Ένα μπρούτζινο γλυπτό. - Fon - Μπενίν (χωρίς τιμή ασφαλείας)

06
ημέρες
20
ώρες
31
λεπτά
20
δευτερόλεπτα
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Dimitri André
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André

Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.

Εκτιμήστε  € 230 - € 270
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 144916 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Αυτό το αυθεντικό μπρούτζινο γλυπτό των Φον από το Μπενίν, με τίτλο «A bronze sculpture», έχει ύψος 12 εκ. και συνοδεύεται από βάση.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Fon – Ανθρωπόμορφη μορφή από αλουμίνιο με τεντωμένα χέρια

Προέλευση: Fon, Δημοκρατία του Μπενίν, Δυτική Αφρική
Υλικό: Αλουμίνιο, πατιναρισμένη επιφάνεια
Ύψος: 12 cm
Βάρος: 280 g, συμπεριλαμβανομένης της βάσης
Χρονολόγηση: Μη προσδιορισμένη
Αριθμός καταλόγου: Galerie Wolfgang Jaenicke, MAZ34718

Περιγραφή

Αυτή η μικρή, πλήρως γλυπτή μεταλλική μορφή απεικονίζει μια όρθια ανθρώπινη μορφή με τα χέρια τεντωμένα διάπλατα και ελαφρώς λυγισμένα. Οι λεπτές αναλογίες, ο επιμήκης λαιμός και η τονισμένη μέση προσδίδουν στο γλυπτό αξιοσημείωτη κομψότητα. Τα έντονα σχηματοποιημένα χέρια καταλήγουν σε πλατιές, ημισεληνοειδείς μορφές, καθεμία από τις οποίες συνοδεύεται από μια επιπλέον δακτυλόμορφη προεξοχή. Το σχετικά μεγάλο κεφάλι διαθέτει προεξέχοντα μάτια, έντονα τονισμένα φρύδια, εξέχουσα μύτη και ανοιχτό στόμα. Τα προεξέχοντα αυτιά ενισχύουν περαιτέρω την εκφραστικότητα του προσώπου. Η κοντοκουρεμένη κόμμωση αποδίδεται με πολυάριθμες μικρές, ακανόνιστα διατεταγμένες εσοχές. Το γυμνό άνω μέρος του σώματος φέρει διακριτικά διαμορφωμένα θωρακικά χαρακτηριστικά και ένα εγχάρακτο στοιχείο σε σχήμα V κάτω από τον λαιμό, που ενδέχεται να παριστάνει κόσμημα ή περιδέραιο. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η τονισμένη περιοχή των γοφών, με μορφές που προεξέχουν πλευρικά και μια καμπανοειδή φούστα που φτάνει ως τα γόνατα. Τόσο το μπροστινό όσο και το πίσω μέρος της φούστας διακοσμούνται με κατακόρυφα διακοσμητικά διάχωρα, αποτελούμενα από πυκνές εγχαράξεις και γεωμετρικά μοτίβα. Τα κοντά, στιβαρά πόδια καταλήγουν σε συγκριτικά μεγάλα πέλματα, στα οποία αποδίδονται ξεχωριστά τα δάχτυλα. Η μορφή είναι τοποθετημένη σε ξεχωριστή μαύρη βάση προβολής. Η επιφάνειά της παρουσιάζει ποικίλες αποχρώσεις του καφέ έως του γκριζοπράσινου, συμβάλλοντας στον ιδιαίτερο οπτικό της χαρακτήρα.

