SIGNED; Danny Lyon - The Bikeriders (MINT CONDITION, SHRINK-WRAPPED) - 2014

Świetna okazja na zakup tego fantastycznego reprintu wydanego przez Aperture w 2014 roku.
LEGENDARNA PIERWSZA KSIĄŻKA autorstwa Danny’ego Lyona - w stanie fabrycznie nowym + podpisana.

"The Bikeriders", pierwotnie opublikowany w 1968 roku, jest uważany za jeden z najważniejszych fotoksiążek w historii:
- Andrew Roth, Księga 101 książek, strona 190/191
- Martin Parr, Gerry Badger, The Photobook, tom 1, strona 256
- Hasselblad Center, The Open Book, strona 236/237

Podpisane przez artystę.
Gwarantuję autentyczność podpisu.

Do tego projektu Danny Lyon fotografował, a ostatecznie dołączył do Chicago Outlaws, klubu wyścigów motocyklowych, który był bardziej zainteresowany rozwijającą się amerykańską kulturą bikerów niż zwycięstwami na torze.

Prawdziwy pierwszy reprint Aperture (nie mylić z innymi edycjami i z dużo późniejszym reprintem przez tego samego wydawcę w 2024 roku)

Nowy, w idealnym stanie, nieużywany; otwarty tylko raz w celu podpisu (częściowo lekko rozmazany).
Kopia kolekcjonerska.

Witaj w kolejnej edycji aukcji SUPER POPULAR BEST-OF-PHOTOBOOKS organizowanych przez 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy).

5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochronę, 100% ubezpieczenie oraz wysyłkę łączoną na cały świat.

Uzbrojony w Triumph, Nikon i wyjątkową podwójną perspektywę będąc jednocześnie uczestnikiem i obserwatorem, Lyon potrafił dotrzeć do tej subkultury i ukazać ją w sposób zaskakująco intymny, bliski i różnorodny.
- LA Weekly -

Przełomowe dzieło w kanonie współczesnej fotografii.
- Czas -

Niezależnie od tego, czy fotografował demonstrantów ruchu praw obywatelskich, członków gangu motocyklowego czy więźniów z Teksasu, potrafił wczuć się w swoich rozmówców—czasem tak się zbliżał, że wziął ich sprawę na siebie.
– The Wall Street Journal –

'Pan Lyon… zrobił więcej niż ktokolwiek poza Hollywood, by ukształtować wizerunek motocyklisty spod prawa.'
– blog The New York Times Wheels –

Aperture, Nowy Jork. 2014. Pierwsze wydanie Aperture.

Książka w twardej oprawie z obwolutą. Wymiary 168 x 243 mm. 94 stron. Zdjęcia: Danny Lyon. Tekst w języku angielskim.

Jeden z ikonicznych amerykańskich tytułów fotoksiążek z lat sześćdziesiątych w doskonałym stanie -
Podpisane i opatrzone datą przez artystę: "Danny Lyon. 2017."

Danny Lyon jest sławny z powodu doskonałych fotoksiążek takich jak „The Destruction of the Business” i
"Rozmowy ze zmarłymi"

