Ένα γλυπτό από οστά - Ewe - Τόγκο (χωρίς τιμή ασφαλείας)
05
ημέρες
01
ώρα
31
λεπτά
42
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 280 - € 330
 | 1 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 143856 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Γλυπτό από οστέινες με τίτλο 'A bone sculpture' από Εβέ της νοτιοανατολικής Τογό, 400 g, ύψος 26 cm, σε καλή κατάσταση και αυθεντικό.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Θηλυκή ανθρωπομορφική οστεώδης χαρακτική, Ewe
Αρχ origin: Νοτιοανατολική Γκάνα Togο
Υλικό: Οστό, πυκνό οργανικό υλικό, χρωματικά μελιτοκίτρινο έως σκούρο καφέ.
Περιγραφή
Αυτό το ανθρωπομορφικό αντικείμενο των Εου λαμβάνει τη μορφή μακριού, ελαφρώς καμπύλου τεµαχίου, σκαλισμένου σε ύψιστο ανάγλυφο γύρω από μια κυλινδρική βάση. Η επιφάνεια έχει χρώμα από μελιτοκίτρινο έως σκούρο καφέ, περικαλυμμένο με έντονη γυαλάδα σε ορισμένα σημεία, με ανοικτές ανοιχτές άσπρες επικαλύψεις στους κροσμούς. Η κύρια μορφή είναι μια όρθια γυναίκα, απεικονισμένη σε προφίλ ή σε πέντε όψεις. Το κεφάλι της είναι ογκώδες, με ψηλό μέτωπο, επιμηκυμένα μάτια, έντονη μύτη και λίγο ανοιχτό στόμα. Ένα μακρύ χτένισμα αποτελούμενο από χαρακσμένες κάθετες πλεξούδες πέφτει στην πλάτη της. Οι προεξέχουσες θηλυκές προφίλ, στρογγυκή κοιλιά και το σχήμα των γοφών της επισημαίνουν ρητά τη θηλυκότητά της. Το δεξί της χέρι κρέμεται κατά μήκος του σώματός της, ενώ το άλλο χέρι φαίνεται να φτάνει προς ή να στηρίζει το κυκλικό αγγείο που βρίσκεται πάνω από το κεφάλι της. Το μικρό αγγείο στην κορυφή εξυπηρετεί ουσιαστικό λειτουργικό σκοπό: είναι οπή και περιέχει μια γνήσια κοιλότητα. Δύο χαρακτικά οριζόντια γραμμές σηματοδοτούν το άκρο του. Στο πίσω μέρος, ένα γλυπτό άνω άκρο εκτείνεται προς τα πάνω προς το αγγείο, σαν η γυναίκα να μεταφέρει και σταθεροποιεί ένα φορτίο πάνω στο κεφάλι της. Το κάτω μέρος της σύνθεσης φέρει ένα δεύτερο μικρό ανθρώπινο σώμα, πολύ μικρότερο σε κλίμακα, τοποθετημένο απέναντι ή μπροστά από τα πόδια της κυρίαρχης γυναίκας. Αυτή η ιεραρχική διάταξη συνδυάζει έτσι μια μεγάλη γυναικεία φιγούρα, ένα αγγείο και μια δευτερεύουσα φιγούρα.
Ιστορική και Καλλιτεχνική Ανάλυση
Στο πολιτισμικό πλαίσιο των Εου, η ανθρώπινη αναπαράσταση δεν αποτελεί απλώς ένα ατομικό πορτρέτο. Οι γλυπτικές φόρμες μπορούν να διαδραματίζουν ρόλο σε θρησκευτικά και κοινωνικά συστήματα που αφορούν προγόνους, θεότητες (βούνδου), προστασία, μοίρα, ίαση και οικογενειακή γραμμή. Το Εθνικό Μουσείο Αφρικανικής Τέχνης κατέχει αρκετές φιγούρες που αποδίδονται σε καλλιτέχνες των Εου από το Τόγκο και την Γκάνα, αποδεικνύοντας ότι η πλαστική τέχνη παρουσιάζεται ως μέρος του καλλιτεχνικού ρεπερτορίου της περιοχής. Αυτές οι δημιουργίες μπορεί να είναι ξύλινες, εμποτισμένες ή καλυμμένες με δοχεία θυσίας. Η γυναίκα που φέρει ένα αγγείο αποτελεί το συμβολικό κεντρικό σημείο της σύνθεσης εδώ. Σε πολλές δυτικοαφρικανικές παραδόσεις τέχνης, η κίνηση μεταφοράς ενός δοχείου στο κεφάλι μπορεί να προκαλέσει την έννοια τροφής, νερού, θυσιών ή οικον. και θρησκευτικής ευθύνης. Ωστόσο, θα ήταν μεθοδολογικά υπερβολικό να αποδοθεί αυτή η γλυπτική σε μια συγκεκριμένη θεότητα. Μεταξύ των Εου, τα θρησκευτικά συστήματα είναι ποικιλόμορφα: περιλαμβάνουν λατρεία προγόνων, βούντου ή τρό, διαβαστήριο Αφα, ιερές γενεαλογίες, και διάφορες πρακτικές θυσίας. Ο Claude Rivière τονίζει συγκεκριμένα την ποικιλία τελετών, προσφορών, θρησκευτικών ειδικών και εξαιρετικών δυνάμεων ανάμεσα στους Εου του Τόγκο. Καλλιτεχνικά, ο καλλιτέχνης προτιμούσε μια αφήγηση γλυπτικής αντί για αυστηρά ρεαλιστική ανατομία. Οι γυναικείες μορφές τονίζονται, ενώ τα πόδια και ο κορμός συγχωνεύονται εν μέρει με την κάθετη μάζα της βάσης. Οι χαρακτικές στις τρίχες, τη ζώνη και το αγγείο δημιουργούν γραφικό αντίθεση με τις λεία επιφάνειες του προσώπου, της κοιλιάς και του στήθους. Αυτή η εναλλαγή ανάμεσα σε ανάγλυφο και ομαλές περιοχές ενισχύει την κατακόρυφη ανάγνωση του αντικειμένου.
