Ένα γλυπτό από Τερρακότα - Τζενέ - Μάλι (χωρίς τιμή ασφαλείας)

05
ημέρες
01
ώρα
09
λεπτά
52
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 7
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 450 - € 550
RO
7 €
FR
6 €
NL
3 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 143856 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Τερακότα γλυπτό ιππέα από το Μαλί, παράδοση Djenné, προέλευση Mopti, απεικονίζει ιππέα σε τετράποδο ζώο; τερακότα, ύψος 61 cm, βάρος 15,5 kg, πωλείται με βάση, αυθεντικότητα αρχική, σε καλή κατάσταση.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Τερρακότα ιππική φιγούρα, από την παράδοση του Εσωτερικού Δέλτα του Νίγηρα, γνωστή ως Ντζεννέ (Djenné)

Origin: Περιφέρεια Mopti, Μάλι

Υλικό: Τερρακότα· ορατές αποκαταστάσεις και ενισχύσεις, συμπεριλαμβανομένου βάσης.

Περιγραφή

Αυτή η γλυπτή της τερρακότας, γνωστή ως Ντζεννέ, από το Εσωτερικό του Δέλτα του Νίγηρα, απεικονίζει μια φιγούρα καθισμένη σε τετράποδο ζώο, που πιθανώς ταυτίζεται με άλογο. Η σύνθεση είναι κάθετα προσανατολισμένη, με τον ιππέα να δεσπόζει προφανώς πάνω από το ζώο του. Το ζώο έχει τέσσερα μαζικά, σχεδόν κυλινδρικά άκρα, elongated σώμα, σβερκο υψωμένο και κεφάλι προβολικό προς τα εμπρός. Ο μουστάκας μακρύς, το στόμα υποδεικνύεται από οριζόνια τομή, και τα μάτια αποδίδονται ως μικροί κυκλικοί ανάγλυφοι σχηματισμοί. Μια σειρά τομών ή μικρών εγκοπών γύρω από το κεφάλι υποδηλώνει χαίτη, σάκκο ή διακοσμητικό μοτίβο. Ο ιππέας έχει λεπτό σώμα, μακρύ λαιμό και εξαιρετικά στιλιζαρισμένο κεφάλι, το κάτω μέρος του οποίου προεξέχει απότομα προς τα εμπρός. Δύο μικρές οπές αντιστοιχούν στις ρινικές σχισμές, και πλευρικοί ανάγλυφοι σχηματισμοί σηματοδοτούν τα αυτιά. Οι εμφανείς θωρακικοί περίγραμμα θα μπορούσαν να υποδηλώνουν στήθη και να οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι η φιγούρα είναι επικεφαλής γυναίκα πάνω σε άλογο, αλλά αυτή η ταυτοποίηση πρέπει να αντιμετωπιστεί με προσοχή μέχρι μια άμεση μελέτη του αντικειμένου να επιβεβαιώσει τα ανατομικά χαρακτηριστικά. Η φιγούρα κάθεται ακούμπώντας πάνω στο ζώο. Τα πόδια της εκτείνονται προς τα κάτω κατά μήκος των πλευρών του ιπποδρομίου, και ένα χέρι φαίνεται να έχει τραβηχτεί προς τα εμπρός, ενώ το άλλο ακουμπά ή συναντά την πλάτη. Διαμήκεις τομές γύρω από τη μέση και σε ορισμένα σημεία των άκρων μπορεί να υποδηλώνουν βραχιόλια, ζώνη ή ενδύματα. Ο μοντελισμός δίνει προτεραιότητα στη διαύγεια των μορφών και την ενότητα της γλυπτικής μεταξύ ιππέα και ζώου αντί για ανατομική ακρίβεια. Ο πηλός παρουσιάζει χρωματικό φάσμα από πορτοκαλοκρεμώδες έως ροδοκόκκινο-καφέ, με κάποια γκρίζα σημεία. Η υφή είναι ανομοιογενής, γεμάτη μικρούς κόκκους και περιεκτικά στοιχεία, χαρακτηριστικά μιας σχετικά τραχιάς κεραμικής πάστας. Αρκετά εμφανή στοιχεία μαρτυρούν ότι το έργο έχει μια σύνθετη ιστορία υλικού. Συγκεκριμένα, ρωγμές διαπερνούν το σώμα της φιγούρας· ορισμένες περιοχές παρουσιάζουν διαφορές στο χρώμα και στην υφή, και παρατηρούνται αρκετές κενότητες ή κοιλότητες. Στην ανάρτηση και γύρω από το κορμί, γκριζωπές ή περισσότερο ομοιόμορφες περιοχές μπορεί να αντιστοιχούν σε παλιές γέμισεις, ενισχύσεις ή αποκαταστάσεις. Το γλυπτό πλέον στηρίζεται σε μια σύγχρονη ξύλινη βάση. Ωστόσο, μια φωτογραφία δεν επιτρέπει τη διακριτή διάκριση ανάμεσα στην αρχαία ύλη και σε σύγχρονες προσθήκες. Για μια τελική επιστημονική περιγραφή, η οπτική εξέταση θα χρειαζόταν να συμπληρωθεί με εξέταση υπό υπεριώδη ακτινοβολία, ακτινογραφία ή CT σάρωση, πετρογραφική ανάλυση του πηλού σώματος και, αν χρειαστεί, θερμολευόμενες τεχνικές (thermoluminescence) — μια τεχνική συνηθισμένη για τον προσδιορισμό της ηλικίας της καύσης της αρχαιολογικής τερρακότας.

