Ένα ξύλινο γλυπτό - Prampram - Γκάνα (χωρίς τιμή ασφαλείας)

04
ημέρες
11
ώρες
45
λεπτά
09
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 4
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 450 - € 550
FR
4 €
FR
3 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 143856 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Μια μεγάλη ανθρωπομορφική ξύλινη γλυπτική από την περιοχή Prampram, στη νότια περιοχή της Γκάνας, σκαλισμένη σε σκουροκαφέ προς γκρι-καφέ ξύλο, ύψους περίπου 107 cm και βάρους 4,9 kg, πωλείται μαζί με βάση και πλέον υποστηρίζεται από ένα σύγχρονο μεταλλικό βραχίονα επί μαύρης βάσης, περιγράφεται ως πρωτότυπη/επίσημη και σε καλή κατάσταση.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Prampram Ανθρωπομορφικό Αγαλματίδιο Φυτικής Αποτύπωσης

Origin: Southern Region, Ghana

Υλικό: Σκούρο καφέ έως γκρι-καφέ ξύλο, με μικρές γρατζουνιές και αρκετές longitudinal cracks.

Οπτική περιγραφή

Αυτό το μεγάλο ανθρωπομορφικό ξύλινο όργανο χαρακτηρίζεται από εξαιρετικά απλοποιημένο και ισχυρά κάθετο σχέδιο. Το σώμα, πιθανότατα σκαλισμένο από ένα ενιαίο τεμάχιο ξύλου, παίρνει τη μορφή ενός μακριού κυλινδρικού σχήματος που φαρδαίνει ελαφρώς στους ώμους και στη συνέχεια σβήνει σταδιακά προς το κατώτερο μέρος. Δύο στενά, επιμήκη χέρια εκτείνονται παράλληλα από κάθε πλευρά του κορμού, χωρίς λεπτομερή αναπαράσταση των χεριών. Το κατώτερο σώμα χωρίζεται σε δύο μακριά, στενά πόδια που σχηματίζουν μια τριγωνιστή άνοιγμα. Το άγαλμα τρέχει επί του παρόντος υπό τη στήριξη ενός σύγχρονου μεταλλικού βραχιολιού συνδεδεμένου με μια μαύρη ορθογώνια βάση, χαρακτηριστικό που δεν πρέπει να συγχέεται με την αρχική του παρουσία. Ο λαιμός, εξαιρετικά μακρύς και κυλινδρικός, στηρίζει ένα ωοειδές, σχεδόν σφαιρικό κεφάλι, το οποίο αναλογικά είναι υπερβολικά σε σχέση με το στενό σώμα. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου έχουν περιοριστεί σε μερικά απλά σημάδια: δύο κυκλικές εσοχές υποδεικνύουν τα μάτια· μια μακριά, ελαφρώς προεξέχουσα κάθετη ράχη διαμορφώνει τη μύτη και συνδέεται με μια μικρή οριζόντια οπή που αντιπροσωπεύει το στόμα. Πλαϊνές εσοχές εμφανίζονται όπου θα βρίσκονταν τα αυτιά. Το στέρνο φέρει δύο σχετικά συμμετρικές οπές, οι οποίες ενδέχεται συμβατικά να αντιστοιχούν στις ρώγες· μια ακόμη οπή εμφανίζεται χαμηλότερα στο σώμα και θα μπορούσε να υποδεικνύει τον ομφάλιο λώρο. Δημοσιευμένες συγκρίσεις με άλλες λεγόμενες φιγούρες Prampram σαφώς δείχνουν το ίδιο μοτίβο εσοχών για τα μάτια, τα αυτιά, τις ρώγες και τον ομφάλιο λώρο. Η επιφάνεια κυμαίνεται από σκούρο καφέ έως γκρι-καφέ, με κοκκινωπότερες αποχρώσεις σε ορισμένα σημεία. Εμφανίζει ακανόνιστη φθορά, μικρές γρατζουνιές, επιφανειακές εναποθέσεις και αρκετές μακροπρόθεσμες ρωγμές, ειδικά στο κεφάλι και στον κορμό. Αυτά τα ίχνη μαρτυρούν μακρινή υλική ιστορία, αλλά από μόνα τους δεν αποδεικνύουν τελετουργική χρήση. Ορισμένες οπές μπορεί επίσης να κάποτε στήριζαν συνδεδεμένα υλικά ή να προήλθαν από διαδοχικές επεμβάσεις· κριτική ανάλυση του ξύλου και των κενών θα ήταν αναγκαία για τον καθορισμό αυτό.

