Rogelio López Fernández del Castillo (1881-1955) - Paisaje





| € 40 | ||
|---|---|---|
| € 35 | ||
| € 30 |
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 123718
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Podpisane przez artystę na dole.
Dzieło jest oprawione w ramę z pewnymi śladami użytkowania.
Stan zachowania jest do przyjęcia, ale warto wspomnieć, że obiekt jest dość brudny.
Wymiary obrazu: 40 cm wysokości x 51 cm szerokości.
Wymiary ramki: 51 cm wysokości x 62 cm szerokości
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Biografia artysty
Rogelio López Fernández del Castillo (Puerto Real, Cádiz, 7 stycznia 1881 – El Masnou, Maresme, 10 marca 1955) był malarzem gaditano osiadłym w El Masnou.
Jako dziecko został sierotą i przeprowadził się do Madrytu, gdzie mieszkał jego starszy brat. Studiował malarstwo u Joaquína Sorolli. Miał za współlokatorów Manuela Benedito, Eduardo Chicharro i Álvaro Alcalá Galiano. W 1897 roku, mając 15 lat, zaprezentował się na Wystawie Narodowej w Madrycie. W kolejnych edycjach (1899, 1901 i 1904) zdobył kilka nagród. Zdobył także wyróżnienia na wystawach w Cádiz i w Kręgu Sztuk Pięknych w Madrycie. Wystawiał prace w Madrycie, Barcelonie, Paryżu, Cádiz, Olot i El Masnou (pośmiertnie), między innymi. W Barcelonie pokazywał je w sali wystawowej El Siglo, w Galeriach Pallarès, Galeriach Layetanas i w Sali Parés (1914 i 1915). Malował głównie pejzaże i portrety. Zajmował się także tworzeniem plakatów, na przykład dla Kasy Emerytalnej w Barcelonie.
Lata trzydzieste XX wieku osiedlił się w Katalonii, w El Masnou, gdzie mieszkał do końca życia. Podczas Drugiej Rzeczypospolitej był nauczycielem rysunku, malarstwa i rzeźby w Szkole Pracy oraz w Liceum w El Masnou. Prowadził także prywatne lekcje malarstwa w swoim domu, przy ulicy Rafael de Casanova 10. Był nauczycielem również malarza Eduarda Domènecha i Farré.
Znaczna część jego dziedzictwa malarskiego znajduje się w pinakotece Ratusza w El Masnou, mieszczącej się w Domu Kultury. Została ona podarowana przez jego wdowę, Rosę Albiol i Prius (Reus, 1892 – El Masnou, 1962). Jego prace znajdują się również w kolekcjach prywatnych oraz w towarzystwie sztuk pięknych Hiszpanii, Niemiec i Argentyny.
Podpisane przez artystę na dole.
Dzieło jest oprawione w ramę z pewnymi śladami użytkowania.
Stan zachowania jest do przyjęcia, ale warto wspomnieć, że obiekt jest dość brudny.
Wymiary obrazu: 40 cm wysokości x 51 cm szerokości.
Wymiary ramki: 51 cm wysokości x 62 cm szerokości
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
Biografia artysty
Rogelio López Fernández del Castillo (Puerto Real, Cádiz, 7 stycznia 1881 – El Masnou, Maresme, 10 marca 1955) był malarzem gaditano osiadłym w El Masnou.
Jako dziecko został sierotą i przeprowadził się do Madrytu, gdzie mieszkał jego starszy brat. Studiował malarstwo u Joaquína Sorolli. Miał za współlokatorów Manuela Benedito, Eduardo Chicharro i Álvaro Alcalá Galiano. W 1897 roku, mając 15 lat, zaprezentował się na Wystawie Narodowej w Madrycie. W kolejnych edycjach (1899, 1901 i 1904) zdobył kilka nagród. Zdobył także wyróżnienia na wystawach w Cádiz i w Kręgu Sztuk Pięknych w Madrycie. Wystawiał prace w Madrycie, Barcelonie, Paryżu, Cádiz, Olot i El Masnou (pośmiertnie), między innymi. W Barcelonie pokazywał je w sali wystawowej El Siglo, w Galeriach Pallarès, Galeriach Layetanas i w Sali Parés (1914 i 1915). Malował głównie pejzaże i portrety. Zajmował się także tworzeniem plakatów, na przykład dla Kasy Emerytalnej w Barcelonie.
Lata trzydzieste XX wieku osiedlił się w Katalonii, w El Masnou, gdzie mieszkał do końca życia. Podczas Drugiej Rzeczypospolitej był nauczycielem rysunku, malarstwa i rzeźby w Szkole Pracy oraz w Liceum w El Masnou. Prowadził także prywatne lekcje malarstwa w swoim domu, przy ulicy Rafael de Casanova 10. Był nauczycielem również malarza Eduarda Domènecha i Farré.
Znaczna część jego dziedzictwa malarskiego znajduje się w pinakotece Ratusza w El Masnou, mieszczącej się w Domu Kultury. Została ona podarowana przez jego wdowę, Rosę Albiol i Prius (Reus, 1892 – El Masnou, 1962). Jego prace znajdują się również w kolekcjach prywatnych oraz w towarzystwie sztuk pięknych Hiszpanii, Niemiec i Argentyny.

