Ένα ξύλινο γλυπτό - Ewe - Τόγκο (χωρίς τιμή ασφαλείας)

07
ημέρες
04
ώρες
27
λεπτά
23
δευτερόλεπτα
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 230 - € 270
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 144916 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Αυθεντικό ξύλινο γλυπτό ύψους 26 εκ. με τίτλο «A wooden sculpture», από το Τόγκο και αποδιδόμενο στον πολιτισμό Ewe, με πολυχρωμία και σκούρα σημάδια στο σώμα· η προέλευσή του είναι το Glidji κοντά στο Aného.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Γλυπτό των Έουε – Ανθρωπόμορφη μορφή με πολύχρωμη ζωγραφική και διακόσμηση σώματος

Προέλευση: Γκλίντζι, περιοχή Ανέχο, Θαλάσσια Περιφέρεια, Τόγκο

Πολιτισμική απόδοση: Έουε, αποδιδόμενο στην πολιτισμική σφαίρα των Γκεν-Μίνα

Υλικό: Ξυλόγλυπτο με ώχρα, μαύρο και υπόλευκο χρώμα, καθώς και σκούρα σημάδια στο σώμα

Χρονολόγηση: Αβέβαιη

Περιγραφή

Αυτό το ανθρωπόμορφο ξύλινο γλυπτό από το χωριό Γκλίντζι, κοντά στο Ανέχο, στο νοτιοανατολικό Τόγκο, χαρακτηρίζεται από την αρμονική απόδοση του σώματος, τις λεπτές αποχρώσεις της πολύχρωμης ζωγραφικής του και τον αξιοσημείωτο συνδυασμό νατουραλιστικών και σχηματοποιημένων στοιχείων. Η όρθια μορφή έχει σχετικά μεγάλο, ωοειδές κεφάλι, με μαλλιά βαμμένα σκούρα που εφαρμόζουν κοντά στο κρανίο. Το πρόσωπο είναι προσεκτικά διαμορφωμένο και διαθέτει ψηλό μέτωπο, ελαφρώς προεξέχοντα μάτια με υποδηλωμένα βλέφαρα, στενή, ίσια μύτη και μικρό, σμιλεμένο στόμα. Τα χείλη είναι ελαφρώς χωρισμένα ή διαχωρίζονται από μια οριζόντια εγκοπή, δίνοντας στο πρόσωπο ζωντανή αλλά γαλήνια έκφραση. Τα αυτιά προεξέχουν στα πλάγια ως στρογγυλεμένα, δισκοειδή σχήματα. Το πρόσωπο έχει θερμή, κοκκινωπή καστανή απόχρωση και η επιφάνειά του, που σε ορισμένα σημεία είναι στιλπνή, έρχεται σε σαφή αντίθεση με το ανοιχτότερο χρώμα του σώματος. Κάτω από το κεφάλι σχηματίζεται ένας στιβαρός, κυλινδρικός λαιμός, τον οποίο διατρέχουν αρκετές υπόλευκες οριζόντιες γραμμές. Αυτές μπορεί να απεικονίζουν δαχτυλίδι στον λαιμό, κόσμημα ή ζωγραφιστή διακόσμηση του σώματος. Ο κορμός έχει πλατιούς, απαλά στρογγυλεμένους ώμους, γερό στήθος και ελαφρώς στρογγυλεμένη κοιλιά. Δύο μικροί, τρισδιάστατοι μαστοί υποδηλώνουν γυναικεία μορφή, αν και τα χαρακτηριστικά του φύλου γενικά αποδίδονται διακριτικά. Τα χέρια κρέμονται σχεδόν παράλληλα με το σώμα και καταλήγουν σε εξαιρετικά σχηματοποιημένες, επίπεδες παλάμες. Τα πόδια είναι στιβαρά και ελαφρώς ανοιχτά. Τα πλατιά, σκούρα βαμμένα πέλματα προσφέρουν σταθερή βάση. Ιδιαίτερα εντυπωσιακά είναι τα πολυάριθμα σκούρα, σχεδόν κυκλικά σημάδια στο κάτω μέρος της κοιλιάς, στους γοφούς και στο πάνω μέρος των μηρών. Σχηματίζουν ένα ακανόνιστο, κηλιδωτό μοτίβο που έρχεται σε έντονη αντίθεση με την ανοιχτόχρωμη επιφάνεια του σώματος, σε απόχρωση ώχρας. Η ζωγραφική παρουσιάζει κατά τόπους φθορές, μεταξύ άλλων μικρές απώλειες υλικού και σκουρόχρωμες αλλοιώσεις. Ιδιαίτερα εμφανή στα χέρια, στα πόδια και στα προεξέχοντα μέρη του σώματος είναι σημάδια χρήσης, η προέλευση των οποίων δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια.

