Giovanni Greco (1953) - Spazio dimensionale - Dipinto su Tela

Συνδυασμένη αποστολή, εάν αγοράσεις περισσότερα έργα στην ίδια Δημοπρασία, πληρώνεις μόνο μια αποστολή

Γιοβάνι Γρέκο (1953, Κατάνια) [Ιταλία]
Ακρυλικό σμάλτο πάνω σε καμβά
υπογραφή του καλλιτέχνη εμπρός και πίσω·
Πιστοποιητικό γνησιότητας του καλλιτέχνη
GOVANNI GRECO γεννιέται στην Κατάνια, πόλη στην οποία ζει και εργάζεται. Μετά από ατελείς σπουδές βιολογίας και βαθύτερες ενασχολήσεις με τις καλλιτεχνικές σπουδές γράφεται στη Σχολή του Nudi στην Κατάνια και το 1980 αρχίζει την καλλιτεχνική του δραστηριότητα, αρχίζοντας ταυτοχρόνως από το μαγκιτώφρο παράδειγμα και στη συνέχεια από το ντι-χιρίκο όπου ήταν δυνατή η επίλυση δύο επιπέδων, φαινομενικά αντίθετων, του ονείρου και της αντικειμενικής πραγματικότητας, σε μια μορφή απόλυτης πραγματικότητας.

Στη βάση της έρευνάς του βρίσκεται μια ισχυρή ώθηση προσανατολισμένη προς την επίλυση των μεγάλων διλημμάτων της ύπαρξης και της σχέσης ανάμεσα στο εγώ και τον κόσμο, προσπαθώντας να ερμηνεύσει το «σκέψη», μερικές φορές αδιαπέραστα περάσματα – έργο του καλλιτέχνη GOVANNI GRECO, που αινιγματικά λειτουργεί ως μέσο για να ρίξει μια νέα φως στα βασικά προβλήματα τα οποία ο νους μας δεν παύει να λυτρώνεται, θέτοντας σε σκηνή οπτικά εκβιαστικά, εκβιασμούς της ψυχής· προχωρώντας, τον ελκύει η μεταφυσική ζωγραφική και κυρίως τα έργα του De Chirico, όχι τόσο για τις stylistic επιλογές αλλά για το στοιχείο του ενδιαφέροντος που εκφράζεται σε μια στιβαρή συνθετική δομή· τα αντικείμενα, οι φιγούρες και ο ίδιος ο χώρος γίνονται σημαντικές μάζες δρούμενες από τους σκούρους και παχιούς χρωματικούς όγκους σε ένα πλαίσιο όπου ο χρόνος φαίνεται να παγώνει και τα υποκείμενα αιωρούνται ανάμεσα στην επιρροή της μεταφυσικής και στους νεοκλασικούς υπαινιγμούς που προέρχονται από έργα του παρελθόντος, σε έναν κόσμο άγνωστο.

Είναι ο κόσμος του «èndonèxò», όρος που επινοήθηκε από τον καλλιτέχνη – (éndon-éxò) όπου το βλέμμα κατευθύνεται σαφώς προς τον εαυτό του και προς τα πράγματα, αλλά ταυτόχρονα επισημαίνει την επιθυμία του να κάνει τη ζωγραφική του πιο κοντά στην εμπειρία του παρατηρητή, ανεβάζοντας από τα βάθη της ψυχής και σταδιακά να αντικαταστήσει, με νέες σκούρες δυνάμεις, τους φωτεινούς και απλούς χώρους της νόησης.