Ιστορικό τέχνης

Με βάση την αναφερόμενη πολιτισμική της απόδοση και τα μορφολογικά της χαρακτηριστικά, το γλυπτό μπορεί να εξεταστεί στο ευρύτερο πλαίσιο της παράδοσης μεταλλοτεχνίας με εικονιστικά θέματα που συνδέεται με τους λαούς Fon του σημερινού Μπενίν. Το ιστορικό Βασίλειο της Δαχομέης ανέπτυξε μια εκλεπτυσμένη παράδοση μεταλλοτεχνίας, η οποία περιλάμβανε αντικείμενα βασιλικής προβολής, αναμνηστικά γλυπτά και έργα που συνδέονταν με θρησκευτικές πρακτικές. Ιδιαίτερη σημασία σε αυτή την παράδοση έχουν τα αντικείμενα που είναι γνωστά ως Asen, μεταλλικοί βωμοί προγόνων με εικονιστικά στοιχεία, τα οποία μπορούσαν να μνημονεύουν τη ζωή, την κοινωνική θέση και τα επιτεύγματα αποθανόντων. Παράλληλα με αυτά τα ιερά και αναμνηστικά αντικείμενα, οι μεταλλοτεχνίτες κατασκεύαζαν αναπαραστάσεις ανθρώπων, τελετουργικών δραστηριοτήτων και πτυχών της καθημερινής ζωής, αρχικά για τοπικούς παραγγελιοδότες και, όλο και περισσότερο, για την αγορά τέχνης. Το παρόν γλυπτό παρουσιάζει ορισμένα μορφολογικά χαρακτηριστικά που συνάδουν με αυτή την ευρύτερη καλλιτεχνική παράδοση. Οι συμπαγείς αναλογίες του, η απλοποιημένη ανατομική απόδοση και οι εκφραστικές χειρονομίες των χεριών θυμίζουν εικονιστικά στοιχεία που συναντώνται σε μεταλλικά σύνολα της Δυτικής Αφρικής. Είναι πιθανό να χρησίμευε αρχικά ως στοιχείο βωμού Asen, αν και μια τέτοια απόδοση δεν μπορεί να τεκμηριωθεί χωρίς ιστορική τεκμηρίωση ή τεχνική εξέταση. Παρόμοιες μορφές από αλουμίνιο έχουν κατά καιρούς περιγραφεί στην αγορά τέχνης ως μορφές Asen. Η χρήση αλουμινίου υποδηλώνει τη διαθεσιμότητα βιομηχανικά παραγόμενου μετάλλου, αλλά δεν αρκεί από μόνη της για να επιτρέψει αξιόπιστη χρονολόγηση.

Εικονογραφία και πιθανή τελετουργική λειτουργία

Τα τεντωμένα χέρια αποτελούν το κύριο εκφραστικό χαρακτηριστικό του γλυπτού. Το ασυνήθιστο σχήμα των χεριών μπορεί να υποδηλώνει μια χειρονομία υποδοχής, προσφοράς ή επίκλησης. Εναλλακτικά, η στάση ενδέχεται να παραπέμπει σε χορό ή τελετουργική κίνηση. Το ανοιχτό στόμα ενισχύει την εντύπωση μιας ενεργού μορφής και θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως ένδειξη ομιλίας, τραγουδιού ή τελετουργικής επικοινωνίας. Ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με βεβαιότητα κάποια συγκεκριμένη δράση. Στις θρησκευτικές παραδόσεις των Fon, οι σχέσεις ανάμεσα στους ζωντανούς, τα πνεύματα των προγόνων και τις υπερφυσικές δυνάμεις κατέχουν σημαντική θέση. Οι εικονιστικές αναπαραστάσεις μπορούσαν, σε διαφορετικά συμφραζόμενα, να λειτουργούν ως αναμνηστικές εικόνες, προστατευτικά αντικείμενα ή στοιχεία θρησκευτικών εγκαταστάσεων. Στη θεμελιώδη μελέτη της για την τέχνη Vodun, η Suzanne Preston Blier εξέτασε τις σύνθετες σχέσεις ανάμεσα στην καλλιτεχνική μορφή, την ψυχολογική έκφραση και την πνευματική σημασία στον οπτικό πολιτισμό των Fon. Παρ’ όλα αυτά, η παρούσα μορφή δεν φέρει σαφή γνωρίσματα που να την ταυτίζουν με συγκεκριμένη θεότητα ή πνευματική οντότητα. Επομένως, η ταύτισή της ως προστατευτικής μορφής Bocio θα παρέμενε εικασία. Το διακοσμημένο ένδυμα μπορεί να υποδηλώνει κοινωνική διάκριση ή τελετουργική ταυτότητα, ή απλώς να αντανακλά το ενδιαφέρον του γλύπτη για τη διακοσμητική επεξεργασία.