Πολιτισμικό και γεωγραφικό πλαίσιο

Οι Έουε συγκαταλέγονται στις σημαντικότερες εθνοτικές ομάδες του νότιου Τόγκο και του νοτιοανατολικού Γκάνα. Οι ιστορικές περιοχές εγκατάστασής τους εκτείνονται πέρα από τα σημερινά εθνικά σύνορα και περιλαμβάνουν τόσο τις παράκτιες περιοχές κατά μήκος του Κόλπου της Γουινέας όσο και περιοχές στο εσωτερικό. Το χωριό Γκλίντζι βρίσκεται κοντά στην ιστορική παραθαλάσσια πόλη Ανέχο και ανήκει σε μια πολιτισμικά πλούσια περιοχή, όπου οι παραδόσεις των Έουε, των Γκεν και των Μίνα έχουν αλληλεπιδράσει επί μακρόν. Το Γκλίντζι κατέχει εξέχουσα θέση στην περιφερειακή ιστορία ως θρησκευτικό και τελετουργικό κέντρο. Η πόλη είναι ιδιαίτερα γνωστή για την παραδοσιακή γιορτή Επέ-Εκπέ, η οποία συνδέεται με το θρησκευτικό ημερολόγιο και τις ιστορικές παραδόσεις των Γκεν-Μίνα. Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις της περιοχής χαρακτηρίζονται από ποικίλες μορφές λατρείας του Βοντούν. Στα πλαίσια αυτών των συστημάτων πίστης, οι θεότητες, οι πρόγονοι, τα τοπικά προστατευτικά πνεύματα και οι πνευματικές δυνάμεις διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο. Τα υλικά αντικείμενα μπορούν να λειτουργούν ως μέσα θρησκευτικών σχέσεων, ως στοιχεία ιερών χώρων ή ως προσωπικά αντικείμενα προστασίας και μνήμης. Οι ανθρωπόμορφες ξύλινες μορφές επιτελούν διάφορες λειτουργίες, ανάλογα με τον αρχικό σκοπό κατασκευής τους, την τελετουργική τους ένταξη και το κοινωνικό τους πλαίσιο. Με βάση την τεκμηριωμένη προέλευσή του, το παρόν γλυπτό μπορεί να ενταχθεί σε αυτό το περιφερειακό πλαίσιο. Ωστόσο, δεδομένων των στενών πολιτισμικών διασυνδέσεων στην περιοχή Ανέχο-Γκλίντζι, η οριστική εθνοτική απόδοση αποκλειστικά στους Έουε θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη.

Εικονογραφία και συμβολισμός

Ο εικονογραφικός σχεδιασμός της μορφής καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την όρθια στάση της, τα λεπτά διαμορφωμένα χαρακτηριστικά του προσώπου και τα εντυπωσιακά σημάδια στο σώμα. Το μεγάλο κεφάλι αποτελεί το οπτικό κέντρο της σύνθεσης και προσδίδει στη μορφή έντονη φυσιογνωμική παρουσία. Τα ήρεμα, ανοιχτά μάτια και το ελαφρώς προεξέχον στόμα δημιουργούν την εντύπωση μιας σε εγρήγορση, αλλά συγκρατημένης προσωπικότητας. Τα σκούρα μαλλιά μπορεί να απεικονίζουν κοντό κούρεμα ή ένα χτένισμα που εφαρμόζει κοντά στο κεφάλι. Οι υπόλευκες γραμμές στον λαιμό ενδέχεται να είναι κοσμήματα.

