Ένα γλυπτό από Τερρακότα - Losso - Τόγκο (χωρίς τιμή ασφαλείας)
06
ημέρες
15
ώρες
56
λεπτά
31
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 3
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 230 - € 270
 | 3 € |
|---|
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 144916 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ένα γλυπτό από τερακότα ύψους 39 εκ., που αποδίδεται στους Λόσο (Ναουντμπά) του Νιαμτουγκού στο Τόγκο.
Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης
Περιγραφή από τον πωλητή
Ανθρωπόμορφο ειδώλιο από τερακότα των Λόσσο
Πολιτισμός: Λόσσο (Ναουντμπά)
Γεωγραφική προέλευση: Νιαμτουγκού, Νομός Ντουφελγκού, Περιφέρεια Καρά, βόρειο Τόγκο
Υλικό: Τερακότα με καφέ-μαύρη επιφάνεια και ώχρινες-μπεζ επικαθίσεις
Τεχνική: Πλάσιμο, προσθήκη ανάγλυφων στοιχείων και όπτηση
Τυπολογία: Σχηματοποιημένη ανθρωπόμορφη μορφή, τελετουργική
Χρονολόγηση: Απροσδιόριστη
Διαστάσεις: ύψος: 39 cm, βάρος: 2.7 kg
Πληροφορητής: Petit Coulibaly
Αρ. ευρ.: MAZ34980
Περιγραφή
Το ειδώλιο έχει κατακόρυφη, συμπαγή και έντονα σχηματοποιημένη σιλουέτα, αποτελούμενη από ένα ελαφρώς διευρυνόμενο κυλινδρικό σώμα, το οποίο επιστέφεται από μια σχεδόν σφαιρική κεφαλή. Η κεφαλή, δυσανάλογη σε σχέση με τον κορμό, δεν διαθέτει σαφώς αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά προσώπου. Το επάνω μέρος συνδέεται απευθείας με το σώμα μέσω μιας ελαφράς στένωσης, που υποδηλώνει έναν πολύ κοντό λαιμό. Δύο μικρές, στρογγυλεμένες προεξοχές, τοποθετημένες συμμετρικά στο επάνω μέρος του κορμού, ενδέχεται να αναπαριστούν μαστούς. Μια σειρά μικρών κοιλωμάτων και ακανόνιστων ανάγλυφων διατρέχει την πρόσθια επιφάνεια του κορμού. Τα χέρια δεν αποδίδονται με σαφήνεια, ενώ το κάτω μέρος καταλήγει σε ακανόνιστη δακτυλιοειδή βάση με αρκετές εγκοπές. Η επιφάνεια, σκούρα καφέ έως μαυριδερή, καλύπτεται από ανοιχτόχρωμες επικαθίσεις, συγκρίματα και περιοχές διάβρωσης. Η κοκκώδης υφή της, ιδιαίτερα εμφανής στην κεφαλή, παρουσιάζει ρηγματώσεις και τοπική φθορά. Το έργο στο σύνολό του αποπνέει στιβαρότητα και σταθερότητα.
Ιστορική και καλλιτεχνική ανάλυση
Σύμφωνα με την απόδοση της προέλευσής του, το γλυπτό ανήκει στην καλλιτεχνική παράδοση των Λόσσο του βόρειου Τόγκο. Ξεχωρίζει για την αναγωγή της ανθρώπινης ανατομίας σε λίγες γεωμετρικές μορφές: σφαίρες, κυλίνδρους και μεμονωμένα ανάγλυφα στοιχεία. Αυτή η απλοποίηση δεν υποδηλώνει κατ’ ανάγκην έλλειψη τεχνικής δεξιοτεχνίας. Αντίθετα, αντανακλά μια καλλιτεχνική αντίληψη σύμφωνα με την οποία η συμβολική παρουσία της μορφής μπορεί να υπερισχύει της ανατομικής ομοιότητας. Η δυσανάλογη κεφαλή, η μετωπική στάση και η απουσία εξατομικευμένων άκρων συνδέουν το αντικείμενο με ορισμένες γλυπτικές παραδόσεις των Λόσσο, των Λάμπα και των Καμπιγιέ. Ωστόσο, οι δημοσιευμένες συγκρίσεις αφορούν κυρίως έργα από ξύλο. Επομένως, η ακριβής ταυτοποίηση αυτού του πήλινου έργου απαιτεί περαιτέρω μελέτη.
