συμπληρωματικής φιγούρας, της αλυσίδας και οποιουδήποτε πλαισίου συλλογής εμποδίζει να προσδιοριστεί με ακρίβεια η χρήση. Το αντικείμενο θα μπορούσε να είναι απομονωμένο στοιχείο ενός ζευγαριού Edan, θραύσμα διακριτικού, τελετουργικό περιδέραιο ή περιφερειακή παραλλαγή. Η λειτουργία του δεν θα πρέπει επομένως να περιγραφεί με βεβαιότητα, αλλά πιθανή σύνδεση με την τελετουργική, δικαστική και προστατευτική εξουσία της κοινωνίας Ògbóni/Òsùgbó.

Επιλεγμένη Βιβλιογραφία

Adepegba, Cornelius Oyeleke. Yoruba Metal Sculpture. Ibadan: Ibadan University Press, 1991.

Anderson, Martha G., and Philip M. Peek, eds. Ways of the Rivers: Arts and Environment of the Niger Delta. Los Angeles: UCLA Fowler Museum of Cultural History, 2002.

Kpone-Tonwe, Sonpie, and Jill Salmons. "The Arts of the Ogoni." In Ways of the Rivers: Arts and Environment of the Niger Delta, 2002.

Lawal, Babatunde. "À Yà Gbó, À Yà Tó: New Perspectives on Edan Ògbóni." African Arts, vol. 28, no. 1, 1995, pp. 36–49 and 98–100.

Williams, Denis. "The Iconology of the Yoruba 'Edan Ogboni'." Africa: Journal of the International African Institute, vol. 34, no. 2, 1964, pp. 139–166.

Οι δημοσιεύσεις που αναφέρονται εξυπηρετούν για συγκριτική ιστορία της τέχνης. Δεν καθορίζουν τη συγκεκριμένη πολιτιστική απόδοση, χρονολόγηση ή αρχική χρήση του ζητούμενου γλυπτού.

Πνευματικά δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Οι πρωτότυποι κείμενα και φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Διατηρούνται όλα τα δικαιώματα από τους αντίστοιχους κατόχους.

Inv. No. MAZ33152

Πληροφοριοδότης: Amadou Dogo

Πωλήθηκε χωρίς δοκιμή TL.
Οι εμπειρογνώμονες του Catawiki εκτελούν μια εικονική ανασκόπηση βάσει των πληροφοριών, των φωτογραφιών, της προέλευσης και της υποστηρικτικής τεκμηρίωσης που παρέχονται κατά τη διαδικασία υποβολής. Η αποδοχή ενός παραδοσιακού ή αρχαίου αφρικανικού έργου τέχνης για δημοπρασία δεν συνιστά ανεξάρτητη πιστοποίηση ή επιβεβαίωση από το Catawiki, ούτε σημαίνει ότι ο ειδικός του Catawiki έχει φυσικά ή επιστημονικά επαληθεύσει, ανάλυσει ή χρονολογήσει το αντικείμενο. Σύμφωνα με τους Όρους και τις Κατευθυντήριες Γραμμές Υποβολής Παραδοσιακής Αφρικανικής Τέχνης, ο πωλητής παραμένει υπεύθυνος για την ακρίβεια, τη νομιμότητα, την προέλευση και την αυθεντικότητα του αντικειμένου και των πληροφοριών που παρέχονται.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Γυναίκεια ανθρωπομορφική φιγούρα, Edan Ògbóni/Òsùgbó, Γιορούα

Πρωτογενής προέλευση: περιοχή Abakaliki, χωριό Igoni, Νιγηρία

Επιπλέον, οι καλύτερα τεκμηριωμένες μορφές τέχνης των Ogoni συνίστανται κυρίως από ξύλινους μάσκες και γλυπτά, αποτίνιες προγόνων, μαριονέτες και αντικείμενα που χρησιμοποιούνται σε μάσκες. Η μορφολογία του απεικονιζόμενου αντικειμένου — μια προφίλ αρσενικής φιγούρας από κράμα χαλκού, με βρόχο στην κορυφή, πολύ μακρύ σώμα και σεξουαλικοποιημένη ανατομία — συμφωνεί πιο κοντά με τις τελετουργικές φιγούρες Edan της κοινωνίας Yoruba γνωστής ως Ògbóni ή Òsùgbó. Ωστόσο η ταυτοποίηση που προτείνεται εδώ παραμένει υποθετική όσο το αντικείμενο δεν διαθέτει επαληθεύσιμη αρχαία προέλευση ή μια υλική ανάλυση. Incl stand.

