Joan Coll (1940) - La orilla tranquila

Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το υπέροχο έργο τέχνης που ανήκει στον Joan Coll, το οποίο απεικονίζει έναν ήρεμο υδάτινο χώρο δίπλα σε μια πράσινη όχθη, περιτριγυρισμένο από δέντρα με ανοιχτούς κορμούς και άγρια βλάστηση. Η ζωγραφιά ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική της και την υψηλή ποιότητα ζωγραφικής που μεταδίδει.

• Διαστάσεις του έργου: 46x55x2 εκ.
• Λάδι σε καμβά υπογεγραμμένο με το χέρι από τον καλλιτέχνη στο κάτω δεξί μέρος.
• Το έργο βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γιρόνα.

Σημαντική σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του πλειστηριασμού.

Το έργο θα συσκευαστεί με επαγγελματικό τρόπο από έναν εμπειρογνώμονα της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Η τιμή της αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα γίνει μέσω Correos, GLS ή NACEX με παρακολούθηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει μια ήρεμη γωνιά της φύσης, όπου μια ομάδα δέντρων με ανοιχτούς κορμούς αναπτύσσεται πλάι σε μια λίμνη περιτριγυρισμένη από χλόη και άγρια βλάστηση. Οι λεπτές φιγούρες των δέντρων υψώνονται δεξιά και πλαισιώνουν τη σκηνή, ενώ το νερό καταλαμβάνει το κάτω αριστερό μέρος και επεκτείνεται προς τα πίσω. Μεταξύ των δύο αυτών χώρων εκτείνεται μια ακανόνιστη όχθη, καλυμμένη με φυτά, μικρά λουλούδια και θάμνους που φαίνεται να μεγαλώνουν ελεύθερα. Η σύνθεση προσκαλεί να παρακολουθήσεις το τοπίο από την όχθη, σαν ο θεατής να έχει φτάσει σε ένα ήσυχου δάσους που προστατεύεται από τον εξωτερικό κόσμο.

Τα δέντρα με αχνό φλοιό τραβούν αμέσως την προσοχή λόγω της αντίθεσης με τους τόνους πράσινου και καφέ που τα περιβάλλουν. Οι κορμοί τους, ψηλοί και λεπτοί, αναπτύσσονται σχεδόν κάθετα και κλαδίζονται ανάμεσα σε μικρά φύλλα, ορισμένα ακόμα ορατά στα λεπτά κλαδιά. Το φως τα καθιστά ιδιαίτερα φωτεινά, τονίζοντάς τα απέναντι από τις σκοτεινότερες περιοχές του δάσους που απλώνεται πίσω. Καθώς το βλέμμα προχωρεί προς τα πίσω, οι κορμοί γίνονται λιγότερο ορισμένοι και συγκεντρώνονται σε μια ζώνη δάσους με ποικιλία φθαρμένων αποχρώσεων βιολέτας και πράσινου που δίνει βάθος και προάγει την εντύπωση της συνέχειας του δάσους πέρα από ό,τι απεικονίζεται.

Η λίμνη αντικατοπτρίζει μέρος του ουρανού και της κοντινής βλάστησης, με μια ήρεμη επιφάνεια στην οποία αναμειγνύονται γκρι-μπλε αποχρώσεις, απαλά πράσινα και ορισμένες πιο σκούρες αποχρώσεις. Η όχθη, καλυμμένη με χόρτα και μικρά φυτά, καμπυλώνει ανώματα και οδηγεί το βλέμμα προς το κεντρικό μέρος του τοπίου. Στο πρώτο επίπεδο, η βλάστηση είναι πιο πλούσια και ποικιλόμορφη: εμφανίζονται θάμνοι, λεπτά στελέχη και μικρά κίτρινα και λευκά λουλούδια που διασκορπίζονται κατά μήκος του παραποτάμιου δρόμου. Αυτές οι λεπτομέρειες δίνουν ζωή στο τοπίο και κάνουν τον χώρο να φαίνεται εύφορος και σιωπηλός, σαν ένας φυσικός χώρος που διατηρεί τον αυτοφυή χαρακτήρα του.

Το φως διαπερνά τα δέντρα και κάθεται σε διάφορα σημεία του τοπίου, φωτίζοντας ορισμένες περιοχές του χόρτου και αφήνοντας κάποιες άλλες στη σκιά. Στο αριστερό άκρο, ο ουρανός καλύπτεται από απαλές συννεφώσεις, με γκρίζες και γαλαζωπές αποχρώσεις που αντικατοπτρίζονται εν μέρει στο νερό. Αυτή η συννεφιά, μαζί με τη λάμψη των ανοιχτών κορμών, δημιουργεί μια ήρεμη και ελαφρώς μελαγχολική ατμόσφαιρα, όπως ένα δροσερό απόγευμα ή μια ήσυχη μέρα μετά τη βροχή. Τα πράσινα του εδάφους και οι αντικατοπτρισμοί στην επιφάνεια της λίμνης εναρμονίζονται με τους ψυχρούς τόνους του ορίζοντα, δημιουργώντας μια αίσθηση αρμονίας ανάμεσα στο φως, το νερό και το δάσος.

Συνόλου, το έργο αποτυπώνει μια λίμνη δίπλα σε ένα δάσος λεπτότερων δέντρων, με μια όχθη καλυμμένη από χόρτα και μικρά λουλούδια. Η σκηνή διακρίνεται από τη γαλήνη του νερού, τη αντίθεση ανάμεσα στους ανοιχτούς κορμούς και τα σκούρα δέντρα, και το απαλό φως που περιβάλλει το τοπίο. Κάθε στοιχείο συμβάλλει στη μετάδοση ενός αισθήματος καταφυγίου και περισυλλογής, όπως αν αυτό το φυσικό ξέφωτο πρόσφερε ένα ήρεμο σταμάτημα μέσα στο δάσος. Το βλέμμα μπορεί να διασχίσει την όχθη, να σταματήσει στους αντικατοπτρισμούς και να χαθεί ανάμεσα στα δέντρα, απολαμβάνοντας τη γαλήνη και την απλή ομορφιά του περιβάλλοντος.