Τα σημάδια αυτά μπορούν να ερμηνευθούν ως συμβολικά ή συμβολικά. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτα είναι τα σκούρα, κηλιδωτά σημάδια στην κοιλιά και στους μηρούς. Η ακανόνιστη διάταξή τους θα μπορούσε να υποδηλώνει σκόπιμη ζωγραφική του σώματος, σχηματοποιημένη απεικόνιση ουλών ή κάποια άλλη μορφή σήμανσης του σώματος. Είναι επίσης πιθανή η σύνδεσή τους με συγκεκριμένες τελετουργικές αντιλήψεις. Σε διάφορες κοινωνίες της Δυτικής Αφρικής, τα σημάδια στο σώμα μπορούν να μεταφέρουν πληροφορίες για την κοινωνική ταυτότητα, την ομορφιά, την ένταξη ή την πνευματική προστασία. Ωστόσο, η συγκεκριμένη σημασία αυτών των σημαδιών δεν μπορεί να προσδιοριστεί χωρίς εθνογραφική τεκμηρίωση. Η διάταξή τους στο κάτω μέρος της κοιλιάς και στους γοφούς θα μπορούσε να υποδηλώνει ιδιαίτερη έμφαση στη σωματική ή έμφυλη ταυτότητα. Η άμεση ερμηνεία τους ως συμβόλου γονιμότητας θα ήταν, ωστόσο, εικαστική. Ο συνδυασμός ανοιχτόχρωμων μερών του σώματος και σκούρων πελμάτων θα μπορούσε επίσης να υποδηλώνει σκόπιμη διαφοροποίηση των χρωμάτων, η αρχική σημασία της οποίας παραμένει ασαφής.

Πιθανή τελετουργική λειτουργία

Οι ανθρωπόμορφες ξύλινες μορφές από το νότιο Τόγκο ενδέχεται να χρησιμοποιούνταν σε διάφορα θρησκευτικά και κοινωνικά πλαίσια. Στις παραδόσεις των Έουε και των Γκεν-Μίνα είναι γνωστές μορφοποιημένες απεικονίσεις που μπορεί να συνδέονται με τη λατρεία των προγόνων, τελετουργίες προστασίας, προσωπικές πνευματικές σχέσεις ή σημαντικά οικογενειακά γεγονότα. Μια σημαντική κατηγορία είναι οι λεγόμενοι βενάβι, οι οποίοι έχουν ιδιαίτερη σημασία σε σχέση με τις γεννήσεις διδύμων και τον θάνατο ενός διδύμου. Τέτοιες μορφές μπορεί να φυλάσσονται από την οικογένεια και να εντάσσονται στις κοινωνικές σχέσεις μέσω διαφόρων μορφών φροντίδας και συμβολικής αφοσίωσης. Το παρόν γλυπτό παρουσιάζει ορισμένα χαρακτηριστικά που συνάδουν με ανθρωπόμορφες μορφές της περιοχής, όπως η όρθια στάση, τα σχηματοποιημένα άκρα και η προσεκτικά φιλοτεχνημένη φυσιογνωμία. Ωστόσο, δεν είναι δυνατή η οριστική ταυτοποίησή του ως βενάβι. Η μορφή μπορεί επίσης να χρησίμευε αρχικά ως προστατευτικό αντικείμενο, ως μέρος οικιακού ιερού ή σε κάποιο άλλο τελετουργικό πλαίσιο. Η εντυπωσιακή ζωγραφική του σώματος μπορεί να είχε ιδιαίτερη σημασία σε ένα τέτοιο πλαίσιο. Χωρίς, ωστόσο, πληροφορίες για την αρχική θέση, χρήση ή πιθανή τελετουργική ενεργοποίησή του, η συγκεκριμένη λειτουργία του παραμένει άγνωστη.