W swoim tomie 'The Bikeriders' Danny Lyon zdefiniował nowy rodzaj fotografa, połączenie świadka i uczestnika. Ucieleśniał ideę buntownika z aparatem, fotografa dokumentującego społeczność „outsiderów”, będąc sam członkiem tej społeczności. Po The Bikeriders Lyon kontynuował fotografowanie podobnych społeczności w Stanach Zjednoczonych i Ameryce Łacińskiej. Był wędrowcem, który na chwilę się zatrzymywał, fotografował, a potem ruszał dalej. Jednak jego zdjęcia ukazywały silną więź z konkretną grupą ludzi — jego potrzebę bycia ich rzecznikiem — oraz przenikliwy socjologiczny sposób patrzenia. Można go uznać za bardziej współczesną wersję tradycyjnego „zaangażowanego” fotoreportera, lecz takiego, który potrzebował zaufania i zgody społeczności, zanim mógł ją sfotografować.
To właśnie ta silna empatia sprawiła, że w 1971 roku powstało jego arcydzieło — Rozmowy ze zmarłymi. Lyon został zaproszony przez dr George’a Beto, dyrektora Departamentu Więziennictwa Teksasu, aby fotografować wewnątrz państwowych więzień. Zrobił to przez około 14 miesięcy, korzystając z fotografii wykonanych w sześciu różnych instytucjach do książki. Ze względu na swoją buntowniczą naturę, jego spojrzenie na życie w więzieniu jest, przewidywalnie, sympatyczne wobec osadzonych, perspektywę tę wzmocniły pisma, malowidła i inne dokumenty lifera Billy’ego McCune’a. Lyon otwarcie przyznaje, że niewiele wiedział, co ludzie ci zrobili, żeby tam trafić; widział tylko to, co widział — surowy reżim, oparty na karze zamiast na rehabilitacji.
Fotografie Lyona muszą być jednymi z najbardziej wymownych, jakie kiedykolwiek wykonano w więzieniu. Uchwyca ciężką pracę i degradację w jednym zapadającym w pamięć obrazie za drugim, często fotografując z niskiego kąta, co nadaje więźniom pewien rodzaj bohaterstwa, lecz nie przesadza z tym. Raczej narzędzie to służy temu, by umieścić go, fotografa, człowieka z władzą, w perspektywie szacunku, będąc w służbie imperatywu przekazania jak najwięcej prawdy, jaką potrafi. Nawet obrazy, które widzieliśmy z Guantanamo Bay po wojnie w Afganistanie, nie sugerują, że dorobek Lyona, który stał się klasykiem, stracił na mocy czasu; pozostaje tak silny i tak aktualny jak dotąd. Danny Lyon zdefiniował nowy rodzaj fotografa, połączenie świadka i uczestnika. Uosabiał ideę buntownika z aparatem, fotografa dokumentującego społeczność „outsiderów”, będąc sama członkiem tej społeczności. Po The Bikeriders Lyon kontynuował fotografowanie podobnych społeczności w Stanach Zjednoczonych i Ameryce Łacińskiej. Był wędrowcem, który zatrzymywał się na pewien czas, fotografował, a potem ruszał dalej. Ale jego zdjęcia ujawniały silne więzi z określoną grupą ludzi — jego potrzebę bycia ich rzecznikiem — i przenikliwe oko socjologiczne. Można go uznać za bardziej współczesną wersję tradycyjnego „zaangażowanego” fotoreportera, lecz takiego, któremu potrzebne było zaufanie i zatwierdzenie społeczności, zanim mógł ją fotografować.
To właśnie ta silna empatia doprowadziła w 1971 roku do jego arcydzieła — Conversations with the Dead. Lyon został zaproszony przez dr George'a Beto, dyrektora Texas Department of Corrections, do fotografowania w wnętrzach państwowych więzień. Uczynił to przez około 14 miesięcy, korzystając ze zdjęć wykonanych w sześciu różnych instytucjach do książki. Ze względu na swoją buntowniczą naturę, jego spojrzenie na życie w więzieniu jest, jak można przewidywać, nastawione po stronie osadzonych, perspektywę tę wzmocniły pisma, obrazy i inne dokumenty dożywotniego więźnia Billy'ego McCunea. Lyon otwarcie przyznaje, że niewiele wiedział o tym, co ci ludzie zrobili, by tam trafić; widział to, co widział, surowy reżim, oparty na karze, a nie na resocjalizacji.
Fotografie Lyo­na muszą być jednymi z najmniej... przepraszam, poprawiam: Fotografie Lyo­na muszą być jednymi z najbardziej wymownych, jakie kiedykolwiek zrobiono w więzieniu. On uchwyca ciężką pracę i degradację, obraz po obrazie, często fotografując z niskiego kąta, co nadaje więźniom pewien rodzaj bohaterstwa, ale nie wyolbrzymia tego. Raczej narzędzie to służy temu, by postawić go, fotografa, człowieka mającego władzę, w aspekcie szacunku, w służbie nakazu przekazywania jak najwięcej prawdy, jaką potrafi. Nawet obrazy, które widzieliśmy z Guantanamo Bay po wojnie w Afganistanie, nie sugerują, że wizja Lyo­na, która stała się klasyką, została ogłuszona upływem czasu; pozostaje tak potężna i tak trafna, jak zawsze.
Gerry Badger