Ιστορική και Καλλιτεχνική Ανάλυση

Ο όρος «Prampram» πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή. Το Prampram είναι πρώτα απ' όλα μια τοποθεσία και μια κοινότητα Dangme στη νοτιοανατολική ακτή της Γκάνας, ανατολικά της Ακρά. Το σώμα έργων που αποκαλείται επί του παρόντος «γλυπτικά Prampram» παραμένει υπό μελέτη στην ακαδημαϊκή βιβλιογραφία και δεν συνιστά ακόμη σχολή στυλ ορισμένη με την ακρίβεια που απολαμβάνουν, για παράδειγμα, ορισμένες παραδόσεις Akan, Ewe ή Moba. Μια πρόσφατη επισκόπηση αυτού του σώματος έργων τονίζει ακριβώς τη δειγματικότητα του χαρακτήρα του και τις διαφορές στην γεωγραφική απόδοση αρκετών κομματιών.

Μ formally, ωστόσο, αυτό το κομμάτι ταιριάζει αξιοσημείωτα με τα έργα που ομαδοποιούνται υπό αυτήν την ονομασία: ένα εξαιρετικά μακρύ, κολωνοειδές σώμα· λεπτά άκρα· μακριός, κυλινδρικός λαιμός· ένα ωοειδές κεφάλι· ριζική απλοποίηση των χαρακτηριστικών του προσώπου· και η χρήση οπών ως ανατομικών δεικτών. Αυτές οι αρχές απομακρύνουν τη γλυπτική από τον φυσιοκρατικό χαρακτήρα υπέρ μίας σχεδόν αρχιτεκτονικής ορατής παρουσίας μπροστά. Στην παραδοσιακή τέχνη της Γκάνας γενικότερα, η ανθρώπινη μορφή συχνά παίζει κεντρικό ρόλο στην ενσωμάτωση κοινωνικών, πνευματικών ή μνημειακών εννοιών· αυτή η ανθρωπομορφική πρωτοκαθεδρία επισημαίνεται επίσης από τον Dogbe και από μεταγενέστερες έρευνες για τη γκάανική γλυπτική. Ωστόσο, θα πρέπει να αποφευχθεί η αυτόματη ταυτοποίηση αυτής της μεγάλης γλυπτικής με το aklama. Τα aklama, που τεκμηριώνονται καλά μεταξύ Ewe και Dangme, είναι συνήθως μικρά κομμάτια ή μορφές που αντιπροσωπεύουν όντα, ζώα ή αντικείμενα και λειτουργούν ως βοηθητικά πνεύματα· η μονογραφία του 2016 τονίζει τη μικρή κλίμακα και την εξαιρετική ποικιλία τους. Η μονοumental κλίμακα και η πολύ μακρυά μορφή αυτού του κομματιού συνεπώς προτείνουν μια διαφορετική κατηγορία, αν και ανήκει στο ίδιο ευρύτερο θρησκευτικό πλαίσιο των Dangme.