Ιστορικοτεχνική ανάλυση

Από ιστορικοτεχνική άποψη, το γλυπτό χαρακτηρίζεται από έναν αξιοσημείωτο συνδυασμό ανατομικής απλοποίησης και διαφοροποιημένης επεξεργασίας της επιφάνειας. Το σώμα χωρίζεται σε σαφώς διακριτές γλυπτικές ζώνες: κεφάλι, λαιμό, κορμό, χέρια και πόδια. Οι αναλογίες δεν ακολουθούν μια αυστηρά νατουραλιστική ανατομία, αλλά μια γλυπτική τάξη στην οποία το κεφάλι κατέχει ιδιαίτερη σημασία. Οι πλατιοί ώμοι και ο δυνατός κορμός προσδίδουν στη μορφή σταθερή, στιβαρή όψη. Τα χέρια, που κρέμονται στα πλευρά, σχηματίζουν δύο σχεδόν παράλληλες γραμμές, οι οποίες ενισχύουν την κατακόρυφη κατεύθυνση της συνολικής σύνθεσης. Σε αντίθεση με το σώμα, το οποίο είναι σε μεγάλο βαθμό σχηματοποιημένο, το πρόσωπο διαθέτει συγκριτικά πιο διαφοροποιημένη διαμόρφωση. Τα μάτια, η μύτη και το στόμα τονίζονται πλαστικά, δημιουργώντας ένα ατομικό, σχεδόν πορτρέτο αποτέλεσμα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το πολύχρωμο φινίρισμα, το οποίο διαχωρίζει οπτικά τις διάφορες ζώνες του σώματος. Τα σκούρα καστανά χαρακτηριστικά του προσώπου, η ανοιχτόχρωμη επιφάνεια του σώματος σε απόχρωση ώχρας και τα μαύρα πόδια δημιουργούν σαφή χρωματική διαίρεση. Οι υπόλευκες γραμμές στον λαιμό και οι σκούρες κηλίδες στο κάτω μέρος του σώματος συμπληρώνουν αυτή τη διάταξη με διακοσμητικές πινελιές. Η ζωγραφική, επομένως, δεν είναι απλώς διακοσμητική, αλλά ουσιώδες στοιχείο του συνολικού καλλιτεχνικού σχεδιασμού. Στην εικονιστική ξυλογλυπτική του νοτιοανατολικού Τόγκο απαντούν διάφορες μορφές συνδυασμού της γλυπτικής διαμόρφωσης με χρωματικούς τονισμούς. Η παρούσα μορφή μπορεί να ενταχθεί σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο, παρότι δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί συγκεκριμένο εργαστήριο ή μεμονωμένος γλύπτης.

Ιστορικοτεχνική αποτίμηση

Η ιδιαίτερη καλλιτεχνική ποιότητα αυτού του γλυπτού, που αποδίδεται στους Έουε, έγκειται στον ισορροπημένο συνδυασμό σωματικής παρουσίας, γαλήνιας φυσιογνωμίας και λεπτών χρωματικών διαβαθμίσεων. Το μεγάλο, σχολαστικά διαμορφωμένο κεφάλι προσδίδει στη μορφή έντονη εκφραστικότητα, ενώ τα στιβαρά πόδια και η κλειστή στάση αποπνέουν σταθερότητα. Η πολύχρωμη ζωγραφική και τα εντυπωσιακά σημάδια στο σώμα προσδίδουν στο αντικείμενο μια πρόσθετη οπτική και πιθανώς συμβολική διάσταση. Εντυπωσιακή είναι η αντίθεση ανάμεσα στα συγκριτικά νατουραλιστικά χαρακτηριστικά του προσώπου και στην έντονα σχηματοποιημένη ανατομία του υπόλοιπου σώματος. Ως δείγμα εικονιστικής ξυλογλυπτικής από το νοτιοανατολικό Τόγκο, αναδεικνύει την ποικιλομορφία των περιφερειακών εκφράσεων, στις οποίες η ανθρώπινη μορφή, η κοινωνική ταυτότητα και η πιθανή πνευματική σημασία είναι αλληλένδετες. Η ακριβής χρονολόγηση, η αρχική λειτουργία και η συγκεκριμένη πολιτισμική απόδοση παραμένουν ασαφείς χωρίς συμπληρωματική τεκμηρίωση. Η προέλευσή του από την ιστορικά πλούσια περιοχή Γκλίντζι-Ανέχο προσδίδει στο αντικείμενο σημαντικό πολιτισμικό και ιστορικό πλαίσιο, χωρίς να υποδηλώνει άμεση σύνδεση με κάποια συγκεκριμένη τοπική λατρεία ή τελετουργία.

Βιβλιογραφία
Suzanne Preston Blier: African Vodun: Art, Psychology, and Power. University of Chicago Press, Σικάγο και Λονδίνο, 1995.
Robert Farris Thompson: Flash of the Spirit: African and Afro-American Art and Philosophy. Random House, Νέα Υόρκη, 1983.
Οι αναφερόμενες δημοσιεύσεις παρέχουν ένα γενικό ιστορικοτεχνικό και θρησκειοεθνολογικό πλαίσιο για τις παραδόσεις του Βοντούν και τα εικονιστικά λατρευτικά αντικείμενα της Νοτιοδυτικής Αφρικής. Δεν αποτελούν άμεση τεκμηρίωση του εν λόγω γλυπτού ούτε οριστικό προσδιορισμό της αρχικής λειτουργίας του.

Πνευματικά δικαιώματα και επιστημονική τεκμηρίωση

Μέρος των πληροφοριών και των φωτογραφιών έχει δημιουργηθεί με τη συνδρομή τεχνητής νοημοσύνης και βασίζεται σε δημοσιευμένες πηγές εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Με την επιφύλαξη όλων των δικαιωμάτων των αντίστοιχων κατόχων πνευματικών δικαιωμάτων.

