Αντίγραφο ενός Αρχαίου Έλληνα Terracotta Ακρωτήριο της Μέδουσας (Γοργόνα) - 16 cm (χωρίς τιμή ασφαλείας)

​
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1

Προσθήκη στα αγαπημένα σας για να λαμβάνετε ειδοποιήσεις δημοπρασίας.

Peter Reynaers
Ειδικός
Επιλεγμένο από Peter Reynaers

Διαθέτει σχεδόν 30 χρόνια εμπειρίας και έχει δειξει ρόλο συντονιστή σε αρκετές διαδικτυακές ομάδες έρευνας τέχνης.

Εκτιμήστε  € 280 - € 350
Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 145879 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

   

Αυτό το αντικείμενο θα πουληθεί σε ζωντανή μετάδοση, οπότε βεβαιωθείτε ότι παρακολουθείτε!

Περιγραφή από τον πωλητή

Το αντικείμενο είναι ένα ακρωτήριο στέγης (ακρωτήριο) με γοργόνειο (Μέδουσα) —ή αντίγραφο/γλυπτό του— από πηλό ή πέτρα, με προτεταμένη γλώσσα, χαυλιόδοντες και σπειροειδείς βοστρύχους γύρω από το πρόσωπο.

Στην αρχαιότητα, ένα ακρωτήριο στέγης με γοργόνειο χρησίμευε ως προστατευτικό (αποτροπαϊκό) αρχιτεκτονικό στοιχείο κατά μήκος των άκρων της στέγης ναών και σημαντικών κτηρίων, για να διώχνει τα κακά πνεύματα και την κακοτυχία.

Τι απεικονίζει;

Η Γοργόνα (Μέδουσα): Το πρόσωπο απεικονίζει μια Γοργόνα, ένα τέρας της ελληνικής μυθολογίας (η Μέδουσα είναι η πιο γνωστή). Στην πρώιμη (Αρχαϊκή) τέχνη, οι Γοργόνες δεν απεικονίζονταν ως όμορφες γυναίκες, αλλά ως τρομακτικά πλάσματα με πλατύ πρόσωπο, μεγάλα μάτια, πλατιά μύτη, χαυλιόδοντες, προτεταμένη γλώσσα και μαλλιά γεμάτα μπούκλες ή φίδια.

Η αποτρεπτική λειτουργία: Σύμφωνα με τον μύθο, όποιος κοιτούσε μια Γοργόνα γινόταν πέτρα. Τοποθετώντας αυτό το τρομακτικό πρόσωπο σε αντικείμενα ή κτήρια, οι άνθρωποι πίστευαν ότι το κακό «αντανακλάται» κυριολεκτικά πίσω και αποτρέπεται.

Τι είναι το ακρωτήριο στέγης;

Αρχιτεκτονική λειτουργία: Το ακρωτήριο στέγης είναι μια κατακόρυφη διακοσμητική πλάκα από τερακότα (ψημένο πηλό) ή πέτρα, τοποθετημένη κατά μήκος των γείσων ενός κτηρίου. Έκλεινε τα ανοίγματα στα σημεία όπου κατέληγαν τα ημικυκλικά κεραμίδια της στέγης (καλυπτήρες), εμποδίζοντας τα νερά της βροχής ή τα πουλιά να μπουν κάτω από τη στέγη.

Διακόσμηση: Αντί να μένουν αυτά τα άκρα αδιακόσμητα, στολίζονταν με ανάγλυφα, όπως φοινικοειδή κοσμήματα, σάτυρους, μαινάδες ή το δημοφιλές γοργόνειο.

Ιστορική εξέλιξη

Αρχαϊκή περίοδος (περ. 7ος–6ος αιώνας π.Χ.): Αυτός ο τύπος σχεδίου —με έμφαση στα τερατόμορφα χαρακτηριστικά, την προτεταμένη γλώσσα και τις σχηματοποιημένες μπούκλες— είναι χαρακτηριστικός της πρώιμης ελληνικής και ετρουσκικής τέχνης και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στη Μεγάλη Ελλάδα (τις ελληνικές αποικίες της νότιας Ιταλίας και της Σικελίας, όπως ο Τάραντας, οι Συρακούσες και η Σελινούντα).