Ριτουργική Λειτουργία

Το θρησκευτικό πλαίσιο των Dangme περιλαμβάνει ωδεία, ιερά, θεότητες και μορφές μνήμης που συνδέονται με συγγενικά γκρουπ. Ο Nii Otokunor Quarcoopome έχει δείξει ότι δημόσια Dangme ιερά μπορούν να λειτουργήσουν ως πνευματικά σημεία αναφοράς για γενεαλογικά γκρουπ, να συνδεθούν με τους ιδρυτές των φυλών και να γίνουν κεντρικά κέντρα τελετουργικής δραστηριότητας. Όσον αφορά τις φιγούρες που τώρα είναι γνωστές ως Prampram, τα πεδία αναφορές αναφέρουν ότι ορισμένα παραδείγματα διατηρούνταν σε οικίες ή ιερούς χώρους. Ωστόσο, αυτή η πληροφορία προέρχεται κυρίως από προφορικές παραδόσεις και αρχεία συλλογής, αντί από δημοσιευμένη και επαληθευμένη εθνογραφική τεκμηρίωση. Μία ακόμη προφορική παράδοση, καταγεγραμμένη για ορισμένες φιγούρες Ningo-Prampram, ερμηνεύει ότι απεικονίζουν χαρακτήρες ή ήρωες συνδεδεμένους με τοπική ιστορία. Ενώ αυτό το πληροφοριακό υλικό ενδιαφέρει, δεν πρέπει να εφαρμόζεται αυτόματα σε αυτό το συγκεκριμένο δείγμα. Η πιο λογική υπόθεση είναι συνεπώς να θεωρήσουμε το αντικείμενο ως φιγούρα παρουσίας, πιθανώς συνδεδεμένη με ένα ιερό, στη μνήμη ενός προσώπου, ενός προγόνου, ενός ιδρυτή ή μιας πνευματικής δύναμης. Η πρόσθια, ακινητοποίηση στάση, το μεγάλο μέγεθος και η απλοποίηση του σώματος ενισχύουν την ιδέα μιας διαρκούς παρουσίας αντί για ένα ατομικό πορτρέτο. Οι οπές ίσως να εξυπηρέτησαν τη δυναμική ενεργοποίηση του υλικού της φιγούρας, αλλά καμία συγκεκριμένη λειτουργία—όπως η εισαγωγή στοιχείων, οι προσφορές ή η προσάρτηση αξεσουάρ—δεν θα πρέπει να προταθούν χωρίς τεχνική ανάλυση.

Επιλεγμένη Βιβλιογραφία

Cole, Herbert M. & Doran H. Ross, The Arts of Ghana, Museum of Cultural History, University of California, Los Angeles, 1977. Ένα σημαντικό γενικό έργο για τις τέχνες και τα θρησκευτικά συμφραζόμενα της Γκάνας.

Kilson, Marion, Kpele Lala: Ga Religious Songs and Symbols, Harvard University Press, Cambridge, 1971. Μια θεμελιώδης μελέτη για τη θρησκεία και τον συμβολισμό των Ga στη Νότια Γκάνα.

Quarcoopome, Nii Otokunor, Thresholds and Thrones: Morphology and Symbolism of Dangme Public Altars, Journal of Religion in Africa, vol. 24, no. 4, 1994, pp. 339–357.

Pezolli, Gigi; Plath, Philipp; Quarcoopome, Nii Otokunor et al., Aklama: Helper Spirits of the Ewe and Dangme from the Study Collection of Horst Antes, Studienstiftung Horst Antes, Karlsruhe, 2016, 503 pp.

Dogbe, B. K., The Human Form as a Central Theme in Art, Image, Journal of the College of Art, Kumasi, 1977, esp. p. 89; reference cited in contemporary studies of traditional Ghanaian sculpture.

Οι παρατιθέμενες δημοσιεύσεις χρησιμοποιούνται για συγκριτική ιστορική τέχνη. Δεν καθορίζουν την συγκεκριμένη πολιτισμική απόδοση, χρονολόγηση ή αρχική χρήση του γλυπτού.

