Cesarstwo Rzymskie (prowincjonalne). Commodus (AD 177-192). Pisidia, Antioch - (Bez ceny minimalnej )

Starożytni Rzymianie Prowincjonalni
PIZYDIA. Antiochia. Kommodus (177–192 n.e.). AE (21 mm, 4,43 g). ANTONINVS-COMMODVS, popiersie Kommodusa w wieńcu laurowym, w draperii i z kirysem, zwrócone w lewo, widziane od tyłu / COLONEIAE-ANTIOCHAE, Mężczyźni stojący zwróceni twarzą w twarz, głowa w prawo, w czapce frygijskiej, stopa na bukranionie po prawej stronie, trzymający w prawej ręce berło, w wyciągniętej lewej ręce symbol zwycięstwa; półksiężyc z tyłu, kogut stojący z lewej do lewej. RPC IV.3, 7377 (tymczasowe).

Samotne panowanie Kommodusa, w latach 180-192 n.e., jest często postrzegane jako punkt zwrotny, w którym rozpoczął się długi upadek Cesarstwa Rzymskiego. Kommodus pojawiał się w powieściach, sztukach i filmach fabularnych jako czarny charakter, ostatnio w filmowych eposach „Upadek Cesarstwa Rzymskiego” (1964) i „Gladiator” (2001). Syn powszechnie szanowanego „cesarza filozofa” Marka Aureliusza (161-180 n.e.), Kommodus był pierwszym cesarzem urodzonym „w purpurze” w 161 r. n.e. Marek uczynił go współaugustiańskimi w 177 r. n.e. Towarzyszył Markowi w kampanii wojskowej przeciwko Germanom w 178 r. n.e.; wyczerpany trudami Marek zmarł 17 marca 180 r. n.e. Uwolniony spod władzy posłusznego ojca, Kommodus natychmiast zawarł układ z Germanami i porzucił wszelkie dalsze plany podboju militarnego. Powróciwszy do Rzymu, oddał się rozrywkom i pozostawił rządzenie szeregowi faworytów, którzy rabowali publiczne pieniądze i wynosili się ponad innych.