Ιστορική και Καλλιτεχνική Ανάλυση

Από ιστορική και καλλιτεχνική άποψη, αυτή η εργασία ανήκει σε ένα αξιοσημείωτο σώμα γλυπτών από τερρακότα του Εσωτερικού Δέλτα του Νίγηρα. Αρχαιολογικές έρευνες που διεξήχθησαν κυρίως στο Ντζεννέ-Ζένου έχουν τεκμηριώσει την ύπαρξη, ήδη μερικούς αιώνες πριν την εποχή μας, σημαντικών αστικών κοινοτήτων, με τον χώρο να φτάνει σε κορύφωση ανάπτυξης κατά τον πρώτο αιώνα της εποχής μας. Οι φιγούρες που συνδέονται με αυτήν την περιοχή περιλαμβάνουν καθιστές, γονατιστές και όρθιες φιγούρες, ζευγάρια, σκηνές μητέρας-παιδιού και ιππείς. Το Metropolitan Museum τονίζει τη μορφολογία ποικιλίας και την τεχνική των καλλιτεχνών που εργάζονταν εντός αυτής της αστικής πολιτιστικής κοινότητας του Μέσου Νίγηρα.

Επιστημονική Προσέγγιση

Οι σημαντικότερες συγκρίσεις αφορούν τις μεγάλες ιππικές φιγούρες, που χρονολογούνται γενικά από τον 13ο έως τον 15ο αιώνα. Το Εθνικό Μουσείο Αφρικανικής Τέχνης, συγκεκριμένα, φιλοξενεί μια σημαντική γλυπτή φιγούρα ιππέα από το Εσωτερικό Δέλτα του Νίγηρα, ύψους άνω των 70 εκ., χρονολογημένη από τον 13ο–15ο αιώνα. Εικονογραφεί μια τεχνική που περιλαμβάνει το χέρι-μασάνεμα του πηλού — μερικές φορές σε αρκετά συναρμολογημένα μέρη — σε πάστα που περιέχει ένα ληγματικό υλικό ή γρογκ (θρυμματισμένα θραύσματα κεραμικών), έπειτα λείανση της επιφάνειας και, εάν επιθυμείτε, εφαρμογή ενός κόκκινου engobe πριν το κάψιμο σε σχετικά χαμηλή θερμοκρασία. Αυτά τα παραλληλίσματα στηρίζουν μια γενική απόδοση προς το Μέσο Νίγηρα/Ντζεννέ στυλ, αλλά δεν επιτρέπουν ακριβή χρονολόγηση του συγκεκριμένου κομματιού χωρίς επιστημονική ανάλυση ή τεκμηριωμένη αρχαιολογική προέλευση.

Η εικόνα του ιππέα θα πρέπει επίσης να ερμηνευθεί ως σύμβολο κύρους. Στη μεσαιωνική Sahel, το άλογο ήταν ένα ακριβό ζώο που συνδεόταν με στρατιωτική κινητικότητα, πολιτική δύναμη και τους ελίτ. Οι απεικονίσεις ιππικού μπορεί επομένως να αντιπροσωπεύουν έναν πολεμιστή, έναν αρχηγό, μια ιδρυτική φιγούρα ή μια προγονική φιγούρα. Το Smithsonian σημειώνει ότι τα ρούχα και τα χαρακτηριστικά ορισμένων ιππεζών από το Εσωτερικό Δέλτα του Νίγηρα έχουν ερμηνευθεί ως αναφορές σε στρατιωτικό και τελετουργικό καθεστώς. Θα ήταν ωστόσο ανόητο να αναγνωριστεί αυτό το δείγμα ως συγκεκριμένος μονάρχης ή ως ανα identifiable ιστορική φιγούρα.