Κλασική και Ελληνιστική περίοδος (από τον 5ο αιώνα π.Χ.): Καθώς εξελίσσονταν τα καλλιτεχνικά ύφη, το πρόσωπο της Μέδουσας άρχισε σταδιακά να απεικονίζεται πιο ανθρώπινο, ακόμη και όμορφο, με μόνα διακριτικά στοιχεία που παρέπεμπαν στην τερατώδη φύση της τα φτερά ή τα φίδια στα μαλλιά της.

Ρωμαϊκή περίοδος και αργότερα: Οι Ρωμαίοι υιοθέτησαν το μοτίβο σε ναούς, πανοπλίες (όπως στους θώρακες των αυτοκρατόρων) και ψηφιδωτά, ως σύμβολο τύχης και προστασίας. Από την Αναγέννηση και μετά, και ιδιαίτερα τον 19ο αιώνα, τέτοια ακρωτήρια στέγης αναπαράγονταν συχνά ως διακοσμητικά κήπου ή αναμνηστικά για τους ταξιδιώτες της Μεγάλης Περιοδείας.

Στην ελληνική μυθολογία, η Μέδουσα ήταν μία από τις τρεις Γοργόνες —φτερωτά θηλυκά τέρατα με ζωντανά, δηλητηριώδη φίδια αντί για μαλλιά. Σε αντίθεση με τις δύο αθάνατες αδελφές της, τη Σθενώ και την Ευρυάλη, η Μέδουσα ήταν θνητή.

Η πιο γνωστή δύναμή της ήταν το βλέμμα της: όποιος κοιτούσε κατευθείαν τα μάτια της γινόταν αμέσως πέτρα.

Πώς εξελίχθηκε η ιστορία της
Η ιστορία της Μέδουσας άλλαξε ριζικά ανάλογα με το αν διαβάζει κανείς τους πρώιμους Έλληνες ποιητές ή τους μεταγενέστερους Ρωμαίους συγγραφείς:

Η πρώιμη ελληνική εκδοχή (Γεννήθηκε τέρας): Στις πρώιμες ελληνικές πηγές, όπως η Θεογονία του Ησιόδου (περ. 700 π.Χ.), η Μέδουσα γεννήθηκε τέρας από δύο αρχέγονες θαλάσσιες θεότητες, τον Φόρκυ και την Κητώ. Δεν είχε κάποια τραγική ανθρώπινη ιστορία· ήταν απλώς ένα από τα τρομακτικά πλάσματα που κατοικούσαν στα πέρατα του μυθικού κόσμου, μαζί με τις δύο αδελφές της, τις Γοργόνες.

Η ρωμαϊκή εκδοχή (Μια τραγική μεταμόρφωση): Αιώνες αργότερα, ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος έγραψε στις Μεταμορφώσεις του (8 μ.Χ.) μια εντελώς διαφορετική ιστορία για την καταγωγή της, η οποία έγινε η εκδοχή που γνωρίζουν σήμερα οι περισσότεροι. Σύμφωνα με τον Οβίδιο, η Μέδουσα ήταν αρχικά μια θνητή κόρη εκθαμβωτικής ομορφιάς —ιέρεια της Αθηνάς— που φημιζόταν για τα υπέροχα μαλλιά της. Ο θαλάσσιος θεός Ποσειδώνας της επιτέθηκε μέσα στον ναό της Αθηνάς. Εξοργισμένη από τη βεβήλωση του ιερού της ναού, η Αθηνά τιμώρησε τη Μέδουσα μετατρέποντας τα περιζήτητα μαλλιά της σε φίδια που σπαρταρούσαν και καταράστηκε το πρόσωπό της, ώστε όποιος την κοιτούσε να γίνεται πέτρα.

