Αρχαία Ελληνική, Ελληνιστική Terracotta Ελληνιστικός λαγύνος από τερρακότα - 19 cm

Καλοδιατηρημένος ελληνιστικός λάγυνος από ερυθροψημένο τερακότα. Το αγγείο έχει πλατύ, χαμηλό σώμα με σαφώς διαμορφωμένο ώμο, σχετικά μακρύ και στενό λαιμό και λαβή τοποθετημένη ψηλά. Οι χαρακτηριστικές αναλογίες του αντιστοιχούν στον λάγυνο, έναν τύπο αγγείου που χρησιμοποιούνταν ευρέως σε όλη την ελληνιστική Ανατολική Μεσόγειο.

Το σώμα υψώνεται από μικρό, ελαφρώς έκκεντρο δακτυλιόσχημο πόδι και διευρύνεται προς τα έξω, φτάνοντας στο μέγιστο πλάτος του στο άνω τμήμα. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η έντονη, γωνιώδης μετάβαση προς τον ώμο, πάνω από τον οποίο το περίγραμμα κατηφορίζει ομαλά προς τον λαιμό, σχηματίζοντας τη σαφώς διαμορφωμένη σιλουέτα που είναι τυπική για αυτόν τον τύπο αγγείου.

Ο ώμος διακοσμείται με αρκετές λεπτές, ομόκεντρες γραμμές και αυλακώσεις από την περιστροφή στον τροχό. Πρόσθετα οριζόντια σημάδια της τόρνευσης είναι ορατά στον λαιμό και στο σώμα, μαρτυρώντας την κατασκευή του στον κεραμικό τροχό.

Ο σχετικά ψηλός λαιμός στενεύει ελαφρώς προτού διευρυνθεί προς το στόμιο. Καταλήγει σε πλατύ, έντονα διαμορφωμένο προεξέχον χείλος, σαφώς διακριτό από τον λαιμό.

Μια στιβαρή ταινιωτή λαβή ξεκινά ακριβώς κάτω από το χείλος, σχηματίζει πλατιά καμπύλη και ενώνεται με τον ώμο. Η εξωτερική της επιφάνεια διαμορφώνεται με αρκετές διαμήκεις αυλακώσεις, που δημιουργούν έντονα ραβδωτό περίγραμμα.

Το τερακότα έχει θερμή πορτοκαλί έως κοκκινοκάστανη απόχρωση, με φυσικές διαφοροποιήσεις που οφείλονται στη διαδικασία όπτησης. Ανοιχτόχρωμες επικαθίσεις, αποχρωματισμοί και φθορές της επιφάνειας λόγω παλαιότητας εμφανίζονται σε όλο το αγγείο. Σε πολλά σημεία παραμένουν ευδιάκριτα τα αρχικά σημάδια της τόρνευσης και η υφή του πηλού.

Τυπολογία και χρήση

Ο λάγυνος είναι ένας από τους χαρακτηριστικούς τύπους αγγείων της ελληνιστικής κεραμικής και συνδέεται ιδιαίτερα με την Ανατολική Μεσόγειο. Διακρίνεται γενικά από το πλατύ σώμα με σαφώς ορισμένο ώμο, τον σχετικά στενό λαιμό και τη μονή λαβή.

Οι λάγυνοι χρησιμοποιούνταν ως στάμνες ή αγγεία έκχυσης υγρών, ιδίως κρασιού, και συνδέονταν με την ελληνιστική οινοποσία και τη συμποσιακή κουλτούρα. Παράλληλα με τα περίτεχνα διακοσμημένα παραδείγματα, που έφεραν ανοιχτόχρωμα επιχρίσματα και γραπτό διάκοσμο, κατασκευάζονταν και απλούστερες, αδιακόσμητες εκδοχές ή εκδοχές με απλό σώμα, στις οποίες κύρια διακοσμητικά στοιχεία ήταν η χαρακτηριστική μορφή, η διαμόρφωση του περιγράμματος και η διακόσμηση από την περιστροφή στον τροχό.

Το συγκεκριμένο παράδειγμα ανήκει σε αυτή την κατά κύριο λόγο αδιακόσμητη ομάδα απλών τερακότινων αγγείων, με το πλατύ σώμα, τον απότομα διαμορφωμένο ώμο και την αυλακωτή ταινιωτή λαβή να αποτελούν τα κύρια διακοσμητικά στοιχεία.

Κατάσταση

Σε καλή κατάσταση, ανάλογη της ηλικίας του. Φθορές της επιφάνειας, ορυκτές και γαιώδεις επικαθίσεις, αποχρωματισμοί και μικρά απολεπίσματα σε όλη την επιφάνεια. Στο χείλος υπάρχει ευδιάκριτο απολέπισμα ή μικρή απώλεια υλικού. Είναι ορατές και άλλες ανωμαλίες λόγω παλαιότητας και ίχνη χρήσης.

Το σώμα, ο λαιμός, το πόδι και η λαβή είναι συνολικά καλά διατηρημένα, ενώ η αρχική μορφή του αγγείου παραμένει πλήρως αναγνωρίσιμη. Για την ακριβή κατάσταση, παρακαλούμε ανατρέξτε στις φωτογραφίες.

Προέλευση

Παλαιότερα ανήκε στη Συλλογή Madeleine & Erich Dammann, Γερμανία. Αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια των εκτεταμένων ταξιδιών των ιδιοκτητών από το 1950 έως το 1970. Η συλλογή είναι καταγεγραμμένη στη Γερμανία από το 1970 και έκτοτε παρέμεινε αδιάλειπτα στην οικογενειακή κατοχή.

Όπως ήταν σύνηθες για ιδιωτικές αγορές σε τοπικές αγορές κατά τις δεκαετίες 1950–1970, κατά κανόνα ούτε εκδίδονταν ούτε ζητούνταν αποδείξεις ή τιμολόγια αγοράς. Η προέλευση τεκμηριώνεται μέσω της αδιάλειπτης οικογενειακής κατοχής, ιστορικών φωτογραφιών και υποστηρικτικών βιογραφικών αρχείων.