Περιγραφή

Το αντικείμενο εμφανίζεται σαν μικρή, ισχυρά κάθετη ανθρωπομορφική φιγούρα, επί του παρόντος τοποθετημένο πάνω σε έναν σύγχρονο μεταλλικό βραχίονα και μια μαύρη κυβική βάση. Το κεφάλι, που είναι μεγάλο σε σχέση με το σώμα, μοντελοποιείται εκφραστικά: το μέτωπο και η κορυφή του κρανίου υψώνονται σε μια ασύμμετρη μάζα που τελειώνει σε έναν μεγάλο διάτρητο βρόχο. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου παρουσιάζουν προεξέχοντα ή βαθιά κεκρυμμένα μάτια, μια έντονη μύτη, ανοιχτό στόμα με παχιά χείλη και προεκτεϊσμένο πηγούνι. Γύρω από τον λαιμό υπάρχει μια δακτυλιοειδής ράχη που θα μπορούσε να υποδηλώνει χιώνα, κόσμημα ή στυλιστική συνθήκη. Τα κοντά χέρια εκτείνονται πλευρικά από τους ώμους προτού καμπύλουν προς τα εμπρός. Οι πήχεις φαίνονται λυγισμένοι και τα χέρια — πολύ πρωτόγονα — φαίνονται να κλείνονται ή να κρατιούνται στο ύψος του θώρακα. Ο θώρακας μετατρέπεται σε μακρύ, σχεδόν κυλινδρικό κίονα, χωρίς λεπτομερή ένδειξη πλευρικού θωρακικού κλωβού, μέσης ή μυϊκής μάζας. Μια μικρή εξόστρεψη εμφανίζεται στην κάτω κοιλία. Η ανατομική βάση είναι πιο πολύπλοκη: διάφορες καμπύλες και προεξοχές φαίνονται να συνδυάζουν με μειωμένα πόδια με μια ενίσχυση των αρσενικών γεννητικών οργάνων. Αυτή η σεξουαλική έμφαση αποτελεί σημαντικό στοιχείο που στηρίζει την υπόθεση ότι αυτή η αρσενική φιγούρα κάποτε ήταν μέρος ενός ζευγαριού.
Η επιφάνεια είναι χρυσόξανθη καφέ, σκοτεινή σε ορισμένα σημεία, με πράσινες κηλίδες χαρακτηριστικές των προϊόντων οξείδωσης χαλκού. Ορυκτές καταθέσεις, ατέλειες, κοιλότητες και πιο γυαλισμένες φθορές σε ορισμένα ανάγλυφα δίνουν στο αντικείμενο μια αρχαία και συχνά χειραποδαρούμενη εμφάνιση. Ωστόσο, αυτά τα χαρακτηριστικά από μόνα τους δεν αποτελούν απόδειξη χρονολόγησης.

