Tom Wood - Bus Odyssey (MINT CONDITION, SHRINK-WRAPPED) - 2001

To jest pierwsza aukcja najlepszych albumów fotograficznych organizowana przez 5Uhr30.com, rozpoczynająca się w 2026 roku.
Ponad sto wspaniałych przedmiotów z mojej osobistej kolekcji oraz z ostatnich nabytków.

Rzadka okazja na zakup tego świetnego, coraz bardziej poszukiwanego albumu fotograficznego autorstwa Toma Wooda – w całkowicie nowym stanie.

Tom Wood jest znany z 'Looking for Love' i 'All zones off peak' (Martin Parr, The Photobook, tom 1, strona 308).

Nowy, nietknięty, nieczytany; nadal oryginalnie zapakowany w folię z plastiku wydawcy.
Stan kolekcjonerski.

To jest dużo według 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy).
Gwarantujemy szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochrony transportu, 100% ubezpieczenia transportowego i oczywiście łączoną wysyłkę - na cały świat.

Thomas Wood, urodzony w 1951 roku, jest irlandzkim fotografem ulicznym, portrecistą i fotografem krajobrazowym, mieszkającym w Wielkiej Brytanii. Wood jest najbardziej znany ze swoich fotografii z Liverpoolu i Merseyside z lat 1978–2001, "na ulicach, w pubach i klubach, na targach, w miejscach pracy, parkach i na stadionach piłkarskich" — przedstawiających "obcych, mieszających się z sąsiadami, rodziną i przyjaciółmi." Jego prace ukazały się w kilku książkach, były szeroko prezentowane na wystawach indywidualnych i otrzymały nagrody. Ma retrospektywną wystawę w Walker Art Gallery w Liverpoolu do 7 stycznia 2024 roku.
(Wikipedia)

Hatje Cantz, Ostfildern-Ruit. 2001. Pierwsze wydanie, pierwsze druki.

Twarda oprawa (według wydania). 235 x 235 mm. 119 stron. Zdjęcia: Tom Wood. Redakcja: Sylvia Böhmer. Tekst w języku angielskim.

Świetny album fotograficzny - w idealnym stanie.
Opublikowano z okazji wystawy w Muzeum Suermondt-Ludwig w Akwizgranie w 2001 roku.

Wood urodził się i wychował w hrabstwie Mayo na zachodzie Irlandii. Jego rodzina wyemigrowała do Anglii w okresie dojrzewania, gdy jego matka, katoliczka, została zmuszona do wyjazdu po ślubie z ojcem, protestantem. Szkolenie jako malarz konceptualny odbył w Leicester Polytechnic w latach 1973–1976. Obszerne oglądanie filmów eksperymentalnych skłoniło go do fotografii, którą jest samoukiem. Eksplorował 'wielorakość formalnie odmiennych motywów i cytatów' z podejściem 'znacznie bardziej płynnym niż obecne konwencje post-konceptualnej fotografii czy fotoreportażu'. W 1978 roku Wood przeprowadził się do Merseyside, a w 2003 do North Wales, gdzie pracuje jako wykładowca na część etatu w Coleg Llandrillo Cymru.
Fotografował głównie w Liverpoolu i Merseyside w latach 1978–2001, głównie jako fotografię uliczną "na ulicach, w pubach i klubach, na targach, w miejscach pracy, parkach i na boiskach piłkarskich" — z "nieznajomymi, mieszającymi się z sąsiadami, rodziną i przyjaciółmi." Jednocześnie pracował nad długoterminowym studium krajobrazu na zachodzie Irlandii, w Północnej Walii i Merseyside. Od momentu, gdy jego rodzina wyjechała, corocznie wraca na zachód Irlandii. Od 1988 roku regularnie pracuje z wideo, nagrywając życie rodzinne.
Zdjęcia z pierwszej książki Wooda i jego najsłynniejszej serii, Looking For Love (1989), ukazują ludzi z bliska i osobiście w disco pubie Chelsea Reach w New Brighton, Merseyside, gdzie regularnie fotografował w latach 1982–1985. Następnie ukazała się książka All Zones Off Peak (1998), opisana w The Photobook: A History tom 2. All Zones Off Peak zawiera fotografie z 18 lat jazdy autobusami Liverpoolu podczas jego 'bus odyssey' od 1978 do 1996 roku — wybrane spośród około 100 000 negatywów. Kolejne to People (1999) oraz retrospektywna książka Photie Man (2005), stworzona we współpracy z irlandzkim artystą Padraigiem Timoneyem. Jego prace znajdują się w zaktualizowanym wydaniu Bystander: A History of Street Photography (2001).
Pierwsza główna wystawa Brytyjska Wooda, Men and Women, odbyła się w The Photographers' Gallery w Londynie w 2012 roku. Jego pierwsza pełna retrospektywa w Wielkiej Brytanii miała miejsce w National Media Museum w Bradfordzie w 2013 roku. Jego fotografie krajobrazowe po raz pierwszy zostały zaprezentowane w 2014 roku.
Krytyk Sean O'Hagan opisał Wooda jako 'pioniera w dziedzinie kolorystyki', 'fotografa, dla którego nie ma zasad', z 'instynktownym podejściem do fotografowania ludzi z bliska i osobiście' oraz zacytował fotografa Simona Robertsa, mówiącego, że zdjęcia Wooda 'w jakiś sposób łączą surowość i intymność, unikając zarzutów o voyeurizm i naruszenie prywatności, które często towarzyszą tego rodzaju pracom.' Phill Coomes z BBC News napisał, że 'gdziekolwiek zostały zrobione, jego zdjęcia zawsze zdają się mieć ślad ludzkiego istnienia, a w centrum ich są życie, które przechodzi przez przedstawione przestrzenie.' Krytyk fotografii z The New Yorker, Vince Aletti, opisał styl Wooda jako 'luźny, instynktowny i celny', dodając, że 'sprawia, iż Martin Parr wygląda na formalistę'.
(Wikipedia)