Danny Lyon, urodzony w 1942 roku, jest amerykańskim fotografem i filmowcem.
Wszystkie publikacje Lyonu pracują w duchu fotograficznego New Journalism, co oznacza, że fotograf stał się zaangażowany i jest uczestnikiem dokumentowanego tematu. Jest założycielem grupy wydawniczej Bleak Beauty.
Po tym, jak został przyjęty jako fotograf do Student Nonviolent Coordinating Committee (SNCC), Lyon był obecny na niemal wszystkich najważniejszych wydarzeniach historycznych podczas ruchu na rzecz praw obywatelskich.
On miał wystawy indywidualne w Whitney Museum of American Art, Art Institute of Chicago, Menil Collection, M. H. de Young Memorial Museum w San Francisco oraz Center for Creative Photography na Uniwersytecie w Arizonie. Lyon dwukrotnie otrzymał Guggenheim Fellowship; Rockefeller Fellowship, Medal Honorowy Missouri za wybitne zasługi w dziennikarstwie; oraz Nagrodę Lucie.
Lyon urodził się w 1942 roku w Brooklynie, Nowy Jork, jako syn matki rosyjsko-żydowskiej Rebeki Henkin i ojca niemiecko-żydowskiego dr. Ernsta Fredricka Lyona. Wychowywał się w Kew Gardens, Queens, i studiował historię oraz filozofię na Uniwersytecie w Chicago, gdzie w 1963 roku uzyskał tytuł licencjata sztuk (BA).
Lyon zaangażował się w ruch na rzecz praw obywatelskich w 1962 roku, kiedy łapał autostop do Cairo w stanie Illinois podczas letniej przerwy po trzecim roku studiów na Uniwersytecie w Chicago. Zainspirowało go przemówienie Johna Lewisa, które wygłosił w kościele w pierwszym dniu pobytu w Cairo. Po jego przemówieniu Lewis odszedł, by wziąć udział w proteście okupacyjnym; Lyon był tym poruszony, bo Lewis dawał czyny swoim słowom. Następnie postanowił ruszyć na pobliski basen objęty segregacją rasową; demonstranci uklękli, aby się modlić, podczas gdy goście basenu zaczęli ich wyzywać. Wkrótce nadjechał ciężarowy samochód, który przecisnął się przez tłum w celu rozproszenia protestu; młoda czarnoskóra dziewczyna została potrącona przez ten pojazd i Lyon zrozumiał, że chce być częścią ruchu. Przez pewien czas po tym, w latach sześćdziesiątych, Lewis i Lyon byli współlokatorami.
W wrześniu 1962 roku, dzięki darowiźnie w wysokości 300 dolarów od Harry’ego Belafonte’a, Student Nonviolent Coordinating Committee (SNCC) poleciało Lyonem do Jacksonu i Delty Missisipi, aby relacjonować pracowników rejestracji wyborców. Wkrótce potem Lyon miał konflikt z policją, z którego jeden groził mu śmiercią, ponieważ gdy powiedziano mu, że „tu się nie miesza rasy”, Lyon twierdził, że ma czarnego dziadka. Lyon opuścił miasto, aby wszystkie zdjęcia, które zrobił, były bezpieczne przed konfiskatą.
W 1963 Lyon wrócił, ale SNCC niechętnie przyjęło go jako fotografa. Jednym z zadań, w których brał udział, było zrobienie zdjęcia kilku dziewcząt ze szkoły średniej, które przebywały w więzieniu Leesburg Stockade bez postawionych im zarzutów. Schował się z tyłu w samochodzie, podczas gdy ktoś inny go zawiózł do więzienia, a młody kierowca odwracał uwagę strażników, podczas gdy Lyon wślizgnął się z tylnego siedzenia, by zrobić zdjęcie.
Po tym, jak został przyjęty jako fotograf SNCC, Lyon był obecny na prawie wszystkich najważniejszych wydarzeń historycznych w czasie ruchu, uchwycając te momenty swoim aparatem.
Jego zdjęcia ukazały się w The Movement: dokumentalny zapis walki o równość, dokumentalna książka o Ruchu Praw Obywatelskich w południowym regionie Stanów Zjednoczonych.