Τελετουργική Λειτουργία

Η ακριβής λειτουργία των τερρακότας φιγούρων από το Djenné παραμένει μερικώς άγνωστη, ιδιαίτερα επειδή μεγάλο πλήθος παραδειγμάτων έχει ανακαλυφθεί εκτός του αρχαιολογικού τους πλαισίου. Κάποιοι ελεγχόμενοι αρχαιολογικοί ανασκαφικοί έδειξαν ωστόσο ότι τα γλυπτά θα μπορούσαν να σχετίζονται με κατοικίες ή ακόμη και να ενσωματώνονται σε οικιστικές δομές. Οι παραδόσεις που καταγράφονται στην περιοχή αναφέρουν επίσης τη διατήρησή τους σε συγκεκριμένους χώρους όπου μπορεί να τελούν σεβασμό. Μια αρχαία παράδοση σχετικά με φιγούρες από το Εσωτερικό Δέλτα του Νίγηρα συνδέει αυτές τις φιγούρες με θεοποιημένους προγόνους ή με εύφημους ιδρυτές. Από αυτήν την προοπτική, ο ιππέας μπορεί να ενσωματώνει το κύρος, την προγονική εξουσία, την προστασία ή τη μνήμη μιας γραμμής. Αυτή η ερμηνεία, ωστόσο, παραμένει συγκριτική υπόθεση: χωρίς ακριβή δεδομένα για τον χώρο όπου ανακαλύφθηκε αυτό το τεμάχιο, είναι επιστημονικά αδύνατο να αποδοθεί μια συγκεκριμένη ατομική τελετουργική λειτουργία.

Επιλεγμένη βιβλιογραφία

de Grunne, Bernard. Djenné-Jeno: 1000 Years of Terracotta Statuary in Mali. Brussels: Mercatorfonds, 2014, 399 σ. — ένα σημαντικό έργο που περιλαμβάνει, συγκεκριμένα, ενότητα αφιερωμένη σε ιππείς από τερρακότα.

McIntosh, Susan Keech (επιμ.). Excavations at Jenné-Jeno, Hambarketolo, and Kaniana (Inland Niger Delta, Mali): The 1981 Season. University of California Press, 1995.

McIntosh, Roderick J. και Susan Keech McIntosh. "The Inland Niger Delta before the Empire of Mali: Evidence from Jenne-Jeno," Journal of African History, vol. 22, 1981.

National Museum of African Art, Smithsonian Institution. Equestrian Figure, Inland Niger Delta Style, Mali, 13th–15th century. Collection description and technical study.

Metropolitan Museum of Art. The Art of Africa: A Resource for Educators, sections devoted to terracotta works from the Inland Niger Delta and to Djenné-Jeno

Οι δημοσιεύσεις που αναφέρονται χρησιμεύουν για τη συγκριτική ιστορία της τέχνης. Δεν καθορίζουν τη συγκεκριμένη πολιτιστική απόδοση, τη χρονολόγηση ή τη πρωτότυπη χρήση της γλυπτικής.

Πνευματικά δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα ανήκουν στους αντίστοιχους κατόχους.

Inv. No. MAZ33313

Πωλήθηκε χωρίς τεστ TL.

Οι ειδικοί του Catawiki διεξάγουν εικονική ανασκόπηση βάσει των πληροφοριών, φωτογραφιών, προέλευσης και υποστηρικτικών τεκμηρίων που παρέχονται κατά τη διαδικασία υποβολής. Η αποδοχή ενός παραδοσιακού ή αρχαίου αντικειμένου τέχνης της Αφρικής για δημοπρασία δεν αποτελεί αυτοτελή επικύρωση ή πιστοποίηση από το Catawiki, ούτε σημαίνει ότι ο ειδικός του Catawiki έχει φυσικά ή επιστημονικά επικυρώσει, αναλύσει την πατίνα ή χρονολογήσει το αντικείμενο. Οι όροι και οι Παραδοσιακές Οδηγίες Υποβολής Αφρικανικής Τέχνης ορίζουν ότι ο πωλητής παραμένει υπεύθυνος για την ακρίβεια, τη νομιμότητα, την προέλευση και την αυθεντικότητα του αντικειμένου και των παρεχόμενων πληροφοριών.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Τερρακότα ιππική φιγούρα, από την παράδοση του Εσωτερικού Δέλτα του Νίγηρα, γνωστή ως Ντζεννέ (Djenné)

Origin: Περιφέρεια Mopti, Μάλι

Υλικό: Τερρακότα· ορατές αποκαταστάσεις και ενισχύσεις, συμπεριλαμβανομένου βάσης.