Εικονογραφία
Η εικονογραφία βασίζεται σε μια σκόπιμα απλοποιημένη ανθρώπινη αναπαράσταση. Οι δύο επάνω προεξοχές ενδέχεται να υποδηλώνουν γυναικεία ανατομία, χωρίς όμως να επιτρέπουν οριστική ταυτοποίηση του φύλου. Τα μικρά σημάδια που είναι διατεταγμένα κατακόρυφα στον κορμό θα μπορούσαν να αντιστοιχούν σε σωματικά σημάδια, σχηματοποιημένες ουλές ή καθαρά γλυπτικά στοιχεία. Η απουσία λεπτομερούς προσώπου υποδηλώνει μια μη εξατομικευμένη αναπαράσταση, πιθανώς συνδεδεμένη με μια κατηγορία ανθρώπινων ή πνευματικών όντων και όχι με προσωπικό πορτρέτο.
Συμβολισμός
Στις γλυπτικές παραδόσεις του βόρειου Τόγκο, ορισμένες ανθρωπόμορφες μορφές λειτουργούν ως υλικά μέσα σύνδεσης με τους προγόνους ή άλλες πνευματικές δυνάμεις. Η κυρίαρχη σφαιρική μορφή μπορεί να παραπέμπει στη σημασία που αποδίδεται στην κεφαλή ως έδρα της ταυτότητας και της ανθρώπινης παρουσίας. Το συμπαγές σώμα μπορεί επίσης να υποδηλώνει διάρκεια και σταθερότητα. Μια ερμηνεία σχετική με τη μητρότητα, τη γονιμότητα ή την προστασία παραμένει πιθανή, αλλά δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί μόνο βάσει των ορατών χαρακτηριστικών.
Πολιτισμικό πλαίσιο
Οι Λόσσο, γνωστοί και ως Ναουντμπά, συγκαταλέγονται στους ιστορικούς λαούς της περιοχής του Νιαμτουγκού. Η παραδοσιακή κοινωνική τους οργάνωση έχει τις ρίζες της σε ένα περιβάλλον που διαμορφώνεται από τη γεωργία, τους συγγενικούς δεσμούς, τις κοινοτικές συμμαχίες και τις τοπικές θρησκευτικές πρακτικές. Οι παραδόσεις των Λόσσο παρουσιάζουν σημαντικές αλληλεπιδράσεις με εκείνες των Λάμπα και των Καμπιγιέ. Αυτές οι ανταλλαγές εξηγούν ορισμένες υφολογικές ομοιότητες και δυσχεραίνουν την απόδοση έργων σε συγκεκριμένη εθνοτική ομάδα, όταν δεν υπάρχει τεκμηριωμένη προέλευση. Η ανθρωπόμορφη γλυπτική αποτελεί μέρος αυτού του συνόλου κοινωνικών και συμβολικών πρακτικών, στο πλαίσιο των οποίων τα αντικείμενα μπορούν να επιτελούν διαφορετικές λειτουργίες ανάλογα με την οικογένεια ή την κοινότητα.
Ιστορική και καλλιτεχνική αποτίμηση
Η αισθητική γοητεία αυτού του πήλινου έργου έγκειται στην τολμηρή αφαίρεση και στην ισορροπία των μορφών του. Η ογκώδης κεφαλή δεσπόζει πάνω από το κυλινδρικό σώμα, δημιουργώντας μια σύνθεση άμεσα αναγνωρίσιμη. Οι αντιθέσεις ανάμεσα στις σκούρες επιφάνειες, τις ανοιχτόχρωμες επικαθίσεις και τα διακριτικά ανάγλυφα ενισχύουν τη γλυπτική του ποιότητα. Το έργο μαρτυρεί μια μορφολογική διερεύνηση που δίνει προτεραιότητα στην απλότητα, την πυκνότητα και τη γλυπτική παρουσία. Αποτελεί έτσι ένα ενδιαφέρον παράδειγμα της ποικιλομορφίας των παραστατικών εκφράσεων στο βόρειο Τόγκο.
Τελετουργική χρήση
Παρόμοιες μορφές από τις κοινότητες των Λόσσο και των Λάμπα έχουν συνδεθεί με πρακτικές προστασίας, μνημόνευσης των προγόνων, μαντείας και επικοινωνίας με πνεύματα. Ορισμένες ενδέχεται να φυλάσσονταν σε οικιακούς ή τελετουργικούς χώρους, όπου δέχονταν προσφορές και σπονδές ανάλογα με την ειδική λειτουργία τους. Οι ορατές επικαθίσεις στο ειδώλιο αυτό ενδέχεται να οφείλονται στον χειρισμό του, στην παρατεταμένη έκθεση ή σε τελετουργικές κατεργασίες. Ωστόσο, καμία από αυτές τις υποθέσεις δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί χωρίς ανάλυση των υλικών και διερεύνηση της προέλευσης.
