Bernard Aubertin (1934-2015) - Tableau clous

To historyczne i niezwykle rzadkie dzieło, stworzone w 1967 roku, w pełni wpisuje się w radykalną myśl ruchu Zero i stanowi część jednego z najbardziej ikonicznych cyklów artysty: czerwonych monochromatycznych kompozycji z gwoździami, stanowiących konkretny przejaw jego koncepcji „wizualnego skupienia” i napięcia materialnego.

Ten Tableau Clous jest szczególnie ważny ze względu na swoje cechy konstrukcyjne typowe dla prac z lat 60.: gwoździe, w bardzo dużej i gęstej ilości, są wbite z końcówką w deskę, a nie z końcówką do góry, co jest cechą charakterystyczną tylko dla najwcześniejszych Tableau Clous wykonanych przez artystę w latach 60.; podparcie dzieła stanowi surowa, nieregularna i unikalna deska z drewna, a nie standardowe tabliczki, które artysta używał w seryjnej produkcji pod koniec lat 60. i na początku lat 70.

Te dwie cechy szczególne nadają dziełu dużą i istotną unikalność pod względem jakości kompozycyjnej i historyzacji.

Dzieło przedstawia skupiska bardzo gęsto ułożonych gwoździ, skierowanych ostrzem w dół, co jest znaczącym wyborem w twórczości Bernarda Aubertina i jest szczególnie typowe dla jego prac z lat 60., okresu, w którym kształtował swój język z większą rygorystycznością i gęstością. Ta struktura materialna z gwoździami potęguje trójwymiarowość i głębię, podkreślając zainteresowanie artysty relacją między kolorem a materią.

Dzieło studiowane, odczute i wybrane przez artystę, potężne wyrażenie koncepcyjne i wizualny efekt.

Dzieło wyróżnia się także dużą matericznością użytego czerwonego pigmentu oraz charakterem gestualnym, które odzwierciedlają koncepcyjną siłę, jaką Aubertin zamierzał wyrazić w tym dziele.

Proponowany Tableau Clous jest zarchiwizowany w Archiwum Oficjalnym Bernard Aubertin, jest do niego dołączony certyfikat autentyczności i archiwizacji wydany.