Ιταλία - Έγγραφο - 2 documenti AQ Veneziano - 1723





Προσθήκη στα αγαπημένα σας για να λαμβάνετε ειδοποιήσεις δημοπρασίας.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 145217 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Δημοκρατία της Βενετίας.
2 έγγραφα AQ με λιοντάρι φτερωτό αριθμοί 9269 και 9992, ημερομηνία 1723.
Σύντομες χειρόγραφες σημειώσεις στο πίσω μέρος.
Διαστάσεις 29,5 × 20,5 εκ.
Καλές συνθήκες όπως φαίνονται στη φωτογραφία.
Δύο αιώνες πριν τη φορολογική μεταρρύθμιση του Ρόουλαντ Χιλ, η Σεβαστή Δημοκρατία της Βενετίας φορολόγησε ήδη τη μεταφερόμενη αλληλογραφία, εκείνη των δημόσιων γραφείων της.
Το AQ μπορεί να θεωρηθεί ο πρόγονος του γραμματόσημου και ολόκληρου του ταχυδρομείου, 230 χρόνια πριν το Penny Black και τη Mulready.
Αντιπροσέφερε μια ριζοσπαστική ιδέα: η καταβολή του οφειλόμενου ποσού να φέρει ο αποστολέας.
Το όνομα προέρχεται από την ένδειξη AQe, συντομία της λατινικής aquae· το έγγραφο εξέδιδεκατόπιν εντολής των Savi Esecutori alle Acque.
Αφορούσε ένα «γράμμα» φορολογούμενο, μάλιστα προτιθέμενο: «dacio delli soldi 4 per lettera», πάνω στο οποίο -ή μέσα στο οποίο- έπρεπε να τοποθετηθεί το μήνυμα που ήθελαν να μεταδώσουν.
Ήταν εξοπλισμένο σε όλες τις γραμματείες των δικαστηρίων του Κράτους, οι οποίες, εξαιρουμένων ορισμένων εξαιρέσεων, ήταν υποχρεωμένες να το χρησιμοποιούν για την ιδία αλληλογραφία τους, μετά την πληρωμή τεσσάρων σολδίων, πέρα από το ταχυδρομικό τέλος και τον δασμό.
Αυτό που μπορεί να φαίνεται ως ανωμαλία – το κράτος που φορολογεί τον εαυτό του – στην πραγματικότητα συνέβαινε διότι η δημόσια διοίκηση στη Βενετία διευθυνόταν από ιδιώτες που κατείχαν τη θέση – σχεδόν πάντοτε είσπραξεις τελών – μετά από διαγωνισμό που συμμετείχαν πληρώνοντας από την τσέπη τους. Μπορούσαν τότε να καλύψουν τα έξοδα εισπράττοντας και αυτοί τα τέλη που είχαν κερδίσει στον διαγωνισμό.
Τα AQ ήταν λοιπόν μια επιπρόσθετη επιβάρυνση σε σχέση με το ταχυδρομικό τέλος, για τη συλλογή του οποίου προϊστάτο ένας δαζίερ (τιμολόγος).
Το ποσό τεσσάρων σολδίων ανά γράμμα εξυπηρετούσε τη χρηματοδότηση έργων αποχέτευσης και καθαρισμού των καναλιών των ποταμών Brenta, Muson και Bottenigo.
Τα AQ διατρυπήθηκαν στο κέντρο, σε αντίστοιχη θέση με το σπιλλόνιο με το οποίο ήταν περνιόνταν και στοιβάζονταν, πρακτική αρκετά διαδεδομένη στη Βενετία.
Αποστολή με κούριερ παρακολουθήσιμο και ασφαλισμένο.
Δημοκρατία της Βενετίας.
2 έγγραφα AQ με λιοντάρι φτερωτό αριθμοί 9269 και 9992, ημερομηνία 1723.
Σύντομες χειρόγραφες σημειώσεις στο πίσω μέρος.
Διαστάσεις 29,5 × 20,5 εκ.
Καλές συνθήκες όπως φαίνονται στη φωτογραφία.
Δύο αιώνες πριν τη φορολογική μεταρρύθμιση του Ρόουλαντ Χιλ, η Σεβαστή Δημοκρατία της Βενετίας φορολόγησε ήδη τη μεταφερόμενη αλληλογραφία, εκείνη των δημόσιων γραφείων της.
Το AQ μπορεί να θεωρηθεί ο πρόγονος του γραμματόσημου και ολόκληρου του ταχυδρομείου, 230 χρόνια πριν το Penny Black και τη Mulready.
Αντιπροσέφερε μια ριζοσπαστική ιδέα: η καταβολή του οφειλόμενου ποσού να φέρει ο αποστολέας.
Το όνομα προέρχεται από την ένδειξη AQe, συντομία της λατινικής aquae· το έγγραφο εξέδιδεκατόπιν εντολής των Savi Esecutori alle Acque.
Αφορούσε ένα «γράμμα» φορολογούμενο, μάλιστα προτιθέμενο: «dacio delli soldi 4 per lettera», πάνω στο οποίο -ή μέσα στο οποίο- έπρεπε να τοποθετηθεί το μήνυμα που ήθελαν να μεταδώσουν.
Ήταν εξοπλισμένο σε όλες τις γραμματείες των δικαστηρίων του Κράτους, οι οποίες, εξαιρουμένων ορισμένων εξαιρέσεων, ήταν υποχρεωμένες να το χρησιμοποιούν για την ιδία αλληλογραφία τους, μετά την πληρωμή τεσσάρων σολδίων, πέρα από το ταχυδρομικό τέλος και τον δασμό.
Αυτό που μπορεί να φαίνεται ως ανωμαλία – το κράτος που φορολογεί τον εαυτό του – στην πραγματικότητα συνέβαινε διότι η δημόσια διοίκηση στη Βενετία διευθυνόταν από ιδιώτες που κατείχαν τη θέση – σχεδόν πάντοτε είσπραξεις τελών – μετά από διαγωνισμό που συμμετείχαν πληρώνοντας από την τσέπη τους. Μπορούσαν τότε να καλύψουν τα έξοδα εισπράττοντας και αυτοί τα τέλη που είχαν κερδίσει στον διαγωνισμό.
Τα AQ ήταν λοιπόν μια επιπρόσθετη επιβάρυνση σε σχέση με το ταχυδρομικό τέλος, για τη συλλογή του οποίου προϊστάτο ένας δαζίερ (τιμολόγος).
Το ποσό τεσσάρων σολδίων ανά γράμμα εξυπηρετούσε τη χρηματοδότηση έργων αποχέτευσης και καθαρισμού των καναλιών των ποταμών Brenta, Muson και Bottenigo.
Τα AQ διατρυπήθηκαν στο κέντρο, σε αντίστοιχη θέση με το σπιλλόνιο με το οποίο ήταν περνιόνταν και στοιβάζονταν, πρακτική αρκετά διαδεδομένη στη Βενετία.
Αποστολή με κούριερ παρακολουθήσιμο και ασφαλισμένο.