Ιστορική σημασία στην τέχνη
Το γλυπτό αυτό μαρτυρεί τη σημασία των τοπικών καλλιτεχνικών παραδόσεων στην πολιτισμική ιστορία του βόρειου Τόγκο. Η γλυπτική του γλώσσα, βασισμένη σε στοιχειώδεις όγκους, υπενθυμίζει ότι η ανθρώπινη αναπαράσταση μπορεί να εξυπηρετεί κοινωνικούς και πνευματικούς σκοπούς εξίσου με αισθητικούς. Η μελέτη τέτοιων έργων συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση των περιφερειακών πρακτικών, οι οποίες επί μακρόν έχουν τεκμηριωθεί λιγότερο από εκείνες των μεγάλων αφρικανικών καλλιτεχνικών κέντρων. Ωστόσο, η απόδοσή του στους Λόσσο και η πιθανή τελετουργική του λειτουργία απαιτούν περαιτέρω διερεύνηση μέσω εθνογραφικής, συγκριτικής και επιστημονικής έρευνας.
Βιβλιογραφία — Αναφορές
Amrouche, Pierre. Corps & décors : statuaire Lamba et Losso du Togo. Paris: Éditions Berggruen, 2008.
Keller, Thomas. Northern Togo Statuary. Lully: Keller Arts Premiers, 2018.
Hahn, Hans Peter. Die materielle Kultur der Konkomba, Kabyè und Lamba in Nord-Togo: ein regionaler Kulturvergleich. Cologne: Rüdiger Köppe Verlag, 1996.
Froelich, Jean-Claude, Pierre Alexandre, and Robert Cornevin. The Peoples of Northern Togo. Paris: Presses universitaires de France, 1963.
Hahn, Hans Peter. "Pottery of the Bassar, Konkomba, Kabyè, and Lamba in Northern Togo." Paideuma, vol. 37, 1991, pp. 25–54.
Πνευματικά δικαιώματα και επιστημονική τεκμηρίωση
Ορισμένες πληροφορίες και φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη συνδρομή τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Επιφυλάσσονται όλα τα δικαιώματα των αντίστοιχων δικαιούχων.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΑνθρωπόμορφο ειδώλιο από τερακότα των Λόσσο
Πολιτισμός: Λόσσο (Ναουντμπά)
Γεωγραφική προέλευση: Νιαμτουγκού, Νομός Ντουφελγκού, Περιφέρεια Καρά, βόρειο Τόγκο
Υλικό: Τερακότα με καφέ-μαύρη επιφάνεια και ώχρινες-μπεζ επικαθίσεις
Τεχνική: Πλάσιμο, προσθήκη ανάγλυφων στοιχείων και όπτηση
Τυπολογία: Σχηματοποιημένη ανθρωπόμορφη μορφή, τελετουργική
Χρονολόγηση: Απροσδιόριστη
Διαστάσεις: ύψος: 39 cm, βάρος: 2.7 kg
Πληροφορητής: Petit Coulibaly
Αρ. ευρ.: MAZ34980
Περιγραφή
Το ειδώλιο έχει κατακόρυφη, συμπαγή και έντονα σχηματοποιημένη σιλουέτα, αποτελούμενη από ένα ελαφρώς διευρυνόμενο κυλινδρικό σώμα, το οποίο επιστέφεται από μια σχεδόν σφαιρική κεφαλή. Η κεφαλή, δυσανάλογη σε σχέση με τον κορμό, δεν διαθέτει σαφώς αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά προσώπου. Το επάνω μέρος συνδέεται απευθείας με το σώμα μέσω μιας ελαφράς στένωσης, που υποδηλώνει έναν πολύ κοντό λαιμό. Δύο μικρές, στρογγυλεμένες προεξοχές, τοποθετημένες συμμετρικά στο επάνω μέρος του κορμού, ενδέχεται να αναπαριστούν μαστούς. Μια σειρά μικρών κοιλωμάτων και ακανόνιστων ανάγλυφων διατρέχει την πρόσθια επιφάνεια του κορμού. Τα χέρια δεν αποδίδονται με σαφήνεια, ενώ το κάτω μέρος καταλήγει σε ακανόνιστη δακτυλιοειδή βάση με αρκετές εγκοπές. Η επιφάνεια, σκούρα καφέ έως μαυριδερή, καλύπτεται από ανοιχτόχρωμες επικαθίσεις, συγκρίματα και περιοχές διάβρωσης. Η κοκκώδης υφή της, ιδιαίτερα εμφανής στην κεφαλή, παρουσιάζει ρηγματώσεις και τοπική φθορά. Το έργο στο σύνολό του αποπνέει στιβαρότητα και σταθερότητα.