Κατάσταση

Με βάση τις διαθέσιμες φωτογραφίες, η μορφή φαίνεται να βρίσκεται σε γενικά καλή κατάσταση, με ορατές αλλοιώσεις της επιφάνειας που συνάδουν με την πάροδο του χρόνου, τον χειρισμό ή την έκθεση σε περιβαλλοντικούς παράγοντες. Το μέταλλο παρουσιάζει ανομοιόμορφη καφέ πατίνα, με γκριζωπούς και κατά τόπους πρασινωπούς αποχρωματισμούς. Μικρές εκδορές, γρατζουνιές, μικρές επιφανειακές κοιλότητες και διακυμάνσεις στη στιλπνότητα διακρίνονται ιδιαίτερα στο κεφάλι, στα χέρια και στον κορμό. Ορισμένες ανάγλυφες περιοχές φαίνεται να έχουν γυαλιστεί ή φθαρεί περισσότερο. Τα εγχάρακτα διακοσμητικά μοτίβα της φούστας παραμένουν ευδιάκριτα, ενώ τα χαρακτηριστικά του προσώπου και η ανάγλυφη κόμμωση διατηρούν τη γλυπτική τους ευκρίνεια. Από τις φωτογραφίες δεν μπορούν να διαπιστωθούν με βεβαιότητα σημαντικές ρωγμές, εμφανείς αντικαταστάσεις ή εκτεταμένες απώλειες. Η ασυνήθιστη διαμόρφωση των χεριών φαίνεται πιθανότερο να αποτελεί μέρος της αρχικής καλλιτεχνικής σύλληψης παρά αποτέλεσμα μεταγενέστερης φθοράς. Ωστόσο, χωρίς τεχνική ανάλυση, οι αλλοιώσεις της επιφάνειας δεν μπορούν να χρονολογηθούν με αξιοπιστία ούτε να αποδοθούν οριστικά σε φυσική διάβρωση. Η μαύρη βάση αποτελεί σύγχρονο στοιχείο παρουσίασης.

Αισθητική αποτίμηση

Η ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία αυτού του μικρού μεταλλικού γλυπτού έγκειται στον συνδυασμό μορφολογικής λιτότητας και ζωηρής σωματικής παρουσίας. Ενώ ο λεπτός κορμός και τα κοντά πόδια δημιουργούν έναν σταθερό κατακόρυφο άξονα, τα τεντωμένα χέρια προσδίδουν δυναμική κίνηση στον χώρο. Το εκφραστικό πρόσωπο, με το ανοιχτό στόμα και τα έντονα διαμορφωμένα χαρακτηριστικά, προσδίδει στη μορφή σχεδόν φωνητική παρουσία. Η προσεγμένη διακόσμηση της φούστας δημιουργεί αποτελεσματική αντίθεση με τη συγκριτικά λεία απόδοση του σώματος. Παρά τις μικρές διαστάσεις του, το γλυπτό αποπνέει αξιοσημείωτη μνημειακότητα. Ως παράδειγμα μεταλλοτεχνίας με εικονιστικό θέμα, αποδιδόμενο στον πολιτισμικό χώρο των Fon, αντανακλά σημαντικές αισθητικές αρχές που συνδέονται με τη γλυπτική της Δυτικής Αφρικής: την εστίαση στα ουσιώδη χαρακτηριστικά, την εκφραστική δύναμη της χειρονομίας και τη σκόπιμη υπερβολή επιλεγμένων ανατομικών μορφών. Η οπτική του επίδραση δεν προκύπτει από τη νατουραλιστική ακρίβεια, αλλά από την αλληλεπίδραση απλοποιημένων όγκων, διακοσμητικών λεπτομερειών και σωματικής έκφρασης.

Βιβλιογραφία

Suzanne Preston Blier: African Vodun: Art, Psychology, and Power. University of Chicago Press, Σικάγο, 1995. Θεμελιώδης μελέτη της θρησκευτικής τέχνης και του οπτικού συμβολισμού των Fon· δεν αποτελεί τεκμηριωμένη αναφορά στο παρόν αντικείμενο.

