Ιταλική σχολή (XX) - Viandanti

Το έργο αγοράστηκε γύρω το 1980 από έναν πάγκο παλαιών ειδών στη Ρώμη, κοντά στην Porta Portese. Το έργο φαινόταν πολύ σκοτεινό και οι φιγούρες όπως και το τοπίο ήταν ενυπασμένα και σχεδόν αδιάκριτα. Μετά την αποκατάσταση εμφανίστηκε μια ζωγραφική ευαισθησία με πινελιές πάθους, ενέργειας και νευρικότητας και με τη χρήση έντονων χρωμάτων. Στο κείμενο της επανορθώτριας εκτός από την τεχνική περιγραφή της αποκατάστασης πιάνονται καλά η ζωγραφική τεχνική του καλλιτέχνη.
Κοιτώντας τον πίνακα υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που δεν στερούνται σε τίποτε από τον κόσμο της Ρωμαϊκής Σχολής και ίσως του Σκιοπιον: η οραματική δομή του τοπίου, οι φιγούρες καθισμένες/σε πορεία, η υγρή και νευρική υλικότητα της ζωγραφικής ύλης, τα λαμπερά καφέ με έντονους πράσινους και βαθύ μπλε, η συναισθηματική διαστροφή του χώρου, ο τρόπος αυτός της «φλεγόμενης λάμψης» χαρακτηριστικός της Ρωμαϊκής Σχολής μεταξύ 1929-31.
Συγκεκριμένα ο αέρας μας οδηγεί περισσότερο σε συναισθηματικά τοπία του Κολπερντσο και σε τη θέα που διακρίνεται από τα πιο γνωστά βασιλικά έργα. Ορισμένες χρήσιμες συγκριτικές αναφορές είναι τα τοπία του 1930 και ορισμένα «Μονοκαταστήματα» της Ρώμης που θα βρείτε σε συνημμένα στοιχεία.
Η αποκατάσταση ανέδειξε: καμβά με backing και συστοιχία με τα χρόνια ’30, χρώματα και προετοιμασία συμβατά, ζωγραφική τεχνική συνεπής.