Περιγραφή

Αυτή η γλυπτή της τερρακότας, γνωστή ως Ντζεννέ, από το Εσωτερικό του Δέλτα του Νίγηρα, απεικονίζει μια φιγούρα καθισμένη σε τετράποδο ζώο, που πιθανώς ταυτίζεται με άλογο. Η σύνθεση είναι κάθετα προσανατολισμένη, με τον ιππέα να δεσπόζει προφανώς πάνω από το ζώο του. Το ζώο έχει τέσσερα μαζικά, σχεδόν κυλινδρικά άκρα, elongated σώμα, σβερκο υψωμένο και κεφάλι προβολικό προς τα εμπρός. Ο μουστάκας μακρύς, το στόμα υποδεικνύεται από οριζόνια τομή, και τα μάτια αποδίδονται ως μικροί κυκλικοί ανάγλυφοι σχηματισμοί. Μια σειρά τομών ή μικρών εγκοπών γύρω από το κεφάλι υποδηλώνει χαίτη, σάκκο ή διακοσμητικό μοτίβο. Ο ιππέας έχει λεπτό σώμα, μακρύ λαιμό και εξαιρετικά στιλιζαρισμένο κεφάλι, το κάτω μέρος του οποίου προεξέχει απότομα προς τα εμπρός. Δύο μικρές οπές αντιστοιχούν στις ρινικές σχισμές, και πλευρικοί ανάγλυφοι σχηματισμοί σηματοδοτούν τα αυτιά. Οι εμφανείς θωρακικοί περίγραμμα θα μπορούσαν να υποδηλώνουν στήθη και να οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι η φιγούρα είναι επικεφαλής γυναίκα πάνω σε άλογο, αλλά αυτή η ταυτοποίηση πρέπει να αντιμετωπιστεί με προσοχή μέχρι μια άμεση μελέτη του αντικειμένου να επιβεβαιώσει τα ανατομικά χαρακτηριστικά. Η φιγούρα κάθεται ακούμπώντας πάνω στο ζώο. Τα πόδια της εκτείνονται προς τα κάτω κατά μήκος των πλευρών του ιπποδρομίου, και ένα χέρι φαίνεται να έχει τραβηχτεί προς τα εμπρός, ενώ το άλλο ακουμπά ή συναντά την πλάτη. Διαμήκεις τομές γύρω από τη μέση και σε ορισμένα σημεία των άκρων μπορεί να υποδηλώνουν βραχιόλια, ζώνη ή ενδύματα. Ο μοντελισμός δίνει προτεραιότητα στη διαύγεια των μορφών και την ενότητα της γλυπτικής μεταξύ ιππέα και ζώου αντί για ανατομική ακρίβεια. Ο πηλός παρουσιάζει χρωματικό φάσμα από πορτοκαλοκρεμώδες έως ροδοκόκκινο-καφέ, με κάποια γκρίζα σημεία. Η υφή είναι ανομοιογενής, γεμάτη μικρούς κόκκους και περιεκτικά στοιχεία, χαρακτηριστικά μιας σχετικά τραχιάς κεραμικής πάστας. Αρκετά εμφανή στοιχεία μαρτυρούν ότι το έργο έχει μια σύνθετη ιστορία υλικού. Συγκεκριμένα, ρωγμές διαπερνούν το σώμα της φιγούρας· ορισμένες περιοχές παρουσιάζουν διαφορές στο χρώμα και στην υφή, και παρατηρούνται αρκετές κενότητες ή κοιλότητες. Στην ανάρτηση και γύρω από το κορμί, γκριζωπές ή περισσότερο ομοιόμορφες περιοχές μπορεί να αντιστοιχούν σε παλιές γέμισεις, ενισχύσεις ή αποκαταστάσεις. Το γλυπτό πλέον στηρίζεται σε μια σύγχρονη ξύλινη βάση. Ωστόσο, μια φωτογραφία δεν επιτρέπει τη διακριτή διάκριση ανάμεσα στην αρχαία ύλη και σε σύγχρονες προσθήκες. Για μια τελική επιστημονική περιγραφή, η οπτική εξέταση θα χρειαζόταν να συμπληρωθεί με εξέταση υπό υπεριώδη ακτινοβολία, ακτινογραφία ή CT σάρωση, πετρογραφική ανάλυση του πηλού σώματος και, αν χρειαστεί, θερμολευόμενες τεχνικές (thermoluminescence) — μια τεχνική συνηθισμένη για τον προσδιορισμό της ηλικίας της καύσης της αρχαιολογικής τερρακότας.

