Εποχή του Χαλκού Μπρούντζος Αγαλματάκι βουνίσιας κατσίκας (χωρίς τιμή ασφαλείας)

ITEM: φιγούρα-ιβέξ
ΥΛΙΚΟ: Χαλκός
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Χαλκοκρατία
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 1600 - 1000 π.Χ.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 35 mm x 22 mm
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ: Από ολλανδική ιδιωτική συλλογή, συγκεντρωθεί πριν από τη δεκαετία του 1990

Συνόδευεται από Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας και άδεια εξαγωγής

Οι μπρούνζι ιβέξ στατούετς από το Λουριστάν, που χρονολογούνται κυρίως από τον πρώιμο 1ο αιώνα πριν από την Κοινή Εποχή (περ. 1000–650 π.Χ.), αντιπροσωπεύουν μερικά από τα πιο διασημότητα αριστουργήματα της αρχαίας Ανατολής της Ύστερης Εποχής του Χαλκού. Φτιαγμένες από νομαδικούς ή ημινομαδικούς μεταλλουργούς στην ορεινή περιοχή του Ζάγκρους στο δυτικό Ιράν, αυτές οι μικρές γλυπτικές συνθέσεις φημίζονται για το εξελιγμένο τεχνικό ρευστό χύτευμα με απώλεια κεριού και την χαρακτηριστική στύλιση. Το άγριο ιβέξ —ένα ντόπιο αγριόγατο ορεινής περιοχής διακριτό για κώνους κέρατα που καμπυλώνουν ευρέως και υπερβολικά— υπήρξε κεντρικό μοτίβο στην τέχνη του Λουριστάν, συμβολίζοντας χάρη, οξύτητα και τη δυναμική άγριας δύναμης του φυσικού κόσμου που περιέβαλλε αυτές τις αρχαίες ποιμενικές κοινότητες.

Καλλιτεχνικά, αυτά τα στατούετς εξισορροπούν την φυσιοκρατική παρατήρηση με το τολμηρό διακοσμητικό αφηρημένο. Οι κορυφαίοι μεταλλουργοί τονίζουν τα χαρακτηριστικά του ζώου, ιδιαίτερα τα επιβλητικά, ράχια κέρατα που συχνά σχηματίζουν δραματικούς καμπυλωτούς τοξόκαμπτους, μερικές φορές επιστρέφοντας για να συγχωνευθούν αδιάκριτα με το σώμα ή το κράνος. Είτε χυτευμένα ως αυτόνομες φιγούρες, είτε ως θαλαμίσκοι με πυραμίδες ή διακοσμητικά φινιάλια (συχνά ζευγισμένα συμμετρικά ή στουλισμένα ως εικονογραφία «Μάστορας των Ζώων»), τα κομμάτια επιδεικνύουν μια εξαιρετική αίσθηση ρευστού ρυθμού και έντασης. Παρ' όλο το συμπαγές, φορητό τους μέγεθος—προσαρμοσμένο σε έναν νομαδικό τρόπο ζωής—μεταδίδουν αξιοσημείωτη παρουσία και μια επική αναλογία.

Λειτουργικά και πολιτιστικά, τα μπρούνζον του Λουριστάν συχνά τοποθετούνταν σε επιφανείς ταφές ως κτερισματικά αντικείμενα, υποδηλώνοντας μια βαθιά τελετουργική ή αποτροπική σημασία. Οι φιγούρες ιβέξ πιθανόν συνδέονταν με θρησκευτικές πεποιθήσεις σχετικά με τη γονιμότητα, την προστασία και τη πνευματική σχέση μεταξύ ανθρώπων και της ορεινής πανίδας. Πέρα από τους λατρευτικούς ή συμβολικούς ρόλους τους, πολλοί εξυπηρετούσαν και χρηστικούς σκοπούς ως μάγουλα για τα άλογα, κεφαλές καρφιού ή standards τοποθετημένα σε λίθινες βάσεις. Σήμερα, αυτά τα περίτεχνα μπρούνζοντικά ευρήματα παραμένουν διαρκή σύμβολα της τεχνικής ευφυΐας και της καλλιτεχνικής φαντασίας των μεταλλουργών της ορεινής περιοχής Ζάγκρος.