Σεντούκι - θησαυροφυλάκιο - Ξύλο, Σφυρήλατος σίδηρος

Αυτό το υπέροχο φορτσιέρε (ιταλικός όρος που σημαίνει χρηματοκιβώτιο ή ενισχυμένο κιβώτιο για την προστασία πολύτιμων αγαθών), που χρονολογείται από τον 18ο αιώνα, είναι κατασκευασμένο πάνω σε σκελετό από μασίφ πεύκο, ένα ελαφρύ ρητινώδες ξύλο, άφθονο στις ορεινές ή βόρειες περιοχές της Ιταλίας.

Το πεύκο επιλέχθηκε ακριβώς λόγω του μικρού του βάρους, ώστε να διευκολύνεται η μεταφορά κατά τα ταξίδια, ενώ ολόκληρο το έπιπλο είναι επενδεδυμένο και ενισχυμένο με λωρίδες σφυρήλατου σιδήρου και σιδερένιες πλάκες. Η κατασκευή αυτή συνδυάζει εξαιρετικά τη μεσαιωνική λειτουργικότητα με την αισθητική της Αναγέννησης. Τα αυθεντικά σιδερένια εξαρτήματα, με το μαυρισμένο σίδερο και την όμορφη παλιά πατίνα, σχηματίζουν ένα ιδιαίτερα πλούσιο και διακοσμητικό σύνολο, που προστάτευε αποτελεσματικά το περιεχόμενο από χτυπήματα, υγρασία και απόπειρες διάρρηξης.

Τα άνω και κάτω περιθώρια είναι διακοσμημένα με διάτρητα μοτίβα λαμπρεκίνων (πτυχωτών διακοσμητικών παραπετασμάτων), κομψά και αρχιτεκτονικά, εμπνευσμένα από τα διακοσμητικά στοιχεία των ανακτόρων και των εκκλησιών της εποχής. Το επίπεδο, αλλά ελαφρώς κυρτό καπάκι σχηματίζει ένα όμορφο κάνναβο με τις σιδερένιες λωρίδες και διακοσμείται με χαριτωμένες ροζέτες τεσσάρων πετάλων (στιλιζαρισμένα άνθη), ενσωματωμένες στη σφυρήλατη σιδηροκατασκευή. Διαθέτει επίσης μια γερή κεντρική σιδερένια λαβή για τη διευκόλυνση της μεταφοράς του. Η διάτρητη πλάκα της κλειδαριάς έχει ανθοειδές περίγραμμα με στρογγυλεμένους λοβούς και αποτελεί κεντρικό στοιχείο της διακόσμησης, θυμίζοντας την τέχνη των Ιταλών σιδηρουργών της περιόδου. Οι ορατοί και ακόμη λειτουργικοί μεντεσέδες «με δακτύλιο» (με βρόχο ή με πείρο) είναι χαρακτηριστικοί της παραγωγής της Βόρειας Ιταλίας (Λομβαρδία ή Βένετο), επιβεβαιώνοντας την προέλευση αυτού του όμορφου αντικειμένου.

Στο εσωτερικό, το ανοιχτόχρωμο πεύκο παραμένει ακατέργαστο, χωρίς σύγχρονη επένδυση, με φυσική φθορά και μερικά χτυπήματα που συνάδουν με την ηλικία του. Κυρίως, σε ορισμένα σημεία διακρίνονται ακόμη υπολείμματα του παλιού βελούδου της εποχής, μια συγκινητική μαρτυρία της χρήσης του για την προστασία πολύτιμων ενδυμάτων, οικογενειακών εγγράφων ή αντικειμένων αξίας. Μια πίσω αλυσιδίτσα ασφαλείας συγκρατεί το καπάκι ανοιχτό σε ασφαλή γωνία. Η αυθεντική κλειδαριά σώζεται ακόμη (δεν παρέχεται κλειδί).

Αυτό το φορτσιέρε / χρηματοκιβώτιο, που χρησίμευε ταυτόχρονα ως ταξιδιωτικό μπαούλο, ασφαλές κιβώτιο αποθήκευσης και ενδεχομένως ως γαμήλιο κιβώτιο (σύμφωνα με την παράδοση των ιταλικών κασόνι, που συχνά προσφέρονταν ως προίκα), μαρτυρά τη μεγάλη παράδοση των «σιδερόδετων κιβωτίων» της Ιταλικής Αναγέννησης. Εκείνη την εποχή, σε εμπορικές πόλεις όπως το Μιλάνο, η Βενετία και η Φλωρεντία, αυτά τα έπιπλα συνδύαζαν την πρακτικότητα με την κοινωνική θέση: το άφθονο σφυρήλατο σίδερο και οι σιδερένιες πλάκες αντιστάθμιζαν την ταπεινότητα του τοπικού πεύκου, ενώ τα διακοσμητικά μοτίβα αντανακλούσαν την ανθρωπιστική επίδραση και την αγάπη για τις αρχαίες μορφές.

Σε αξιοσημείωτη κατάσταση διατήρησης για ένα αντικείμενο ηλικίας άνω των 200 ετών, το έπιπλο παρουσιάζει μια εξαιρετική πατίνα χρήσης, που αφηγείται την ιστορία του μέσα στους αιώνες. Το σίδερο είναι γερό και συμπαγές, το ξύλο είναι σε καλή κατάσταση και καμία εκτεταμένη αποκατάσταση δεν έχει αλλοιώσει την αυθεντικότητά του.