Lou Loeber (1894-1983) - Geranium / De Stijl

Lou Loeber (1890-1973) Geranium z La Lune en Rodage III

Medium: Sitodruk
Materiał: Papier
Wymiary: 30 x 30 cm
Redaktor: Edition Panderma, Bazylea
Rok: 1928 / wydano 1977
Wydanie: To jest nieoznaczona numerem kopia spośród 230 wydań.
Podpis: Podpisano i opatrzono datą oraz tytułem „Geranium” ołówkiem.

Pochodzenie
Wydanie Panderma, Carl Laszlo, Bazylea
Galerie von Bartha, Basel
Kolekcja prywatna, Bazylea

Stan / Renowacja:
Dobrze, przymocowane do szarego kartonu o wymiarach 32 x 32 cm.

Dodatkowe informacje:
Rzadka, limitowana edycja przenośnej kolekcji sztuki powojennej i współczesnej La Lune en Rodage III. Jest to nienumerowany egzemplarz 230 wydań (65 hors commerce było nienumerowanych) i część trzeciej serii książek La Lune en Rodage. La Lune en Rodage została opublikowana w trzech tomach w latach 1960, 1965 i 1977, zawierających łącznie około 180 dzieł sztuki, które przedstawiają scenę awangardy artystycznej między latami 50. i 70. Dzieła sztuki zostały zebrane przez Carla Laslzo i obejmowały największych artystów tamtych czasów, którzy przyczynili się do powstania ważnych dzieł, często stanowiących punkt zwrotny w ich twórczości i karierze: na przykład praca Enrico Castellaniego jest jego pierwszym udokumentowanym dziełem graficznym, a wielokrotny Achrome Piero Manzoniego jest jedynym wyprodukowanym przez artystę.

Biografia
Louise Marie Loeber (Lou Loeber) urodziła się w Amsterdamie, była holenderską artystką. Oprócz malarstwa była też malarką na szkło, ilustratorką i etnografką (suchym), która pracowała głównie w sposób niefiguracyjny, abstrakcyjno‑geometryczny i abstrakcyjno‑figuracyjny. Loeber uczęszczała do Państwowej Akademii Sztuk Pięknych w Amsterdamie od 1915 do 1918 roku. Opuszczała akademię wcześniej, gdyż uważała ją za zbyt konserwatywną. W 1919 roku poznała Toona Verhoefa, malarza, który wprowadził ją w socjalizm, De Stijl, kubizm i modernizm. Zainspirowana przez Alberta Gleizesa, Le Corbusiera i Mondriana, jej prace stały się bardziej powściągliwe i czyste. Krótko potem Loeber zaczęła pogłębiać związek między sztuką nowoczesną a socjalizmem, po czym postanowiła mnożyć swoje prace i utrzymywać niskie ceny. W 1931 roku poślubiła artystę Dirka Koninga, który podobnie jak Loeber był pacifistą, postępowym malarzem, weganinem i socjalistą. Preferowała tematy przemysłowe i technologiczne, które tłumaczyła na linie i kształty. Niemniej Loeber uważała całkowicie abstrakcyjną sztukę za elitarystyczną i zawsze odwoływała się do rzeczywistości w swoich wczesnych dziełach. Po wojnie Lou złagodziła swoje socjalistyczne poglądy i zaczęła przede wszystkim pracować w formie niefiguratywnej."