Później Lyon zaczął tworzyć własne książki. Jego pierwsza była studium na temat wyjętych spod prawa motocyklistów w zbiorze The Bikeriders (1968), gdzie Lyon fotografował, podróżował z nimi i dzielił styl życia motocyklistów z amerykańskiego Środkowego Zachodu w latach 1963–1967. Mieszkając w wynajmowanym mieszkaniu w Woodlawn, Chicago, Lyon śledził chiński[?] rozdział Klubu Motocyklowego Outlaws w Stanach Zjednoczonych w „próbie zarejestrowania i gloryfikowania życia amerykańskiego motocyklisty”. Szukając rady u Huntera S. Thompsona, który spędził rok z Hells Angels dla swojej własnej książki Hell's Angels: The Strange and Terrible Saga of the Outlaw Motorcycle Gangs, Thompson ostrzegł Lyon, że powinien „jak najszybciej opuścić ten klub, chyba że jest to absolutnie konieczne do fotografii.” Lyon odniósł się do odpowiedzi Thompsona: „Poradził mi, żebym nie dołączał do Outlaws i nosił kask. Dołączyłem do klubu i rzadko nosiłem kask”. Był pełnoprawnym członkiem Outlaws między 1966 a 1967 rokiem. O swoim czasie spędzonym jako członek Outlaws Lyon powiedział: „W końcu byłem trochę przerażony. Pamiętam, że miałem duże nieporozumienie z gościem, który rozwinął ogromną flagę nazistowską jako koc piknikowy, na którym mieliśmy położyć nasze piwa. Do tego momentu zdałem sobie sprawę, że część tych ludzi nie jest tak romantyczna, jak mogłoby się wydawać.”
Seria była niezwykle popularna i miała duży wpływ w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Do roku 1967 Lyon został zaproszony do dołączenia do Magnum Photos. Po The Bikeriders spędził czas na dokumentowaniu życia więźniów w więzieniach w Teksasie. W latach siedemdziesiątych Lyon również wniósł swój wkład w projekt DOCUMERICA realizowany przez Agencję Ochrony Środowiska.
W 1969 roku, gdy Lyon wrócił z pracy w Teksasie do Nowego Jorku i nie miał gdzie mieszkać, przyjął go fotograf Robert Frank, który wówczas był już słynny z książki The Americans z 1958 roku. Lyon spotkał Franka dwa lata wcześniej, na końcu Happeningu, w którym brał udział, w Nowym Jorku. Lyon mieszkał z rodziną Franków przez sześć miesięcy w mieście, w mieszkaniu na West 86th St.
Zniszczenie Dolnego Manhattan (1969) było kolejnym dziełem Liona, wydanym przez Macmillan Publishers w 1969 roku.[19] Książka dokumentuje masową rozbiórkę, która miała miejsce na terenie całego Dolnego Manhattanu w 1967 roku. Znajdują się w niej fotografie ulic i budynków, które wkrótce zostaną wyburzone, portrety ostatnich pozostających mieszkańców tej dzielnicy oraz zdjęcia z samych terenów wyburzeniowych. Książka została ostatecznie wyprzedana po cenie jednego dolara za sztukę, ale wkrótce zyskała status przedmiotu kolekcjonerskiego. Wznowiono ją w 2005 roku.
Conversations with the Dead (1971) ukazały się dzięki pełnej współpracy Texas Department of Corrections. Lyon fotografował w sześciu więzieniach przez okres 14 miesięcy w latach 1967–68. Seria została wydana w formie książki w 1971 roku przez Holt publishing. Wstęp wskazuje na oświadczenie celu, że system penitencjarny Teksasu jest symbolem uwięzienia na całym świecie. Mówi, «Starałem się przy użyciu wszelkiej mocy, jaką miałem, stworzyć obraz uwięzienia tak przygnębiający, jakim wiedziałem, że w rzeczywistości jest».
Lyon zaprzyjaźnił się z wieloma więźniami. Książka zawiera również teksty pochodzące z rekordów więziennych, listy od skazanych oraz dzieła sztuki osadzonych. W szczególności książka koncentruje się na sprawie Billy’ego McCune’a, skazanego gwałciciela, którego wyrok śmierci ostatecznie został zamieniony na dożywocie. We wstępie Lyon opisuje McCune’a jako zdiagnozowanego psychopatę, który pewnego wieczoru, będąc w oczekiwaniu na egzekucję, „odciął sobie penisa od nasady i, umieszczając go w kubku, przekazał go strażnikowi przez kraty.”
Wszystkie publikacje Lyonu pracują w stylu fotograficznego Nowego Dziennikarstwa, co oznacza, że fotograf stał się zaangażowany i jest uczestnikiem dokumentowanego tematu.
On jest założycielem grupy wydawniczej Bleak Beauty. W fotografii był bardzo zachęcany przez kuratora Art Institute of Chicago, Hugh Edwards, który, będąc młodym mężczyzną, dał Lyon dwie wystawy indywidualne.
Jest także filmowcem i pisarzem. Filmy i materiały wideo Lyon’a obejmują Los Niños Abandonados, Born to Film, Willie i Murderers. Wydał książkę faktu Like A Thief's Dream.
(Wikipedia)

