Stefano Bargis (1916-1999) - Mattina d'inverno in Valle Bronda

Stefano Bargis (Busca, 1916 - 1999)
Tytuł: Zimowy poranek w dolinie Brondy
Technika: Olej na desce, 40 x 50 cm
Podpisano w prawym dolnym rogu.
Pochodzenie: Kolekcja Rossi, Mediolan


Stefano Bargis był jednym z najwybitniejszych interpretatorów piemonckiego malarstwa pejzażowego drugiej połowy XX wieku, głęboko zakorzenionego w swojej ojczyźnie. Dzieło „Zimowy poranek w dolinie Brondy” jest emblematycznym przykładem jego najsłynniejszej i najbardziej cenionej twórczości.
W kompozycji dominuje chłodna, świetlista paleta barw, w której biel śniegu współgra z szarościami i błękitami nieba i cieni. Delikatne i ostrożne pociągnięcia pędzla lirycznie opisują bezruch zimowego krajobrazu, uchwycając krystaliczne światło i unoszącą się atmosferę typową dla tej pory roku. Zdolność Bargisa do kreowania głębokiego poczucia spokoju i ciszy osiąga tu szczyt.
Dzieło, sygnowane w prawym dolnym rogu i namalowane na drewnie, może poszczycić się prestiżową proweniencją z mediolańskiej kolekcji „Raccolta Rossi”. Prezentowane jest w komplecie z ramą.

Szczegółowa analiza cech technicznych
Szczegółowa analiza cech technicznych
Dzieło Stefano Bargisa „Zimowy poranek w dolinie Brondy” jest przykładem tego, jak malarstwo może stać się narzędziem ekspresji poetyckiej.

Wsparcie i przygotowanie: stół
Bargis wybrał deskę o wymiarach 40x50 cm – sztywne podłoże, które znakomicie nadaje się do kontrolowanych i precyzyjnych pociągnięć pędzla. W przeciwieństwie do płótna, deska nie „wchłania” gestu, lecz wiernie go odtwarza. Pozwala to artyście pracować cienkimi, precyzyjnie zdefiniowanymi warstwami koloru, niezbędnymi do uchwycenia delikatności i przejrzystości zimowego światła. Gładka powierzchnia deski idealnie nadaje się do oddania gładkości śniegu i krystalicznych refleksów lodu.

Technika: Olej i światło
Mistrzostwo Bargisa tkwi w użyciu farby olejnej. Jego styl nie jest fakturalny i agresywny, lecz opiera się na tonacji i świetle. Konstruuje scenę za pomocą laserunków i wyrafinowanych zestawień barw. Jego paleta jest celowo ograniczona: dominują biele, wyrażone w nieskończonych odcieniach (od czystej bieli, przez błękitno-białą, po szaro-białą), aby przedstawić śnieg padający na światło lub w cieniu. Pociągnięcia pędzla są lekkie, niemal muśnięte, i służą do definiowania form bez ich obciążania: nagie gałęzie drzew są kreślone z finezją rysunku, a niebo stanowi miękkie tło, rozpraszające światło na cały krajobraz.

Podpis i pochodzenie: Pieczęcie wartościowe
Sygnatura, wyraźnie umieszczona w prawym dolnym rogu, stanowi element równoważący kompozycję i potwierdzający jej autentyczność. Jeszcze bardziej znacząca jest nota biograficzna dotycząca pochodzenia: „Raccolta Rossi, Mediolan”. Nie jest to szczegół techniczny w ścisłym tego słowa znaczeniu, lecz fundamentalny element historyczno-krytyczny. Wskazuje on, że dzieło zostało wybrane i jest własnością doświadczonego kolekcjonera, co nadaje mu rodowód, który podnosi jego prestiż i potwierdza jego wartość artystyczną na rynku. Wreszcie, rama towarzysząca obrazowi powinna być traktowana jako integralna część dzieła, dobrana tak, aby dopełniała chłodną tonację i cichą atmosferę sceny.