Αρ. ευρ. MAZ32685

Πληροφοριοδότης: Ouro

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Γλυπτό των Έουε – Ανθρωπόμορφη μορφή με πολύχρωμη ζωγραφική και διακόσμηση σώματος

Προέλευση: Γκλίντζι, περιοχή Ανέχο, Θαλάσσια Περιφέρεια, Τόγκο

Πολιτισμική απόδοση: Έουε, αποδιδόμενο στην πολιτισμική σφαίρα των Γκεν-Μίνα

Υλικό: Ξυλόγλυπτο με ώχρα, μαύρο και υπόλευκο χρώμα, καθώς και σκούρα σημάδια στο σώμα

Χρονολόγηση: Αβέβαιη

Περιγραφή

Αυτό το ανθρωπόμορφο ξύλινο γλυπτό από το χωριό Γκλίντζι, κοντά στο Ανέχο, στο νοτιοανατολικό Τόγκο, χαρακτηρίζεται από την αρμονική απόδοση του σώματος, τις λεπτές αποχρώσεις της πολύχρωμης ζωγραφικής του και τον αξιοσημείωτο συνδυασμό νατουραλιστικών και σχηματοποιημένων στοιχείων. Η όρθια μορφή έχει σχετικά μεγάλο, ωοειδές κεφάλι, με μαλλιά βαμμένα σκούρα που εφαρμόζουν κοντά στο κρανίο. Το πρόσωπο είναι προσεκτικά διαμορφωμένο και διαθέτει ψηλό μέτωπο, ελαφρώς προεξέχοντα μάτια με υποδηλωμένα βλέφαρα, στενή, ίσια μύτη και μικρό, σμιλεμένο στόμα. Τα χείλη είναι ελαφρώς χωρισμένα ή διαχωρίζονται από μια οριζόντια εγκοπή, δίνοντας στο πρόσωπο ζωντανή αλλά γαλήνια έκφραση. Τα αυτιά προεξέχουν στα πλάγια ως στρογγυλεμένα, δισκοειδή σχήματα. Το πρόσωπο έχει θερμή, κοκκινωπή καστανή απόχρωση και η επιφάνειά του, που σε ορισμένα σημεία είναι στιλπνή, έρχεται σε σαφή αντίθεση με το ανοιχτότερο χρώμα του σώματος. Κάτω από το κεφάλι σχηματίζεται ένας στιβαρός, κυλινδρικός λαιμός, τον οποίο διατρέχουν αρκετές υπόλευκες οριζόντιες γραμμές. Αυτές μπορεί να απεικονίζουν δαχτυλίδι στον λαιμό, κόσμημα ή ζωγραφιστή διακόσμηση του σώματος. Ο κορμός έχει πλατιούς, απαλά στρογγυλεμένους ώμους, γερό στήθος και ελαφρώς στρογγυλεμένη κοιλιά. Δύο μικροί, τρισδιάστατοι μαστοί υποδηλώνουν γυναικεία μορφή, αν και τα χαρακτηριστικά του φύλου γενικά αποδίδονται διακριτικά. Τα χέρια κρέμονται σχεδόν παράλληλα με το σώμα και καταλήγουν σε εξαιρετικά σχηματοποιημένες, επίπεδες παλάμες. Τα πόδια είναι στιβαρά και ελαφρώς ανοιχτά. Τα πλατιά, σκούρα βαμμένα πέλματα προσφέρουν σταθερή βάση. Ιδιαίτερα εντυπωσιακά είναι τα πολυάριθμα σκούρα, σχεδόν κυκλικά σημάδια στο κάτω μέρος της κοιλιάς, στους γοφούς και στο πάνω μέρος των μηρών. Σχηματίζουν ένα ακανόνιστο, κηλιδωτό μοτίβο που έρχεται σε έντονη αντίθεση με την ανοιχτόχρωμη επιφάνεια του σώματος, σε απόχρωση ώχρας. Η ζωγραφική παρουσιάζει κατά τόπους φθορές, μεταξύ άλλων μικρές απώλειες υλικού και σκουρόχρωμες αλλοιώσεις. Ιδιαίτερα εμφανή στα χέρια, στα πόδια και στα προεξέχοντα μέρη του σώματος είναι σημάδια χρήσης, η προέλευση των οποίων δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια.

