Αρχαία Ρωμαϊκή Δαχτυλίδι και σκουλαρίκια με ρωμαϊκούς γυάλινους κόκκους

Προσοχή: λόγω κανονισμών τελωνείου μπορούμε να αποστείλουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής ΕΕ πριν από την κατάθεση προσφοράς.

Δαχτυλίδι και σκουλαρίκια με ρωμαϊκές πέρλες πορτοκαλί γυαλί. Το δαχτυλίδι φέρει μια γυάλινη χάντσα Ρωμαϊκής κατασκευής, περασμένη με σύρμα. Η αρχαία χάντρα τοποθετήθηκε προσεκτικά πάνω σε ένα μοντέρνο ορειχάλκινο δαχτυλίδι επιχρισμένο με χρυσό.
Ένα ταιριαστό ζευγάρι σκουλαρίκια με διακοσμητικά κρίκους και κεφαλάκια/πίσω πεταλούδες.

-> Η τεχνική της περιτρύλιξης με σύρμα, που χρονολογείται από γύρω το 2000 π.Χ., ήταν δημοφιλής μέθοδος ανάμεσα σε αρχαίους τεχνίτες κοσμημάτων πολλών αρχαίων πολιτισμών. Γνωστή για την ευελιξία και την αντοχή της, η τεχνική αυτή εκτιμήθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας για τη δημιουργία περίτεχνων και διαχρονικών σχεδίων.

Εξωτερική διάμετρος: ± 21,3 mm
Εσωτερική διάμετρος: ± 18,6 - 17,5 mm
Διάμετρος χάντρας: ± 4,5 mm

Σκουλαρίκια:
Διάμετρος δαχτυλιδιών/κρίκων: ± 20 mm
Διάμετρος χάντρας: ± 6,9 mm μέγιστο

Πιστοποιητικό:
Πιστοποιητικό αυθεντικότητας (PDF) διατίθεται κατόπιν αιτήματος για όλα τα κομμάτια με τελική τιμή από €100 και άνω.

Κατάσταση:
Καλή κατάσταση και φορεσιμότητα. Οι αρχαίες χάντρες έχουν επανενωθεί και συνδυαστεί με σύγχρονες χρυσοπλατινώσεις διαχωριστικά και εξαρτήματα. Μικροατέλειες επιφάνειας και φθορές συμβατές με την ηλικία και τη χρήση.

Κτηματολόγηση/Προέλευση:
Αποτελείται από χάντρες προερχόμενες από διάφορες παλιές συλλογές, απόκτημένες στο Ηνωμένο Βασίλειο μεταξύ 2016–2024.

Χαρακτηριστικό:
Κάθε αρχαία χάντρα παρουσιάζει λεπτές παραλλαγές και ίχνη φθοράς που αντανακλούν τη μακρά ιστορία της και προσθέτουν τη μοναδική γοητεία σε κάθε σύνθεση.

Παρακαλούμε σημειώστε:
Φωτογράφηση σε επαγγελματικό στούντιο με βαθύ μαύρο φόντο για την ενίσχυση αντίθεσης και λεπτομέρειας. Ο φωτισμός του στούντιο και οι ατομικές ρυθμίσεις οθόνης μπορεί να επηρεάσουν ελαφρώς την απόχρωση.

Ιστορικό πλαίσιο:
Το γυαλί υπάρχει σε φυσικές μορφές από προϊστορικούς χρόνους· ωστόσο οι άνθρωποι άρχισαν να παράγουν γυαλί περίπου πριν από 4.000 χρόνια στη Μεσοποταμία, όταν οι τεχνίτες ανακάλυψαν πώς να συνδυάζουν άμμο, σόδα και ασβέστη.

Για αιώνες το γυαλί παρέμεινε πολυτελής ύλη που προοριζόταν για τις ανώτερες τάξεις. Σε ολόκληρο τον Μεσογειακό κόσμο, οι γυαλάδες ανέπτυξαν τεχνικές όπως χύτευση, μορφοποίηση-πυρήνα και μωσαϊκό γυαλί, πειραματιζόμενοι με χρώματα χρησιμοποιώντας μεταλλικά οξείδια, συμπεριλαμβανομένων του κοβάλτιου και του χαλκού.

Οι Ρωμαίοι υιοθέτησαν την παραγωγή γυαλιού μετά την κατάκτηση της Αιγύπτου στον 1ο αιώνα π.Χ. Κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ., η εφεύρεση του γυαλιού που φουσκώνεται επανάστασε την παραγωγή, επιτρέποντας μαζική κατασκευή. Προσθέτοντας διοξείδιο μανγανίου, οι Ρωμαίοι γυαλάδες μπόρεσαν να παραγάγουν άχρωμο ή “ακqua” γυαλί.

Το ρωμαϊκό γυαλί έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές και χρησιμοποιήθηκε ευρέως για χάντρες, αγγεία, ψηφιδωτά πλακίδια και πάνελ παραθύρων. Διακινούταν σε όλη τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και πέραν αυτής, φθάνοντας περιοχές όπως η Κεντρική Αφρική, η Σκανδιναβία και, μέσω του Δρόμου του Μεταξιού, μέχρι την Κίνα.