Harita Asumani - Artists can't talk

Το «Οι καλλιτέχνες δεν μπορούν να μιλήσουν» είναι ένα διεπιστημονικό πρότζεκτ με αυτοβιογραφικά στοιχεία, που αμφισβητεί το στερεότυπο ότι οι εικαστικοί καλλιτέχνες αδυνατούν να εκφράσουν με λόγια τις ιδέες τους. Αυτός ο πίνακας αποτελεί μέρος του. Τα έργα αυτού του πρότζεκτ παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο εκθέσεων στο Πλόβντιβ και την Τιμισοάρα.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Harita Asumani (γεν. 1992, Πλόβντιβ, Βουλγαρία) είναι εικαστικός καλλιτέχνις με έδρα τη Γένοβα της Ιταλίας. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στις Ενδυματολογικές Σπουδές (2017) και πτυχίου στον Σχεδιασμό Σκηνικών (2015), και οι δύο τίτλοι από την Εθνική Ακαδημία Τεχνών της Σόφιας. Μια περίοδος ακαδημαϊκής κινητικότητας στην Accademia di Belle Arti di Venezia (2014) αποτέλεσε σημείο καμπής στην καλλιτεχνική της πορεία, καθώς το πορτρέτο αναδείχθηκε σε κεντρικό της ενδιαφέρον.

Οι καλλιτεχνικές φιλοξενίες και οι ανταλλαγές στις οποίες συμμετείχε η Asumani συνόδευσαν και διαμόρφωσαν την εξέλιξη του έργου της. Με την ολοκλήρωση των σπουδών της, έλαβε υποτροφία για καλλιτεχνική φιλοξενία στη Cité Internationale des Arts, στο Παρίσι (2017), όπου εμβάθυνε στην ενασχόλησή της με το πορτρέτο και τη γραμμή. Η συμμετοχή της στη διμερή καλλιτεχνική ανταλλαγή Urban Mythologies, Plovdiv — Timișoara (2023), μαζί με καλλιτέχνες από τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, αντανακλά μια πιο κατηγορηματική και εσωστρεφή στροφή — από το πορτρέτο του άλλου προς την αυτοπροσωπογραφία και την αυτοβιογραφική εικονογραφία. Στις καλλιτεχνικές φιλοξενίες της περιλαμβάνονται επίσης το Little Bird Place, Λέστεν (2020), και το Via Pontica, Μπάλτσικ (2014).

Το έργο της διερευνά τις συναισθηματικές διαστάσεις της ανθρώπινης εμπειρίας μέσα από την αυτοπροσωπογραφία, χαράσσοντας μια διαδρομή ανάμεσα στην προσωπική ενδοσκόπηση και τις ευρύτερες κοινωνικές αφηγήσεις. Επαναλαμβανόμενα θέματα όπως η ελευθερία, ο ερωτισμός, η αγάπη και το παιχνίδι διατρέχουν την καλλιτεχνική της πρακτική.