Πολιτισμικό και γεωγραφικό πλαίσιο

Οι Έουε συγκαταλέγονται στις σημαντικότερες εθνοτικές ομάδες του νότιου Τόγκο και του νοτιοανατολικού Γκάνα. Οι ιστορικές περιοχές εγκατάστασής τους εκτείνονται πέρα από τα σημερινά εθνικά σύνορα και περιλαμβάνουν τόσο τις παράκτιες περιοχές κατά μήκος του Κόλπου της Γουινέας όσο και περιοχές στο εσωτερικό. Το χωριό Γκλίντζι βρίσκεται κοντά στην ιστορική παραθαλάσσια πόλη Ανέχο και ανήκει σε μια πολιτισμικά πλούσια περιοχή, όπου οι παραδόσεις των Έουε, των Γκεν και των Μίνα έχουν αλληλεπιδράσει επί μακρόν. Το Γκλίντζι κατέχει εξέχουσα θέση στην περιφερειακή ιστορία ως θρησκευτικό και τελετουργικό κέντρο. Η πόλη είναι ιδιαίτερα γνωστή για την παραδοσιακή γιορτή Επέ-Εκπέ, η οποία συνδέεται με το θρησκευτικό ημερολόγιο και τις ιστορικές παραδόσεις των Γκεν-Μίνα. Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις της περιοχής χαρακτηρίζονται από ποικίλες μορφές λατρείας του Βοντούν. Στα πλαίσια αυτών των συστημάτων πίστης, οι θεότητες, οι πρόγονοι, τα τοπικά προστατευτικά πνεύματα και οι πνευματικές δυνάμεις διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο. Τα υλικά αντικείμενα μπορούν να λειτουργούν ως μέσα θρησκευτικών σχέσεων, ως στοιχεία ιερών χώρων ή ως προσωπικά αντικείμενα προστασίας και μνήμης. Οι ανθρωπόμορφες ξύλινες μορφές επιτελούν διάφορες λειτουργίες, ανάλογα με τον αρχικό σκοπό κατασκευής τους, την τελετουργική τους ένταξη και το κοινωνικό τους πλαίσιο. Με βάση την τεκμηριωμένη προέλευσή του, το παρόν γλυπτό μπορεί να ενταχθεί σε αυτό το περιφερειακό πλαίσιο. Ωστόσο, δεδομένων των στενών πολιτισμικών διασυνδέσεων στην περιοχή Ανέχο-Γκλίντζι, η οριστική εθνοτική απόδοση αποκλειστικά στους Έουε θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη.

Εικονογραφία και συμβολισμός

Ο εικονογραφικός σχεδιασμός της μορφής καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την όρθια στάση της, τα λεπτά διαμορφωμένα χαρακτηριστικά του προσώπου και τα εντυπωσιακά σημάδια στο σώμα. Το μεγάλο κεφάλι αποτελεί το οπτικό κέντρο της σύνθεσης και προσδίδει στη μορφή έντονη φυσιογνωμική παρουσία. Τα ήρεμα, ανοιχτά μάτια και το ελαφρώς προεξέχον στόμα δημιουργούν την εντύπωση μιας σε εγρήγορση, αλλά συγκρατημένης προσωπικότητας. Τα σκούρα μαλλιά μπορεί να απεικονίζουν κοντό κούρεμα ή ένα χτένισμα που εφαρμόζει κοντά στο κεφάλι. Οι υπόλευκες γραμμές στον λαιμό ενδέχεται να είναι κοσμήματα.

Τα σημάδια αυτά μπορούν να ερμηνευθούν ως συμβολικά ή συμβολικά. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτα είναι τα σκούρα, κηλιδωτά σημάδια στην κοιλιά και στους μηρούς. Η ακανόνιστη διάταξή τους θα μπορούσε να υποδηλώνει σκόπιμη ζωγραφική του σώματος, σχηματοποιημένη απεικόνιση ουλών ή κάποια άλλη μορφή σήμανσης του σώματος. Είναι επίσης πιθανή η σύνδεσή τους με συγκεκριμένες τελετουργικές αντιλήψεις. Σε διάφορες κοινωνίες της Δυτικής Αφρικής, τα σημάδια στο σώμα μπορούν να μεταφέρουν πληροφορίες για την κοινωνική ταυτότητα, την ομορφιά, την ένταξη ή την πνευματική προστασία. Ωστόσο, η συγκεκριμένη σημασία αυτών των σημαδιών δεν μπορεί να προσδιοριστεί χωρίς εθνογραφική τεκμηρίωση. Η διάταξή τους στο κάτω μέρος της κοιλιάς και στους γοφούς θα μπορούσε να υποδηλώνει ιδιαίτερη έμφαση στη σωματική ή έμφυλη ταυτότητα. Η άμεση ερμηνεία τους ως συμβόλου γονιμότητας θα ήταν, ωστόσο, εικαστική. Ο συνδυασμός ανοιχτόχρωμων μερών του σώματος και σκούρων πελμάτων θα μπορούσε επίσης να υποδηλώνει σκόπιμη διαφοροποίηση των χρωμάτων, η αρχική σημασία της οποίας παραμένει ασαφής.

