José Luis Solá Ferrer (1945) - Fleurs et calme

Pictura Subastas prezentuje to wspaniałe dzieło sztuki należące do Solà Ferrer, które przedstawia pejzaż naturalny widziany z wnętrza lasu, gdzie pionowość drzew i delikatność otoczenia przekazują spokój, introspekcję i równowagę. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.

Wymiary z ramą: 48x54x4 cm.
· Wymiary bez ramy: 33x41 cm.
Olejek na płótnie podpisany ręcznie przez artystę w lewym dolnym rogu, Solà Ferrer.
Element jest w dobrym stanie zachowania.
Obraz jest sprzedawany z piękną ramą (wliczoną w cenę aukcji jako prezent).

Dzieło pochodzi z ekskluzywnej kolekcji prywatnej w Gironie.

Ważna uwaga: zamieszczone fotografie stanowią integralną część opisu partii.

Obrazek zostanie profesjonalnie zapakowany przez eksperta z IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), przy użyciu materiałów wysokiej jakości, aby zapewnić jego ochronę. Cena wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego pakowania, jak i sam transport.
Wysyłka zostanie zrealizowana przez Correos, GLS lub NACEX z możliwością śledzenia. Dostępne wysyłki na skalę międzynarodową.



Ta scena ukazuje nam krajobraz naturalny ukazany z głęboko osobistej i refleksyjnej perspektywy, gdzie elementy otoczenia organizują się bardziej na podstawie odczuć niż dosłownego opisu przestrzeni. Scena wydaje się obserwowana z wnętrza lasu lub z jego granic, co tworzy wrażenie intymności i skupienia. Od pierwszego momentu kompozycja przekazuje ciszę i spokój, jakby krajobraz zawisł w chwili zawieszenia, pełnej opanowanego spokoju.
Na pierwszym planie wyróżniają się wysokie, stylizowane pnie drzew, które przebiegają pionowo przez scenę, pełniąc funkcję naturalnych kolumn, które strukturyzują całą kompozycję. Te formy pionowe nie tylko wyznaczają przestrzeń, ale także kierują wzrok ku tłu, ustanawiając stały rytm wizualny. Pnie wydają się uproszczone, z miękkimi konturami i tonami chłodnymi i ciepłymi, które się przeplatają, wzmacniając wrażenie głębi i fizycznej bliskości z otoczeniem.
Środkowy plan otwiera się na bardziej odsłoniętą strefę, gdzie teren i roślinność rozciągają się w delikatnych, stonowanych odcieniach. Zieleń, ochra i błękity mieszają się naturalnie, sugerując łąki, pola lub prześwity między drzewami. Brak szczegółowych detali pozwala, by pejzaż oddychał, a widz uzupełnił scenę własną percepcją, wzmacniając evocujący charakter dzieła.
W tle krajobraz zanika w serii wzgórz i mas ziemi, które łączą się z niebem. Kształty stają się bardziej abstrakcyjne i mniej wyraźne, co zwiększa wrażenie odległości i głębi. Horyzont nie jest wyraźnie zaznaczony, lecz zasugerowany, co przyczynia się do tworzenia otaczającej atmosfery, w której ziemia i niebo wydają się płynnie łączyć.
Kolor odgrywa kluczową rolę w przekazie emocjonalnym całości. Nie jest używany w sposób opisowy, lecz wyrazisty, z naciskiem na harmonię barw i równowagę wizualną. Kontrasty są umiarkowane, a przejścia między odcieniami odbywają się płynnie, wzmacniając wrażenie spokoju i kontemplacji. Wszystko na scenie zachęca do powolnego, niemal medytacyjnego obserwowania.
Ogólnie rzecz biorąc, obraz ukazuje poetycki i spokojny widok krajobrazu naturalnego, gdzie drzewa, pola i horyzont łączą się w zrównoważoną kompozycję, przekazującą spokój, introspekcję i głębokie połączenie z naturą.