Jacinto Conill Orriols (1914-1992) - Paisaje con puente

Dzieło jest podpisane przez artystę na dole i z tyłu.

Obraz jest osadzony w ramie.

Stan prac dobry

Wymiary dzieła: 50 cm wysokości x 73 cm szerokości

Wymiary ramki: 67 cm wysokości x 90 cm szerokości.

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Biografia artysty

Urodził się w Vic 30 stycznia 1914 roku i zmarł w tym samym mieście 12 kwietnia 1992 roku.

Kształcił się w swoim mieście, był znakomitym rysownikiem, a jego dzieła zawsze powstawały w naturze, w sercu natury.

Był jednym z wielu artystów, których młodość naznaczona była koszmarem wojny 1936 roku. Jego pierwsze obrazy ukazały się publicznie dopiero w 1942 roku.

Jego wystawy indywidualne rozpoczęły się w Sali Busquets w Barcelonie (1946, 1947, 1949). Kilka lat później przybył do Madrytu, gdzie jego pierwsza wystawa miała miejsce w 1955 roku w Salón Dardo, pod dyrekcją wnikliwego krytyka Gila Fillola. Następnie przeniósł się do nowej przestrzeni wystawienniczej Eureka przy Gran Vía, gdzie wystawiał w latach 1960, 1963, 1964, 1965, 1966 i 1968. Jego ostatnia wystawa, w 1969 roku, odbyła się w prestiżowym Salón Cano.

Wystawiał co roku w Barcelonie, w niedawno zamkniętej Sali Pinacoteca, a także w Bilbao, Walencji, Vitorii i oczywiście w Vic, swoim rodzinnym mieście.

Warto podkreślić nagrody, które otrzymał na Wystawach Narodowych w Madrycie. W 1950 roku zdobył trzeci medal za pracę „Topole i dęby”, a na Salonie Jesiennym kolejny medal za pracę „Mgła w lesie” i kolejną nagrodę w 1951 roku, pierwszy medal, za płótno „Zimowy deszcz”.


PLAC BUDOWY_

Jego malarstwo olejne emanuje intensywnym liryzmem, szarościami i perłowymi miękkościami szczerych akcentów, unikając nadmiernych i makabrycznych kontrastów.

Jego prace wymagają kilku pociągnięć pędzla, dlatego mają grubość i dobrą fakturę, stosowaną zgodnie z jego poczuciem estetyki i w celu określenia efektów.

Jego styl opisywany jest jako mieszanka szczerości przedstawienia, kunsztu wykonania i lirycznych dzieł, charakteryzująca się stonowanymi szarościami i perłowymi tonami.

Przede wszystkim mamy tu atrakcyjny typ figuracji, którą pod koniec swoich dni komponował z naturalizmem, mistrzostwem i entuzjazmem w swoim studio na Plaza de Vic.

Niektóre tytuły jego płócien wyraźnie odzwierciedlają jego wymagania estetyczne: „Zimowe popołudnie”, „Gaj”, „Młocka w Pirenejach”, „Dzień targowy”, „Mgła w katedrze w Vic”, „Deszcz”, „Łodzie na Costa Brava” itd.

Według Słownika biograficznego artystów Katalonii (1951) jego dzieła znajdują się w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Barcelonie oraz w licznych kolekcjach prywatnych, niektóre w Wooster (USA), Hawanie (Kuba) i Buenos Aires (Argentyna).

Bernardino de Pantorba w swojej książce „Katalońscy malarze pejzażowi” pisze o twórczości Conilla, że zawsze przedstawia ona szare, deszczowe, zimne aspekty tematów, które interpretuje z nieco lirycznym i melancholijnym akcentem. Drzewa, topole, rzeki, wioski, chmury, odległe krajobrazy – wszystko w jego obrazach jest przesiąknięte wilgocią.

Z rodzinnej Vic, z ukochanej przez niego wsi, artysta uchwycił niezwykle oryginalne, osobiste wizje, zawsze przesiąknięte poezją. Charakterystyczną cechą jego pejzaży są wysokie, nagie topole, zwilżone ledwo widoczną mżawką, która na nie pada.

W Madrycie znany był jako malarz mgły (bardzo trudnej, nawiasem mówiąc, do uchwycenia).

Poseł do Parlamentu Katalonii i radny ds. kultury Rady Miasta Vic powiedział na wystawie poświęconej artyście w 1995 roku: „Urodzony w Vic malarz Jacinto Conill w niezwykle autentyczny sposób uchwycił subtelne światło równiny Vic. Jego płótna przesiąknięte są tajemnicą; mgły i przezroczystości, które wykorzystuje w swoich pejzażach, nadają im nutę osobistego liryzmu”.

Całe życie poświęcone malarstwu i miłości do miasta. Z pewnością jego ukochana pamięć przetrwa dzięki jego twórczości.