Πνευματικά δικαιώματα και επιστημονική τεκμηρίωση

Ορισμένες από τις πληροφορίες και τις φωτογραφίες έχουν δημιουργηθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Διατηρούνται όλα τα δικαιώματα των αντίστοιχων δικαιούχων.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Fon – Ανθρωπόμορφη μορφή από αλουμίνιο με τεντωμένα χέρια

Προέλευση: Fon, Δημοκρατία του Μπενίν, Δυτική Αφρική
Υλικό: Αλουμίνιο, πατιναρισμένη επιφάνεια
Ύψος: 12 cm
Βάρος: 280 g, συμπεριλαμβανομένης της βάσης
Χρονολόγηση: Μη προσδιορισμένη
Αριθμός καταλόγου: Galerie Wolfgang Jaenicke, MAZ34718

Περιγραφή

Αυτή η μικρή, πλήρως γλυπτή μεταλλική μορφή απεικονίζει μια όρθια ανθρώπινη μορφή με τα χέρια τεντωμένα διάπλατα και ελαφρώς λυγισμένα. Οι λεπτές αναλογίες, ο επιμήκης λαιμός και η τονισμένη μέση προσδίδουν στο γλυπτό αξιοσημείωτη κομψότητα. Τα έντονα σχηματοποιημένα χέρια καταλήγουν σε πλατιές, ημισεληνοειδείς μορφές, καθεμία από τις οποίες συνοδεύεται από μια επιπλέον δακτυλόμορφη προεξοχή. Το σχετικά μεγάλο κεφάλι διαθέτει προεξέχοντα μάτια, έντονα τονισμένα φρύδια, εξέχουσα μύτη και ανοιχτό στόμα. Τα προεξέχοντα αυτιά ενισχύουν περαιτέρω την εκφραστικότητα του προσώπου. Η κοντοκουρεμένη κόμμωση αποδίδεται με πολυάριθμες μικρές, ακανόνιστα διατεταγμένες εσοχές. Το γυμνό άνω μέρος του σώματος φέρει διακριτικά διαμορφωμένα θωρακικά χαρακτηριστικά και ένα εγχάρακτο στοιχείο σε σχήμα V κάτω από τον λαιμό, που ενδέχεται να παριστάνει κόσμημα ή περιδέραιο. Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η τονισμένη περιοχή των γοφών, με μορφές που προεξέχουν πλευρικά και μια καμπανοειδή φούστα που φτάνει ως τα γόνατα. Τόσο το μπροστινό όσο και το πίσω μέρος της φούστας διακοσμούνται με κατακόρυφα διακοσμητικά διάχωρα, αποτελούμενα από πυκνές εγχαράξεις και γεωμετρικά μοτίβα. Τα κοντά, στιβαρά πόδια καταλήγουν σε συγκριτικά μεγάλα πέλματα, στα οποία αποδίδονται ξεχωριστά τα δάχτυλα. Η μορφή είναι τοποθετημένη σε ξεχωριστή μαύρη βάση προβολής. Η επιφάνειά της παρουσιάζει ποικίλες αποχρώσεις του καφέ έως του γκριζοπράσινου, συμβάλλοντας στον ιδιαίτερο οπτικό της χαρακτήρα.

