Davide Cocozza - Rarissimo schizzo per progetto su Cavallo

Rarissimo szkic studium figury konia; wykonany techniką akrylową i chińską japońską na papierze o gramaturze 300 gramów.

Davide Cocozza urodził się w Bari w 1982 roku, w kraju pełnym światła i morza, co głęboko wpłynęło na jego artystyczną wrażliwość.
Od młodości wykazywał naturalną fascynację rysunkiem i malarstwem, rozumianymi nie jako zwykła technika, lecz jako język służący do pojmowania świata.
Po Liceum Artystycznym kształcił się na Akademii Sztuk Pięknych w Rzymie, gdzie uzyskał dyplom z wyróżnieniem w dziedzinie malarstwa.
Kto wchodzi w kontakt z pulsującym sercem sztuki współczesnej, między atelier, muzea a eksperymentami performatywnymi.

Równocześnie pogłębia on studiowanie arteterapii, przekonany, że sztuka może stać się narzędziem leczenia, słuchania i przemiany.
Jego ścieżka rozwoju obejmuje wiele poziomów: artysta wizualny, performer, nauczyciel i arteterapeuta.
Malarstwo Cocozzy jest natychmiast rozpoznawalne: zwierzęta, figury symboliczne, spojrzenia frontalne, które zadają pytanie widzowi.
To obrazy mówiące o kruchości, odpowiedzialności, o człowieczeństwie na krawędzi.

Wystawia w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych we Włoszech i za granicą, uczestnicząc w biennale, targach i projektach międzynarodowych.
Otrzymuje nagrody i wyróżnienia, w tym Premio D’Annunzio oraz wzmianki na ważnych przeglądach sztuki współczesnej.
Obok malarstwa rozwija silną praktykę performatywną, w której ciało i gest stają się denuncjacją i modlitwą świecką.

Jako kurator i dyrektor artystyczny tworzy wielkie wydarzenia kulturalne, w tym biennale i wystawy zbiorowe skupione na tematach środowiskowych i społecznych.
Jej wizja sztuki jest głęboko etyczna: obraz nigdy nie jest neutralny, lecz zajmuje stanowisko.
Jako nauczyciel, wprowadzaj tę świadomość do szkół, kształtując nowe pokolenia poprzez sztukę jako doświadczenie ludzkie, a nie tylko estetyczne.

Dziś Davide Cocozza mieszka i pracuje w Puglii, kontynuując spójną i pasjonującą się działalność badawczą.
Sztuka, która nie prosi tylko o bycie oglądaną, lecz zrozumianą.
A przede wszystkim, dzielona.