Francesco Guardi (1712-1793), Po - Veduta Veneziana Innevata

Przedstawienie Wenecji pod śniegiem to fascynujący temat, który zainspirował wielu artystów, szczególnie w XIX wieku, kiedy wyjątkowe opady śniegu i lodowiska na lagunie tworzyły rzadkie sceny dla malarstwa pejzażowego.

Widok wenecki – olej na blasze miedzianej, XIX wiek.

Wytworny i sugestywny widok Wenecji, wykonany olejem na miedzianej płycie, to ceniona i wyszukana technika, która nadaje niezwykłą jasność barw, głębię tonalną oraz dłuższą trwałość w porównaniu do płótna. Metalowe podłoże pozwala na precyzyjne oddanie detali architektonicznych i żywej jasności, co jest szczególnie cenione przez najbardziej wymagających kolekcjonerów.

Kompozycja przedstawia jeden z najbardziej ikonicznych zakątków Wenecji: Basen San Marco z Pałacem Dożów, ożywiony gondolami, łodziami i postaciami w ruchu, które z dużą wrażliwością oddają żywą i towarzyską atmosferę Wenecji XIX wieku. Równowaga perspektywiczna, mistrzowskie oddanie gotyckiej architektury oraz perłowe niebo, przetykane delikatnymi zmianami świetlnymi, świadczą o wykształconej ręce, głęboko osadzonej w wielkiej tradycji weneckiego pejzażu.

Dzieło idealnie wpisuje się w tradycję wielkich mistrzów vedutismo, nawiązując pod względem kompozycji i jasności światła do Canaletta, podczas gdy bardziej miękka pociągnięcia pędzla i dbałość o atmosferę nawiązują do bardziej lirycznych rozwiązań Francesco Guardi oraz do wrażliwości XIX-wiecznych ich następców. Obecność elegancko wkomponowanych postaci w przestrzeń miejską nawiązuje ponadto do post-settecentowej kultury figuratywnej Wenecji, zaktualizowanej według romantycznego gustu kolejnego stulecia.