Guillaume Lo-A-Njoe (1937–2020) was een Nederlandse kunstenaar met Surinaamse roots, vooral bekend als schilder en tekenaar. Geboren in Paramaribo Verhuisde in de jaren ’50 naar Amsterdam, waar hij het grootste deel van zijn leven werkte Studeerde aan de Rijksakademie van beeldende kunsten Lo-A-Njoe ontwikkelde een heel eigen, herkenbare stijl: Veel gebruik van krachtige kleuren en expressieve vormen Thema’s rond identiteit, migratie en cultuur Invloeden van zowel Europese moderne kunst als zijn Surinaamse achtergrond Zijn werk balanceert vaak tussen figuratie en abstractie Hij wordt gezien als een belangrijke stem binnen de Nederlands-Surinaamse kunstgeschiedenis. In een tijd waarin die perspectieven minder zichtbaar waren, bracht hij zijn eigen culturele achtergrond nadrukkelijk in zijn werk. Zijn werk is opgenomen in collecties van o.a. het Stedelijk Museum Amsterdam Hij exposeerde zowel in Nederland als internationaal Kort gezegd: Lo-A-Njoe was een pionier die persoonlijke en culturele identiteit een centrale plek gaf in zijn kunst, met een sterke, expressieve beeldtaal. Het werk “Yellow Face” past goed binnen zijn expressieve en thematisch geladen oeuvre. “Yellow Face” is een werk waarin – zoals de titel al aangeeft – een gezicht centraal staat, uitgevoerd in sterke, onnatuurlijke kleur (geel). Dat is typisch voor Lo-A-Njoe: kleur is bij hem niet realistisch, maar emotioneel en symbolisch. Kleurgebruik: Het felle geel trekt direct aandacht en kan verschillende dingen oproepen: vervreemding, identiteit, spanning of juist energie. Expressie: Het gezicht is meestal niet strak realistisch, maar eerder vervormd of gestileerd. Dat versterkt het gevoel van innerlijke beleving in plaats van uiterlijke gelijkenis. Lijn en vorm: Vaak zie je krachtige contouren en een vrije, bijna spontane manier van schilderen. Thematiek Zoals in veel van zijn werk raakt “Yellow Face” waarschijnlijk aan: Identiteit en zelfbeeld Culturele spanning of vervreemding De manier waarop mensen worden gezien of gelabeld De titel kan ook een bewuste, prikkelende lading hebben (denk aan hoe kleuren historisch gebruikt zijn om mensen te typeren), waardoor het werk een extra laag krijgt over perceptie en stereotypering. Hoe je het kunt lezen In plaats van een portret dat iemand exact afbeeldt, is het eerder: een psychologisch of symbolisch beeld van een mens Dat maakt het werk open voor interpretatie—wat jij erin ziet (emotie, spanning, identiteit) is eigenlijk onderdeel van het werk zelf. Prachtig ingelijst. Minimale beschadiging van de lijst - zie foto.