Thomas Ruff - Andere Porträts + 3D (Biennale Venedig 95) - 1995

Witaj w kolejnej edycji aukcji SUPER POPULAR BEST-OF-PHOTOBOOKS organizowanych przez 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Kolonia, Niemcy).

5Uhr30.com gwarantuje szczegółowe i precyzyjne opisy, 100% ochronę, 100% ubezpieczenie oraz wysyłkę łączoną na cały świat.

ŚWIETNA PUBLIKACJA autorstwa słynnego niemieckiego fotografa i artysty Thomasa Rufta -
Pokazując swoją pracę na wystawie w niemieckim pawilonie podczas "Biennale" w Wenecji w 1995 roku.

Thomas Ruff, urodzony w 1958 roku, był częścią legendarnej pierwszej klasy Bernda i Hilli Becherów w Kunstakademie w Düsseldorfie (wraz z Andreasem Gurskim, Candida Höfer, Thomas Struth, Tata Ronkholz i Axel Hütte).
Thomas Ruff studiował na akademii w latach 1977–1985.
Thomas Ruff jest często porównywany z innymi przedstawicielami wybitnego pokolenia europejskich fotografów, w tym Thomas Struth, Andreas Gursky i Rineke Dijkstra.
Thomas Ruff został opisany jako „mistrz edytowanych i ponownie wyobrażonych obrazów”.
W 1982 roku spędził sześć miesięcy w Cité internationale des arts w Paryżu. W 1993 roku był stypendystą w Villa Massimo w Rzymie.
Komentując swoje wpływy, Ruff powiedział: „mój nauczyciel Bernd Becher pokazał nam fotografie Stephena Shore’a, Joela Meyerowitza oraz nowych amerykańskich fotografów kolorowych.”
Od 2000 do 2005 roku Ruff uczył fotografii na Kunstakademie Düsseldorf.

Cantz, Ostfildern. 1995. Pierwsze wydanie, pierwszy druk.

Miękka oprawa (tak wydane).
210 x280 mm.
60 stron.
Zdjęcia: Thomas Ruff.
Tekst w języku angielskim i niemieckim.

Warunek:
W środku świeże i nienaruszone; czyste, bez śladów i bez przebarwień starczych. Na zewnątrz z niewielkim śladem użytkowania; mały żółtawy resztkowy fragment dawnej naklejki z ceną. Ogólnie w dobrym stanie.

Wspaniała wczesna publikacja Ruffa.

Ruff dzieli studio na Hansaallee w Düsseldorfie z innymi niemieckimi fotografami Laurenz Berges, Andreas Gursky i Axel Hütte. Studio, dawna miejska elektrownia, obejmuje galerię w piwnicy.
Thomas Ruff, jedno z sześciu dzieci, urodził się w 1958 roku w Zell am Harmersbach w Schwarzwaldzie, Niemcy. Latem 1974 roku Ruff zakupił swoją pierwszą kamerę i po uczęszczeniu na wieczorny kurs podstawowych technik fotografii zaczął eksperymentować, wykonując zdjęcia podobne do tych, które widział w wielu magazynach amatorskiej fotografii.
W młodości był zafascynowany teoriami Aldousa Huxleya, które inspirowały jego fotografie. Latem 1974 roku Ruff nabył swój pierwszy aparat. Po uczęszczaniu na wieczorny kurs podstawowych technik fotografii zaczął eksperymentować, wykonując zdjęcia podobne do tych, które widział w wielu magazynach fotograficznych dla amatorów.
Podczas studiów w Düsseldorfie, zainspirowany wykładami Benjamina HD Buchloha, Ruff rozwinął swoją metodę koncepcyjnej fotografii seryjnej. Ruff zaczął fotografować krajobrazy, ale będąc jeszcze studentem przeszedł do wnętrz niemieckich mieszkań, o typowych cechach lat pięćdziesiątych–siedemdziesiątych. Następnie powstały podobne ujęcia budynków oraz portrety przyjaciół i znajomych ze sceny artystycznej i muzycznej Düsseldorfu, początkowo w małych formatach.
W swoim studiu między 1981 a 1985 rokiem Ruff sfotografował 60 portretów półfiguralnych w ten sam sposób: zdjęcia podobne do paszportowych, z górną krawędzią fotografii umieszczoną tuż nad włosami, równomierne oświetlenie, osoba w wieku od 25 do 35 lat, wykonane na negatywie 9 × 12 cm i, ze względu na użycie błysku, bez żadnych rozmyć ruchu. Wczesne portrety były czarno-białe i małe, lecz Ruff wkrótce przeszedł na kolor, wykorzystując jednolite tła w różnych kolorach; z stosu kolorowego kartonu model mógł wybrać jeden kolor, który następnie służył jako tło. Powstałe Portrety ukazują poszczególne osoby – często kolegów Ruffa ze studiów – ujęte jak w zdjęciu paszportowym, zazwyczaj z wyrazami twarzy bez emocji, czasem przodem, czasem z profilu, na tle prostego tła. Ruff zaczął eksperymentować z drukowaniem dużego formatu w 1986 roku, ostatecznie tworząc fotografie o rozmiarach sięgających nawet siedmiu na pięć stóp (210 × 165 cm). Do 1987 Ruff dopracował projekt na kilka sposobów, decydując się na niemal wyłączne użycie pełnego ujęcia twarzy i powiększenie gotowych prac do monumentalnych rozmiarów. Krytyk sztuki Charles Hagen, piszący dla The New York Times, skomentował: "Powiększone do rozmiarów ściennych zdjęcia wyglądają jak gigantyczne banery dyktatorów z Europy Wschodniej."
Ponieważ uznał, że efekt kolorów jest zbyt dominujący w tych pracach, Ruff wybrał jasne i neutralne tło do portretów, które stworzył między 1986 a 1991 rokiem. W rozmowie z Philipem Pocockiem Ruff wspomina o powiązaniu swoich portretów z metodami obserwacyjnymi policji w Niemczech w latach 70. podczas Niemieckiej Jesieni. Rzeczywiście, podczas eksperymentów z kompozytowymi twarzami w 1992 roku Ruff natknął się na Minolta Montage Unit, maszynę do generowania obrazów, używaną przez niemiecką policję w latach 70. do tworzenia portretów złożonych. Dzięki połączeniu luster cztery portrety, wprowadzone do maszyny, tworzą jeden portret złożony. Ruff najpierw rekonstruował twarze, ale wkrótce uznał za ciekawsze konstruowanie sztucznych twarzy, które często łączą cechy mężczyzn i kobiet, które nie istnieją, ale które mogłyby istnieć realnie; doprowadziło to do serii Anderes Porträt (1994–1995).
Ruff zamierzał, aby duże grupy kolorowych portretów o wymiarach około 8 × 10 cali były wywieszone razem; aby dodać różnorodności, fotografował każdą osobę na tle kolorowego tła.
(Wikipedia)