Θάνατος και κληρονομιά
Η Μέδουσα τελικά σκοτώθηκε από τον Έλληνα ήρωα Περσέα. Με τη βοήθεια των θεών, ο Περσέας χρησιμοποίησε μια μπρούτζινη ασπίδα με γυαλισμένη επιφάνεια, που του είχε δώσει η Αθηνά, για να βλέπει το είδωλο της Μέδουσας αντί να την κοιτάζει απευθείας, κι έτσι κατάφερε να την αποκεφαλίσει με ασφάλεια.

Ακόμη και μετά τον θάνατό της, η Μέδουσα παρέμεινε στενά συνδεδεμένη με τον προστατευτικό συμβολισμό που μόλις μετέφρασες:

Η γέννηση του Πήγασου: Από το αίμα του κομμένου λαιμού της ξεπήδησαν το φτερωτό άλογο Πήγασος και ο γίγαντας Χρυσάωρ (γιος του Ποσειδώνα).

Η ασπίδα της Αθηνάς: Ο Περσέας έδωσε το κεφάλι της Μέδουσας στην Αθηνά, η οποία το τοποθέτησε στην ασπίδα της (την αιγίδα), για να τρομοκρατεί τους εχθρούς της στη μάχη.

Προστατευτικό σύμβολο (γοργόνειο): Επειδή το πρόσωπό της συνδέθηκε με την προστασία της Αθηνάς και μπορούσε να απομακρύνει τους εχθρούς, οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι σκάλιζαν την εικόνα της σε πανοπλίες, νομίσματα, φυλαχτά και στέγες ναών (ακρωτήρια στέγης), για να διώχνουν τα κακά πνεύματα και την κακοτυχία.

Σχετικά με τον καλλιτέχνη: Maestro Rosario Muni

Ο Rosario Muni είναι ένας καταξιωμένος Σικελός τεχνίτης και κεραμίστας, με έδρα το Centuripe (Enna) —μια ιστορική πόλη στην καρδιά της Σικελίας, γνωστή από την αρχαιότητα για την ελληνιστική παράδοση στην τερακότα και την πολύχρωμη κεραμική της.

Αφοσιωμένος στη διαφύλαξη της καλλιτεχνικής κληρονομιάς των αρχαίων πολιτισμών της Μεσογείου, ο Muni ειδικεύεται σε αρχαιολογικά αντίγραφα μουσειακής ποιότητας ελληνικών, ρωμαϊκών και σικελικών αγγείων, ειδωλίων και τελετουργικών σκευών.

Στο προσωπικό του εργαστήριο, κατασκευάζει κάθε έργο εξ ολοκλήρου στο χέρι, χρησιμοποιώντας αυθεντικές αρχαίες τεχνικές.

Κάθε δημιουργία υποβάλλεται σε μια σχολαστική διαδικασία πατίνας και τεχνητής παλαίωσης, με αποτέλεσμα ένα εξαιρετικό φινίρισμα «σαν να ανασύρθηκε από ανασκαφή», που αποτυπώνει την υφή, τη ζεστασιά και τον ιστορικό χαρακτήρα αυθεντικών αρχαιοτήτων.

Σχεδιασμένο για παθιασμένους συλλέκτες, ιστορικούς και λάτρεις της κλασικής τέχνης, ένα έργο του Maestro Rosario Muni προσφέρει τη σπάνια ευκαιρία να αποκτήσει κανείς ένα εκφραστικό και πιστό φόρο τιμής στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο.