Πιθανή τελετουργική λειτουργία

Οι ανθρωπόμορφες ξύλινες μορφές από το νότιο Τόγκο ενδέχεται να χρησιμοποιούνταν σε διάφορα θρησκευτικά και κοινωνικά πλαίσια. Στις παραδόσεις των Έουε και των Γκεν-Μίνα είναι γνωστές μορφοποιημένες απεικονίσεις που μπορεί να συνδέονται με τη λατρεία των προγόνων, τελετουργίες προστασίας, προσωπικές πνευματικές σχέσεις ή σημαντικά οικογενειακά γεγονότα. Μια σημαντική κατηγορία είναι οι λεγόμενοι βενάβι, οι οποίοι έχουν ιδιαίτερη σημασία σε σχέση με τις γεννήσεις διδύμων και τον θάνατο ενός διδύμου. Τέτοιες μορφές μπορεί να φυλάσσονται από την οικογένεια και να εντάσσονται στις κοινωνικές σχέσεις μέσω διαφόρων μορφών φροντίδας και συμβολικής αφοσίωσης. Το παρόν γλυπτό παρουσιάζει ορισμένα χαρακτηριστικά που συνάδουν με ανθρωπόμορφες μορφές της περιοχής, όπως η όρθια στάση, τα σχηματοποιημένα άκρα και η προσεκτικά φιλοτεχνημένη φυσιογνωμία. Ωστόσο, δεν είναι δυνατή η οριστική ταυτοποίησή του ως βενάβι. Η μορφή μπορεί επίσης να χρησίμευε αρχικά ως προστατευτικό αντικείμενο, ως μέρος οικιακού ιερού ή σε κάποιο άλλο τελετουργικό πλαίσιο. Η εντυπωσιακή ζωγραφική του σώματος μπορεί να είχε ιδιαίτερη σημασία σε ένα τέτοιο πλαίσιο. Χωρίς, ωστόσο, πληροφορίες για την αρχική θέση, χρήση ή πιθανή τελετουργική ενεργοποίησή του, η συγκεκριμένη λειτουργία του παραμένει άγνωστη.

Ιστορικοτεχνική ανάλυση

Από ιστορικοτεχνική άποψη, το γλυπτό χαρακτηρίζεται από έναν αξιοσημείωτο συνδυασμό ανατομικής απλοποίησης και διαφοροποιημένης επεξεργασίας της επιφάνειας. Το σώμα χωρίζεται σε σαφώς διακριτές γλυπτικές ζώνες: κεφάλι, λαιμό, κορμό, χέρια και πόδια. Οι αναλογίες δεν ακολουθούν μια αυστηρά νατουραλιστική ανατομία, αλλά μια γλυπτική τάξη στην οποία το κεφάλι κατέχει ιδιαίτερη σημασία. Οι πλατιοί ώμοι και ο δυνατός κορμός προσδίδουν στη μορφή σταθερή, στιβαρή όψη. Τα χέρια, που κρέμονται στα πλευρά, σχηματίζουν δύο σχεδόν παράλληλες γραμμές, οι οποίες ενισχύουν την κατακόρυφη κατεύθυνση της συνολικής σύνθεσης. Σε αντίθεση με το σώμα, το οποίο είναι σε μεγάλο βαθμό σχηματοποιημένο, το πρόσωπο διαθέτει συγκριτικά πιο διαφοροποιημένη διαμόρφωση. Τα μάτια, η μύτη και το στόμα τονίζονται πλαστικά, δημιουργώντας ένα ατομικό, σχεδόν πορτρέτο αποτέλεσμα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το πολύχρωμο φινίρισμα, το οποίο διαχωρίζει οπτικά τις διάφορες ζώνες του σώματος. Τα σκούρα καστανά χαρακτηριστικά του προσώπου, η ανοιχτόχρωμη επιφάνεια του σώματος σε απόχρωση ώχρας και τα μαύρα πόδια δημιουργούν σαφή χρωματική διαίρεση. Οι υπόλευκες γραμμές στον λαιμό και οι σκούρες κηλίδες στο κάτω μέρος του σώματος συμπληρώνουν αυτή τη διάταξη με διακοσμητικές πινελιές. Η ζωγραφική, επομένως, δεν είναι απλώς διακοσμητική, αλλά ουσιώδες στοιχείο του συνολικού καλλιτεχνικού σχεδιασμού. Στην εικονιστική ξυλογλυπτική του νοτιοανατολικού Τόγκο απαντούν διάφορες μορφές συνδυασμού της γλυπτικής διαμόρφωσης με χρωματικούς τονισμούς. Η παρούσα μορφή μπορεί να ενταχθεί σε αυτό το ευρύτερο πλαίσιο, παρότι δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί συγκεκριμένο εργαστήριο ή μεμονωμένος γλύπτης.