Ιστορικό τέχνης

Με βάση την αναφερόμενη πολιτισμική της απόδοση και τα μορφολογικά της χαρακτηριστικά, το γλυπτό μπορεί να εξεταστεί στο ευρύτερο πλαίσιο της παράδοσης μεταλλοτεχνίας με εικονιστικά θέματα που συνδέεται με τους λαούς Fon του σημερινού Μπενίν. Το ιστορικό Βασίλειο της Δαχομέης ανέπτυξε μια εκλεπτυσμένη παράδοση μεταλλοτεχνίας, η οποία περιλάμβανε αντικείμενα βασιλικής προβολής, αναμνηστικά γλυπτά και έργα που συνδέονταν με θρησκευτικές πρακτικές. Ιδιαίτερη σημασία σε αυτή την παράδοση έχουν τα αντικείμενα που είναι γνωστά ως Asen, μεταλλικοί βωμοί προγόνων με εικονιστικά στοιχεία, τα οποία μπορούσαν να μνημονεύουν τη ζωή, την κοινωνική θέση και τα επιτεύγματα αποθανόντων. Παράλληλα με αυτά τα ιερά και αναμνηστικά αντικείμενα, οι μεταλλοτεχνίτες κατασκεύαζαν αναπαραστάσεις ανθρώπων, τελετουργικών δραστηριοτήτων και πτυχών της καθημερινής ζωής, αρχικά για τοπικούς παραγγελιοδότες και, όλο και περισσότερο, για την αγορά τέχνης. Το παρόν γλυπτό παρουσιάζει ορισμένα μορφολογικά χαρακτηριστικά που συνάδουν με αυτή την ευρύτερη καλλιτεχνική παράδοση. Οι συμπαγείς αναλογίες του, η απλοποιημένη ανατομική απόδοση και οι εκφραστικές χειρονομίες των χεριών θυμίζουν εικονιστικά στοιχεία που συναντώνται σε μεταλλικά σύνολα της Δυτικής Αφρικής. Είναι πιθανό να χρησίμευε αρχικά ως στοιχείο βωμού Asen, αν και μια τέτοια απόδοση δεν μπορεί να τεκμηριωθεί χωρίς ιστορική τεκμηρίωση ή τεχνική εξέταση. Παρόμοιες μορφές από αλουμίνιο έχουν κατά καιρούς περιγραφεί στην αγορά τέχνης ως μορφές Asen. Η χρήση αλουμινίου υποδηλώνει τη διαθεσιμότητα βιομηχανικά παραγόμενου μετάλλου, αλλά δεν αρκεί από μόνη της για να επιτρέψει αξιόπιστη χρονολόγηση.

Εικονογραφία και πιθανή τελετουργική λειτουργία

Τα τεντωμένα χέρια αποτελούν το κύριο εκφραστικό χαρακτηριστικό του γλυπτού. Το ασυνήθιστο σχήμα των χεριών μπορεί να υποδηλώνει μια χειρονομία υποδοχής, προσφοράς ή επίκλησης. Εναλλακτικά, η στάση ενδέχεται να παραπέμπει σε χορό ή τελετουργική κίνηση. Το ανοιχτό στόμα ενισχύει την εντύπωση μιας ενεργού μορφής και θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως ένδειξη ομιλίας, τραγουδιού ή τελετουργικής επικοινωνίας. Ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με βεβαιότητα κάποια συγκεκριμένη δράση. Στις θρησκευτικές παραδόσεις των Fon, οι σχέσεις ανάμεσα στους ζωντανούς, τα πνεύματα των προγόνων και τις υπερφυσικές δυνάμεις κατέχουν σημαντική θέση. Οι εικονιστικές αναπαραστάσεις μπορούσαν, σε διαφορετικά συμφραζόμενα, να λειτουργούν ως αναμνηστικές εικόνες, προστατευτικά αντικείμενα ή στοιχεία θρησκευτικών εγκαταστάσεων. Στη θεμελιώδη μελέτη της για την τέχνη Vodun, η Suzanne Preston Blier εξέτασε τις σύνθετες σχέσεις ανάμεσα στην καλλιτεχνική μορφή, την ψυχολογική έκφραση και την πνευματική σημασία στον οπτικό πολιτισμό των Fon. Παρ’ όλα αυτά, η παρούσα μορφή δεν φέρει σαφή γνωρίσματα που να την ταυτίζουν με συγκεκριμένη θεότητα ή πνευματική οντότητα. Επομένως, η ταύτισή της ως προστατευτικής μορφής Bocio θα παρέμενε εικασία. Το διακοσμημένο ένδυμα μπορεί να υποδηλώνει κοινωνική διάκριση ή τελετουργική ταυτότητα, ή απλώς να αντανακλά το ενδιαφέρον του γλύπτη για τη διακοσμητική επεξεργασία.