Πανέμορφη μάσκα Γοργόνας από τερακότα.
Φιλοτεχνημένη με αρχαία τεχνική, με πατίνα και τεχνητή παλαίωση.
Μόνο για αληθινούς συλλέκτες αρχαιολογικών αντικειμένων.
Maestro Rosario Muni

Ιστορία πωλητή

Δάσκαλος αρχαιολογικής τέχνης, κεραμικός γραφίστας μνημονικός, γλύπτης και ζωγράφος στην αρχαιοελληνική-ρωμαϊκή κεραμική!! Αντίγραφα αρχαιολογικά χρησιμοποιώντας αρχαίες τεχνικές. Εργαστήριο κεραμικής ελληνικο-ρωμαϊκής στην Κεντούρίπε, Σικελία, Ιταλία
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Το αντικείμενο είναι ένα ακρωτήριο στέγης (ακρωτήριο) με γοργόνειο (Μέδουσα) —ή αντίγραφο/γλυπτό του— από πηλό ή πέτρα, με προτεταμένη γλώσσα, χαυλιόδοντες και σπειροειδείς βοστρύχους γύρω από το πρόσωπο.

Στην αρχαιότητα, ένα ακρωτήριο στέγης με γοργόνειο χρησίμευε ως προστατευτικό (αποτροπαϊκό) αρχιτεκτονικό στοιχείο κατά μήκος των άκρων της στέγης ναών και σημαντικών κτηρίων, για να διώχνει τα κακά πνεύματα και την κακοτυχία.

Τι απεικονίζει;

Η Γοργόνα (Μέδουσα): Το πρόσωπο απεικονίζει μια Γοργόνα, ένα τέρας της ελληνικής μυθολογίας (η Μέδουσα είναι η πιο γνωστή). Στην πρώιμη (Αρχαϊκή) τέχνη, οι Γοργόνες δεν απεικονίζονταν ως όμορφες γυναίκες, αλλά ως τρομακτικά πλάσματα με πλατύ πρόσωπο, μεγάλα μάτια, πλατιά μύτη, χαυλιόδοντες, προτεταμένη γλώσσα και μαλλιά γεμάτα μπούκλες ή φίδια.

Η αποτρεπτική λειτουργία: Σύμφωνα με τον μύθο, όποιος κοιτούσε μια Γοργόνα γινόταν πέτρα. Τοποθετώντας αυτό το τρομακτικό πρόσωπο σε αντικείμενα ή κτήρια, οι άνθρωποι πίστευαν ότι το κακό «αντανακλάται» κυριολεκτικά πίσω και αποτρέπεται.

Τι είναι το ακρωτήριο στέγης;

Αρχιτεκτονική λειτουργία: Το ακρωτήριο στέγης είναι μια κατακόρυφη διακοσμητική πλάκα από τερακότα (ψημένο πηλό) ή πέτρα, τοποθετημένη κατά μήκος των γείσων ενός κτηρίου. Έκλεινε τα ανοίγματα στα σημεία όπου κατέληγαν τα ημικυκλικά κεραμίδια της στέγης (καλυπτήρες), εμποδίζοντας τα νερά της βροχής ή τα πουλιά να μπουν κάτω από τη στέγη.

Διακόσμηση: Αντί να μένουν αυτά τα άκρα αδιακόσμητα, στολίζονταν με ανάγλυφα, όπως φοινικοειδή κοσμήματα, σάτυρους, μαινάδες ή το δημοφιλές γοργόνειο.

Ιστορική εξέλιξη

Αρχαϊκή περίοδος (περ. 7ος–6ος αιώνας π.Χ.): Αυτός ο τύπος σχεδίου —με έμφαση στα τερατόμορφα χαρακτηριστικά, την προτεταμένη γλώσσα και τις σχηματοποιημένες μπούκλες— είναι χαρακτηριστικός της πρώιμης ελληνικής και ετρουσκικής τέχνης και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στη Μεγάλη Ελλάδα (τις ελληνικές αποικίες της νότιας Ιταλίας και της Σικελίας, όπως ο Τάραντας, οι Συρακούσες και η Σελινούντα).