Ιστορική και Καλλιτεχνική Ανάλυση

Από ιστορική και καλλιτεχνική άποψη, αυτή η εργασία ανήκει σε ένα αξιοσημείωτο σώμα γλυπτών από τερρακότα του Εσωτερικού Δέλτα του Νίγηρα. Αρχαιολογικές έρευνες που διεξήχθησαν κυρίως στο Ντζεννέ-Ζένου έχουν τεκμηριώσει την ύπαρξη, ήδη μερικούς αιώνες πριν την εποχή μας, σημαντικών αστικών κοινοτήτων, με τον χώρο να φτάνει σε κορύφωση ανάπτυξης κατά τον πρώτο αιώνα της εποχής μας. Οι φιγούρες που συνδέονται με αυτήν την περιοχή περιλαμβάνουν καθιστές, γονατιστές και όρθιες φιγούρες, ζευγάρια, σκηνές μητέρας-παιδιού και ιππείς. Το Metropolitan Museum τονίζει τη μορφολογία ποικιλίας και την τεχνική των καλλιτεχνών που εργάζονταν εντός αυτής της αστικής πολιτιστικής κοινότητας του Μέσου Νίγηρα.

Επιστημονική Προσέγγιση

Οι σημαντικότερες συγκρίσεις αφορούν τις μεγάλες ιππικές φιγούρες, που χρονολογούνται γενικά από τον 13ο έως τον 15ο αιώνα. Το Εθνικό Μουσείο Αφρικανικής Τέχνης, συγκεκριμένα, φιλοξενεί μια σημαντική γλυπτή φιγούρα ιππέα από το Εσωτερικό Δέλτα του Νίγηρα, ύψους άνω των 70 εκ., χρονολογημένη από τον 13ο–15ο αιώνα. Εικονογραφεί μια τεχνική που περιλαμβάνει το χέρι-μασάνεμα του πηλού — μερικές φορές σε αρκετά συναρμολογημένα μέρη — σε πάστα που περιέχει ένα ληγματικό υλικό ή γρογκ (θρυμματισμένα θραύσματα κεραμικών), έπειτα λείανση της επιφάνειας και, εάν επιθυμείτε, εφαρμογή ενός κόκκινου engobe πριν το κάψιμο σε σχετικά χαμηλή θερμοκρασία. Αυτά τα παραλληλίσματα στηρίζουν μια γενική απόδοση προς το Μέσο Νίγηρα/Ντζεννέ στυλ, αλλά δεν επιτρέπουν ακριβή χρονολόγηση του συγκεκριμένου κομματιού χωρίς επιστημονική ανάλυση ή τεκμηριωμένη αρχαιολογική προέλευση.

Η εικόνα του ιππέα θα πρέπει επίσης να ερμηνευθεί ως σύμβολο κύρους. Στη μεσαιωνική Sahel, το άλογο ήταν ένα ακριβό ζώο που συνδεόταν με στρατιωτική κινητικότητα, πολιτική δύναμη και τους ελίτ. Οι απεικονίσεις ιππικού μπορεί επομένως να αντιπροσωπεύουν έναν πολεμιστή, έναν αρχηγό, μια ιδρυτική φιγούρα ή μια προγονική φιγούρα. Το Smithsonian σημειώνει ότι τα ρούχα και τα χαρακτηριστικά ορισμένων ιππεζών από το Εσωτερικό Δέλτα του Νίγηρα έχουν ερμηνευθεί ως αναφορές σε στρατιωτικό και τελετουργικό καθεστώς. Θα ήταν ωστόσο ανόητο να αναγνωριστεί αυτό το δείγμα ως συγκεκριμένος μονάρχης ή ως ανα identifiable ιστορική φιγούρα.

