Scuola Veneta (XVIII) - Ritratto di fanciulla

Portret kobiecy, przedstawiony tutaj, olej na płótnie, datowany na koniec XVII wieku i pierwsze dekady XVIII wieku, wykazuje silne elementy stylistyczne nawiązujące do środowiska malarskiego Veneto-Emiliano.

Przedstawiona figura to idealizowana dama, ukazana od połowy tułowia, owinięta w efektowny strój ozdobiony delikatnymi haftami i złotymi koronkami. Ma na sobie szeroki kapelusz ozdobiony białym piórem, co sugeruje odniesienie do arystokratycznej elegancji lub pastorałowego przebrań, często obecnych w portretach kobiecych o gustach galant. Przy szyi nosi czerwone perły, które podkreślają harmonijną kolorystykę opartą na odcieniach ziemi, pełniącą funkcję ozdobną.

Twarz, otoczona masą parujących włosów, charakteryzuje się dużymi oczami i żywym spojrzeniem: z różowymi policzkami i małymi ustami, zgodnie z idealizowanym kanonem piękna późnobarokowego. Cera jest perłowa, niemal subtelna, i wyłania się z ciemnego tła, miękko podkreślając objętości światłem. Materia malarska jest gęsta, z pociągnięciami pędzla, które przedstawiają kwiaty i roślinność — floris decor — pochwałę młodości, a także vanitas.

Kompozycja i efekt świetlny nawiązują do tradycji XVII wieku, już przełamaną przez elegancję XVIII wieku, w której chiaroscuro służy bardziej do tworzenia atmosfery niż do rzeźbienia ciała. Ciemne, niemal jednolite tło podkreśla centralność postaci, tworząc efekt teatralny.

Dzieło prezentuje się jako wyrafinowany przykład portretu alegorycznego lub fantazyjnego, prawdopodobnie elementu serii dekoracyjnej, w której postać kobieca staje się wyrazem uprzejmości, światowości i stylu, zgodnie z formalizmem veneto, już przenikniętym przez psychologiczną głębię.

Obraz został odrestaurowany i ponownie oprawiony w zeszłym wieku. Na lampie UV widać mimetyczne odtworzenia chromatyczne.

Pochodzi z dworu z Marche.

Dopełnieniem dzieła jest nowsza i postarzała rama, w podziękowaniu.

Wymiary: 63 cm x 51 cm.