Ιστορική και καλλιτεχνική ανάλυση
Σύμφωνα με την απόδοση της προέλευσής του, το γλυπτό ανήκει στην καλλιτεχνική παράδοση των Λόσσο του βόρειου Τόγκο. Ξεχωρίζει για την αναγωγή της ανθρώπινης ανατομίας σε λίγες γεωμετρικές μορφές: σφαίρες, κυλίνδρους και μεμονωμένα ανάγλυφα στοιχεία. Αυτή η απλοποίηση δεν υποδηλώνει κατ’ ανάγκην έλλειψη τεχνικής δεξιοτεχνίας. Αντίθετα, αντανακλά μια καλλιτεχνική αντίληψη σύμφωνα με την οποία η συμβολική παρουσία της μορφής μπορεί να υπερισχύει της ανατομικής ομοιότητας. Η δυσανάλογη κεφαλή, η μετωπική στάση και η απουσία εξατομικευμένων άκρων συνδέουν το αντικείμενο με ορισμένες γλυπτικές παραδόσεις των Λόσσο, των Λάμπα και των Καμπιγιέ. Ωστόσο, οι δημοσιευμένες συγκρίσεις αφορούν κυρίως έργα από ξύλο. Επομένως, η ακριβής ταυτοποίηση αυτού του πήλινου έργου απαιτεί περαιτέρω μελέτη.
Εικονογραφία
Η εικονογραφία βασίζεται σε μια σκόπιμα απλοποιημένη ανθρώπινη αναπαράσταση. Οι δύο επάνω προεξοχές ενδέχεται να υποδηλώνουν γυναικεία ανατομία, χωρίς όμως να επιτρέπουν οριστική ταυτοποίηση του φύλου. Τα μικρά σημάδια που είναι διατεταγμένα κατακόρυφα στον κορμό θα μπορούσαν να αντιστοιχούν σε σωματικά σημάδια, σχηματοποιημένες ουλές ή καθαρά γλυπτικά στοιχεία. Η απουσία λεπτομερούς προσώπου υποδηλώνει μια μη εξατομικευμένη αναπαράσταση, πιθανώς συνδεδεμένη με μια κατηγορία ανθρώπινων ή πνευματικών όντων και όχι με προσωπικό πορτρέτο.
Συμβολισμός
Στις γλυπτικές παραδόσεις του βόρειου Τόγκο, ορισμένες ανθρωπόμορφες μορφές λειτουργούν ως υλικά μέσα σύνδεσης με τους προγόνους ή άλλες πνευματικές δυνάμεις. Η κυρίαρχη σφαιρική μορφή μπορεί να παραπέμπει στη σημασία που αποδίδεται στην κεφαλή ως έδρα της ταυτότητας και της ανθρώπινης παρουσίας. Το συμπαγές σώμα μπορεί επίσης να υποδηλώνει διάρκεια και σταθερότητα. Μια ερμηνεία σχετική με τη μητρότητα, τη γονιμότητα ή την προστασία παραμένει πιθανή, αλλά δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί μόνο βάσει των ορατών χαρακτηριστικών.
Πολιτισμικό πλαίσιο
Οι Λόσσο, γνωστοί και ως Ναουντμπά, συγκαταλέγονται στους ιστορικούς λαούς της περιοχής του Νιαμτουγκού. Η παραδοσιακή κοινωνική τους οργάνωση έχει τις ρίζες της σε ένα περιβάλλον που διαμορφώνεται από τη γεωργία, τους συγγενικούς δεσμούς, τις κοινοτικές συμμαχίες και τις τοπικές θρησκευτικές πρακτικές. Οι παραδόσεις των Λόσσο παρουσιάζουν σημαντικές αλληλεπιδράσεις με εκείνες των Λάμπα και των Καμπιγιέ. Αυτές οι ανταλλαγές εξηγούν ορισμένες υφολογικές ομοιότητες και δυσχεραίνουν την απόδοση έργων σε συγκεκριμένη εθνοτική ομάδα, όταν δεν υπάρχει τεκμηριωμένη προέλευση. Η ανθρωπόμορφη γλυπτική αποτελεί μέρος αυτού του συνόλου κοινωνικών και συμβολικών πρακτικών, στο πλαίσιο των οποίων τα αντικείμενα μπορούν να επιτελούν διαφορετικές λειτουργίες ανάλογα με την οικογένεια ή την κοινότητα.
