Edward Portielje - Windmill at the seashore

Edward Antoon Portielje (1861 - 1949), C.H. Hermans, πιθανώς η δεύτερη σύζυγός του Rosa Hermans
Τοπίο με ανεμογεννήτρια
Υπογραφή στην επάνω αριστερή γωνία «Edward Portielje» και στην κάτω δεξιά γωνία C.H. Hermans 1880
Λάδι σε σανίδα
Διαστάσεις χωρίς κάρο: 17 x 26 εκ.
Διαστάσεις με κάδρο: 34 x 43 εκ.

Edward Antoon Portielje (8 Φεβρουαρίου 1861, Αμβέρσα – 18 Δεκεμβρίου 1949, Αμβέρσα) ήταν Βέλγος ζωγράφος σκηνών καθημερινότητας.
Γεννήθηκε από τον ζωγράφο Jan Portielje και τη σύζυγό του Eulalie (née Lemaire, 1828–1903). Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Gerard, ήταν επίσης ζωγράφος σκηνών καθημερινότητας.

Τα πρώτα μαθήματα τέχνης τα πήρε από τον πατέρα του. Μετά παρακολούθησε το Royal Atheneum και, από το 1873, συμμετείχε σε μετασχολικά μαθήματα στη Royal Academy of Fine Arts με τον Edward Dujardin. Από το 1877 έως το 1881, ήταν πλήρους φοίτησης φοιτητής στην Ακαδημία υπό την επίβλεψη των Polydore Beaufaux, Charles Verlat και Nicaise de Keyser.

Έκανε δύο γάμους· πρώτα με τη Jeanne Marie Cochet και αργότερα, το 1888, με τη Rosa Hermans, με την οποία απέκτησε έναν γιο. Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο διέμενε στις Βρυξέλλες, επιστρέφοντας στην Αμβέρσα το 1919.

Για σύντομο χρονικό διάστημα το στυλ και η επιλογή θεμάτων του κινήθηκαν παράλληλα με αυτά του αδελφού του Gerard. Αλλά ο Edward Portielje ανέπτυξε το δικό του ύφος με λεπτή και ακριβή δουλειά και χρήση των δικών του θεμάτων. Την έβρισκε κυρίως σε φιλολογικές και αλιευτικές κοινότητες της Zeeland. Πρόκειται για παραδοσιακές σκηνές ταβέρνας ή σαλόνια ζωντανισμένα με έναν, δύο, τέσσερα ή και περισσότερους χαρακτήρες. Συχνά είναι οικιακές σκηνές με μητέρες με παιδιά, δαντελοπλεκτά, γυναίκες που συζητούν γύρω από ένα τραπέζι, εραστές κ.λπ., όλα ντυμένα στους τοπικούς ενδυμασίες που ακόμα συνυπήρχαν τότε. Εκτός από αυτές τις ζωγραφιές σκηνών καθημερινότητας, ζωγράφισε και θαλασσινά τοπία. Συνολικά, μια μάλλον στερεοτυπική συλλογή έργων. Μια στενή, ρεαλιστική αφήγηση σταδιακά уступεί σε πιο χαλαρή πινελιά και μια μετριοπαθή ιμπρεσιονιστική προσέγγιση. Έπαιξε με δεξιοτεχνία με τα φωτιστικά εφέ του φυσικού φωτός που μπαίνει στα δωμάτια μέσω ανοιχτών ή μερικώς κλειστών παραθύρων.

Ο Portielje ελάχιστα συνεργάστηκε με άλλους καλλιτέχνες. Για την πώληση των πινάκων του, βασιζόταν στην παρέμβαση των εμπόρων τέχνης Albert D'Huyvetter και αργότερα κυρίως στον Guillaume Campo. Και πριν και μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο είχαν σύμβαση. Κατά τη διακοπή του μεσοπολέμου, αφορούσε ολόκληρη την παραγωγή για την οποία ο Campo ήταν ο μόνος εκπρόσωπος παγκοσμίως.

Το 1894, δούλεψε μαζί με τους Edouard de Jans και Joseph Dierickx για τη δημιουργία τοιχογραφιών για την Exposition Internationale d'Anvers. (Wikipedia)