École catalane (XX) - NO RESERVE - Horizon en flammes

Pictura Subastas prezentuje to wspaniałe dzieło sztuki należące do szkoły katalońskiej, które ukazuje emocjonalną intensywność zachodu słońca, gdzie światło i kolor wyrażają spokój, przejście i ulotne piękno końca dnia. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.

Wymiary dzieła: 38x46x1 cm.
Oleje na płótnie podpisane odręcznie przez artystę na dole po prawej stronie.
Element jest w dobrym stanie zachowania.

Dzieło pochodzi z ekskluzywnej kolekcji prywatnej w Gironie.

Ważna uwaga: zamieszczone fotografie stanowią integralną część opisu partii.

Obrazek zostanie profesjonalnie zapakowany przez eksperta z IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), przy użyciu materiałów wysokiej jakości, aby zapewnić jego ochronę. Cena wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego pakowania, jak i sam transport.
Wysyłka zostanie zrealizowana przez Correos, GLS lub NACEX z możliwością śledzenia. Dostępne wysyłki na skalę międzynarodową.



Ten obraz otwiera się przed oczami jak płonący i głęboki horyzont, na którym niebo i morze zdają się zlewać w cichim dialogu pełnym emocji. Scena przekazuje uczucie intensywnego zachodu słońca, w którym światło dnia opiera się zniknięciu i barwi wszystko ciepłymi, otulającymi tonami. Niebo zajmuje dużą część kompozycji i jest żywe, dynamiczne, niemal pulsujące, jakby każda chmura była nasycona własną energią. Atmosfera jest gęsta i otulająca, zachęcając widza do zatrzymania się i spokojnego kontemplowania, jakby czas zwolnił przed tym pejzażem.
Dominująca gama barw oscyluje wokół głębokich czerwieni, rozpalonych pomarańczy i ciemnych ochrów, które splatają się w sposób organiczny. Te kolory wywołują uczucie ciepła i dramatyzmu, ale także skupienia i spokoju. Kontrast między najciemniejszymi obszarami nieba a centralnym blaskiem tworzy naturalny punkt przyciągania, rodzaj świetlistego jądra, które wydaje się wyłaniać z horyzontu. Ta światłość nie jest agresywna, lecz raczej otulająca, jak ostatni oddech słońca przed ukryciem się.
Morze ukazuje się jako spokojna, niemal nieruchoma powierzchnia, subtelnie i fragmentarycznie odzwierciedlająca intensywność nieba. Linia horyzontu pełni funkcję osi równowagi, dzieląc dwa światy: górny, pełen siły i ruchu, oraz dolny, bardziej spokojny i refleksyjny. Na wodzie złote i pomarańczowe odbicia delikatnie się wydłużają, tworząc wrażenie głębi i ciągłości, jakby światło powoli sunęło w kierunku widza.
Scena nie ukazuje konkretnych elementów ani rozpoznawalnych figur, co wzmacnia jej charakter evocador i uniwersalny. Widz nie stoi przed konkretnym miejscem, lecz przed emocją, stanem ducha. Niebo zdaje się opowiadać historię zmiany, przejścia, podczas gdy morze słucha tego w milczeniu. Ta brak narracyjnych szczegółów pozwala każdemu na projekcję własnych wspomnień, odczuć czy pragnień na obraz.
Ogólnie rzecz biorąc, obraz przekazuje potężne uczucie głębokiego spokoju i melancholii, połączone z pięknem efemerycznego momentu. To dzieło, które zachęca do introspekcji, ciszy i długiej kontemplacji, gdzie siła koloru i rozległość przestrzeni stają się prawdziwymi bohaterami, pozostawiając trwały ślad emocjonalny u obserwatora.