Albert de Lapparent - Traité de Géologie - 1906

Opublikowany w Paryżu przez Masson w 1906 roku, ten Traktat geologii Alberta de Lapparent (1839-1908) przedstawia się, w tym piątym i ostatnim wydaniu „przebudowanym i znacznie rozszerzonym”, w trzech tomach formatu in-8: tom I, Zjawiska obecne; tom II, Geologia właściwa; tom III, Geologia historyczna.

Pierwszy tom poświęcony jest procesom geologicznym w działaniu (erozji, sedymentacji, wulkanizmowi, tektonice), będąc prawdziwą syntezą geologii fizycznej i geografii fizycznej, drugi zaś architekturze skorupy ziemskiej i podstawowym zasadom geologii strukturalnej, podczas gdy trzeci opisuje historię terenów, systemy stratygraficzne i paleontologię, ze szczególnym naciskiem na stratygrafię precyzyjną, cenioną przez autora.

W tej edycji z 1906 roku dzieło zostało wzbogacone o 883 ryciny, figury, przekroje, mapy i nowe dane. Jest to najbardziej kompletna i dopracowana forma tego wielkiego klasyka nauk o Ziemi. Znajdują się tu rozwinięcia, które stały się symboliczne, dotyczące stratygrafii Nordy i Normandii, terenów kredowych i trzeciorzędowych, a także zjawisk czwartorzędowych (loess, morfologia glacjalna), tematy kluczowe dla badań autora i nadal poszukiwane w historii geologii, paleontologii i kartografii geologicznej.

Obejmy są wykonane z pół-basanu w kolorze fauve marbrée, z fałsowanym grzbietem, tytułami i ornamentami złoconymi, z wkładkami z motywami powtarzającymi się, XVI, 2014 s., [1] f. (errata). Ogólnie w dobrym stanie, choć z drobnymi uszkodzeniami: skóra jest lekko przetarta i popękana na grzbiecie, odcisk aż do strony 8 tomu I, jakby kamyk został wciśnięty przez okładkę, a mała krawędź wgnieciła papier, pojawiają się też drobne przebarwienia na stronach, czasami rozległe, oraz inne drobne uszkodzenia.

Albert de Lapparent (1839-1908) jest jednym z wielkich nazwisk francuskiej geologii końca XIX wieku, profesor geologii, mineralogii i geografii fizycznej, członek Akademii Nauk oraz sekretarz wieczny tej instytucji tuż przed swoją śmiercią. Były uczeń École polytechnique i École des mines, brał udział w opracowaniu mapy geologicznej Francji i przyczynił się do popularyzacji nowoczesnej geografii fizycznej na Sorbonie, w kontekście, gdy geologia staje się dyscypliną kluczową pomiędzy naukami przyrodniczymi, eksploracją górniczą a wielkimi pracami (loess, tunel pod kanałem La Manche, rzeźba terenu, stratygrafia). Jego nazwisko pozostaje związane, zarówno dla świata naukowego, jak i dla wykształconej publiczności, z tym Podręcznikiem geologii, którego piąte wydanie stanowi ostateczny jego efekt.