Miquel Torner de Semir (1938) - La mirada interior

Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το magnífica έργο τέχνης που ανήκει στον Miquel Torner de Semir, το οποίο απεικονίζει ένα γυναικείο και οντιρικό (ονείρων) σύμπαν όπου διάφορα πρόσωπα και σώματα διαπλέκονται πάνω σε ένα θαλάσσιο τοπίο, συμβολίζοντας τις διαφορετικές όψεις της ταυτότητας, της μνήμης και του εσωτερικού κόσμου. Ο πίνακας ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική και την υψηλή ποιότητα ζωγραφικής που μεταδίδει.

· Διαστάσεις με κάδρο: 44x37x3 εκ.
· Διαστάσεις χωρίς κάδρο: 27x21 εκ.
· Μικτή τεχνική υπογεγραμμένη στο χέρι από τον καλλιτέχνη στο κάτω δεξιά μέρος.
· Το κομμάτι βρίσκεται σε καλή κατάσταση διατήρησης.
· Το έργο πωλείται με πανέμορφο κάδρο με προστατευτικό γυαλί (περιλαμβάνεται στον πλειστηριασμό ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γιρόνα.

Σημαντική σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται συνιστούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του πακέτου.

Το πίνακας θα επιμεταφερθεί επαγγελματικά από έναν ειδικό της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί από Correos, GLS ή NACEX με παρακολούθηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει μια βαθιά φανταστική σύνθεση όπου διάφορες γυναικείες φιγούρες, προφίλ, βλέμματα και σώματα διαπλέκονται μέχρι να σχηματιστεί μια ονειρική και συμβολική σκηνή. Το έργο χτίζεται πάνω σε μια ακολουθία σχημάτων που φαίνονται να αναδύονται το ένα από το άλλο, σαν κάθε πρόσωπο να περιέχει μια σκέψη, μια ανάμνηση ή μια διαφορετική ταυτότητα. Η απουσία ενός παραδοσιακού σκηνικού επιτρέπει σε όλη την προσοχή να εστιάσει στα ανθρώπινα σχήματα, στα γκριβμβάσματα και στη λεπτή σχέση που διατηρούν μεταξύ τους.

Στο επάνω μέρος εμφανίζονται τρία προφίλ γυναικεία προσανατολισμένα προς τα αριστερά. Το πρώτο, μικρότερων διαστάσεων, παρουσιάζει ένα ευαίσθητο πρόσωπο διακοσμημένο με ένα φιλντάρισμα και μικρά διακοσμητικά στοιχεία που προσθέτουν κομψότητα και τελειότητα. Μετά από αυτό αναδύεται ένα δεύτερο προφίλ μεγαλύτερου μεγέθους, με μια σταθερή και ήρεμη ματιά, ενώ μια τρίτη φιγούρα σκύβει από την ανώτερη ζώνη σαν να παρατηρεί, προστατεύει ή συνομιλεί σιωπηλά με τους υπόλοιπους. Αυτή η επανάληψη προσώπων δημιουργεί μια αίσθηση συνέχειας, σαν να πρόκειται για διαφορετικές ηλικίες, συναισθηματικά καταστάσεις ή εκφράσεις ίδιας γυναίκας.

Οι μορφές αποτυπώνονται με καθαρούς και εκφραστικούς περιγραμμισμούς, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στα μάτια, τα χείλη και τις καμπύλες των προσώπων. Παρότι τα πρόσωπα δεν δείχνουν υπερβολικά εκφραστικά γκριμάτσες, κάθε βλέμμα φέρει μια ιδιαίτερη ένταση. Κάποιες φαίνονται επικεντρωμένες σε ένα μακρινό σημείο, ενώ άλλες μεταφέρουν ενδοσκόπηση, μελαγχολία ή μυστήριο. Η εγγύτητα μεταξύ των προφίλ κάνει τις ταυτότητές τους να συγχέονται και καθιστά δύσκολο τον προσδιορισμό όπου τελειώνει ένα μέλος και αρχίζει το επόμενο.