Κλασική και Ελληνιστική περίοδος (από τον 5ο αιώνα π.Χ.): Καθώς εξελίσσονταν τα καλλιτεχνικά ύφη, το πρόσωπο της Μέδουσας άρχισε σταδιακά να απεικονίζεται πιο ανθρώπινο, ακόμη και όμορφο, με μόνα διακριτικά στοιχεία που παρέπεμπαν στην τερατώδη φύση της τα φτερά ή τα φίδια στα μαλλιά της.

Ρωμαϊκή περίοδος και αργότερα: Οι Ρωμαίοι υιοθέτησαν το μοτίβο σε ναούς, πανοπλίες (όπως στους θώρακες των αυτοκρατόρων) και ψηφιδωτά, ως σύμβολο τύχης και προστασίας. Από την Αναγέννηση και μετά, και ιδιαίτερα τον 19ο αιώνα, τέτοια ακρωτήρια στέγης αναπαράγονταν συχνά ως διακοσμητικά κήπου ή αναμνηστικά για τους ταξιδιώτες της Μεγάλης Περιοδείας.

Στην ελληνική μυθολογία, η Μέδουσα ήταν μία από τις τρεις Γοργόνες —φτερωτά θηλυκά τέρατα με ζωντανά, δηλητηριώδη φίδια αντί για μαλλιά. Σε αντίθεση με τις δύο αθάνατες αδελφές της, τη Σθενώ και την Ευρυάλη, η Μέδουσα ήταν θνητή.

Η πιο γνωστή δύναμή της ήταν το βλέμμα της: όποιος κοιτούσε κατευθείαν τα μάτια της γινόταν αμέσως πέτρα.

Πώς εξελίχθηκε η ιστορία της
Η ιστορία της Μέδουσας άλλαξε ριζικά ανάλογα με το αν διαβάζει κανείς τους πρώιμους Έλληνες ποιητές ή τους μεταγενέστερους Ρωμαίους συγγραφείς:

Η πρώιμη ελληνική εκδοχή (Γεννήθηκε τέρας): Στις πρώιμες ελληνικές πηγές, όπως η Θεογονία του Ησιόδου (περ. 700 π.Χ.), η Μέδουσα γεννήθηκε τέρας από δύο αρχέγονες θαλάσσιες θεότητες, τον Φόρκυ και την Κητώ. Δεν είχε κάποια τραγική ανθρώπινη ιστορία· ήταν απλώς ένα από τα τρομακτικά πλάσματα που κατοικούσαν στα πέρατα του μυθικού κόσμου, μαζί με τις δύο αδελφές της, τις Γοργόνες.

Η ρωμαϊκή εκδοχή (Μια τραγική μεταμόρφωση): Αιώνες αργότερα, ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος έγραψε στις Μεταμορφώσεις του (8 μ.Χ.) μια εντελώς διαφορετική ιστορία για την καταγωγή της, η οποία έγινε η εκδοχή που γνωρίζουν σήμερα οι περισσότεροι. Σύμφωνα με τον Οβίδιο, η Μέδουσα ήταν αρχικά μια θνητή κόρη εκθαμβωτικής ομορφιάς —ιέρεια της Αθηνάς— που φημιζόταν για τα υπέροχα μαλλιά της. Ο θαλάσσιος θεός Ποσειδώνας της επιτέθηκε μέσα στον ναό της Αθηνάς. Εξοργισμένη από τη βεβήλωση του ιερού της ναού, η Αθηνά τιμώρησε τη Μέδουσα μετατρέποντας τα περιζήτητα μαλλιά της σε φίδια που σπαρταρούσαν και καταράστηκε το πρόσωπό της, ώστε όποιος την κοιτούσε να γίνεται πέτρα.

Θάνατος και κληρονομιά
Η Μέδουσα τελικά σκοτώθηκε από τον Έλληνα ήρωα Περσέα. Με τη βοήθεια των θεών, ο Περσέας χρησιμοποίησε μια μπρούτζινη ασπίδα με γυαλισμένη επιφάνεια, που του είχε δώσει η Αθηνά, για να βλέπει το είδωλο της Μέδουσας αντί να την κοιτάζει απευθείας, κι έτσι κατάφερε να την αποκεφαλίσει με ασφάλεια.

