Wazon ceramiczny nawiązujący w kształcie do starożytnych waz greckich w typie amfora lutrofora. Jest to wysoki, smukły wazon, z długą, wąską szyją stanowiącą prawie połowę wysokości naczynia. Podstawę stanowi masywna, rozszerzona stopka, ozdobiona dekoracją reliefową. Brzusiec jest wyraźnie odcięty od podstawy ma wydłużony i jajowaty kształt. Płynnie wyrasta z niego szyja, o przewężonym kształcie przechodzącym w rozchylony kołnierz. Po obu stronach naczynia, symetrycznie pomiędzy górną częścią brzuśca a rozszerzonym wylewem umieszczone są pionowe, wysokie i cienkie uszy. Uszy mają formę wolutową i kwadratowy przekrój. Wazon na całej płaszczyźnie pokryty jest łączoną dekoracją reliefową i malarską. Na podłoże malowane farbami emaliowymi w kolorze zielonym, złamanym błękitem nałożona jest dekoracja wykonana w niskim reliefie. Wykorzystuje ona jeden z najbardziej popularnych motywów roślinnych w okresie Art Nouveau – kwiat maku. Dekoracja kwiatowa wije się w typowo secesyjny, serpentynowy sposób wzdłuż całego brzuśca i szyi wazonu. Kwiat maku stanowi centrum dekoracji i umieszczony jest pośrodku korpusu. Osadzony jest na wysokich łodyżkach i otoczony listkami. Dekoracja malarska kwiatów w przeciwieństwie do jednolitego kolorystycznie korpusu jest bardzo bogata i wielobarwna. Mak przedstawiony jest realistycznie przy użyciu szerokiej gamy kolorystycznej wykorzystującej różnorodne odcienie zieleni, czerwieni oraz żółci. Wytwórnia Longchamp została założona w 1830 roku przez Clauda Phal-Matiron, początkowo jako fabryka płytek. Trzy lata później zaczęła produkować również naczynia ceramiczne. W 1866 r. została przejęta przez jego syna architekta Phal-Blondo. Dwa lata fabryka przeszła na własność Marcela i Roberta Charbonnier, którzy powiększyli produkcję i nawiązali kontakt z artystami z ośrodka w Dijon (Trochot, Marie, Guillaume, Damann), aby stworzyć nowe modele i dekoracje. Po wojnie w 1947 roku powstała przy wytwórni przyzakładowa szkoła kształcąca przyszłych ceramików. Wytwórnia sprzedawała swoje wyroby w luksusowych domach towarowych takich jak Galeria Lafayette oraz La Samaritaine. W 2009 roku firma zamknęła swoje podwoje na stałe.