Πνευματικά δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Ορισμένες από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Οι αρχικοί κείμενοι και οι φωτογραφίες μπορεί να είναι προστατευόμενοι από πνευματικά δικαιώματα. Κάθε δικαίωμα που κατέχουν οι αντίστοιχοι κάτοχοι πνευματικών δικαιωμάτων διατηρείται.

Inv. No. MAZ33354

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Prampram Ανθρωπομορφικό Αγαλματίδιο Φυτικής Αποτύπωσης

Origin: Southern Region, Ghana

Υλικό: Σκούρο καφέ έως γκρι-καφέ ξύλο, με μικρές γρατζουνιές και αρκετές longitudinal cracks.

Οπτική περιγραφή

Αυτό το μεγάλο ανθρωπομορφικό ξύλινο όργανο χαρακτηρίζεται από εξαιρετικά απλοποιημένο και ισχυρά κάθετο σχέδιο. Το σώμα, πιθανότατα σκαλισμένο από ένα ενιαίο τεμάχιο ξύλου, παίρνει τη μορφή ενός μακριού κυλινδρικού σχήματος που φαρδαίνει ελαφρώς στους ώμους και στη συνέχεια σβήνει σταδιακά προς το κατώτερο μέρος. Δύο στενά, επιμήκη χέρια εκτείνονται παράλληλα από κάθε πλευρά του κορμού, χωρίς λεπτομερή αναπαράσταση των χεριών. Το κατώτερο σώμα χωρίζεται σε δύο μακριά, στενά πόδια που σχηματίζουν μια τριγωνιστή άνοιγμα. Το άγαλμα τρέχει επί του παρόντος υπό τη στήριξη ενός σύγχρονου μεταλλικού βραχιολιού συνδεδεμένου με μια μαύρη ορθογώνια βάση, χαρακτηριστικό που δεν πρέπει να συγχέεται με την αρχική του παρουσία. Ο λαιμός, εξαιρετικά μακρύς και κυλινδρικός, στηρίζει ένα ωοειδές, σχεδόν σφαιρικό κεφάλι, το οποίο αναλογικά είναι υπερβολικά σε σχέση με το στενό σώμα. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου έχουν περιοριστεί σε μερικά απλά σημάδια: δύο κυκλικές εσοχές υποδεικνύουν τα μάτια· μια μακριά, ελαφρώς προεξέχουσα κάθετη ράχη διαμορφώνει τη μύτη και συνδέεται με μια μικρή οριζόντια οπή που αντιπροσωπεύει το στόμα. Πλαϊνές εσοχές εμφανίζονται όπου θα βρίσκονταν τα αυτιά. Το στέρνο φέρει δύο σχετικά συμμετρικές οπές, οι οποίες ενδέχεται συμβατικά να αντιστοιχούν στις ρώγες· μια ακόμη οπή εμφανίζεται χαμηλότερα στο σώμα και θα μπορούσε να υποδεικνύει τον ομφάλιο λώρο. Δημοσιευμένες συγκρίσεις με άλλες λεγόμενες φιγούρες Prampram σαφώς δείχνουν το ίδιο μοτίβο εσοχών για τα μάτια, τα αυτιά, τις ρώγες και τον ομφάλιο λώρο. Η επιφάνεια κυμαίνεται από σκούρο καφέ έως γκρι-καφέ, με κοκκινωπότερες αποχρώσεις σε ορισμένα σημεία. Εμφανίζει ακανόνιστη φθορά, μικρές γρατζουνιές, επιφανειακές εναποθέσεις και αρκετές μακροπρόθεσμες ρωγμές, ειδικά στο κεφάλι και στον κορμό. Αυτά τα ίχνη μαρτυρούν μακρινή υλική ιστορία, αλλά από μόνα τους δεν αποδεικνύουν τελετουργική χρήση. Ορισμένες οπές μπορεί επίσης να κάποτε στήριζαν συνδεδεμένα υλικά ή να προήλθαν από διαδοχικές επεμβάσεις· κριτική ανάλυση του ξύλου και των κενών θα ήταν αναγκαία για τον καθορισμό αυτό.