Ιστορική και καλλιτεχνική αποτίμηση
Η αισθητική γοητεία αυτού του πήλινου έργου έγκειται στην τολμηρή αφαίρεση και στην ισορροπία των μορφών του. Η ογκώδης κεφαλή δεσπόζει πάνω από το κυλινδρικό σώμα, δημιουργώντας μια σύνθεση άμεσα αναγνωρίσιμη. Οι αντιθέσεις ανάμεσα στις σκούρες επιφάνειες, τις ανοιχτόχρωμες επικαθίσεις και τα διακριτικά ανάγλυφα ενισχύουν τη γλυπτική του ποιότητα. Το έργο μαρτυρεί μια μορφολογική διερεύνηση που δίνει προτεραιότητα στην απλότητα, την πυκνότητα και τη γλυπτική παρουσία. Αποτελεί έτσι ένα ενδιαφέρον παράδειγμα της ποικιλομορφίας των παραστατικών εκφράσεων στο βόρειο Τόγκο.
Τελετουργική χρήση
Παρόμοιες μορφές από τις κοινότητες των Λόσσο και των Λάμπα έχουν συνδεθεί με πρακτικές προστασίας, μνημόνευσης των προγόνων, μαντείας και επικοινωνίας με πνεύματα. Ορισμένες ενδέχεται να φυλάσσονταν σε οικιακούς ή τελετουργικούς χώρους, όπου δέχονταν προσφορές και σπονδές ανάλογα με την ειδική λειτουργία τους. Οι ορατές επικαθίσεις στο ειδώλιο αυτό ενδέχεται να οφείλονται στον χειρισμό του, στην παρατεταμένη έκθεση ή σε τελετουργικές κατεργασίες. Ωστόσο, καμία από αυτές τις υποθέσεις δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί χωρίς ανάλυση των υλικών και διερεύνηση της προέλευσης.
Ιστορική σημασία στην τέχνη
Το γλυπτό αυτό μαρτυρεί τη σημασία των τοπικών καλλιτεχνικών παραδόσεων στην πολιτισμική ιστορία του βόρειου Τόγκο. Η γλυπτική του γλώσσα, βασισμένη σε στοιχειώδεις όγκους, υπενθυμίζει ότι η ανθρώπινη αναπαράσταση μπορεί να εξυπηρετεί κοινωνικούς και πνευματικούς σκοπούς εξίσου με αισθητικούς. Η μελέτη τέτοιων έργων συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση των περιφερειακών πρακτικών, οι οποίες επί μακρόν έχουν τεκμηριωθεί λιγότερο από εκείνες των μεγάλων αφρικανικών καλλιτεχνικών κέντρων. Ωστόσο, η απόδοσή του στους Λόσσο και η πιθανή τελετουργική του λειτουργία απαιτούν περαιτέρω διερεύνηση μέσω εθνογραφικής, συγκριτικής και επιστημονικής έρευνας.
Βιβλιογραφία — Αναφορές
Amrouche, Pierre. Corps & décors : statuaire Lamba et Losso du Togo. Paris: Éditions Berggruen, 2008.
Keller, Thomas. Northern Togo Statuary. Lully: Keller Arts Premiers, 2018.
Hahn, Hans Peter. Die materielle Kultur der Konkomba, Kabyè und Lamba in Nord-Togo: ein regionaler Kulturvergleich. Cologne: Rüdiger Köppe Verlag, 1996.
Froelich, Jean-Claude, Pierre Alexandre, and Robert Cornevin. The Peoples of Northern Togo. Paris: Presses universitaires de France, 1963.
Hahn, Hans Peter. "Pottery of the Bassar, Konkomba, Kabyè, and Lamba in Northern Togo." Paideuma, vol. 37, 1991, pp. 25–54.
Πνευματικά δικαιώματα και επιστημονική τεκμηρίωση
Ορισμένες πληροφορίες και φωτογραφίες έχουν παραχθεί με τη συνδρομή τεχνητής νοημοσύνης και βασίζονται σε δημοσιευμένες πηγές εθνογραφίας, αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνης. Τα πρωτότυπα κείμενα και οι φωτογραφίες ενδέχεται να προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Επιφυλάσσονται όλα τα δικαιώματα των αντίστοιχων δικαιούχων.
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Losso
Χώρα προέλευσης
Τόγκο
Υλικό
Terracotta
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A terracotta sculpture
Height
39 cm
Βάρος
2.7 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