Λειτουργία και Ερμηνεία Ριиту
Η ύπαρξη ενός μικρού πραγματικού αγγείου στην κορυφή υποδηλώνει μια λειτουργία πέρα από τον καθαρά διακοσμητικό χαρακτήρα. Μπορεί να είναι ένα μικρό ιερουργικό αγγείο, ένα στοιχείο σχεδιασμένο να κρατά ουσία, σκόνη, έλαιο, φυτικά ή ζωικά υλικά ή μια μικρή θυσία. Στις θρησκευτικές πρακτικές του νοτίου Τόγκο που μελέτησε ο Albert de Surgy, η ιερουργική υλικότητα αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο: τα αντικείμενα μπορούν να διατηρούν ουσίες, κρεμμύδια, φυτικά ή ζωικά υλικά και να γίνουν μέσα για τις σχέσεις μεταξύ ανθρώπων και αόρατων δυνάμεων. Η φαινομενική απουσία παχιού θυσιαστικού φλοιού και η συνολική γυαλάδα θα μπορούσαν επίσης να δηλώνουν a prestigious χρηση, είτε οικιακή είτε τελετουργική. Το μικρό πρόσωπο που βρίσκεται στο κάτω μέρος θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως παιδί, εξαρτώμενο ή προγονική φιγούρα. Η έμφαση στην θηλυκότητα θα μπορούσε να προκαλέσει γονιμότητα, μητρότητα, συνέχιση της γραμμής ή την ικανότητα της γυναίκας να φροντίζει και να μεταδίδει παραδόσεις. Στις κοινωνίες των Εου, το σώμα, η συγγένεια και οι σχέσεις με πνευματικές δυνάμεις μπορεί να είναι στενά διαπλεκτό. Το ιστορικό έργο της Sandra Greene σχετικά με τους Anlo-Ewe δείχνει επίσης σε ποιο βαθμό οι ρόλοι των γυναικών, η συγγένεια και οι θρησκευτικές συνδέσεις έχουν συμβάλει στη μεταμόρφωση των κοινωνικών δομών της περιοχής.
Επιλεγμένη Βιβλιογραφία
Rivière, Claude. Religious Anthropology of the Evé of Togo. Lomé/Abidjan: Nouvelles Éditions Africaines, 1981.
de Surgy, Albert. Nature and Function of Fetishes in Black Africa: The Case of Southern Togo. Paris: L'Harmattan, 1994.
de Surgy, Albert. Geomancy and the Cult of Afa among the Coastal Evhé. Paris: Publications orientalistes de France, 1981.
Spieth, Jakob. The Religion of the Eweer in Southern Togo. Göttingen: Vandenhoeck & Ruprecht, 1911.
Greene, Sandra E. Gender, Ethnicity, and Social Change on the Upper Slave Coast: A History of the Anlo-Ewe. Portsmouth, NH: Heinemann, 1996.
Οι δημοσιεύσεις που αναφέρονται εξυπηρετούν για τη σύγκριση στην ιστορία της τέχνης. Δεν καθορίζουν τη συγκεκριμένη πολιτισμική απόδοση, την χρονολόγηση ή τη χρήση της γλυπτικής στην ερωτώμενη περίπτωση.
Προστασία Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Επιστημονική Τεκμηρίωση
Ορισμένες από τις πληροφορίες και φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθαναρχεία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Αρχικά κείμενα και φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα που κατέχουν οι αντίστοιχοι κάτοχοι πνευματικών δικαιωμάτων διαφυλάσσονται.
