Εποχή του Χαλκού Μπρούντζος Αγαλματάκι βουνίσιας κατσίκας (χωρίς τιμή ασφαλείας)

ITEM: Φιγούρα καμελόου ιβέξ
MATERIAL: Χαλκός
CULTURE: Εποχή του Χαλκού
PERIOD: 1600 - 1000 π.Χ.
DIMENSIONS: 38 mm x 26 mm
CONDITION: Καλή κατάσταση
PROVENANCE: Από ιδιωτική ολλανδική συλλογή, συλλεγόταν πριν τη δεκαετία του 1990

Έρχεται με Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας και Άδεια Εξαγωγής

Οι χαλκοτές αγαλματίδια ιβέξ από το Λουριστάν, που ημερομηνούνται κυρίως από τον πρώιμο 1ο αιώνα π.Χ. (περ. 1000–650 π.Χ.), αντιπροσωπεύουν μερικά από τα πιο περιβλεπόμενα αριστουργήματα της αρχαίας Ανατολής της Εποχής του Σιδήρου. Κατασκευασμένα από νομαδικούς ή ημνομαδικούς χαλκοτεχνίτες στην ορεινή ζώνη των Ζάγρων της δυτικής Ιράνης, αυτά τα μικρού μεγέθους γλυπτά φημίζονται για την εκλεπτυσμένη τεχνική χαμένου κεριού και τη διακριτή στυλιστική γλώσσα. Το άγριο ιβέξ — ένα ενδημικό αγριόκατσικο με χαρακτηριστικά τεμάχια κερατιού που απλώνονται με καμπύλες κεραίες — υπήρξε κεντρικό μοτίβο στην τέχνη του Λουριστάν, συμβολίζοντας χάρη, ευκινησία και τη δυνατή άγρια δύναμη του φυσικού κόσμου που περιέβαλε αυτά τα αρχαία κτηνοτροφικά κοινοτικά στρώματα.

Καλλιτεχνικά, αυτά τα αγαλματίδια εξισορροπούν την φυσική παρατήρηση με τη τολμηρή διακοσμητική αφαίρεση. Οι κύριοι μεταλλουργοί έδιναν έμφαση στα βασικά χαρακτηριστικά του ζώου, ιδίως τα επιβλητικά, ραβδωτά κέρατα που συχνά σχηματίζουν δραματικά απλωμένα τόξα, μερικές φορές επιστρέφοντας για να ενωθούν ομαλά με το σώμα ή το κρανίο. Είτε χυτευμένα ως ανεξάρτητα φιγούρες, είτε ως elaborate χειρολαβές αγγείων, είτε ως διακοσμητικά φίνια (συχνά ζευγιασμένα συμμετρικά ή στυλισμένα ως εικονογραφία «Άρχων των Ζώων»), τα κομμάτια παρουσιάζουν μια εξαιρετικά ροϊκή αίσθηση ρυθμού και έντασης. Παρά το συμπαγές, φορητό τους μέγεθος — προσαρμοσμένο σε έναν νομαδικό τρόπο ζωής — μεταφέρουν αξιοσημείωτη παρουσία και μνημειακή αναλογία.

Λειτουργικά και πολιτιστικά, τα μπρούντζινα έργα του Λουριστάν συχνά θάβονταν σε ελίττα νεκροταφεία ως κτερίσματα, υποδηλώνοντας μια βαθιά ριζωμένη τελετουργική ή αποτροπτική σημασία. Οι αγαλματίδια ιβέξ πιθανότατα συνδέονταν με θρησκευτικές πεποιθήσεις σχετικά με την γονιμότητα, την προστασία και τη πνευματική σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους και τα ορεινά θηράματα. Πέρα από τους ιερουργικούς ή συμβολικούς ρόλους τους, πολλά εξυπηρετούσαν και χρηστικές χρήσεις ως μάγουλα για τα χαλινάρια αλόγων, κεφαλάκια καρφιών ή σημαίες στερεωμένες σε λίθινες βάσεις. Σήμερα, αυτά τα περίτεχνα έργα χαλκού παραμένουν διαχρονικά σύμβολα του τεχνικού θαύματος και της καλλιτεχνικής φαντασίας των χαλκοφυλάκων της περιοχής Ζάγρων.