Ακόμη και μετά τον θάνατό της, η Μέδουσα παρέμεινε στενά συνδεδεμένη με τον προστατευτικό συμβολισμό που μόλις μετέφρασες:

Η γέννηση του Πήγασου: Από το αίμα του κομμένου λαιμού της ξεπήδησαν το φτερωτό άλογο Πήγασος και ο γίγαντας Χρυσάωρ (γιος του Ποσειδώνα).

Η ασπίδα της Αθηνάς: Ο Περσέας έδωσε το κεφάλι της Μέδουσας στην Αθηνά, η οποία το τοποθέτησε στην ασπίδα της (την αιγίδα), για να τρομοκρατεί τους εχθρούς της στη μάχη.

Προστατευτικό σύμβολο (γοργόνειο): Επειδή το πρόσωπό της συνδέθηκε με την προστασία της Αθηνάς και μπορούσε να απομακρύνει τους εχθρούς, οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι σκάλιζαν την εικόνα της σε πανοπλίες, νομίσματα, φυλαχτά και στέγες ναών (ακρωτήρια στέγης), για να διώχνουν τα κακά πνεύματα και την κακοτυχία.

Σχετικά με τον καλλιτέχνη: Maestro Rosario Muni

Ο Rosario Muni είναι ένας καταξιωμένος Σικελός τεχνίτης και κεραμίστας, με έδρα το Centuripe (Enna) —μια ιστορική πόλη στην καρδιά της Σικελίας, γνωστή από την αρχαιότητα για την ελληνιστική παράδοση στην τερακότα και την πολύχρωμη κεραμική της.

Αφοσιωμένος στη διαφύλαξη της καλλιτεχνικής κληρονομιάς των αρχαίων πολιτισμών της Μεσογείου, ο Muni ειδικεύεται σε αρχαιολογικά αντίγραφα μουσειακής ποιότητας ελληνικών, ρωμαϊκών και σικελικών αγγείων, ειδωλίων και τελετουργικών σκευών.

Στο προσωπικό του εργαστήριο, κατασκευάζει κάθε έργο εξ ολοκλήρου στο χέρι, χρησιμοποιώντας αυθεντικές αρχαίες τεχνικές.

Κάθε δημιουργία υποβάλλεται σε μια σχολαστική διαδικασία πατίνας και τεχνητής παλαίωσης, με αποτέλεσμα ένα εξαιρετικό φινίρισμα «σαν να ανασύρθηκε από ανασκαφή», που αποτυπώνει την υφή, τη ζεστασιά και τον ιστορικό χαρακτήρα αυθεντικών αρχαιοτήτων.

Σχεδιασμένο για παθιασμένους συλλέκτες, ιστορικούς και λάτρεις της κλασικής τέχνης, ένα έργο του Maestro Rosario Muni προσφέρει τη σπάνια ευκαιρία να αποκτήσει κανείς ένα εκφραστικό και πιστό φόρο τιμής στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο.

Πανέμορφη μάσκα Γοργόνας από τερακότα.
Φιλοτεχνημένη με αρχαία τεχνική, με πατίνα και τεχνητή παλαίωση.
Μόνο για αληθινούς συλλέκτες αρχαιολογικών αντικειμένων.
Maestro Rosario Muni

