Μεσαιωνική Πηλός για πίπες Άγαλμα της Παναγίας με το Θείο Βρέφος - Κολωνία, Μεγάλο Μέγεθος

Προσοχή: λόγω τελωνειακών κανονισμών, μπορούμε να αποστείλουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βεβαιωθείτε ότι διαθέτετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής στην ΕΕ πριν υποβάλετε προσφορά.

Μεγάλη και περίτεχνα διαμορφωμένη λατρευτική μορφή της Ύστερης Μεσαιωνικής περιόδου από λευκό πηλό, που απεικονίζει την εστεμμένη Παναγία όρθια, με τον Χριστό Βρέφος στο δεξί της χέρι.

Η Παναγία απεικονίζεται με περίτεχνο, ανοιχτό στέμμα πάνω από μακρύ πέπλο. Το ελαφρώς γερμένο κεφάλι της και οι ρέουσες πτυχώσεις του ενδύματός της δημιουργούν μια κομψή, ελαφρώς καμπύλη σιλουέτα. Με το αριστερό της χέρι στηρίζει το ένα πόδι του Βρέφους. Ο Χριστός Βρέφος, σε ημιξαπλωμένη στάση, ακουμπά στο στήθος της και φαίνεται να κρατά ένα μικρό φρούτο, πιθανότατα μήλο, στο δεξί του χέρι.

Η μορφή στέκεται πάνω σε ενιαία αρχιτεκτονική βάση με διαμορφωμένες ταινίες, ανοιχτές γοτθικές τοξοστοιχίες και μικρές κόγχες ή διακοσμητικά μοτίβα που θυμίζουν ρόδακες. Η πίσω όψη είναι σχετικά απλή, διατηρεί όμως τα ανάγλυφα περιγράμματα του πέπλου και του μακριού ενδύματος της Παναγίας.

Η μορφή κατασκευάστηκε από δύο κοίλα τμήματα που διαμορφώθηκαν σε καλούπια και ενώθηκαν πριν από την όπτηση. Η μέθοδος αυτή επέτρεπε την παραγωγή λατρευτικών μορφών σε σχετικά μεγάλες ποσότητες, διατηρώντας παράλληλα σημαντικό βαθμό γλυπτικής λεπτομέρειας.

Κέντρο παραγωγής: πιθανότατα Κολωνία ή Ουτρέχτη - Κάτω Χώρες.

Ύψος: ± 24 εκ.
Κατάσταση: Καλή και στιβαρή κατάσταση, αξιοσημείωτα ακέραιη. Υπάρχουν φθορές στην επιφάνεια και κάποια κατάλοιπα χώματος. Μικρά σημάδια φθοράς λόγω παλαιότητας, ανάλογα με την ηλικία και τη χρήση.

Για όλες τις παρτίδες με τιμή κατακύρωσης 100 € ή μεγαλύτερη, διατίθεται κατόπιν αιτήματος Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (PDF).


Από τον 14ο έως τον 16ο αιώνα, μικρές θρησκευτικές μορφές από λεπτόκοκκο, λευκό πηλό που γίνεται λευκός κατά την όπτηση έγιναν δημοφιλείς σε όλη τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες. Κατασκευάζονταν σε επαναχρησιμοποιούμενα καλούπια και αποτελούσαν σχετικά οικονομική εναλλακτική λύση σε σχέση με τα λατρευτικά γλυπτά από ξύλο, πέτρα ή ελεφαντόδοντο.

Οι μορφές της Παναγίας και του Χριστού Βρέφους ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς για ιδιωτική λατρεία. Τοποθετούνταν σε οικιακούς χώρους, κελιά μοναστηριών ή μικρές λατρευτικές κόγχες.
Η Παναγία απεικονίζεται παραδοσιακά στεφανωμένη, κρατώντας τον Χριστό Βρέφος στο δεξί της χέρι. Το φρούτο που κρατά το Βρέφος ερμηνεύεται συνήθως ως μήλο, σύμβολο του Χριστού ως νέου Αδάμ και αναφορά στη λύτρωση της ανθρωπότητας από το προπατορικό αμάρτημα.

Βιβλιογραφική αναφορά:
Πρβλ. Rijksmuseum, Άμστερνταμ, αριθμοί αντικειμένων BK-NM-11299 και BK-NM-11300, και τα δύο χρονολογημένα περίπου στο 1425–1500. Τα παραδείγματα του μουσείου παρουσιάζουν την όρθια Παναγία, τον Χριστό Βρέφος σε ημιξαπλωμένη στάση και ενιαία βάση με γοτθικές τοξοστοιχίες.