Inspiracja stojąca za nowym filmem z Austinem Butlerem, Jodią Comer, Tomem Hardym, Michaelem Shannonem i Mikem Faistem. Pierwsze wydanie ukazało się w 1968 roku, a teraz ponownie w druku po raz pierwszy od dziesięciu lat, The Bikeriders bada z pierwszej ręki historie i osobowości członków Chicago Outlaws Motorcycle Club. Ta tomik w rozmiarze dziennikowym zawiera oryginalne fotografie czarno-białe i przepisane wywiady autorstwa Lyona, wykonane w latach 1963–1967, gdy był członkiem gangu Outlaws. Autentyczna, osobista i bezkompromisowa, depiccja Lyonowa osób na marginesie społeczeństwa oferuje surową, a zarazem ludzką perspektywę, która podważa bardziej komercyjne ujęcia amerykanizmu. Podobnie jak styl dokumentalistyczny Nowej Dziennikarstwa z lat 60., upowszechniony przez pisarzy takich jak Hunter S. Thompson, Joan Didion i Tom Wolfe, fotografia Lyona to reportaż nasycony do granic możliwości. The Bikeriders to publikacja–punkt odniesienia dla kontrkultury lat 60., kluczowo definiująca wizję outlaw bikera, jaką widziano w Easy Riderze i niezliczonych innych filmach i fotoksiążkach.
(strona internetowa Aperture, wydawca reprintu)

'Danny Lyon (urodzony w Nowym Jorku, 1942), uważany za jednego z najbardziej wpływowych fotografów dokumentalnych, jest także filmowcem i pisarzem. Jego liczne książki obejmują The Movement (1964), The Bikeriders (1968, ponownie wydana przez Aperture, 2014), Conversations with the Dead (1971), Knave of Hearts (1999), Like a Thief ’s Dream (2007) i Deep Sea Diver (2011). Działalność Lyona szeroko jest prezentowana na wystawach i gromadzona, a on dwukrotnie otrzymał stypendia Guggenheim, granty Narodowego Funduszu Sztuki liczne, oraz Medal Honor Missouri za Wybitne Zasługi w Dziennikarstwie w 2011 roku.'}