Κατάσταση

Με βάση τις διαθέσιμες φωτογραφίες, η μορφή φαίνεται να βρίσκεται σε γενικά καλή κατάσταση, με ορατές αλλοιώσεις της επιφάνειας που συνάδουν με την πάροδο του χρόνου, τον χειρισμό ή την έκθεση σε περιβαλλοντικούς παράγοντες. Το μέταλλο παρουσιάζει ανομοιόμορφη καφέ πατίνα, με γκριζωπούς και κατά τόπους πρασινωπούς αποχρωματισμούς. Μικρές εκδορές, γρατζουνιές, μικρές επιφανειακές κοιλότητες και διακυμάνσεις στη στιλπνότητα διακρίνονται ιδιαίτερα στο κεφάλι, στα χέρια και στον κορμό. Ορισμένες ανάγλυφες περιοχές φαίνεται να έχουν γυαλιστεί ή φθαρεί περισσότερο. Τα εγχάρακτα διακοσμητικά μοτίβα της φούστας παραμένουν ευδιάκριτα, ενώ τα χαρακτηριστικά του προσώπου και η ανάγλυφη κόμμωση διατηρούν τη γλυπτική τους ευκρίνεια. Από τις φωτογραφίες δεν μπορούν να διαπιστωθούν με βεβαιότητα σημαντικές ρωγμές, εμφανείς αντικαταστάσεις ή εκτεταμένες απώλειες. Η ασυνήθιστη διαμόρφωση των χεριών φαίνεται πιθανότερο να αποτελεί μέρος της αρχικής καλλιτεχνικής σύλληψης παρά αποτέλεσμα μεταγενέστερης φθοράς. Ωστόσο, χωρίς τεχνική ανάλυση, οι αλλοιώσεις της επιφάνειας δεν μπορούν να χρονολογηθούν με αξιοπιστία ούτε να αποδοθούν οριστικά σε φυσική διάβρωση. Η μαύρη βάση αποτελεί σύγχρονο στοιχείο παρουσίασης.

Αισθητική αποτίμηση

Η ιδιαίτερη καλλιτεχνική αξία αυτού του μικρού μεταλλικού γλυπτού έγκειται στον συνδυασμό μορφολογικής λιτότητας και ζωηρής σωματικής παρουσίας. Ενώ ο λεπτός κορμός και τα κοντά πόδια δημιουργούν έναν σταθερό κατακόρυφο άξονα, τα τεντωμένα χέρια προσδίδουν δυναμική κίνηση στον χώρο. Το εκφραστικό πρόσωπο, με το ανοιχτό στόμα και τα έντονα διαμορφωμένα χαρακτηριστικά, προσδίδει στη μορφή σχεδόν φωνητική παρουσία. Η προσεγμένη διακόσμηση της φούστας δημιουργεί αποτελεσματική αντίθεση με τη συγκριτικά λεία απόδοση του σώματος. Παρά τις μικρές διαστάσεις του, το γλυπτό αποπνέει αξιοσημείωτη μνημειακότητα. Ως παράδειγμα μεταλλοτεχνίας με εικονιστικό θέμα, αποδιδόμενο στον πολιτισμικό χώρο των Fon, αντανακλά σημαντικές αισθητικές αρχές που συνδέονται με τη γλυπτική της Δυτικής Αφρικής: την εστίαση στα ουσιώδη χαρακτηριστικά, την εκφραστική δύναμη της χειρονομίας και τη σκόπιμη υπερβολή επιλεγμένων ανατομικών μορφών. Η οπτική του επίδραση δεν προκύπτει από τη νατουραλιστική ακρίβεια, αλλά από την αλληλεπίδραση απλοποιημένων όγκων, διακοσμητικών λεπτομερειών και σωματικής έκφρασης.

Βιβλιογραφία

Suzanne Preston Blier: African Vodun: Art, Psychology, and Power. University of Chicago Press, Σικάγο, 1995. Θεμελιώδης μελέτη της θρησκευτικής τέχνης και του οπτικού συμβολισμού των Fon· δεν αποτελεί τεκμηριωμένη αναφορά στο παρόν αντικείμενο.

Πνευματικά δικαιώματα και επιστημονική τεκμηρίωση

Ορισμένες από τις πληροφορίες και τις φωτογραφίες έχουν δημιουργηθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Διατηρούνται όλα τα δικαιώματα των αντίστοιχων δικαιούχων.

Ιστορία πωλητή

Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα. Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου. Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο. Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση. Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση. Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα. Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας. Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι. Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία. Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής. Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής. Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Fon
Χώρα προέλευσης
Μπενίν
Υλικό
Μπρούντζος
Sold with stand
Ναι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A bronze sculpture
Height
12 cm
Βάρος
280 g
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
6993
Πουλημένα αντικείμενα
99.42%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αφρικανική και φυλετική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​