Achille Comte - Musée d'histoire naturelle - 1854

Muzeum Historii Naturalnej. Kosmografia – Geologia – Zoologia – Botanika autorstwa M. Achille Compte. Paryż, Gustave Havard, 1854. Wymiary 30 x 21 cm, oprawa wydawnicza w płótnie, z kolorowymi i złoconymi nadrukami, złocone krawędzie, 272 strony. Tekst w języku francuskim. Ilustracje poza tekstem akwarelowane. W doskonałym stanie – normalne ślady użytkowania – częściowo oderwana folia ochronna (zobacz zdjęcie). Bez rezerwacji!


Achille Joseph Comte, urodzony 29 września 1802 roku w Grenoble (Isère) i zmarły 17 stycznia 1866 roku w Nantes, był francuskim lekarzem, profesorem historii naturalnej, zoologiem i fizjologiem.

Panoramica biograficzna
Comte studiował medycynę na Wydziale Medycyny w Paryżu, został asystentem i pracował w najbardziej prestiżowych paryskich szpitalach. Został zrekrutowany przez Jean Cruveilhiera i był jednym z założycieli Towarzystwa Anatomowego w Paryżu. Jednak po obronie pracy dyplomowej porzucił medycynę, obejmując stanowisko profesora nauk przyrodniczych w Collège Royal Charlemagne. Przez kilka lat był prezesem Société des Gens de Lettres (Towarzystwa Literatów) i członkiem licznych towarzystw naukowych. Do rewolucji w 1848 roku kierował biurem 'Compagnie Scientifique et Affaires Médicales' przy Ministerstwie Edukacji Narodowej. Zmuszony do odejścia z tego stanowiska, ale później doceniony za talent pedagogiczny, został dyrektorem Szkoły Przygotowawczej do Nauczania Wyższego w Nante, pod rządami Drugiego Cesarstwa.

Poślubiła Aglaé de Bouconville, wdowę po dramatopisarzu Jean-Louis Laya, który opublikował kilka dzieł teatralnych [1], a także 'Historia naturalna opowiadana młodym' lub 'Wystąpienie instynktów i zwyczajów zwierząt, poprzedzone krótkim omówieniem ras ludzkich' [2].

Dekoracja
Kawaler Legii Honorowej (1846)
Dzieła i publikacje

Achille Joseph Comte, Alfred Joseph Annedouche: Atlasa anatomii człowieka, Imprimerie de Ch. Lahure, [Paryż], [185?], tablica 12.
Jest autorem licznych publikacji, z wieloma wznowieniami, przeznaczonych do nauczania historii naturalnej na uniwersytetach i w instytutach szkolenia nauczycieli. W 1833 roku nadzorował wydanie, w księgarni medycznej Crochard, Królestwa zwierząt Georges'a Cuviera („zorganizowanego w metodiczne tablice przez J. Achille Comte”), pełny tekst online [archiwum] [3].

Krążenie krwi u płodu, opisane i narysowane, [Praca magisterska z medycyny, Paryż], 1827.
Badania anatomiczne i fizjologiczne dotyczące przewagi prawej ręki nad lewą, [z tabelami], Paryż, u autora, 1828, VIII-48 s. - [2 s. tabel], 22 cm.
Wspomnienie o historii naturalnej. Opis ptaków. Następnie prezentacja sztuki ich przygotowania i konserwacji, Paryż, Bazouge-Pigoreau i Londyn, Robert Tyas, [1838].
Królestwo zwierząt ułożone w tabelach metodologicznych, [z umieszczeniem na stronie tytułowej wzmianki „dzieło przyjęte przez Rady Królewskiej ds. Edukacji Publicznej do nauczania w college'ach i innych instytucjach uniwersyteckich”], Paryż, Fortin Masson, 1840, 1 tom ([2] s.) : 90 tabel; Folio, Tabele 81 x 57 cm.
Organizacja i fizjologia człowieka, wyjaśnione przy użyciu wyciętych i nałożonych na siebie kolorowych ilustracji (4. wydanie), Paryż, Les principaux libraires scientifiques, 1842, 1 tom ([IV]-204 s.); w-8, czytaj online [archiwum] na Gallica; piąte wydanie z 1845 roku, czytaj online [archiwum] na Gallica; szóste wydanie z 1851 roku, pełny tekst [archiwum].
Kompletny traktat o historii naturalnej, Paryż, F. Didot frères, w formacie in-12, 1844–1849.
Tom 1, "Zoologia. Ssaki", czytaj online [archiwum] na Gallica.
Tom 2, „Organizzazione comparata e fisiologia degli animali”, czytaj online [archiwum] na Gallica.
Tom 3, "Zoologia. Ssaki", czytaj online [archiwum] na Gallica.
Rodzina Jussieu, [nota o Antoine, Bernard i Laurent de Jussieu], [Paryż], [Langlois i Leclercq], [1846], 1 tom (s. 235-247): tablica; Nel-8.
Wykaz organizacji naukowych we Francji i za granicą, 1846.
Struktura i fizjologia człowieka: przedstawione za pomocą kolorowych, wyciętych i nałożonych na siebie ilustracji, Parigi, V. Masson et fils, 1861, 1 tom (252 s.): il.; in-8 + 1 atlas (7 s.-8 s. tablic; in-8.
Tablice ścienne z historii naturalnej. Zoologia, botanika, geologia. Legendy, [2. wydanie opublikowane przez Henri Bocquillon], Paryż, V. Masson et fils, 1869, In-18, 75 s., czytaj online [archiwum] na Gallica.
Struktura i fizjologia zwierząt przedstawione za pomocą kolorowych i na siebie nakładających się ilustracji, Paryż, G. Masson, 1875, 1 tom (252 strony): 8 tablic na stronie; format in-8 (12 x 18).
Budowa i fizjologia człowieka, wielokrotne wydania, Paryż, Masson, 1885.
Historia naturalna to badania naukowe dotyczące istot i obiektów obecnych w naturze, takich jak rośliny, zwierzęta i minerały.

