Πιάτο - Πορσελάνη - Κινεζική ko-sometsuke, Μινγκ.

Όμορφο και σπάνιο πιάτο από τα αρχικά εξαγωγικά πιάτα Jingdezhen του 17ου αιώνα (Ko-Sometsuke), που χρησιμοποιούνταν για τις ιαπωνικές τελετές τσαγιού. Ζωγραφισμένο με υπόστρωμα μπλε κοβαλτίου με το μοτίβο ενός λαγού που κοιτάζει το φεγγάρι, σύμβολο μακροζωίας. Φυλαγμένο με έξι χαρακτήρες Chenghua.

Ευαίσθητα τοποθετημένο με περίγραμμα με φύλλα, ζωγραφισμένο σε ζωηρό μπλε cobalt με κεντρικό μενταγιόν που απεικονίζει ένα καθιστό λαγό που κοιτάζει το φεγγάρι ανάμεσα στα χόρτα, περικυκλωμένο από μια ζώνη στιλιζαρισμένων κυμάτων και λουλουδιών. Το cavetto με εναλλασσόμενα λουλουδένια και τοπία πάνελ κάτω από μια μπλε γυαλισμένη άκρη. Η πίσω πλευρά φέρει ένα αμφιλεγόμενο σημάδι Chenghua nian zhi μέσα σε διπλούς κύκλους.

Αξιοσημείωτο, αυτό το παράδειγμα παρουσιάζει μια εξαιρετικά σπάνια παράλειψη διακόσμησης με κοβάλτιο σε μέρος του πάνελ του καβέττο — ένα ασυνήθιστο και πολύ επιθυμητό χαρακτηριστικό που αναδεικνύει την αυθόρμητη και πειραματική φύση της παραγωγής Ko-Sometsuke στα τέλη του 17ου αιώνα για την ιαπωνική αγορά.
Σημάδια Apocryphal Chenghua (成化年製) εντός διπλών κύκλων στη βάση.

Διάμετρος: 21,5 εκ.
Κατάσταση: άριστη – χωρίς ρωγμές, γραμμές τρίχας ή αποκαταστάσεις.

Προέλευση: Duran Arte, σετ έξι, Σεπτέμβριος 2023, lot 1019, δεν πωλήθηκε, ξανά τον Μάρτιο του 2024, το ίδιο σετ, δεν πωλήθηκε. Φαίνεται στα Christies (Γαλλία) Δεκέμβριος 2024, μόνο τρία αντικείμενα, lot 693, δεν πωλήθηκαν. Αγοράστηκε από εμένα το 2025, σετ δύο. Το ένα πιάτο με την απουσία του κοβαλτίου απεικονίστηκε στο Duran Arte το 2023 και επίσης εμφανίστηκε στις δημοπρασίες Christies.
Μέχρι στιγμής, γνωρίζω ότι υπάρχουν μόνο περίπου 8 από αυτά τα ακριβή πιάτα Moon και Rabbit σε όλο τον κόσμο. Τολμώ να πω ότι αυτό το πιάτο είναι το μόνο παράδειγμα με αυτό το είδος παραλείψεως σε όλο τον κόσμο.
Είμαι ενήμερος ότι οι Ιάπωνες αντιγράψαν αυτά τα πιάτα, αλλά η διαφορά που θα δείτε είναι ότι είναι πολύ λευκή πορσελάνη και πολύ λευκή περίμετρος.
Επίσης, είμαι ενήμερος για την έκφραση wabi-sabi, αλλά δεν νομίζω ότι αυτό ήταν σκόπιμο, είναι απλώς μια παραλείψη των ζωγράφων που συνέβη περίπου 400 χρόνια πριν.