Inv. No. MAZ33215
Πληροφοριοδότης: Amadou Dogo
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΘηλυκή ανθρωπομορφική οστεώδης χαρακτική, Ewe
Αρχ origin: Νοτιοανατολική Γκάνα Togο
Υλικό: Οστό, πυκνό οργανικό υλικό, χρωματικά μελιτοκίτρινο έως σκούρο καφέ.
Περιγραφή
Αυτό το ανθρωπομορφικό αντικείμενο των Εου λαμβάνει τη μορφή μακριού, ελαφρώς καμπύλου τεµαχίου, σκαλισμένου σε ύψιστο ανάγλυφο γύρω από μια κυλινδρική βάση. Η επιφάνεια έχει χρώμα από μελιτοκίτρινο έως σκούρο καφέ, περικαλυμμένο με έντονη γυαλάδα σε ορισμένα σημεία, με ανοικτές ανοιχτές άσπρες επικαλύψεις στους κροσμούς. Η κύρια μορφή είναι μια όρθια γυναίκα, απεικονισμένη σε προφίλ ή σε πέντε όψεις. Το κεφάλι της είναι ογκώδες, με ψηλό μέτωπο, επιμηκυμένα μάτια, έντονη μύτη και λίγο ανοιχτό στόμα. Ένα μακρύ χτένισμα αποτελούμενο από χαρακσμένες κάθετες πλεξούδες πέφτει στην πλάτη της. Οι προεξέχουσες θηλυκές προφίλ, στρογγυκή κοιλιά και το σχήμα των γοφών της επισημαίνουν ρητά τη θηλυκότητά της. Το δεξί της χέρι κρέμεται κατά μήκος του σώματός της, ενώ το άλλο χέρι φαίνεται να φτάνει προς ή να στηρίζει το κυκλικό αγγείο που βρίσκεται πάνω από το κεφάλι της. Το μικρό αγγείο στην κορυφή εξυπηρετεί ουσιαστικό λειτουργικό σκοπό: είναι οπή και περιέχει μια γνήσια κοιλότητα. Δύο χαρακτικά οριζόντια γραμμές σηματοδοτούν το άκρο του. Στο πίσω μέρος, ένα γλυπτό άνω άκρο εκτείνεται προς τα πάνω προς το αγγείο, σαν η γυναίκα να μεταφέρει και σταθεροποιεί ένα φορτίο πάνω στο κεφάλι της. Το κάτω μέρος της σύνθεσης φέρει ένα δεύτερο μικρό ανθρώπινο σώμα, πολύ μικρότερο σε κλίμακα, τοποθετημένο απέναντι ή μπροστά από τα πόδια της κυρίαρχης γυναίκας. Αυτή η ιεραρχική διάταξη συνδυάζει έτσι μια μεγάλη γυναικεία φιγούρα, ένα αγγείο και μια δευτερεύουσα φιγούρα.
Ιστορική και Καλλιτεχνική Ανάλυση
Στο πολιτισμικό πλαίσιο των Εου, η ανθρώπινη αναπαράσταση δεν αποτελεί απλώς ένα ατομικό πορτρέτο. Οι γλυπτικές φόρμες μπορούν να διαδραματίζουν ρόλο σε θρησκευτικά και κοινωνικά συστήματα που αφορούν προγόνους, θεότητες (βούνδου), προστασία, μοίρα, ίαση και οικογενειακή γραμμή. Το Εθνικό Μουσείο Αφρικανικής Τέχνης κατέχει αρκετές φιγούρες που αποδίδονται σε καλλιτέχνες των Εου από το Τόγκο και την Γκάνα, αποδεικνύοντας ότι η πλαστική τέχνη παρουσιάζεται ως μέρος του καλλιτεχνικού ρεπερτορίου της περιοχής. Αυτές οι δημιουργίες μπορεί να είναι ξύλινες, εμποτισμένες ή καλυμμένες με δοχεία θυσίας. Η γυναίκα που φέρει ένα αγγείο αποτελεί το συμβολικό κεντρικό σημείο της σύνθεσης εδώ. Σε πολλές δυτικοαφρικανικές παραδόσεις τέχνης, η κίνηση μεταφοράς ενός δοχείου στο κεφάλι μπορεί να προκαλέσει την έννοια τροφής, νερού, θυσιών ή οικον. και θρησκευτικής ευθύνης. Ωστόσο, θα ήταν μεθοδολογικά υπερβολικό να αποδοθεί αυτή η γλυπτική σε μια συγκεκριμένη θεότητα. Μεταξύ των Εου, τα θρησκευτικά συστήματα είναι ποικιλόμορφα: περιλαμβάνουν λατρεία προγόνων, βούντου ή τρό, διαβαστήριο Αφα, ιερές γενεαλογίες, και διάφορες πρακτικές θυσίας. Ο Claude Rivière τονίζει συγκεκριμένα την ποικιλία τελετών, προσφορών, θρησκευτικών ειδικών και εξαιρετικών δυνάμεων ανάμεσα στους Εου του Τόγκο. Καλλιτεχνικά, ο καλλιτέχνης προτιμούσε μια αφήγηση γλυπτικής αντί για αυστηρά ρεαλιστική ανατομία. Οι γυναικείες μορφές τονίζονται, ενώ τα πόδια και ο κορμός συγχωνεύονται εν μέρει με την κάθετη μάζα της βάσης. Οι χαρακτικές στις τρίχες, τη ζώνη και το αγγείο δημιουργούν γραφικό αντίθεση με τις λεία επιφάνειες του προσώπου, της κοιλιάς και του στήθους. Αυτή η εναλλαγή ανάμεσα σε ανάγλυφο και ομαλές περιοχές ενισχύει την κατακόρυφη ανάγνωση του αντικειμένου.