Ιστορικο- Καλλιτεχνική Ανάλυση

Η αισθητική βασίζεται λιγότερο στην ανατομική μίμηση και περισσότερο στην συμβολική ύπαρξη. Η πρόσ— προσανατολισμός προς το πρόσωπο, η εξαιρετικά μακρυά σπονδυλική στήλη, οι περιορισμένες άκρες και η μεγαλοποίηση του κεφαλιού αποδίδουν μια ιερατική φιγούρα, η οποία διευθύνεται ως σήμα εξουσίας και όχι ως ατομικό πορτρέτο. Ο Denis Williams περιγράφει ακριβώς τη τέχνη των Edan Ògbóni ως εννοιολογική, γραμμική, συντηρητική και αρχέτυπη, προσανατολισμένη στην πνευματική παρουσία αντί της φυσιολατρίας. Η γλυπτική υπό μελέτη παρουσιάζει αρκετές από αυτές τις ιδιότητες: διατομική σιλουέτα, ρηχή βαρύτητα, ρητή σεξουαλικότητα, απρόσωπο πρόσωπο και κωδικοποιητή χειρονομία χεριών. Ο τρυπημένος βρόχος στην κορυφή του κεφαλιού αποτελεί διακριτικό χαρακτηριστικό. Σε πλήρη σετ Edan, ένας αρσενικός και μια θηλυκή φιγούρα συνδέονται συνήθως με αλυσίδα συνδεδεμένη στα κεφάλΙΑ τους. Αρκετές εκθέσεις μουσείων διατηρούν αυτή τη δυαδική δομή ή αναγνωρίζονται ως αρσενικά και θηλυκά θραύσματα ζευγαριών που πλέον έχουν διαχωριστεί. Ο βρόχος σε αυτό το κομμάτι μπορεί συνεπώς να σεέχα από τότε μεταφέρει μια αλυσίδα που τώρα λείπει.
Η φιγούρα φαίνεται να έχει χυθεί, πιθανώς χρησιμοποιώντας τη διαδικασία χαμένου κηρού, η οποία έχει εξασκηθεί από τους μεταλλουργούς της Δυτικής Αφρικής από αρχαιοτάτων χρόνων. Ωστόσο ο όρος «μό bronze» παραμένει εδώ συμβατικός ορισμός: μόνο η ανάλυση X-ακτινοφθορισμού θα επέτρεπε τον προσδιορισμό των αναλογιών Cu, Zn, Sn και Pb και τη διάκριση μπρούντ από χαλκό ή άλλο κράμα χαλκού. Μια ακτινογραφία θα μπορούσε επίσης να αποκαλύψει εσωτερική πυρήνα, επιδιορθώσεις χύτευσης ή την προηγούμενη παρουσία ενός σιδερένιου ράβδου. Ο ορατός πατινάτος δεν επιτρέπει επιστημονική χρονολόγηση του κομματιού, καθώς η διάβρωση μπορεί να είναι φυσική, επιταχυνόμενη ή αλλοιωμένη από θεραπείες.

Λειτουργία τελετουργίας

Η κοινωνία Ògbóni/Òsùgbó συγκεντρώνει παραδοσιακά πρεσβύτερους που αναγνωρίζονται για την ωριμότητα, ακεραιότητα και εξουσία τους. Εκτελεί πολιτικές, δικαστικές και θρησκευτικές λειτουργίες και διατηρεί κεντρική σχέση με την Ilé, τη Γη, που θεωρείται μητρική δύναμη, πηγή ζωής και ο τόπος των νεκρών. Τα Edan εξυπηρετούσαν ως έμβλημα αυτής της θεσμής και ενσωμάτωναν την εξουσία της. Οι δύο φιγούρες, αρσενική και θηλυκή, δεν αντιπροσώπευαν απαραίτητα ένα παντρεμένο ζευγάρι. Αντιθέτως, εξέφραζαν αντίθετες αλλά συμπληρωματικές αρχές — σκληρότητα και απαλότητα, δύναμη και ηρεμία, αρσενικό και θηλυκό — ενωμένες υπό την εξουσία της Γης. Μπρούντ ή μπρούντ έδινε μόνιμη ύπαρξη και μακροβιότητα, ενώ το σίδερο των ράβδων συμβόλιζε σταθερότητα και δύναμη. Η έμφαση στα σεξουαλικά όργανα επιβεβαίωνε όχι τόσο την ατομικότητα όσο την γονεϊκή συμπληρωματικότητα των δύο αρχών. Μετακινημένα, μεταφέροντα ή παρουσιάζονται από μέλη, τα Edan θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν ως σήματα έναρξης, αγγελιοφόροι αποφάσεων, όργανα όρκων, προστασίας ή κριτικής. Ένα Edan τοποθετημένο σε μια είσοδο φραστικά απαγόρευε τη διέλευση. Όταν κολλήσει ή τοποθετηθεί στο έδαφος, επικαλούν την εξουσία της κοινωνίας και της Γης. Σε ορισμένες μορφές τελετουργικής επικοινωνίας, το αρσενικό θα μπορούσε να ανακοινώνει μια κατηγορία ή μια σοβαρή απόφαση, ενώ το θηλυκό σήμαινε προνομία, ορισμό ή ευνοϊκή έκβαση. Στην περίπτωση αυτή, η απουσία της συμπληρωματικής φιγούρας, της αλυσίδας και οποιουδήποτε πλαισίου συλλογής εμποδίζει να προσδιοριστεί με ακρίβεια η χρήση. Το αντικείμενο θα μπορούσε να είναι απομονωμένο στοιχείο ενός ζευγαριού Edan, θραύσμα διακριτικού, τελετουργικό περιδέραιο ή περιφερειακή παραλλαγή. Η λειτουργία του δεν θα πρέπει επομένως να περιγραφεί με βεβαιότητα, αλλά πιθανή σύνδεση με την τελετουργική, δικαστική και προστατευτική εξουσία της κοινωνίας Ògbóni/Òsùgbó.