Ta dyscyplina zajmuje się badaniem i opisem elementów życiowych oraz struktury społecznej różnych gatunków, obejmując konkretne dziedziny nauk przyrodniczych, takie jak biologia, botanika, zoologia, paleontologia i geologia.

Historia
Pochodzenie historii naturalnej sięga Arystotelesa, powszechnie uważanego za pierwszego naturalistę, oraz innych starożytnych filozofów, którzy zajmowali się analizą różnorodności świata naturalnego.

Historia naturalna, rozumiana jako nauka i opis składników natury, była zasadniczo statyczna aż do średniowiecza, kiedy to dzieła Arystotelesa zostały przyjęte w filozofii chrześcijańskiej, szczególnie przez Tomasza z Akwinu, tworząc podstawę teologii naturalnej.

W renesansie uczeni, zwłaszcza humanistyczni, powrócili do bezpośredniej obserwacji roślin i zwierząt, a wielu z nich zaczęło gromadzić wielkie kolekcje egzotycznych okazów i niezwykłych monstrów. Szybki wzrost liczby znanych organizmów wymusił wiele prób klasyfikacji i organizacji nowych gatunków w grupy taksonomiczne, aż do systemu Linneusza.

W 1561 roku Ulisse Aldrovandi promuje na Uniwersytecie w Bolonii nową katedrę poświęconą historii naturalnej.

W XVIII i XIX wieku termin 'historia naturalna' był często używany do odniesienia się do wszystkich aspektów opisowych, podczas gdy analityczne badanie natury powierzano filozofii naturalnej.

Wraz z powstaniem w Europie różnych gałęzi nauk biologicznych (fizjologia, botanika, zoologia, paleontologia…) sama „historia naturalna”, która wcześniej była głównym przedmiotem nauczania w kolegium nauczycieli, była coraz bardziej odsuwana na bok przez wyspecjalizowanych naukowców jako świat „amatorski”, raczej niż część nauki właściwej. Szczególnie w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych ta dyscyplina rozwijała się jako hobby, na przykład w badaniach nad ptakami, motylami i kwiatami.

Hobbystyczni kolekcjonerzy i specjaliści od historii naturalnej odegrali ważną rolę w tworzeniu dużych kolekcji historii naturalnej, takich jak w przypadku Narodowego Muzeum Historii Naturalnej Smithsonian Institution.

muzea historii naturalnej
Termin 'historia naturalna' stanowi część opisową nazw instytucji, takich jak Muzeum Historii Naturalnej w Londynie, Humboldt Museum für Naturkunde w Berlinie, Smithsonian's National Museum of Natural History w Waszyngtonie oraz American Museum of Natural History w Nowym Jorku, które publikują również czasopismo o nazwie 'Natural History'.

Muzea historii naturalnej, które czasami wywodziły się z pokojów ciekawostek, odegrały ważną rolę w powstaniu profesjonalistów w dziedzinach biologicznych i programach badawczych. Szczególnie w XIX wieku naukowcy zaczęli wykorzystywać swoje kolekcje historii naturalnej jako narzędzia dydaktyczne do lekcji oraz jako podstawę do badań morfologicznych.