Les vieilles lanternes, conte nouveau, ou Allegorie faite pour ramener les uns et consoler les - 1785

Rzadko spotykana broszura (nieznana w Barbier), opublikowana anonimowo pod fałszywym adresem Pneumatopolis u Lucraina w 1785 roku.

Ten satyryczny tekst mógł być krytyką skierowaną przeciwko Franz-Antoine Mesmer (1734-1815).
Okoliczność, której nie można pominąć, ponieważ wyraźnie rysuje obraz człowieka i dodaje wiele do gniewu Cabaleurs, to fakt, że ci, którzy krzyczeli głośniej niż Menser był szarlatanem, że latarnie były jedynie iluzją i że efekt tego był niemożliwy i absurdalny, [...] spędzali całe noce, szukając w ciszy swoich laboratoriów sekretu Mensera, by przejąć jego korzyści.

Utworzony w eleganckiej oprawie z czerwonego półskóry, z grzbietem z pięciu nacięć ozdobionym rozetami i tytułem w złotych literach. Złocona krawędź. Lekko zacieniony grzbiet, drobne otarcia na końcach. Wnętrze dobrze zachowane, świeże i czyste, rzadkie ukłucia, strona tytułowa nieco brązowa. Dobry egzemplarz.

Franz Anton Mesmer, urodzony 23 maja 1734 roku w Iznang i zmarły 5 marca 1815 roku w Meersburgu, był lekarzem z Badenii, założycielem teorii magnetyzmu zwierzęcego, znanej jako «mesmeryzm».

Według Mesmera, ten magnetyzm zwierzęcy byłby zdolnością każdego człowieka do leczenia innych dzięki 'naturalnemu fluidowi', którego źródłem byłby magnetyzator, a który rozprzestrzeniałby za pomocą 'passe' na ciele, zwanych 'passes mesmériennes'. Tuż przed Rewolucją Francuską odniósł ogromny sukces w Paryżu, gromadząc znaczący majątek.
Postać kontrowersyjna za życia i aż do XXI wieku, jest uważana albo za oszusta, inspiratora okultyzmu i spirytualizmu XIX wieku; albo za prekursor hipnozy i psychologii dynamicznej; albo za lekarza Oświecenia, reprezentującego konflikty i sprzeczności swojej epoki.

Anonimowy
Stare latarnie, nowa opowieść, albo alegoria stworzona, by przyciągnąć jednych i pocieszyć innych. Prezenty dla wszystkich; z kluczem do śmiechu i nutami do płaczu.
Chez Lucrain., Pneumatopolis [Paryż]., 1785
21,5x13,5 cm. 100 s.