Ιστορία πωλητή

Δάσκαλος αρχαιολογικής τέχνης, κεραμικός γραφίστας μνημονικός, γλύπτης και ζωγράφος στην αρχαιοελληνική-ρωμαϊκή κεραμική!! Αντίγραφα αρχαιολογικά χρησιμοποιώντας αρχαίες τεχνικές. Εργαστήριο κεραμικής ελληνικο-ρωμαϊκής στην Κεντούρίπε, Σικελία, Ιταλία
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Πολιτισμός
Replica of an Ancient Greek
Αιώνες/χρονική περίοδος
Replica
Name of object
Antefix of Medusa (Gorgon)
Αποκτήθηκε από
Γκαλερί / Έμπορος αντικών
Έτος απόκτησης
2026
Υλικό
Terracotta
Χώρα απόκτησης
Ιταλία
Κατάσταση
Καλή
Προηγούμενος κάτοχος - αποκτήθηκε από
Γκαλερί / Έμπορος αντικών
Height
16 cm
Προηγούμενος κάτοχος – έτος απόκτησης
2026
Width
14 cm
Προηγούμενος κάτοχος – χώρα απόκτησης
Ιταλία
Depth
4 cm
Βεβαιώνω ότι έχω αποκτήσει νόμιμα αυτό το αντικείμενο και ότι μου επιτρέπεται να το πουλήσω.
Ναι
Γνησιότητα
Licensed replica
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΙταλίαΕπαληθεύτηκε
117
Πουλημένα αντικείμενα
100%
pro

Giveaway Disclaimer

Οι διαγωνισμοί με δώρα μπορούν να οργανωθούν ως μέρος ενός Catawiki Live. Η συμμετοχή σε έναν διαγωνισμό με δώρο υπόκειται στην Πολιτική Διαγωνισμών με δώρα. Με την υποβολή προσφοράς για ένα αντικείμενο, αναγνωρίζετε ότι ενδέχεται να λαμβάνετε αυτόματα μέρος σε έναν διαγωνισμό με δώρο, όπου αυτό ισχύει.

Κάθε διαγωνισμός με δώρο μπορεί να έχει διαφορετικούς κανόνες και απαιτήσεις συμμετοχής. Ο πωλητής θα τα ανακοινώσει κατά τη διάρκεια της ζωντανής ροής. Βεβαιωθείτε ότι κατανοείτε τους κανόνες πριν λάβετε μέρος.

Αποποίηση ευθυνών

Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki σχετικά με τις απαιτήσεις εγγράφων και εγγυάται τα εξής: - το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα - ο πωλητής έχει το δικαίωμα να πωλήσει ή/και να εξαγάγει το αντικείμενο, ανάλογα με την περίπτωση - ο πωλητής θα παράσχει τις απαραίτητες πληροφορίες προέλευσης και θα διευθετήσει τα απαιτούμενα έγγραφα και άδειες, κατά περίπτωση και σύμφωνα με τους τοπικούς νόμους - ο πωλητής θα ειδοποιήσει τον αγοραστή για τυχόν καθυστερήσεις στην έκδοση των αδειών. Υποβάλλοντας προσφορά, αναγνωρίζετε ότι ενδέχεται να απαιτούνται έγγραφα εισαγωγής ανάλογα με τη χώρα διαμονής σας και ότι η έκδοση των αδειών μπορεί να προκαλέσει καθυστερήσεις στην παράδοση του αντικειμένου σας.

Ο πωλητής ενημερώθηκε από την Catawiki σχετικά με τις απαιτήσεις εγγράφων και εγγυάται τα εξής: - το αντικείμενο αποκτήθηκε νόμιμα - ο πωλητής έχει το δικαίωμα να πωλήσει ή/και να εξαγάγει το αντικείμενο, ανάλογα με την περίπτωση - ο πωλητής θα παράσχει τις απαραίτητες πληροφορίες προέλευσης και θα διευθετήσει τα απαιτούμενα έγγραφα και άδειες, κατά περίπτωση και σύμφωνα με τους τοπικούς νόμους - ο πωλητής θα ειδοποιήσει τον αγοραστή για τυχόν καθυστερήσεις στην έκδοση των αδειών. Υποβάλλοντας προσφορά, αναγνωρίζετε ότι ενδέχεται να απαιτούνται έγγραφα εισαγωγής ανάλογα με τη χώρα διαμονής σας και ότι η έκδοση των αδειών μπορεί να προκαλέσει καθυστερήσεις στην παράδοση του αντικειμένου σας.

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Αρχαιολογία

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​