Masahisa Fukase - Yoko - 2025

Yoko
Masahisa Fukase


Oryginalnie opublikowana w 1978 roku, 'Yoko' Masahisy Fukasego jest uznawana za kluczową serię w jego dorobku, jednak od dawna była wycofana z druku. Teraz, po prawie pół wieku, ta niezwykła fotoksiążka powraca, ożywiona pełnym wsparciem Yoko Miyoshi (dawniej Fukase), modelki i muzy Fukasego, oraz pod starannym nadzorem Toma Kosugi, dyrektora Archiwów Masahisa Fukasego. To nowe wydanie reprintu wiernie zawiera wszystkie fotografie i teksty z oryginalnego wydania.
Dodatkowo, zawiera nowo wprowadzone elementy: teksty z tamtego okresu, odwołujące się do czasu pierwotnej publikacji, esej autorstwa Masako Toda oraz serdeczną wiadomość od Yoko Miyoshi z okazji tego ponownego wydania. Każdy aspekt projektu i kompozycji książki został starannie opracowany, aby potwierdzić znaczenie tego arcydzieła oraz upływ czasu, jaki przetrwało.

Fukase i Yoko poznali się w 1963 roku i pobrali w 1964 roku. W latach 60. mieszkali razem jako nowożeńcy w bloku mieszkalnym Soka-Matsubara, gdzie Fukase zaczął fotografować Yoko. W latach 70. kontynuował uchwytywanie jej w różnych miejscach, w tym w swoim rodzinnym Hokkaido, jej rodzinnym mieście Kanazawa, a także w Izu, Kyoto i innych miejscach. Jesienią 1973 roku Fukase stworzył serię zatytułowaną Untitled (From the Window), dokumentującą eleganckie pozę Yoko każdego ranka, gdy wychodziła do pracy, z okna na czwarte piętro ich domu, używając teleobiektywu. Te fotografie były publikowane od czasu do czasu w latach 1964–1976 w magazynie Camera Mainichi.
W 1974 roku prace Fukasego zostały włączone do wystawy Nowa Japońska Fotografia w Museum of Modern Art (MoMA) w Nowym Jorku. W tym okresie para podróżowała do Nowego Jorku, a sceny z tej podróży zostały również uwiecznione na jego fotografiach.

Nieustanne dążenie Fukase'a do samopoznania skłoniło go do tego, by nieustannie kierować swój aparat na siebie i swoją rodzinę.
Jak zauważył Tomo Kosuga, życie prywatne Fukase stało się sztuką, czyniąc osobiste publicznym i stopniowo prowadząc do „paradoksu, w którym wydawało się, że są razem wyłącznie dla fotografii”. (Fragmenty z „Retrospektywy Masahisy Fukase 1961-1991”) Para rozwiodła się w 1976 roku, a dwa lata później ukończono fotoksiążkę Yoko (wydaną przez Asahi Sonorama). Na okładce znajdowało się zdjęcie Yoko w kimono, patrzącej przez rozbite szkło rozchodzące się na zewnątrz, mocny i poruszający obraz, który oddawał istotę ich skomplikowanego związku.

W tej nowej edycji reprintu format książki został poszerzony, aby wzmocnić obecność każdej fotografii, a okładka również została odnowiona. Dodatkowo, strony z krukami — złowieszczymi, lecz poetyckimi symbolami, które wydawały się przepowiadać przyszłość pary — są teraz ułożone z większym spokojem i rozwagą, zachęcając widzów do głębszego zaangażowania się w każdą z nich.
Przy ponownym rozważeniu 'Yoko' należy zapytać: co ostatecznie uchwycił Fukase swoim obiektywem? Na tle ducha epoki, fotoksiążka rozważa zasadnicze pytanie fotografii — naturę relacji między dwoma osobami.
Mamy nadzieję, że to „Yoko”, z jej wyzwoloną skalą i głęboką wrażliwością, rozwinie skrzydła i ponownie wzleci, swobodnie szybując w teraźniejszości i rezonując na nowo w naszym czasie.



Niezależnie od tego, czy nazywamy to miłością czy lustrem, jest to niewątpliwie jedno i to samo — głęboka wspólnota z drugim.
── Masako Toda (historyk fotografii)

Oto zapis fotografii wykonanych przez jednego mężczyznę na jedną kobietę przez okres ponad dziesięciu lat.
── Shoji Yamagishi