Αραγονίτης – Φυσικά εξαγωνικά συσσωματώματα κρυστάλλων - Ύψος: 81 mm - Πλάτος: 70 mm- 374 g

Αραγονίτης – Εξάγωνες Κρύσταλλοι του Μαρόκο

Μαγειώδη φυσικό δείγμα αραγονίτη από το Μαρόκο, χαρακτηριστικό μιας ιδιαίτερης συνύπαρξης αθροισμάτων κρυσταλλικών στοιχείων επενδεδυμένων με εκατοντάδες μικρούς κρυστάλλους καλά διαμορφωμένους, με σαφή χρωματική διαφορά ανάμεσα στις ζώνες ανθρακικού λευκού-ιβουρ-ακτινοβαφείς και εκείνες της καφέ-κοκκινωπές.

Το δείγμα παρουσιάζει μια σύνθεση με δομή άρθρωσης, αποτελούμενη από κυρτά και ακανόνιστα ύψη όπου αναπτύσσεται μια πυκνή κρυσταλλίωση. Οι επιφάνειες είναι ολόκληρα επικαλυμμένες με μικρούς πυραμιδοειδείς ειδή, πολλοί από τους οποίους εμφανίζουν γεωμετρικές τελειώσεις καλά ορισμένες, με περιγράμματα φαινομενικά εξακοντιωμένα και γυαλιστές πλευρές. Η στενή διάταξη των κρυστάλλων δημιουργεί ένα συμπαγές ύφασμα, σχεδόν ψηφιδωτό, ιδιαίτερα εμφανές στις κοντινές λήψεις.

Το χρωματισμό αποτελεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του δείγματος. Μια μερικότητα της επιφάνειας κυριαρχείται από λευκούς, κρεμώδεις και ελαφρώς διαφανείς κρυστάλλους, ενώ μια ζώνη παρουσιάζει συγκέντρωση κρυστάλλων σε αποχρώσεις του πορτοκαλί, του κοκκινωπού τούβινου και του καφέ-ambre. Η μετάβαση ανάμεσα στις δύο ζώνες δεν είναι ομοιόμορφη και επιτρέπει την παρατήρηση διαφορετικών εντάσεων βαφής ακόμη και ανάμεσα σε γειτονικούς κρυστάλλους.

Ο αραγονίτης είναι ορυκτό που αποτελείται από ανθρακικό ασβέστιο (CaCO₃), με την ίδια χημική σύνθεση με τη calcite, αλλά με διαφορετική κρυσταλλική δομή. Ενώ η calcite κρυσταλλώνει στο τρισδιάστατο σύστημα, ο αραγονίτης ανήκει στο ορθοροβικό σύστημα.

Μια από τις πλέον γνωστές κρυσταλλογραφικές του ιδιότητες είναι η ικανότητα ανάπτυξης γιμενατιών κυκλικού χαρακτήρα, στις οποίες πολλοί κρύσταλλοι συνδέονται μεταφέροντας μια μορφή εξαγωνιστικής συμμετρίας. Αυτό το φαινόμενο, που ορίζεται ψευδοεξάγονοτητα, εξηγεί γιατί πολλοί κρύσταλλοι αραγονίτη εμφανίζουν τμήματα και τελειώματα που θυμίζουν αυτά των ορυκτών του εξαγώνου συστήματος, παρόλο που έχουν διαφορετική εσωτερική δομή.

Οι ερυθροκόκκινες και πορτοκαλί αποχρώσεις που περιέχονται στις αραγονίτες του Μαρόκο συνδέονται συχνά με βαφές που οφείλονται σε ενώσεις του σιδήρου, ειδικά οξείδια και υδροξειδία οξειδίου. Η παρουσία και κατανομή αυτών των ουσιών μπορεί να αλλάξει αισθητά την όψη των κρυστάλλων, επιφέροντας διαφορετικές χρωματισμούς μέσα σε αυτή την ίδια ακολουθία. Στην περίπτωση αυτού του δείγματος, η ακριβής φύση του pigment δεν έχει προσδιοριστεί αναλυτικά.

Από γενετικής άποψης, ο αραγονίτης μπορεί να σχηματιστεί με καθίζηση διαλυμάτων ποταμών πλούσιων σε ανθρακικό ασβέστιο, σε περιβάλλοντα απολιθωματικών ιζημάτων, υδροθερμικά και σε κοιλότητες μέσα σε βράχους. Η κρυστάλλωση εξαρτάται από διάφορους χημοφυσικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων της θερμοκρασίας, της σύνθεσης των διαλυμάτων και της παρουσίας άλλων ιόντων διαλυμένων.

Το δείγμα επιτρέπει την παρατήρηση δύο χαρακτηριστικών στοιχείων αυτής της ορυκτικής μορφής: η ψευδοεξαγωνική γεωμετρία των μικρών κρυστάλλων και η αντίθεση μεταξύ ζωνών σχεδόν αδιαφανών και ζωνών έντονα εμπλουτισμένων με χρωστικό. Οι μακροφωτογραφίες τονίζουν επίσης τις μεμονωμένες τελειώσεις, τις μεταβολές στη διαπερατότητα και τη τρισδιάστατη διάταξη της κρυστάλλωσης.