Ιστορικοτεχνική αποτίμηση

Η ιδιαίτερη καλλιτεχνική ποιότητα αυτού του γλυπτού, που αποδίδεται στους Έουε, έγκειται στον ισορροπημένο συνδυασμό σωματικής παρουσίας, γαλήνιας φυσιογνωμίας και λεπτών χρωματικών διαβαθμίσεων. Το μεγάλο, σχολαστικά διαμορφωμένο κεφάλι προσδίδει στη μορφή έντονη εκφραστικότητα, ενώ τα στιβαρά πόδια και η κλειστή στάση αποπνέουν σταθερότητα. Η πολύχρωμη ζωγραφική και τα εντυπωσιακά σημάδια στο σώμα προσδίδουν στο αντικείμενο μια πρόσθετη οπτική και πιθανώς συμβολική διάσταση. Εντυπωσιακή είναι η αντίθεση ανάμεσα στα συγκριτικά νατουραλιστικά χαρακτηριστικά του προσώπου και στην έντονα σχηματοποιημένη ανατομία του υπόλοιπου σώματος. Ως δείγμα εικονιστικής ξυλογλυπτικής από το νοτιοανατολικό Τόγκο, αναδεικνύει την ποικιλομορφία των περιφερειακών εκφράσεων, στις οποίες η ανθρώπινη μορφή, η κοινωνική ταυτότητα και η πιθανή πνευματική σημασία είναι αλληλένδετες. Η ακριβής χρονολόγηση, η αρχική λειτουργία και η συγκεκριμένη πολιτισμική απόδοση παραμένουν ασαφείς χωρίς συμπληρωματική τεκμηρίωση. Η προέλευσή του από την ιστορικά πλούσια περιοχή Γκλίντζι-Ανέχο προσδίδει στο αντικείμενο σημαντικό πολιτισμικό και ιστορικό πλαίσιο, χωρίς να υποδηλώνει άμεση σύνδεση με κάποια συγκεκριμένη τοπική λατρεία ή τελετουργία.

Βιβλιογραφία
Suzanne Preston Blier: African Vodun: Art, Psychology, and Power. University of Chicago Press, Σικάγο και Λονδίνο, 1995.
Robert Farris Thompson: Flash of the Spirit: African and Afro-American Art and Philosophy. Random House, Νέα Υόρκη, 1983.
Οι αναφερόμενες δημοσιεύσεις παρέχουν ένα γενικό ιστορικοτεχνικό και θρησκειοεθνολογικό πλαίσιο για τις παραδόσεις του Βοντούν και τα εικονιστικά λατρευτικά αντικείμενα της Νοτιοδυτικής Αφρικής. Δεν αποτελούν άμεση τεκμηρίωση του εν λόγω γλυπτού ούτε οριστικό προσδιορισμό της αρχικής λειτουργίας του.

Πνευματικά δικαιώματα και επιστημονική τεκμηρίωση

Μέρος των πληροφοριών και των φωτογραφιών έχει δημιουργηθεί με τη συνδρομή τεχνητής νοημοσύνης και βασίζεται σε δημοσιευμένες πηγές εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Με την επιφύλαξη όλων των δικαιωμάτων των αντίστοιχων κατόχων πνευματικών δικαιωμάτων.

Αρ. ευρ. MAZ32685

Πληροφοριοδότης: Ouro

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Ewe
Χώρα προέλευσης
Τόγκο
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
26 cm
Βάρος
220 g
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6993
Πουλημένα αντικείμενα
99.42%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​