Taryn Simon - A living man declared dead and other chapters - 2011

Τάριν Σάιμον - Ένας ζωντανός άνθρωπος που κηρύχθηκε νεκρός και άλλες κεφαλαιώδεις ενότητες

Steidl / Mack, 2011.

A Living Man Declared Dead and Other Chapters I – XVIII εκπονήθηκαν σε διάστημα τεσσάρων ετών (2008–2011), κατά τη διάρκεια του οποίου η Σάιμον ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο ερευνώντας και καταγράφοντας γραμμές αίματος και τις σχετικές τους ιστορίες. Σε καθένα από τα δεκαοκτώ «κεφάλαια» που απαρτίζουν το έργο, οι εξωτερικές δυνάμεις της επικράτειας, της εξουσίας, της περίστασης ή της θρησκείας συγκρούονται με τις εσωτερικές δυνάμεις της ψυχικής και σωματικής κληρονομιάς. Τα θέματα που τεκμηριώνει η Σάιμον περιλαμβάνουν οικογένειες σε διαμάχη στη Βραζιλία, θύματα γενοκτονίας στη Βοσνία, την έξαρση του σωμάτιου του γιου του Σαντάμ Χουσεΐν Οντάι και τους ζωντανούς νεκρούς στην Ινδία. Η συλλογή της είναι ταυτόχρονα συνοχή και αυθαιρεσία, χαρτογραφώντας τις σχέσεις ανάμεσα στην τύχη, το αίμα και άλλες συνιστώσες της μοίρας. Κάθε έργο στο A Living Man Declared Dead comprises three segments. On the left of each chapter are one or more large portrait panels systematically ordering a number of individuals directly related by blood. The sequence of portraits is structured to include the living ascendants and descendants of a single individual. The portraits are followed by a central text panel in which the artist constructs narratives and collects details. On the right are Simon’s ‘footnote images’ representing fragmented pieces of the established narratives and providing photographic evidence. The empty portraits represent living members of a bloodline who could not be photographed. The reasons for these absences are included in the text panels and include imprisonment, military service, dengue fever and women not granted permission to be photographed for religious and social reasons. Simon’s presentation explores the struggle to determine codes and patterns embedded in the narratives she documents, making them recognizable as variations (versions, renderings, adaptations) of archetypal episodes from the present, past, and future. In contrast to the methodical ordering of a bloodline, the central elements of the stories – violence, resilience, corruption, and survival – disorient the highly structured appearance of the work. A Living Man Declared Dead and Other Chapters I – XVIII highlights the space between text and image, absence and presence, and order and disorder.