Jordi Ferrés (1951) - Paseo compartido

Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το magnífico έργο τέχνης που ανήκει στον Jordi Ferrés, το οποίο απεικονίζει δύο άτομα να περπατούν μαζί σε έναν ήσυχο χωριό με σπίτια χρωμάτων γύρω από έναν ουρανό γαλάζιο. Ο πίνακας ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική του και την υψηλή ποιότητα της ζωγραφικής που μεταδίδει.

· Διαστάσεις με πλαίσιο: 65x77x6 cm.
· Διαστάσεις χωρίς πλαίσιο: 54x65 cm.
· Λάδι σε καμβά χειρόγραφο από τον καλλιτέχνη στο κάτω δεξί μέρος.
· Το έργο βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.
· Το έργο διατίθεται με υπέροχο πλαίσιο (included στην δημοπρασία ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Girona.

Σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν ένα αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του lot. Ψηφιακή απεικόνιση σε mockup καθοδηγητική· μπορεί να υπάρξουν διαφορές σε σχέση με το πραγματικό αντικείμενο σε χρώμα, κλίμακα και λεπτομέρειες.

Το πλαίσιο θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να εξασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή της αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω Correos, GLS ή NACEX με παρακολούθηση. Διαθέσιμες διεθνείς αποστολές.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει έναν ήσυχο χωριό, ανοιχτό κάτω από έναν ευρύ ουρανό γαλάζιων τόνων με απαλές και μεταβαλλόμενες νεφέλες. Το βλέμμα κατευθύνεται από το πρώτο πλάνο προς την καρδιά του οικισμού, ακολουθώντας τη διαδρομή ενός φωτεινού δρόμου που στρέφεται μεταξύ των σπιτιών και οδηγεί προς τα μικρότερα κτίρια στο βάθος. Αυτή η προοπτική ενθαρρύνει το φανταστεί κανείς έναν περίπατο χωρίς βιασύνη, σαν αυτός που παρακολουθεί τη σκηνή να έχει φτάσει σε ένα ήσυχο μέρος όπου ο χρόνος φαίνεται να κυλά με αργούς ρυθμούς. Η έκταση του ουρανού, που καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της σύνθεσης, αντιτίθεται με τη συμπαγή παρουσία των κατασκευών και προσδίδει στο συνόλο αίσθηση τόπου και γαλήνης.

Σα δύο πλευρές του δρόμου συνέρχονται κτίρια με διάφορες μορφές και υψόμετρα, με προσόψεις λευκές, ώχρες, κίτρινες, ερυθρές και γαλαζωπές. Οι όγκοι τους, οι απλά ογκώδεις οροφές, τα μικρά παράθυρα και τα μπαλκόνια ζωγραφίζουν την προσωπικότητα ενός μεσογειακού χωριού, όπου κάθε σπίτι φαίνεται να διατηρεί τη δική του ιστορία. Στη δεξιά πλευρά ξεχωρίζουν τα πιο υψηλά κτίρια, με ευθυτενή μπαλκόνια και μια καπνοδόχο που υψώνεται πάνω από τα κεραμίδια· αριστερά, τα χαμηλότερα και φωτεινότερα σπίτια ανοίγονται προς την πλατεία και αφήνουν να διαφανούν και άλλα κτίρια που ακολουθούν στο βάθος. Η ποικιλία των χρωμάτων χαρίζει ζωντάνια στη σκηνή χωρίς να χαλά την αρμονία, και κάνει το αστικό τοπίο να φαίνεται ζεστό, φιλόξενο και γεμάτο χαρακτήρα.

Στο κέντρο του κατώτερου μέρους εμφανίζονται δύο φιγούρες που περπατούν μαζί, φαίνονται από την πλάτη τους και κοιτάζουν τον δρόμο που εκτείνεται μπροστά τους. Οι φιγούρες τους, η μια ντυμένη σε σκούρους τόνους και η άλλη με ένα κατακόκκινο παλτό, είναι μικρές σε σχέση με το μέγεθος των σπιτιών, αλλά η παρουσία τους προσφέρει μια ανθρώπινη διάσταση και εγγύτητα στη σκηνή. Το δίδυμο φαίνεται να προχωρά ήρεμα, ίσως συζητώντας ή μοιράζοντας τον περίπατο, και η συντροφιά τους εισάγει μια νότα οικειότητας μέσα στον ανοιχτό χώρο. Πέρα από αυτά, δίπλα στις προσόψεις, διακρίνονται άλλες μικροσκοπικές φιγούρες που υποδηλώνουν ότι το χωριό κατοικείται και ότι η καθημερινή ζωή συνεχίζεται με απλότητα, αν και χωρίς να διαταράσσει τη σιωπή της στιγμής.

Ο δρόμος και τα σκιερά τμήματα οδηγούν το βλέμμα μέσα από διαφορετικά επίπεδα: από το ανώμαλο έδαφος στο πρώτο επίπεδο, διαμέσου του φωτεινού κέντρου, μέχρι τα σπίτια που συγκεντρώνονται στον ορίζοντα. Οι σκούρες περιοχές του δρόμου και των προσόψεων δημιουργούν αντίθεση με τους αχνές χρωματικές αποχρώσεις του εδάφους και με τα ζεστά κίτρινα κάποιων κτιρίων, καθώς ο βαθύς μπλε του ουρανού περιβάλλει τη σκηνή και ενισχύει την ατμόσφαιρα της παρατήρησης. Το φως φαίνεται να λούζει τις τοίχους με άνισο τρόπο, επισημαίνοντας ορισμένες προσόψεις και αφήνοντας άλλες στη σκιά, σαν να προχωρά η ημέρα ή ο ήλιος να αρχίζει να κρύβεται. Αυτή η εναλλαγή διαφάνειας και σκιάς δίνει βάθος τοπίο και κάνει τον δρόμο να φαίνεται να επεκτείνεται πέρα από ό,τι είναι ορατό.

Συνολικά, το έργο προκαλεί την ομορφιά της απλής γαλήνης ενός ήσυχου χωριού, με τους ήσυχους δρόμους, τα χρωματιστά σπίτια και την διακριτική παρουσία αυτών που το διασχίζουν. Η σύνθεση συνδυάζει ευρυμάθεια και σιωπή: ο ουρανός και ο δρόμος προσφέρουν αίσθηση χώρου, ενώ οι φιγούρες και τα κτίρια προσφέρουν ζεστασιά και εγγύτητα. Υπάρχει στην σκηνή μια νοσταλγική ηρεμία, όπως μια ανάμνηση περιπάτου που μοιράστηκαν σε έναν οικείο τόπο, όπου οι καθημερινές λεπτομέρειες αποκτούν μια ιδιαίτερη αίσθηση. Το ζευγάρι που προχωρά προς το εσωτερικό του χωριού καλεί τον θεατή να το συνοδεύσει και να φανταστεί τι θα βρει στο τέλος του δρόμου.