Εικόνα - Μητέρα του Θεού της Φλεγόμενης Βάτου - Ξύλο

Μήτηρ Θεοῦ της Καμένης Βάτου (Neopalimaya Kupina στα ρωσικά: Неопалимая Купина), μία από τις πιο σύνθετες και συμβολικές απεικονίσεις της ρωσικής ορθόδοξης εικονογραφίας.

Στο κέντρο εμφανίζεται η Παναγία με το Θείο Βρέφος, εντός ενός κυκλικού μενταγιόν. Γύρω απλώνεται μια μεγάλη σύνθεση γεωμετρικών σχημάτων και αγγελικών μορφών, κυριαρχούμενη από σκούρες τόνους, ώχρες και χρυσούς.
- Η Παναγία: κατέχει το κέντρο της σύνθεσης και αντιπροσωπεύει τη Μήτηρ Θεού.
- Το Θείο βρέφος: εμφανίζεται στενά συνδεδεμένο με τη μητρική μορφή, αν και η φθορά δυσκολεύει τη διάκριση των λεπτομερειών του.
- Οι αγγελικές μορφές: διανέμονται γύρω από το κεντρικό μενταγιόν και συμμετέχουν στη συμβολική δομή της εικόνας.
- Οι γεωμετρικοί σχηματισμοί: τα μεγάλα επικάλυπτα περιγράμματα υπενθυμίζουν τη φλογίζουσα βάτος και τις προφητικές οπτασίες συνδεδεμένες με την Παρναγία.
- Το χρυσό υπόβαθρο: συμβολίζει το θεϊκό φως και την ουσία του ουρανού.

Η επωνυμία προέρχεται από το επεισόδιο της Εξόδου (3, 2-4), όταν ο Μωυσής βλέπει μια βάτος που καίεται χωρίς να καταναλώνεται.

Στην ορθόδοξη παράδοση, ο βάτος συμβολίζει τη Μαρία: κυοφορεί και γεννά τον Ιησού Χριστό χωρίς να χάσει την αγνότητά της, όπως ο βάτος παραμένει ακέραιος παρόλες τις φλόγες.

Η εικονογραφία περιλαμβάνει επίσης αναφορές στις οπτασίες των προφητών Ησαΐα, Ιεζεκιήλ και Δανιήλ. Γι’ αυτό η σύνθεση συνδυάζει σύμβολα της Παναγίας, Χριστολογικά και αγγελικά.