Ιστορική και Καλλιτεχνική Ανάλυση

Ο όρος «Prampram» πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή. Το Prampram είναι πρώτα απ' όλα μια τοποθεσία και μια κοινότητα Dangme στη νοτιοανατολική ακτή της Γκάνας, ανατολικά της Ακρά. Το σώμα έργων που αποκαλείται επί του παρόντος «γλυπτικά Prampram» παραμένει υπό μελέτη στην ακαδημαϊκή βιβλιογραφία και δεν συνιστά ακόμη σχολή στυλ ορισμένη με την ακρίβεια που απολαμβάνουν, για παράδειγμα, ορισμένες παραδόσεις Akan, Ewe ή Moba. Μια πρόσφατη επισκόπηση αυτού του σώματος έργων τονίζει ακριβώς τη δειγματικότητα του χαρακτήρα του και τις διαφορές στην γεωγραφική απόδοση αρκετών κομματιών.

Μ formally, ωστόσο, αυτό το κομμάτι ταιριάζει αξιοσημείωτα με τα έργα που ομαδοποιούνται υπό αυτήν την ονομασία: ένα εξαιρετικά μακρύ, κολωνοειδές σώμα· λεπτά άκρα· μακριός, κυλινδρικός λαιμός· ένα ωοειδές κεφάλι· ριζική απλοποίηση των χαρακτηριστικών του προσώπου· και η χρήση οπών ως ανατομικών δεικτών. Αυτές οι αρχές απομακρύνουν τη γλυπτική από τον φυσιοκρατικό χαρακτήρα υπέρ μίας σχεδόν αρχιτεκτονικής ορατής παρουσίας μπροστά. Στην παραδοσιακή τέχνη της Γκάνας γενικότερα, η ανθρώπινη μορφή συχνά παίζει κεντρικό ρόλο στην ενσωμάτωση κοινωνικών, πνευματικών ή μνημειακών εννοιών· αυτή η ανθρωπομορφική πρωτοκαθεδρία επισημαίνεται επίσης από τον Dogbe και από μεταγενέστερες έρευνες για τη γκάανική γλυπτική. Ωστόσο, θα πρέπει να αποφευχθεί η αυτόματη ταυτοποίηση αυτής της μεγάλης γλυπτικής με το aklama. Τα aklama, που τεκμηριώνονται καλά μεταξύ Ewe και Dangme, είναι συνήθως μικρά κομμάτια ή μορφές που αντιπροσωπεύουν όντα, ζώα ή αντικείμενα και λειτουργούν ως βοηθητικά πνεύματα· η μονογραφία του 2016 τονίζει τη μικρή κλίμακα και την εξαιρετική ποικιλία τους. Η μονοumental κλίμακα και η πολύ μακρυά μορφή αυτού του κομματιού συνεπώς προτείνουν μια διαφορετική κατηγορία, αν και ανήκει στο ίδιο ευρύτερο θρησκευτικό πλαίσιο των Dangme.