Επιλεγμένη Βιβλιογραφία

Adepegba, Cornelius Oyeleke. Yoruba Metal Sculpture. Ibadan: Ibadan University Press, 1991.

Anderson, Martha G., and Philip M. Peek, eds. Ways of the Rivers: Arts and Environment of the Niger Delta. Los Angeles: UCLA Fowler Museum of Cultural History, 2002.

Kpone-Tonwe, Sonpie, and Jill Salmons. "The Arts of the Ogoni." In Ways of the Rivers: Arts and Environment of the Niger Delta, 2002.

Lawal, Babatunde. "À Yà Gbó, À Yà Tó: New Perspectives on Edan Ògbóni." African Arts, vol. 28, no. 1, 1995, pp. 36–49 and 98–100.

Williams, Denis. "The Iconology of the Yoruba 'Edan Ogboni'." Africa: Journal of the International African Institute, vol. 34, no. 2, 1964, pp. 139–166.

Οι δημοσιεύσεις που αναφέρονται εξυπηρετούν για συγκριτική ιστορία της τέχνης. Δεν καθορίζουν τη συγκεκριμένη πολιτιστική απόδοση, χρονολόγηση ή αρχική χρήση του ζητούμενου γλυπτού.

Πνευματικά δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Οι πρωτότυποι κείμενα και φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Διατηρούνται όλα τα δικαιώματα από τους αντίστοιχους κατόχους.

Inv. No. MAZ33152

Πληροφοριοδότης: Amadou Dogo

Πωλήθηκε χωρίς δοκιμή TL.
Οι εμπειρογνώμονες του Catawiki εκτελούν μια εικονική ανασκόπηση βάσει των πληροφοριών, των φωτογραφιών, της προέλευσης και της υποστηρικτικής τεκμηρίωσης που παρέχονται κατά τη διαδικασία υποβολής. Η αποδοχή ενός παραδοσιακού ή αρχαίου αφρικανικού έργου τέχνης για δημοπρασία δεν συνιστά ανεξάρτητη πιστοποίηση ή επιβεβαίωση από το Catawiki, ούτε σημαίνει ότι ο ειδικός του Catawiki έχει φυσικά ή επιστημονικά επαληθεύσει, ανάλυσει ή χρονολογήσει το αντικείμενο. Σύμφωνα με τους Όρους και τις Κατευθυντήριες Γραμμές Υποβολής Παραδοσιακής Αφρικανικής Τέχνης, ο πωλητής παραμένει υπεύθυνος για την ακρίβεια, τη νομιμότητα, την προέλευση και την αυθεντικότητα του αντικειμένου και των πληροφοριών που παρέχονται.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Indigenous object name
Edan
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Ogoni
Χώρα προέλευσης
Νιγηρία
Υλικό
Μπρούντζος
Sold with stand
Ναι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A bronze sculpture
Height
15 cm
Βάρος
330 g
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6937
Πουλημένα αντικείμενα
99.43%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​