Στο κέντρο της σύνθεσης ξεχωρίζει ένα μεγάλο γυναικείο πρόσωπο σε προφίλ, με ανοιχτό μάτι που μετατρέπεται σε ένα από τα κύρια οπτικά σημεία του έργου. Αυτή η μεγάλη, έντονη και σχεδόν επιτήδειη ματιά φαίνεται να παρακολουθεί τόσο τον εξωτερικό χώρο όσο και ένα εσωτερικό σύμπαν. Στην κορυφή του κεφαλιού υπάρχει ένα μικρό ανθικό στοιχείο που εισάγει μια νότα ευαισθησίας, ενώ οι γραμμές του προσώπου συνεχίζονται σε άλλες περιοχές του σώματος, δημιουργώντας μια συνεχόμενη μεταμόρφωση μεταξύ κεφαλής, κορμού και άκρων. Η ανατομία παύει έτσι να απεικονίζει μια συμβατική αναπαράσταση και μετατρέπεται σε ένα έδαφος συνδέσεων και μεταφορών.

Στην κατώτερη ζώνη αναπτύσσεται μια γυμνή γυναικεία φιγούρα, ανάσκελα και σύρθηκε πάνω στον εαυτό της. Το σώμα της προσαρμόζεται στις γενικές καμπύλες της σύνθεσης, σχηματίζοντας μια κλειστή στάση που μπορεί να ερμηνευτεί ως κίνηση ανάπαυσης, ευαλωτότητας ή προστασίας. Η παρουσία της γυμνότητας φέρνει μια διασταύρωση οικεία και ανθρώπινη, ενώ η ενσωμάτωση του σώματός της με το μεγάλο επάνω πρόσωπο ενισχύει την ιδέα ότι όλες οι φιγούρες ανήκουν σε μια ίδια συναισθηματική πραγματικότητα. Το σώμα δεν εμφανίζεται ως απομονωμένο στοιχείο, αλλά ως φυσική παράταση της μνήμης, της επιθυμίας και της συνείδησης.

Το υπόβαθρο παραμένει σχεδόν εντελώς καθαρό, αν και στο κάτω μέρος διαγράφεται ένα ακρωτήρι παράλιας μορφής με βράχια, νερό και μια μικρή κατασκευή μακριά. Αυτός ο μικροσκοπικός ορίζοντας αντιπαραβάλλεται με τη μεγαλοπρέπεια των φιγούρων και τοποθετεί τη σκηνή σε έναν αμφίσημο χώρο, εν μέρει μεταξύ πραγματικού τοπίου και του κόσμου των ονείρων. Οι φιγούρες φαίνονται να επιπλέουν πάνω στη θάλασσα ή να αναδύονται από αυτήν, σαν σκέψεις που παίρνουν μορφή σε ένα απομονωμένο και σιωπηλό μέρος. Η μικρή κλίμακα της αρχιτεκτονικής τονίζει ακόμη περισσότερο την κυρίαρχη παρουσία της ανθρώπινης φιγούρας και του εσωτερικού της σύμπαντος.

Η υπερσυγκόλληση σωμάτων και προσώπων δημιουργεί ένα οπτικό παιχνίδι με διπλές αναγνώσεις. Κάθε προφίλ μπορεί να θεωρηθεί αυτόνομα, αλλά και ως μέρος ενός μεγάλου συλλογικού μορφή. Αυτή η αμφισημία μετατρέπει το έργο σε μια σκέψη για την ταυτότητα, τη θηλυκότητα και τις πολλαπλές όψεις που συνυπάρχουν μέσα σε ένα άτομο. Οι γυναίκες που απεικονίζονται θα μπορούσαν να συμβολίζουν διαφορετικές γενιές, αναμνήσεις, συναισθηματικές καταστάσεις ή φωνές εσωτερικές, συγκεντρωμένες σε μια σύνθεση που φαίνεται να αναπτύσσεται μακριά από τον χρόνο.

Στο σύνολό του, το έργο προσφέρει μια ποιητική, οικεία και αινιγματική ματιά στον γυναικείο κόσμο, όπου τα προσωπά και τα σώματα συγχωνεύονται για να χτίσουν μια εικόνα γεμάτη ευαισθησία και έκφραστη δύναμη. Η σχέση ανάμεσα στις φιγούρες, το μεγάλο κεντρικό μάτι, το σχεδόν συλλογικό γυμνό και το μακρινό θαλάσσιο τοπίο δημιουργούν μια ατμόσφαιρα συγκίνησης και μυστηρίου. Πέρα από τη διήγηση μιας συγκεκριμένης ιστορίας, ο πίνακας καλεί τον θεατή να εξερευνήσει τις δικές του ερμηνείες και να ανακαλύψει, μέσα από τα διαπλεγμένα σχήματα, έναν στοχασμό για τη μνήμη, την ταυτότητα, την ομορφιά και τη πολυπλοκότητα της εσωτερικής εμπειρίας.