Λειτουργία και Ερμηνεία Ριиту
Η ύπαρξη ενός μικρού πραγματικού αγγείου στην κορυφή υποδηλώνει μια λειτουργία πέρα από τον καθαρά διακοσμητικό χαρακτήρα. Μπορεί να είναι ένα μικρό ιερουργικό αγγείο, ένα στοιχείο σχεδιασμένο να κρατά ουσία, σκόνη, έλαιο, φυτικά ή ζωικά υλικά ή μια μικρή θυσία. Στις θρησκευτικές πρακτικές του νοτίου Τόγκο που μελέτησε ο Albert de Surgy, η ιερουργική υλικότητα αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο: τα αντικείμενα μπορούν να διατηρούν ουσίες, κρεμμύδια, φυτικά ή ζωικά υλικά και να γίνουν μέσα για τις σχέσεις μεταξύ ανθρώπων και αόρατων δυνάμεων. Η φαινομενική απουσία παχιού θυσιαστικού φλοιού και η συνολική γυαλάδα θα μπορούσαν επίσης να δηλώνουν a prestigious χρηση, είτε οικιακή είτε τελετουργική. Το μικρό πρόσωπο που βρίσκεται στο κάτω μέρος θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως παιδί, εξαρτώμενο ή προγονική φιγούρα. Η έμφαση στην θηλυκότητα θα μπορούσε να προκαλέσει γονιμότητα, μητρότητα, συνέχιση της γραμμής ή την ικανότητα της γυναίκας να φροντίζει και να μεταδίδει παραδόσεις. Στις κοινωνίες των Εου, το σώμα, η συγγένεια και οι σχέσεις με πνευματικές δυνάμεις μπορεί να είναι στενά διαπλεκτό. Το ιστορικό έργο της Sandra Greene σχετικά με τους Anlo-Ewe δείχνει επίσης σε ποιο βαθμό οι ρόλοι των γυναικών, η συγγένεια και οι θρησκευτικές συνδέσεις έχουν συμβάλει στη μεταμόρφωση των κοινωνικών δομών της περιοχής.
Επιλεγμένη Βιβλιογραφία
Rivière, Claude. Religious Anthropology of the Evé of Togo. Lomé/Abidjan: Nouvelles Éditions Africaines, 1981.
de Surgy, Albert. Nature and Function of Fetishes in Black Africa: The Case of Southern Togo. Paris: L'Harmattan, 1994.
de Surgy, Albert. Geomancy and the Cult of Afa among the Coastal Evhé. Paris: Publications orientalistes de France, 1981.
Spieth, Jakob. The Religion of the Eweer in Southern Togo. Göttingen: Vandenhoeck & Ruprecht, 1911.
Greene, Sandra E. Gender, Ethnicity, and Social Change on the Upper Slave Coast: A History of the Anlo-Ewe. Portsmouth, NH: Heinemann, 1996.
Οι δημοσιεύσεις που αναφέρονται εξυπηρετούν για τη σύγκριση στην ιστορία της τέχνης. Δεν καθορίζουν τη συγκεκριμένη πολιτισμική απόδοση, την χρονολόγηση ή τη χρήση της γλυπτικής στην ερωτώμενη περίπτωση.
Προστασία Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Επιστημονική Τεκμηρίωση
Ορισμένες από τις πληροφορίες και φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθαναρχεία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Αρχικά κείμενα και φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα που κατέχουν οι αντίστοιχοι κάτοχοι πνευματικών δικαιωμάτων διαφυλάσσονται.
Inv. No. MAZ33215
Πληροφοριοδότης: Amadou Dogo
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Ewe
Χώρα προέλευσης
Τόγκο
Υλικό
Οστό
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A bone sculpture
Height
26 cm
Βάρος
400 g
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