Τελετουργική Λειτουργία

Η ακριβής λειτουργία των τερρακότας φιγούρων από το Djenné παραμένει μερικώς άγνωστη, ιδιαίτερα επειδή μεγάλο πλήθος παραδειγμάτων έχει ανακαλυφθεί εκτός του αρχαιολογικού τους πλαισίου. Κάποιοι ελεγχόμενοι αρχαιολογικοί ανασκαφικοί έδειξαν ωστόσο ότι τα γλυπτά θα μπορούσαν να σχετίζονται με κατοικίες ή ακόμη και να ενσωματώνονται σε οικιστικές δομές. Οι παραδόσεις που καταγράφονται στην περιοχή αναφέρουν επίσης τη διατήρησή τους σε συγκεκριμένους χώρους όπου μπορεί να τελούν σεβασμό. Μια αρχαία παράδοση σχετικά με φιγούρες από το Εσωτερικό Δέλτα του Νίγηρα συνδέει αυτές τις φιγούρες με θεοποιημένους προγόνους ή με εύφημους ιδρυτές. Από αυτήν την προοπτική, ο ιππέας μπορεί να ενσωματώνει το κύρος, την προγονική εξουσία, την προστασία ή τη μνήμη μιας γραμμής. Αυτή η ερμηνεία, ωστόσο, παραμένει συγκριτική υπόθεση: χωρίς ακριβή δεδομένα για τον χώρο όπου ανακαλύφθηκε αυτό το τεμάχιο, είναι επιστημονικά αδύνατο να αποδοθεί μια συγκεκριμένη ατομική τελετουργική λειτουργία.

Επιλεγμένη βιβλιογραφία

de Grunne, Bernard. Djenné-Jeno: 1000 Years of Terracotta Statuary in Mali. Brussels: Mercatorfonds, 2014, 399 σ. — ένα σημαντικό έργο που περιλαμβάνει, συγκεκριμένα, ενότητα αφιερωμένη σε ιππείς από τερρακότα.

McIntosh, Susan Keech (επιμ.). Excavations at Jenné-Jeno, Hambarketolo, and Kaniana (Inland Niger Delta, Mali): The 1981 Season. University of California Press, 1995.

McIntosh, Roderick J. και Susan Keech McIntosh. "The Inland Niger Delta before the Empire of Mali: Evidence from Jenne-Jeno," Journal of African History, vol. 22, 1981.

National Museum of African Art, Smithsonian Institution. Equestrian Figure, Inland Niger Delta Style, Mali, 13th–15th century. Collection description and technical study.

Metropolitan Museum of Art. The Art of Africa: A Resource for Educators, sections devoted to terracotta works from the Inland Niger Delta and to Djenné-Jeno

Οι δημοσιεύσεις που αναφέρονται χρησιμεύουν για τη συγκριτική ιστορία της τέχνης. Δεν καθορίζουν τη συγκεκριμένη πολιτιστική απόδοση, τη χρονολόγηση ή τη πρωτότυπη χρήση της γλυπτικής.

Πνευματικά δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Μερικές από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες μπορεί να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα ανήκουν στους αντίστοιχους κατόχους.

Inv. No. MAZ33313

Πωλήθηκε χωρίς τεστ TL.

Οι ειδικοί του Catawiki διεξάγουν εικονική ανασκόπηση βάσει των πληροφοριών, φωτογραφιών, προέλευσης και υποστηρικτικών τεκμηρίων που παρέχονται κατά τη διαδικασία υποβολής. Η αποδοχή ενός παραδοσιακού ή αρχαίου αντικειμένου τέχνης της Αφρικής για δημοπρασία δεν αποτελεί αυτοτελή επικύρωση ή πιστοποίηση από το Catawiki, ούτε σημαίνει ότι ο ειδικός του Catawiki έχει φυσικά ή επιστημονικά επικυρώσει, αναλύσει την πατίνα ή χρονολογήσει το αντικείμενο. Οι όροι και οι Παραδοσιακές Οδηγίες Υποβολής Αφρικανικής Τέχνης ορίζουν ότι ο πωλητής παραμένει υπεύθυνος για την ακρίβεια, τη νομιμότητα, την προέλευση και την αυθεντικότητα του αντικειμένου και των παρεχόμενων πληροφοριών.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Djenne
Χώρα προέλευσης
Μάλι
Υλικό
Terracotta
Sold with stand
Ναι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A terracotta sculpture
Height
61 cm
Βάρος
15.5 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6936
Πουλημένα αντικείμενα
99.42%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​