Αρχαία Αίγυπτος, τελευταία εποχή Ξύλο Μάσκα μούμιας από φέρετρο ή σαρκοφάγο - 18 cm

Σπάνια αρχαία αιγυπτιακή ξύλινη ταφική μάσκα, με λεπτοσκαλισμένα χαρακτηριστικά προσώπου και καλά διατηρημένα ίχνη του αρχικού πολυχρωμικού διακόσμου της. Το επίμηκες πρόσωπο έχει αμυγδαλωτά μάτια με προσεκτικά διαμορφωμένα βλέφαρα, λεπτή ίσια μύτη και μικρό κλειστό στόμα. Πάνω από το μέτωπο διακρίνεται μια απλή ταινία κεφαλής ή το κάτω άκρο περούκας, αν και μεγάλο μέρος της αρχικής κόμμωσης έχει χαθεί με την πάροδο του χρόνου.

Η επιφάνεια διατηρεί αξιοσημείωτα κατάλοιπα του αρχικού ζωγραφικού διακόσμου. Ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτοι είναι οι κοκκινοώχρες τόνοι της επιδερμίδας και οι μαύρες λεπτομέρειες που τονίζουν τα φρύδια και τη γραμμή των μαλλιών, προσδίδοντας στη μάσκα εντυπωσιακή και εκφραστική όψη. Το ξύλο παρουσιάζει ελκυστική, ξηρή αρχαιολογική πατίνα και χαρακτηριστικές φθορές λόγω παλαιότητας.

Η πίσω πλευρά είναι κοίλη, χαρακτηριστικό γνώρισμα των σκαλιστών ξύλινων προσωπείων που προσαρμόζονταν σε φέρετρα ή θήκες μούμιας. Οι μάσκες αυτές αποσκοπούσαν στην απεικόνιση του νεκρού με εξιδανικευμένη μορφή και στη διατήρηση της ταυτότητάς του για όλη την αιωνιότητα στη μεταθανάτια ζωή. Αποτελούσαν ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία του αρχαίου αιγυπτιακού ταφικού εξοπλισμού.

Η λιτή αλλά επιβλητική απόδοση των χαρακτηριστικών, σε συνδυασμό με τον σωζόμενο αρχικό πολυχρωμικό διάκοσμο, καθιστά το έργο αυθεντικό δείγμα αιγυπτιακής ταφικής τέχνης της Ύστερης Περιόδου.

Κατάσταση:
Το ξύλο παρουσιάζει ρωγμές συρρίκνωσης λόγω παλαιότητας, μικρές απώλειες υλικού και φθορά της επιφάνειας. Σώζονται εκτεταμένα κατάλοιπα του αρχικού ζωγραφικού διακόσμου. Κοίλο στην πίσω πλευρά. Σε καλή συνολικά, μη αποκατεστημένη κατάσταση, με ελκυστική αρχαιολογική πατίνα.

Προέλευση:
Πρώην συλλογή Madeleine & Erich Dammann, Γερμανία. Αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια των εκτεταμένων ταξιδιών των ιδιοκτητών, μεταξύ 1950 και 1970. Η συλλογή έχει τεκμηριωμένη παρουσία στη Γερμανία από το 1970 και έκτοτε παρέμεινε αδιαλείπτως στην κατοχή της οικογένειας. Όπως ήταν σύνηθες για ιδιωτικές αγορές σε τοπικές αγορές κατά τις δεκαετίες 1950–1970, γενικά ούτε εκδίδονταν ούτε ζητούνταν αποδείξεις αγοράς ή τιμολόγια. Ως εκ τούτου, η προέλευση τεκμηριώνεται μέσω της αδιάλειπτης κατοχής από την οικογένεια, ιστορικών φωτογραφιών και συναφών βιογραφικών στοιχείων.