Ριτουργική Λειτουργία

Το θρησκευτικό πλαίσιο των Dangme περιλαμβάνει ωδεία, ιερά, θεότητες και μορφές μνήμης που συνδέονται με συγγενικά γκρουπ. Ο Nii Otokunor Quarcoopome έχει δείξει ότι δημόσια Dangme ιερά μπορούν να λειτουργήσουν ως πνευματικά σημεία αναφοράς για γενεαλογικά γκρουπ, να συνδεθούν με τους ιδρυτές των φυλών και να γίνουν κεντρικά κέντρα τελετουργικής δραστηριότητας. Όσον αφορά τις φιγούρες που τώρα είναι γνωστές ως Prampram, τα πεδία αναφορές αναφέρουν ότι ορισμένα παραδείγματα διατηρούνταν σε οικίες ή ιερούς χώρους. Ωστόσο, αυτή η πληροφορία προέρχεται κυρίως από προφορικές παραδόσεις και αρχεία συλλογής, αντί από δημοσιευμένη και επαληθευμένη εθνογραφική τεκμηρίωση. Μία ακόμη προφορική παράδοση, καταγεγραμμένη για ορισμένες φιγούρες Ningo-Prampram, ερμηνεύει ότι απεικονίζουν χαρακτήρες ή ήρωες συνδεδεμένους με τοπική ιστορία. Ενώ αυτό το πληροφοριακό υλικό ενδιαφέρει, δεν πρέπει να εφαρμόζεται αυτόματα σε αυτό το συγκεκριμένο δείγμα. Η πιο λογική υπόθεση είναι συνεπώς να θεωρήσουμε το αντικείμενο ως φιγούρα παρουσίας, πιθανώς συνδεδεμένη με ένα ιερό, στη μνήμη ενός προσώπου, ενός προγόνου, ενός ιδρυτή ή μιας πνευματικής δύναμης. Η πρόσθια, ακινητοποίηση στάση, το μεγάλο μέγεθος και η απλοποίηση του σώματος ενισχύουν την ιδέα μιας διαρκούς παρουσίας αντί για ένα ατομικό πορτρέτο. Οι οπές ίσως να εξυπηρέτησαν τη δυναμική ενεργοποίηση του υλικού της φιγούρας, αλλά καμία συγκεκριμένη λειτουργία—όπως η εισαγωγή στοιχείων, οι προσφορές ή η προσάρτηση αξεσουάρ—δεν θα πρέπει να προταθούν χωρίς τεχνική ανάλυση.

Επιλεγμένη Βιβλιογραφία

Cole, Herbert M. & Doran H. Ross, The Arts of Ghana, Museum of Cultural History, University of California, Los Angeles, 1977. Ένα σημαντικό γενικό έργο για τις τέχνες και τα θρησκευτικά συμφραζόμενα της Γκάνας.

Kilson, Marion, Kpele Lala: Ga Religious Songs and Symbols, Harvard University Press, Cambridge, 1971. Μια θεμελιώδης μελέτη για τη θρησκεία και τον συμβολισμό των Ga στη Νότια Γκάνα.

Quarcoopome, Nii Otokunor, Thresholds and Thrones: Morphology and Symbolism of Dangme Public Altars, Journal of Religion in Africa, vol. 24, no. 4, 1994, pp. 339–357.

Pezolli, Gigi; Plath, Philipp; Quarcoopome, Nii Otokunor et al., Aklama: Helper Spirits of the Ewe and Dangme from the Study Collection of Horst Antes, Studienstiftung Horst Antes, Karlsruhe, 2016, 503 pp.

Dogbe, B. K., The Human Form as a Central Theme in Art, Image, Journal of the College of Art, Kumasi, 1977, esp. p. 89; reference cited in contemporary studies of traditional Ghanaian sculpture.

Οι παρατιθέμενες δημοσιεύσεις χρησιμοποιούνται για συγκριτική ιστορική τέχνη. Δεν καθορίζουν την συγκεκριμένη πολιτισμική απόδοση, χρονολόγηση ή αρχική χρήση του γλυπτού.

Πνευματικά δικαιώματα και Επιστημονική Τεκμηρίωση

Ορισμένες από τις πληροφορίες και οι φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές στην εθνογραφία, αρχαιολογία και ιστορία της τέχνης. Οι αρχικοί κείμενοι και οι φωτογραφίες μπορεί να είναι προστατευόμενοι από πνευματικά δικαιώματα. Κάθε δικαίωμα που κατέχουν οι αντίστοιχοι κάτοχοι πνευματικών δικαιωμάτων διατηρείται.

Inv. No. MAZ33354

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6937
Πουλημένα αντικείμενα
99.42%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​